‫بست...
‫وقت داره تموم میشه.
‫لطفا اجازه بده بیماری برادرمو درمان کنم...
‫در عوض، دیگه منکر وجودت نمیشم.
‫ضربان قلبش بدجوری افت کرده. به کجا رسیدیم؟
‫داریم یه توالی رو تموم می‌کنیم.
‫گریو، کنترلو بده به من.
‫هر طور شما بخواین.
‫احتمال موفقیتش چقدره؟
‫بیست و پنج درصد.
‫باید یه راه دیگه رو امتحان کنیم.
‫ضربان قلب شاه تچالا به سی و یک در دقیقه رسیده.
‫شاهزاده. بهتره کنارشون باشین.
‫باید فکر کنم. همه بیرون.
‫بیرون!
‫احتمال موفقیت چقدره؟
‫بیست و نه و یک صدم درصد.
‫پرینت کن.
‫شاهزاده خانم، می‌دونم چه اوضاعیه. ولی هشدار میدم...
‫این گیاه قلب‌شکل مصنوعی...
‫کمترین شانسو برای تاثیرگذاری داره.
‫برام مهم نیست! باید کار کنه.
‫گریو.
‫بله شاهزاده خانم؟
‫ضربان قلب برادرم چقدره؟
‫برادرت به نیاکان پیوست.
‫نه.
‫برای داشتن نعمت شاه تچالا سپاسگزار هستیم.
‫پلنگ سیاه.
‫پسر شاه تچالا.
‫پسر من.
‫از نسل شاه نامدار، باشنگا،
‫اولین پلنگ سیاه.
‫آزادت می‌کنیم.
‫درود بر نیاکان.
‫تچالا، تچالا، تچالا،
‫تچالا
‫متاسفم. متاسفم.
مووی کاتیج، مرجع دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده MovieCottage.com
« NimaAM تـرجمـه از نیـما » @NimaSub
‫باعث افتخاره منه که...
‫علیاحضرت ملکه راموندا، دختر لومومبا،
‫حاکم مطلق واکاندا رو به صحن ساختمان دعوت کنم.
‫نماینده گرامی...
‫حس می‌کنم همه کشورهای عضو با من موافقن...
‫که حقیقتا از رفتار واکاندا ناامیدیم.
‫از این که به وعده‌هاشون ‫عمل نکردن، و در حوزه بین‌الملل
‫از در اختیار گذاشتن منابع ‫ویبرانیوم، و همکاری تمام برای
‫حل مشکلات بین‌المللی
‫خودداری کردن.
‫فرانسه اطلاع پیدا کرده که میشه با استفاده ‫از ویبرانیوم، سلاح کشتار جمعی ساخت.
‫ویبرانیوم، با هیچ فلزیاب ‫شناخته‌شده‌ای قابل تشخیص نیست.
‫این، خطریه که امنیت جهانی و پیمان منع ‫گسترش سلاح‌های کشتار جمعی رو تهدید می‌کنه.
‫گوش به سخنان علیاحضرت، ملکه راموندا میسپریم.
‫سیاست ما همیشه این بوده که...
‫هرگز تحت هیچ شرایطی، ویبرانیوم داد و ستد نکنیم.
‫نه به خاطر پتانسیل خطرناک ویبرانیوم،
‫که به خاطر پتانسیل خطرناک شما.
‫تصویر دوربینها رو از دست دادم.
‫بخوابین روی شکم!
‫صورت‌ها رو زمین! زود! زود!
‫ابزار ویبرانیوم کجان؟
‫کی دسترسی داره؟
‫اینجا متمدنانه رفتار می‌کنین.
‫اما حرف‌های دیگه‌ای نجوا می‌کنید...
‫در اون تالارهای رهبری و تاسیسات نظامیتون.
‫"پادشاه مرده.
‫"پلنگ سیاه از بین رفته.
‫"اونا نگهبانشونو از دست دادن.
‫"حالا نوبت ماست...
‫"که ضربه بزنیم."
‫آنکا؟ نیزت کجاست؟
‫شوری اینا رو داده امتحان کنم.
‫اینا رو بیشتر دوست دارم.
‫اجداد ما به ما نیزه دادن،
‫چون دقیق و موقره...
‫و مرگبار.
‫زیر نظر من، این تغییر نمی‌کنه.
‫بله ژنرال.
‫بهت گفتم اونا رو نیار.
‫دیشب به یکی از تاسیسات برون‌مرزی ما حمله شد.
‫در حین صحبت‌های من، مدرک دخالت یکی از ملل عضو،
‫داره روی گوشی‌های شما آپلود میشه.
‫و اما هویت مهاجمان...
‫زانو بزنید!
‫قابلی نداشت.
‫این پاسخ بزرگ‌منشانه ما به ‫گستاخی شما رو به فال نیک بگیرید.
‫تلاش دوباره برای دستیابی به منابع ما...
‫یک حمله‌ی خصمانه تلقی میشه...
‫و با پاسخی شدیدتر روبرو خواهد شد.
‫ما عزادار پادشاهمون هستیم.
‫اما یک لحظه هم خیال نکنید ‫که واکاندا توانایی نگهبانی از...
‫...منابعش رو از دست داده.
‫خبر داریم که بعضی‌ها در تلاشن تا...
‫...خارج از واکاندا، ویبرانیوم کشف کنن.
‫براتون آرزوی موفقیت می‌کنیم.
‫روتور 625 صحبت می‌کنه. اجازه فرود می‌خوام.
‫خیلی‌خب. اون پایین می‌بینمتون.
‫آره.
‫هی!
‫فکر کردم بازنشسته شدی!
‫من هم این طور فکر می‌کردم.
‫می‌گفتن احتمال این که اون وسیله بتونه ‫ویبرانیوم کشف کنه، یک در میلیارده.
‫از اون هم کمتر.
‫برو بریم.
‫فشار کابین، روی منفی یک پی-اس-آی ثابته.
‫در عمق 240 متری...
‫در حال گذر از پرده دمایی.
‫تمام علائم حیاتی، سبزه.
‫دریافت شد.
‫رسیدیم به کف.
‫عالیه. خیلی‌خب سالازار. نزدیک محل هستین.
‫آره. شگفت‌انگیزه.
‫انگار دریل به یه ماده فلزی اصابت کرده.
‫هر چی هست، خیلی محکمه.
‫تا حالا ندیدم یه مته این طوری داغون شده باشه.
‫لعنتی.
‫ویبرانیوم تو اقیانوس.
‫بهتره زودتر فلزیابو خارج کنیم،
‫چون فقط همین یکیو داریم.
‫میریم سمت فلزیاب.
‫سالازار! تصویر رفت.
‫آره. برق دستگاه قطع شد.
‫دریافت شد. این بالا درستش می‌کنم.
‫اون دیگه چی بود؟
‫جکسون...
‫بگو که داری میبینی!
‫صبر کن. ضربان قلب سالازار.
‫هی سالازار. می‌تونی بهم تصویر بدی؟
‫یه عروس دریایی فانتومه.
‫این رنگیشو ندیده بودم.
‫تیم غواصی اضطراری، آماده باشین.
‫سالازار. علائم حیاتی جکسونو از دست دادیم.
‫می‌تونی ببینیش؟
‫نه. نیستش.
‫میشه توضیح بدی؟ یعنی چی که نیستش؟
‫سالازار. میشنوی؟
‫سالازار؟
‫اسمیتی. یه مشکلی پیش اومده.
‫اون صدا چیه؟
‫وست! میبینی اون صدا از چیه؟
‫وست. صدامو میشنوی؟ وست.
‫وست، میبینی؟
‫یه جور حمله صوتیه.
‫هی اسمیتی. گوشگیره.
‫بهمون حمله شده.
‫باید همین الان یه تیم ضربت بفرستی.
‫دریافت شد. کمک. کمک. روتور 625 صحبت می‌کنه.
‫درخواست کمک فوری داریم.
‫واکاندایی‌هان.
‫باید این طور باشه.
‫هندرسون.
‫اسمیتی، باید بریم.
‫هندرسون!
‫زود باش.
‫اینجا چه خبره؟
‫بیا پایین.
‫عجله کن!
‫برو برو برو!
‫حالا! برو!
‫تاب بخور. پرتشون کن!
‫خیلی‌خب. شرشون کم شد.
‫خدای من!
‫از اینجا دورمون کن.
‫به خیر گذشت.
‫تیم ضربت کجاست؟
‫واکاندایی‌ها نبودن. آبی بودن.
‫همه مردن...
‫لعنتی. اینجا چه خبره؟
‫داریم به عقب کشیده میشیم.
‫خدای من.
‫وای خدا! طاقت بیار.
‫ملکه راموندا از کشور واکاندا...
‫دیروز در سازمان ملل، ‫سخنرانی میخکوب‌کننده‌ای ایراد کرد
‫و همزمان چند عضو از ارتش ‫ایشون، مزدورهای اسیر شده رو
‫به صحن سازمان ملل آوردن.
‫یک سال هست که بانو راموندا...
‫...ملکه واکاندا شدن.
‫یعنی بعد از فوت شاه تچالا ‫به علت یک بیماری نامعلوم.
‫همه چشمها به این کشور کوچک دوخته شده...
‫...کشور کوچکی که بشدت در انزوا...
‫بانوی من.
‫داریم به مرز رودخونه نزدیک میشیم.
‫رسیدیم خونه.
‫شاهزاده.
‫یه لحظه. وسط یه کاری‌ام.
‫درک می‌کنم شاهدخت. ولی...
‫داری افکارمو به هم میریزی.
‫شوری.
‫مادر.
‫سعی کردم بهتون بگم. ملکه اینجاان.
‫- ممنونم. ‫- اون چیز، نگرانم می‌کنه.
‫حس می‌کنم یه روزی، هوش مصنوعی، همه ما رو میکشه.
‫هوش مصنوعیِ من، مثل تو فیلما نیست. ‫هر کاری من بگم، می‌کنه.
‫ای کاش بچه‌ها هم این جوری بودن.
‫معلومه همه بشدت کار می‌کنن.
‫آره. در حال راهکاریابی برای مواقع اضطراری‌ان.
‫معلوم نیست چند جور...
‫اتفاق ناجور می‌تونه پیش بیاد. ‫دارن رو راه حلشون کار می‌کنن.
‫اوه، این دیگه چیه؟
‫پیرا اسکلت، برای ارتشمون.
‫به استفاده‌کنندش، قدرت و ‫سرعت و مقاومت دوچندان میده.
‫اما طبق معمول، اوکویه نظر داد...
‫چه نظری داد؟
‫گفت ازش متنفره.
‫از بازسازی گیاه قلبی‌شکل چطور چه خبر؟
‫تونستی پیشرفتی بدست بیاری؟
‫ببخشید شاهدخت.
‫ناکیا، دخترِ یا، باز می‌خواد باهاتون تماس بگیره.
‫به نظرم...
‫به نظر من، به محاسباتت برس...
‫همون طور که دستور دادم!
‫هر طور مایلین شاهدخت.
‫ما به اون گیاه نیاز نداریم. ‫فناوری‌های جدید می‌خوایم.
‫پلنگ سیاه چی؟
‫این مقام، نسل‌هاست که باعث اتحاد ملت ماست.
‫پلنگ سیاه، یه عتیقست مادر.
‫نمی‌خواستم با اون گیاه، اون مقامو نجات بدم...
‫می‌خواستم برادرمو نجات بدم.
‫اوه، شوری.
‫می‌دونی امروز چه روزیه؟
‫سه‌شنبه.
‫تاریخش، دخترم.
‫روز مرگِ برادر.
‫یک سال پیش، در این روز.
‫برنامه‌ای داری؟
‫آره. براش، باید مادرتو ببری بگردونی.
‫- الان؟ ‫- الان.
‫دونه‌های کیمویوت رو بذار همینجا باشه.
‫- مادر. ‫- نه. نه.
‫جایی که میریم، نیاز نمیشن.
‫اون دو تا رو هم بذار. آره.
‫اینجا بشین پیش من. پیش خودت.
‫فقط از این راه می‌تونی
‫زخمِ ناشی از مرگ تچالا رو درمان کنی.
‫خوبم مادر.
‫نمی‌خواد نگران من باشی.
‫اون نیست. ولی من دارم ادامه میدم.
‫تچالا مُرده، ولی این دلیل نمیشه که نباشه.
‫وقتی اون بیماری برادرتو از ما گرفت...
‫مجبور شدم کشوری زخم‌خورده ‫و دنیایی خرابو رهبری کنم.
‫ولی باز اومدم تو علفزار چرخیدم.
‫انقدر چرخیدم تا به آب رسیدم.
‫و نشستم.
‫بعد مراسمی رو به جا آوردم...
‫که الان می‌خوام نشون تو بدم.
‫برادرتو در نسیم پیدا کردم...
‫که آروم، اما محکم هلم میداد.
‫انگار دستش رو شونم بود.
‫کمی وقت برد...
‫ولی اونجا بود.
‫اونجا نبوده مادر.
‫اون حضوری که حس کردی...
‫فقط برساخته ذهنت بوده.
‫برای این که بهت حسّ آرامش یا شادی بده.
‫همین.
‫ذهن تو چی میسازه...
‫...وقتی به برادرت فکر می‌کنی؟
‫آرومت می‌کنه؟
‫یا عذابت میده؟
‫بیا دخترم.
‫اینو از کجا آوردی؟
‫چه اهمیتی داره؟
‫این چه ربطی به مراسم داره؟
‫سوزوندن رخت عزا...
‫یعنی پایان سوگواری...
‫و آغاز یه رابطه جدید...
‫با عزیزانی که از دنیا رفتن.
‫من این کارو نمی‌کنم مادر.
‫اگه بیش از حد...
‫بشینم و به برادرم فکر کنم...
‫...لباس نمیسوزونم.
‫دنیا رو میسوزونم...
‫با همه مردمی که توشن.
‫شوری...
‫شوری، یه چیزی هست که باید بهت بگم.
‫درباره برادرت.
‫مادر، صبر کن!
‫چیکار می‌کنی؟
‫امیدوارم این جزو مراسمت نباشه.
‫نیست.
‫بایست! همونجا بایست!
‫تو کی هستی؟ چطور اومدی اینجا؟
‫اینجا شگفت‌انگیزه.
‫چه هوای پاکی.
‫چه آب زلالی...
‫مادرم از همچین جایی برام گفته بود.
‫سرزمین حفاظت‌شده‌ای که ‫مردمش مجبور به ترک اون نیستن.
‫که مجبور نیستن خودشونو تغییر بدن.
‫برای چی رازتونو به مردم دنیا گفتین؟
‫من از تکرار حرفم لذت نمیبرم!
‫تو کی هستی؟
‫من اسم‌های زیادی دارم.
‫مردمم صدام می‌کنن کوکول کان.
‫اما دشمنانم بهم میگن نامور.
‫ارتش آمریکا، تحت قلمروء من، ویبرانیوم کشف کرده.
‫تونستم جلوی استخراجشو بگیرم...
‫ولی برای جلوگیری از تکرارش ‫به کمک واکاندا نیاز داریم.
‫از دستگاهی استفاده می‌کنن که یه ‫دانشمند آمریکایی طراحی کرده.
‫ویبرانیوم فقط اینجا وجود داره.
‫تو واکاندا.
‫مادر، اون سراپاش ویبرانیومه.
‫پسر تو، قدرت ویبرانیوم رو به جهانیان نشون داد.
‫کشورهای دیگه هم در جواب، ‫دارن دنبال اون ماده میگردن.
‫تصمیم پسرت، ما رو به خطر انداخت.
‫فکر می‌کنم واکاندا بتونه ‫دانشمندو پیدا کنه و تحویل ما بده.
‫منصفانه اینه که واکاندا به حل مشکل ما کمک کنه.
‫حق نداری بیای تو کشور من و به من بگی چی درسته.
‫سربازهای من از چمن‌های این سرزمین بیشترن.
‫نیروی بی‌نظیری دارن.
‫دوست ندارم تحت شرایط دیگه‌ای برگردم اینجا.
‫دانشمندو که گرفتین، تو این فوت کنین...
‫و بذاریدش تو دریا.
‫خیلی زود میام.
‫به خاطر خودتون هم شده...
‫درباره‌ من، چیزی به مردم خارج از واکاندا نگین.
‫بالهای رو مچ پاشو دیدی؟
‫چطور اون کارو کرد؟
‫باید با شورا جلسه بذاریم.
‫آسمون‌گردها هیچ نشونه‌ای از فعالیت ندیدن.
‫اوه، از مرز رودخونه رد شدن؟
‫اگه سربازای من بودن...
‫اون "مردماهی"...
‫الان دست و پا بسته جلومون بود.
‫اگه غولتشن‌هات اونجا بودن...
‫الان داشتن زیر فشار زیور‌آلات پشموشون خفه میشدن.
‫ای اهریمن کچل...
‫احترام همدیگه رو نگه دارین.
‫احترام؟
‫اینها نباید روشون میشد بیان اینجا!
‫درست صحبت کن جباری!
‫داشتم می‌گفتم...
‫هیچ تصویر هوایی از اون شخص نداریم.
‫تو رادار هم هیچی نیست.
‫پس، صد کیلومتر زیر آب شنا کرده...
‫تنها نبوده. ادعا می‌کنه ارتش بزرگی هم داره.
‫می‌خواد یه دانشمند آمریکایی رو تحویلش بدیم؟
‫که بتونه اونو بکشه؟
‫این کارو بکنید.
‫تا حالا با دشمنی که ویبرانیوم داشته، روبرو نشدیم.
‫پلنگ سیاه هم نداریم که ازمون محافظت کنه.
‫چون این شورای بادرایت، ‫گذاشت کیلمانگر به قدرت برسه...
‫و همه گیاه قلبی‌شکل عزیزتونو بسوزونه.
‫امباکو، پیشنهاد تو چیه؟
‫باید مردماهی رو پیدا کنیم و بکشیمش.
‫اگه کاری که الان می‌خوادو بکنیم...
‫از کجا معلوم برنگرده و بیشتر نخواد؟
‫راحت باشید.
‫این نظر منه، یا واقعا هی زشت‌تر میشه؟
‫نظر توئه.
‫- خب، کار می‌کنه؟ ‫- آره.
‫این وسیله می‌تونه فرکانس تغییریافته ویبرانیوم رو
‫وسط آب، سنگ و حتی فلزات سخت، ‫تشخیص بده. هر کی اینو ساخته، نابغست.
‫بیا. ببین.
‫بعضی قطعات، دست‌سازن و بعضی دیگه انگار...
‫...از یه اسقاطی جمع شدن.
‫هنوز هم باورم نمیشه...
‫که ویبرانیوم، بیرون از واکاندا وجود داره.
‫شاید شهاب‌سنگ‌ها بیشتر از یکی بودن.
‫سیاره ما بیشتر از آب پوشیده شده، پس منطقیه که...
‫...اون یکی شهاب‌سنگ، جای دیگه‌ای افتاده باشه.
‫این، هر چی که می‌دونستیمو تغییر میده.
‫تپه بزرگ. همه افسانه‌ها و حکایات.
‫این قصه‌ها به مغز من گره خوردن.
‫چه توصیف دردناکی.
‫پس باید اون دانشمندو پیدا کنیم.
‫من یه فکری دارم.
‫به شاهدخت نیاز دارم.
‫امکان نداره.
‫اون تو وضعی نیست که کار میدانی بکنه.
‫بانوی من،
‫بیرون رفتن، می‌تونه براش خوب باشه.
‫می‌تونه همونی باشه که نیاز داره.
‫درضمن، این عملیات آمریکایی ‫رو می‌تونم چشم‌بسته انجام بدم.
‫من نگران آمریکایی‌ها نیستم.
‫این نامور...
‫مخفیانه از مواضع ما رد شد.
‫دیگه تکرار نمیشه.
‫اون تنها نبود.
‫من باهاشم.
‫خب...
‫کی میریم...
‫که بتونم استعمارگر محبوبمو ببینم؟
‫بیخیال.
‫باشه. فهمیدم.
‫فهمیدم.
‫میشه یواش‌تر بری؟
‫نمی‌تونستی زنگ بزنی؟
‫چرا باید شماره تو رو داشته باشم؟
‫دنبال دانشمندی میگردیم که ویبرانیوم‌یابو ساخته.
‫پس تو اقیانوس اطلس، شما بودین؟
‫بیخیال. کشتیِ حفاری...
‫یه عالمه کشته دادن.
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫جدی میپرسی؟
‫یه عملیات مشترک بود. بین ما و تفنگدارها.
‫سی تا از بهترینای اونا، ‫دو تا از افسرهای ارشد ما...
‫دوستم بودن.
‫کشته شدن.
‫به همین راحتی.
‫اونا دنبال ویبرانیوم میگشتن...
‫مطمئن باش کار واکاندا نبوده.
‫پس کار کی بوده؟
‫خدایا! ببین، درستش اینه که
‫وقتی من بهت اطلاعات میدم، جبران کنی.
‫به خاطر خودت نمی‌تونیم بگیم.
‫باید حتما اون دانشمندو قبل از دیگران
‫پیداش کنیم.
‫بهم می‌دونی راس.
‫به برادرم مدیونی.
‫باشه. ببینین.
‫مامورایی که اطلاعاتِ ساده‌تر از اینو لو دادن،
‫سرشون به باد رفته.
‫رئیسمون هم جدید اومده.
‫عین شاهین منو میپاد.
‫خیلی خیلی احتیاط می‌کنیم.
‫کافی نیست. باید سریع هم باشین.
‫ایالات متحده یه دستگاه دیگه می‌خواد،
‫و اون بچه تنها کسی تو دنیاست که
‫طرز ساختنشو بلده.
‫پس میان سراغش.
‫یه بچه؟
‫هی.
‫یادت رفت پولشو حساب کنی.
‫حواسم نبود. هشتصد تا بود دیگه؟
‫هشتصد، قیمت دیروز بود. امروز هزار تاست.
‫لاشخوربازی در میاری.
‫برات یه دست روباتیک ساختم.
‫تو فقط الگوریتمِ گرفتنشو درست کردی.
‫نمره چی گرفتی؟
‫ممنون.
‫اون آیفونه؟
‫عقب‌مونده‌ها.
‫بانوی من.
‫دانشمندو پیدا کردیم.
‫تو جایی شبیه به مدارس دهاتی واکانداست.
‫مدرسه؟
‫خواهش می‌کنم بگو که استاده.
‫دانشجوئه مادر.
‫نمی‌تونیم اونو تحویل نامور بدیم.
‫اون دانشجو رو برگردونین واکاندا.
‫بله بانوی من.
‫از اینجا به بعدش با من.
‫وایسا. شاید بهتره من صحبت کنم.
‫می‌تونم کمتر جلب توجه کنم.
‫من هم می‌تونم.
‫چیه؟
‫- هیچی. ‫- آرایشم عیب داره؟
‫نه.
‫- رنگش اشتباهه. مگه نه؟ ‫- رنگش درسته.
‫فنتی 440. بهت میاد.
‫من می‌تونم خودمو دانشجو جا بزنم.
‫از پسش بر میام.
‫- پنج دقیقه وقت داری. ‫- آره!
‫سلام.
‫ریری ویلیامز؟
‫من دیگه حضوری جواب نمیدم. برو تو وبسایتم.
‫یه فایل رمزداره.
‫می‌خوام ایردراپش کنم.
‫تو اون...
‫تو شاهدخت شوری‌ای.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫لعنتی! اومدی استخدامم کنی؟
‫نه.
‫به خاطر ویبرانیوم‌یابی که برای CIA ساختی اومدم.
‫من اونو برای CIA نساختم. ‫برای کلاس متالورژیم ساختم.
‫- پروژه بود؟ ‫- آره.
‫استادم گفت عمرا بتونم بسازم.
‫جوون و سیاه و بااستعداد بودن هم عالمی داره. نه؟
‫بعید می‌دونم تو واکاندا این جوری بگین.
‫چند سالته؟
‫نوزده.
‫نبوغِ نوجوونی، معمولا از ‫طرف بزرگترها نادیده گرفته میشه.
‫حالا چقدر طول کشید؟
‫دو ماه.
‫- دو ماه؟ ‫- سخت‌ترین قسمتش...
‫پیدا کردن ورقِ میلارِ بزرگ بود. برای پوشوندنِ...
‫وایسا. واکاندا رو عصبانی کردم؟
‫نه فقط ما.
‫اینجا دیگه برات امن نیست.
‫وسایلتو بردار بریم. حالا!
‫یه ربع دیگه کلاس معادله دیفرانسیل دارم!
‫اوکی.
‫همینجا منتظر باش.
‫بذار برم دستشویی. زود میام...
‫تحت کنترلم بود.
‫گفتم پنج دقیقه. شیش دقیقه صبر کردم.
‫برین بیرون. از اتاق من برین بیرون!
‫بیرون!
‫هی.
‫هشدار میدم! دیگه یه قدم هم جلوتر نیا.
‫میبینی چه مهمون‌نوازی‌ای یاد این بچه‌ها میدن؟
‫نیزه آوردی این تو؟
‫نیزه آوردی این تو.
‫ازش خوشم میاد.
‫هی هی هی. بندازش. بنداز...
‫به خودت آسیب میزنی. بیخیال.
‫عیبی نداره شاهدخت.
‫دخترک کوچولو موچولو.
‫بهت دو تا گزینه میدم.
‫میای میریم واکاندا...
‫به هوش یا بیهوش!
‫بیهوش، توئی با اون ریختت.
‫با اون کله پرخاکت!
‫- اوه. خنده داره؟ ‫- نه. نداره.
‫- بهت گفتم! ‫- خوشگلی.
‫آروم باش. میریم. باشه؟
‫دیگه خودش می‌دونه و اون ‫مرد دریایی با پاهای بالدار
‫که میخود اونو بکشه!
‫- از پسش برمیای. ‫- با بخاریت.
‫زود باش. بریم.
‫چی؟
‫اینجا دقیقا کجاست؟
‫برای مسئول فاضلاب، چند تا وانت تعمیر کردم.
‫اون هم به جاش میذاره تو این گاراژ کار کنم.
‫فقط باید لپتاپ کاریمو بردارم.
‫لطفا به چیزی دست نزنین.
‫نمی‌خواد نگرانش باشی.
‫چیزی زیادی به نظر نمیاد. ‫ولی این نتیجه یه عمر زحمتمه.
‫طراحی دستگاه، تو این لپتاپه؟
‫آره.
‫همین جوری گذاشتیش رو میز، وسط گاراژ؟!
‫اطلاعاتش رمزنگاریِ 2064 بیتی شده.
‫خوشم اومد. شده که خودت نتونی وارد شی؟
‫یه ترم کامل طول کشید تا بازش کنم.
‫مجبور شدم یه کامپیوتر کوآنتومی بسازم...
‫که بتونم رمز خودمو بشکنم.
‫این چیه که داری میسازی؟ استارک تِکه؟
‫گفتم به چیزی دست نزنین.
‫شاهدخت. نیروهای امنیتی ‫آمریکا در محل شما هستن.
‫- لعنتی. ‫- کی بود؟
‫هوش مصنوعیم.
‫دارن محاصرمون می‌کنن.
‫شما ک گفتین یه مرد دریایی دنبالمه.
‫اونا ممور فدرالن.
‫الان فقط همینو کم داشتم!
‫به خدا داشت عالی پیش میرفت!
‫سر وقت میرفتم سر کلاس. چقدر خرم.
‫چقدر خرم که فکر کردم شاهدخت واکاندا...
‫اومده سراغم که باعث ترقی من بشه.
‫ترجیح میدم بمونم با همون مرد دریایی در بیوفتم.
‫حداقل اون، مامورای فدرالو نیاورد بالا سرم.
‫هی. نامور، یه کشتی پر از ‫مامورای سی آی اِی رو غرق کرده.
‫- اینا مامور اف بی آین. ‫- به خاطر اون دستگاه کوچولوت.
‫- پس اون مامورای اون بیرون... ‫- محوطه رو محاصره کردیم.
‫...کوچکترین مشکلت هستن.
‫برای فرار از اینجا باید همکاری کنیم.
‫ژنرال، محاصرمون کردن.
‫شاید بهتره جدا شیم.
‫امکان نداره.
‫این ماشین کار می‌کنه؟
‫نه.
‫هر چی تو این کارگاهه کار می‌کنه. حتی این موتور.
‫فکرش هم نکنین. تازه، ما سه نفریم.
‫شما دو تا. من با این میرم.
‫می‌دونستم.
‫نگو که این هم دوماهه ساختی.
‫سالها روی این کار کردم. جسته گریخته.
‫عالیه. تا حالا باهاش پرواز کردی؟
‫می‌تونه پرواز کنه؟
‫یه کانال یوتوب اختصاص دادن به موارد دیده شدن من.
‫چه خفن.
‫- ما حکم جلب خانم... ‫- سریع.
‫...ریری ویلیامز رو داریم.
‫بیسیمه...
‫- که با هم در تماس باشیم. ‫- سعی نکنی در بری.
‫ژنرال اوکویه، شاهدخت شوری...
‫دستاتونو بگیرین بالا و بیاین بیرون.
‫عجب ابوقراضه‌ایه.
‫هی، لطفا مراقب باش.
‫- شما رو بازداشت نمی‌کنیم. ‫- سوئیچ رو صندلیه.
‫وقتی برسیم اونور پل،
‫می‌تونیم تو ترافیک بوستون گمشون کنیم.
‫ژنرال، واقعا باید جدا شیم.
‫گوش کن. اینجا کارگاهت نیست. اینجا میدونِ عملیاته.
‫حالا اونو سوار کن.
‫همیشه سرم داد میزنی.
‫واحد تاکتیکال، تا چند لحظه دیگه درو میشکنه. سه، دو...
‫یک.
‫اف بی آی! بی حرکت!
‫اون دیگه چیه؟
‫لعنتی! لباس مرد آهنی داره. برگردین.
‫از جاتون تکون نخورین!
‫انگار می‌تونه پرواز کنه.
‫- گریو! ‫- بله شاهدخت؟
‫- حالا! ‫- خلبان از راه دور، فعال شد.
‫شوری! نه!
‫برو بریم!
‫گریو.
‫بهم تصویر بده.
‫- گریو... ‫- بله ژنرال؟
‫...منو ببر پیش شاهدخت...
‫وگرنه نیزمو جوری می‌کنم تو سی پی یوت...
‫که تا هزار سال نتونی دستورات ساده رو هم اجرا کنی.
‫یک لحظه اجازه بدین.
‫اوکویه! دارم میام سمت تو.
‫گریو! کنترل این ماشینو بده به من.
‫براتون راه باز می‌کنم.
‫دیگه مال شماست ژنرال.
‫رانندگی دستی فعال شد.
‫باید یه نقطه خروج پیدا کنیم.
‫اونور رودخونه یکی هست.
‫هی. دارن پلو میبندن.
‫شاهدخت! یه پهپاد شما رو زیر نظر گرفته.
‫چقدر ارتفاع داره؟
‫نُه کیلومتر.
‫صبر کن.
‫بسپرش به من.
‫زود باش ریری.
‫معادله‌های دیفرانسیلو یادت بیار.
‫هر گاه سرعت نسبی به تثبیت رسید...
‫ریری. فکر نکنم بدون ماسک اکسیژن بتونی...
‫...به اون پهپاد برسی.
‫سطح اکسیژن 55 درصد است.
‫هشت و نیم کیلومتر.
‫سطح اکسیژن 30 درصد است.
‫حداکثر سرعتو دارم. فقط باید ‫زوایای اویلرو بسنجم و بعد...
‫صاف اصابت کن...
‫سطح اکسیژن، صفر درصد.
‫پهپاد دیگه تعقیبتون نمی‌کنه.
‫ارتفاع، صد و پنجاه متر و در حال کاهش.
‫ریری! حالت خوبه؟
‫- ریری! ‫- آره.
‫خوبم.
‫- مواظب باش! ‫- برو کنار.
‫خدای من!
‫- لعنتی! ‫- جای نگرانی نداره.
‫براتون یه محموله ویژه دارم. با شماره سه...
‫دو، یک...
‫آفرین ریری!
‫ریری!
‫چه اتفاقی افتاد؟ شوری!
‫شوری!
‫علائم حیاتی شاهدخت، پایدارن ژنرال.
‫باید به زودی به هوش بیان.
‫یه قدم دیگه بیاین جلو...
‫همتونو میکشم.
‫اسلحتونو بندازین.
‫دانشمنده رو بکشید.
‫من ترتیب شاهدها رو میدم.
‫باشه.
‫هی، اون آبیه؟
‫اول اون زنو بکشید.
‫اسلحتونو بندازین!
‫برید به نامورا.
‫ارزش تیغ منو نداری.
‫چرا انقدر طول میکشه؟
‫الان موقع بازی نیست.
‫اوکویه!
‫صبر کن!
‫حالت ترجمه رو فعال می‌کنم.
‫من شوری هستم.
‫شاهدخت واکاندا.
‫می‌خوام منو ببرید پیش نامور.
‫به این دختر آسیب نزنید.
‫هر دو رو زنده ببریم؟
‫بله آتوما.
‫نفس بکش.
‫شوری!
‫راس، از آژانس. شاهدی دارین؟
‫نه. ولی فکر می‌کنیم کار واکاندایی‌ها بوده.
‫ببخشید؟
‫از اف بی آی به دفتر میدانیمون ‫خبر دادن که دارن میان.
‫صحیح. کی خبر داد؟
‫- رای ایشون. ‫- رئیس د فانتین.
‫رئیس د فانتین.
‫واقعا؟
‫خب...
‫مامور د فانتین معتقدن کار واکاندایی‌هاست.
‫آره. از وقتی به کشتیمون حمله ‫کردن، همه رو زیر نظر داریم.
‫برای همین خواستم بیای.
‫خوب به نظر میای.
‫سعیمو می‌کنم.
‫باشگاه خونگیتو راه انداختی؟
‫آره. پارسال.
‫شاید بعدا اومدم سوار پلوتونت* شدم. ‫(پلوتون = یه نوع دوچرخه ورزشی)
‫سلام.
‫من مامور ویژه مسئول اینجا هستم.
‫اوه. خوش به حالت. بهم میگی چه مدارکی دارین؟
‫- بله. بعد از شما. ‫- خیلی‌خب.
‫- خب، اینجا چه اتفاقی افتاده؟
‫فکر می‌کنیم تصادف با ماشین بوده.
‫ولی نمی‌تونیم ماشینها رو پیدا کنیم.
‫منظورت چیه؟ وقتی رسیدین همین جوری بود؟
‫آره. فکر می‌کنیم یکی از طرفین، ‫از شرّ ماشینا خلاص شده.
‫- چجوری از شرشون خلاص شده؟ ‫- پرتشون کردن تو رودخونه.
‫شوخی می‌کنی.
‫روش برچسب اِم آی تی خورده.
‫می‌خوام سریع منتقل بشه به امنیت ملی.
‫هی راس. ماشینت بنزین داره؟
‫می‌تونی منو برسونی لنگلی؟
‫تا اونجا هشت ساعت راهه.
‫آره. می‌تونیم راجع به پرونده صحبت کنیم.
‫اتفاقا بدم نمیاد...
‫بابت چند تا حرفی که تو زندگی ‫مشترک بهت زدم ازت معذرت بخوام.
‫آبی بودن.
‫نیروی ماورای بشری داشتن.
‫از تو آب، پشت نهنگ اومدن.
‫سه تاشونو با ضروباتی زدم ‫که می‌تونست اونا رو بکشه...
‫ولی باز از جا بلند شدن.
‫می‌خوام همین الان برم و شاهدختو برگردونم.
‫اوکویه...
‫مقامِ ژنرال ارتش واکاندا از تو سلب میشه...
‫و از دورا میلاژه اخراج میشی.
‫اجازه دارم صحبت کنم...
‫بانوی من؟
‫اجازه داری.
‫التماس می‌کنم.
‫من همه چیزمو دادم.
‫بذارین در راه نجات کشور و تاج و تختش بمیرم.
‫ازتون خواهش می‌کنم مادر.
‫اجازه بدین درستش کنم.
‫"درستش کنی"؟
‫من نمی‌دونم دخترم زندست یا مرده.
‫شاید داریم شتاب‌زده عمل می‌کنیم.
‫اون به خاطر واکاندا، با شوهرش جنگید.
‫الان شوهر خائنش کجاست...
‫جایی که اگه بخواد، می‌تونه بره دیدنش. شوهر من...
‫پیش نیاکانمونه.
‫من ملکه قوی‌ترین کشور دنیا هستم...
‫و همه اعضای خانوادم کشته شدن!
‫من همه چیزمو ندادم؟
‫پاشو وایسا ژنرال.
‫من کنارت ایستادم...
‫بعد از تصرف تاج و تخت به دست کیلمانگر...
‫بعد از این که تو و بزرگان ‫این مجلس، کنار اون ایستادین.
‫در حالی که من رفتم از جباری‌ها کمک بخوام.
‫با وجود اخطارم، دخترمو بردی به این ماموریت...
‫و گمش کردی.
‫پس امروز...
‫دیگه به ستوه اومدم.
‫اینجایی گریو؟
‫بله بانوی من.
‫وقتی شوری رو دزدیدن، همراهش بودی؟
‫بودم.
‫می‌تونی مهره‌های کیمویوشو ردیابی کنی؟
‫بخش بالستیک، همه جای کمبریج، پوکه پیدا کرده.
‫اون واکاندایی‌ها قشنگ شهرو زیر و رو کردن.
‫نمی‌دونم از کجا فهمیدن کی اونو ساخته.
‫اون اطلاعات، فوق محرمانست.
‫- اون چیه؟ رینگتون جدیده؟ ‫- لعنتی.
‫رئیس، ببخشید. باید جواب بدم.
‫انقدر نگو رئیس. راحت باش. جواب بده.
‫سلام عزیز دل قشنگم.
‫نه. همراه رئیسم. آره.
‫نه داره میره.
‫خیلی‌خب.
‫کارمو میبرم خونه. بعد هم دوش میگیرم.
‫اورت راس.
‫ملکه راموندا؟
‫مهره‌های کیمویوی شوری دست تو چیکار می‌کنه؟
‫نمی‌دونستم مال اونن. خب؟
‫الان تو یه صحنه‌ی جرمِ وحشتناک پیداشون کردم.
‫دانشجو پیش توئه؟
‫شوری رفته بوده نجاتش بده، که هر دو رو اسیر کردن.
‫چی؟ کی اسیرشون کرده؟
‫آژانس من فکر می‌کنه شما بودین.
‫به نظر میاد این هم فهمیدن که
‫من اوکویه و شوری رو راهنمایی کردم.
‫ببینید، اگه در خطرن، می‌خوام کمک کنم.
‫ولی اگه ندونم قضیه چیه...
‫به نظر میاد یه قدرت جدید وارد میدون شده.
‫کشوری که می‌شناسیم؟ یا منظورتون کی دیگه‌ایه؟
‫الان فقط همینقدر می‌تونم بگم.
‫خواهش می‌کنم...
‫اگه حکومتتون خواست بر اساس ‫گمانه‌زنی‌هاش اقدامی بکنه، خبرم کن.
‫باشه. حتما.
‫ببینید، اگه کاری از دست من برمیاد، بهم بگین.
‫من جونمو مدیون شوری‌ام.
‫گریو، گوشواره‌های شوری همراهش بود؟
‫تو شمال اقیانوس اطلس از رادارم خارج شدن.
‫اما اونایی که اسیرش کردن، به ‫زبون مایایی یوکاتانی صحبت می‌کردن.
‫سلام.
‫برای دیدن خانم مدیر اومدین؟
‫اونجاست.
‫خیلی‌خب.
‫سلام.
‫لطفا تنهامون بذار.
‫سلام.
‫ملکه مادر.
‫اینجا همه چیز برای بچه‌ها یک درسه.
‫دیوارها رو خودشون نقاشی ‫کردن. به ماهی‌ها غذا میدن...
‫هر چی اینجا میخوریم هم اونا پرورش میدن.
‫بعضی از طرح‌های اینجا رو می‌شناسم.
‫ولی از مواد متفاوتی استفاده می‌کنین.
‫بله. فقط از چیزهایی که در هاییتی یافت میشن.
‫جات تو مراسم تچالا خالی بود.
‫ملکه مادر.
‫شیش ساله که ما رو ترک کردی.
‫خیال می‌کردم حداقل برای مراسم برگردی.
‫می‌ترسیدم...
‫از حس نهایی بودن مراسم می‌ترسیدم.
‫ناکیا، دختر "یا"...
‫هر جایی که بری، هنوز دختر واکاندایی،
‫و می‌دونی که مرگ، پایان کار نیست.
‫ممنونم.
‫همه تو خونه چطورن؟
‫شوری رو اسیر کردن.
‫چی؟
‫تو به کشورهای زیادی نفوذ کردی.
‫اون خیلی وقت پیش بود.
‫اون موقع، یه زن دیگه بودم.
‫یکیو می‌خوام که بفهمه کجا نگهش میدارن.
‫که بدون دیده شدن، نجاتش بده.
‫کی تو این دنیا هست که بخواد با واکاندا جنگ بکنه؟
‫خدای من.
‫خیلی‌خب. نفس بکش. نفس بکش.
‫به من نگو نفس بکش!
‫کدوم گوری هستیم؟
‫تو یه غاریم. مطمئن نیستم کجا.
‫خدای من!
‫اون چیه؟
‫کرم شب‌تاب. لاروهاشون نور میدن.
‫آروم باش.
‫خیلی‌خب. پلنگِ سیاه جدید تعیین نکردین؟
‫- که بیاد نجاتمون بده؟ ‫- نه.
‫چرا نه؟
‫چون دیگه اون جوری نمیشه.
‫پلنگ سیاه تموم شد.
‫حالا که منو دزدیدن دیگه پلنگ سیاه ندارین؟
‫شاهدخت.
‫اینجا، اهالی خانواده سلطنتی، لباس سنتی میپوشن.
‫اینو دادم برای شما دوختن.
‫میفهمی چی میگه؟
‫نه کاملا.
‫نه نه.
‫این کارها، کار ابرشرورهاست.
‫تو همه فیلمها همین جوریه.
‫شاهدخت لیا.
‫بِل تو دیو و دلبر.
‫اون دختر سفیده تو ایندیانا جونز.
‫چیزی نیست.
‫باید میدیدی برای آبشار ‫جنگجویان مجبور بودم چی بپوشم.
‫با من بیا.
‫صبر کن.
‫منو که نمی‌خوای اینجا تنها بذاری؟
‫برمیگردم.
‫آروم باش.
‫غذا میخوری؟
‫سلام خانم. از آشناییتون خوشوقتم.
‫چه کمکی می‌تونم بکنم؟
‫اسم من ماریا آلداناست. ‫یه دانشجو از مریدا هستم...
‫علاقه‌ای ندارم. برو پی کارت لطفا.
‫بله البته. نمی‌خوام مزاحمتون ‫بشم. فقط بهم فرصت بدین...
‫استادم از یه تحقیق برام گفت...
‫می‌گفت شما به محقق‌ها گفتین با چیزی روبرو شدین...
‫با "کسی" که قابل تصور نبوده.
‫حرف زدن با اون غریبه‌ها نتیجه خوبی نداشت.
‫التماس می‌کنم.
‫برو. حالا!
‫من هم باهاش روبرو شدم.
‫گاهی، در ساحل، مردی رو میبینیم که
‫...پشت مچ پاش، بال داره.
‫خیال می‌کردیم اون یه روح باشه.
‫کوکولکان.
‫خدای مار پردار ما...
‫...خدای این جهان و جهان زیرین.
‫خیلی دوست دارم از اون ساحل بازدید کنم.
‫مراقب باش...
‫کوکولکان خیلی بیشتر از من و تو اینجا بوده.
‫دیگران که دنبالش گشتن
‫دیگرانی که قصد بد داشتن...
‫هرگز برنگشتن.
‫در اعماق دریا گم شدن...
‫تا ابد...
‫شاهدخت.
‫بیاین.
‫لطفا راحت باشین.
‫چقدر قشنگه.
‫این مال مادرم بود.
‫اینا همه عتایق آمریکای میانه هستن.
‫احتمالا مال قرن شونزدهم.
‫شما از اون موقع زنده‌ای؟
‫مادرت انسان بوده.
‫بوده.
‫بعد، به چیز دیگه‌ای تبدیل شده.
‫- چجوری؟ ‫- چجوری؟
‫"چجوری" هرگز به اهمیت "چرا" نیست.
‫مادر و مردمش رو از مزارعشون بیرون کردن.
‫کُنکیستادورهای اسپانیایی این ‫کارو کردن. همونایی که آبله آوردن.
‫با زبونی پرکینه و عقایدی از دنیای دیگه.
‫مردمم دچار قحطی و...
‫جنگ و بیماری شدن...
‫پس به چاک رو کردن...
‫خدای باران و فراوانی ما.
‫چاک، به جادوگر ما، تصویری وحی کرد.
‫راهی برای نجات مردمش.
‫چاک، اونو به گیاهی هدایت کرد، که از یه سنگ آبی روییده بود.
‫اون موقع، مادرم من رو در شکم داشت.
‫نمی‌خواست از اون گیاه بخوره.
‫می‌ترسید بلایی سر من بیاد.
‫نه. بچم.
‫اما جادوگر اونو راضی کرد.
‫بچه تو مریضه.
‫فقط این می‌تونه خوبش کنه.
‫بچه تو اولین کسیه که در ‫خانه جدید ما به دنیا میاد.
‫این هدیه رو یک بشارت بدون.
‫اون پادشاه جدید ما میشه.
‫همه بیمار شدن.
‫و زندگیشون...
‫وجودشون در اونجا...
‫به پایان رسید.
‫اون گیاه، توانایی تنفس رو از اونا گرفت،
‫اما کمک کرد تا از دریا اکسیژن بگیرن.
‫اونا تو اقیانوس سکونت پیدا کردن.
‫به دور از جنگ و بیماری.
‫بریم!
‫مادرم اونجا منو به دنیا آورد.
‫و من به اولین فرزندِ تالوکان تبدیل شدم.
‫اون گیاه، باعث شد پاهام بال در بیارن.
‫با گوش‌هایی که نوکشون رو به ابرها بود.
‫من یه جهش‌یافته بودم.
‫می‌تونستم تو آسمون شنا کنم و دیرتر پیر بشم.
‫و از هوای اجدادمون تنفس کنم.
‫مادرم، هر چی پیرتر میشد...
‫دلش بیشتر برای زندگی قدیمش در خشکی تنگ میشد،
‫و با قلبی شکسته مرد.
‫ازم قول گرفت که تو خاک میهنش دفنش کنم.
‫هرگز آمادگی چیزی که اونجا دیدمو نداشتم.
‫این بچه مال کیه؟
‫شلیک کنید!
‫تیراندازی کنید!
‫تو یه اهریمنی.
‫پسر شیطانی.
‫یه مرد مبلغ اسپانیایی، بهم بد و بیراه گفت،
‫در حالی که به دستم کشته میشد.
‫بهم گفت...
‫تو یک بچه بی‌عشق هستی.
‫بچه بی‌عشق.
‫این اسمو از اونجا پیدا کردم.
‫"نامور."
‫چون عشقی به جهان سطح زمین ندارم.
‫چرا اینا رو به من میگی؟
‫که بدونی چرا باید اون دانشمندو بکشم.
‫اگه ببریمش واکاندا چی؟
‫بذارین بریم.
‫بهتون قول میدم.
‫اون تو کشور من میمونه.
‫نمی‌تونم ریسک کنم شاهدخت.
‫پس منو نگه دارین.
‫می‌خوام کشور شما رو ببینم.
‫نمیشه با اون سر و وضع برین پایین.
‫تقریبا جابجا دچار سرمازدگی میشین.
‫خونتون مسموم میشه.
‫فشار اقیانوس هم همه استخونهاتونو میشکنه.
‫یا می‌تونین لباس مخصوص بپوشین.
‫از اونا داریم. بیاین.
‫نزدیک بمونید.
‫هی! نامور، وایسا!
‫سلام.
‫قشنگه.
‫از ویبرانیوم ساخته شده.
‫بله.
‫در اعماق اقیانوس...
‫برای مردمم خورشیدو آوردم.
‫می‌دونم می‌خواستی از جون اون دانشمند بگذرم.
‫اما حالا میبینی باید از چی محافظت کنم.
‫ناکیا، درست فکر می‌کردی.
‫از گوشواره‌های کیمویوی شوری، ‫یه موقعیتِ مکانی دریافت کردم.
‫سیگنال، از یه غار زیردریایی مخابره میشه.
‫حدودا صد و چهل متر زیر سطح آب.
‫ملکه مادر، سیگنالشو پیدا کردم.
‫از یه غار زیرزمینی میاد.
‫اگه اون پایینه، مطمئنم با مقاومت روبرو میشم.
‫می‌خواین چطور پیش برم؟
‫شاهزاده رو به هر طریقی میشه برگردون.
‫من هم نامورو وادار می‌کنم خودشو نشون بده.
‫تو اولین نفر از سطح زمینی که به تالوکان میاد.
‫لطفا اینو به عنوان نشونه قدردانی ما بپذیر.
‫از گیاهِ نجات‌دهنده تالوکان درست شده.
‫شما جوونی شاهدخت.
‫اگه مثل من عمر می‌کردی، میدیدی...
‫که هر کی برات عزیزه، از دست میره.
‫ولی وقتی برادرمو از دست دادم...
‫حس متفاوتی داشت.
‫اون در سکوت عذاب کشید.
‫وقتی در نهایت خواست کمکش کنم، نتونستم.
‫این با چه عقلی جور در میاد؟
‫که اجدادم بهم مهارت و موهبتی ببخشن،
‫که باهاشون بشه برادرمو نجات داد، اما نتونم؟
‫چرا؟
‫برای این سوال، جوابی ندارم.
‫این مثل بین اجداد من رایج بوده که...
‫"تنها شکسته‌ترین افراد میتونن رهبران بزرگی باشن."
‫چیزی که اینجا ساختی رو ستایش می‌کنم.
‫همین طور محافظتی که از مردمت می‌کنی.
‫اما به عنوان شاهدخت واکاندا...
‫اجازه نمیدم اون دختر جوونو بکشی.
‫کشورم هم تا وقتی برنگردم، آروم نمیگیره.
‫من بدون اون نمیرم.
‫باید از یه راه مسالمت‌آمیز حلش کنیم.
‫دیگه بحث اون دانشمند نیست.
‫قرنها، کشورهای سطح زمین، به مردم ‫من حمله کردن و اونا رو به بردگی گرفتن.
‫به خاطر منابع.
‫از روزی که مادرمو خاک کردم...
‫مردمم رو برای روزی که بیان سراغمون آماده کردم.
‫اون دستگاه، نشون میده که وقتش رسیده.
‫باید بدونم واکاندا یار ماست یا دشمن ما.
‫وسط‌بازی برام معنا نداره.
‫پس می‌خوای با تمام دنیا وارد جنگ بشی...
‫و می‌خوای واکاندا کمکت کنه؟
‫این دیوونگیه.
‫هیچ کشوری نیست که از ‫فرصتِ غارتِ واکاندا استفاده نکنه.
‫اگه متحد بشیم...
‫می‌تونیم اول حمله کنیم و از هم محافظت کنیم.
‫بعد از این که خطر اون کشورها برطرف شد...
‫می‌تونی دانشمندو ببری واکاندا.
‫اگه واکاندا قبول نکنه چی؟
‫دانشمند میمیره.
‫اولین کشوری هم که سقوط می‌کنه، واکانداست.
‫می‌خوای به مردمم حمله کنی؟
‫بله.
‫می‌خوام به حرفم گوش کنی.
‫واکاندا در جنگ با تالوکان، پیروز نمیشه.
‫شما رو فرا خوندن...
‫کوکولکان.
‫اون شب، پیش مادرت کنار رودخونه، شنیدم...
‫شنیدم گفتی می‌خوای دنیا رو بسوزونی.
‫بیا با هم بسوزونیمش.
‫ملکه راموندا به ما ویبرانیوم نمیفروشه.
‫حالا، زن جوونی که دستگاهو ساخته رو میدزدن!
‫بله. با کمال احترام، ریری ‫ویلیامز یه کودک نابغه بود...
‫که همه اساتیدشو میذاشت تو جیب ساعتیش.
‫واکاندایی‌ها می‌خواستن اونو برای ‫طرحِ توسعه خارجیشون جذب کنن.
‫همین و بس. و بعد...
‫شما شبانه یه تیم نیروی ویژه میفرستین...
‫که شاهدخت یه ابرقدرتو دستگیر کنن!
‫رئیس جمهور، خواهان اقدام تهاجمی علیه واکانداست.
‫چجور اقدام تهاجمی؟
‫بی‌ثبات‌سازی.
‫متخصص ما، مامور ویژه راس هستن.
‫خب، نظرت چیه راس؟
‫منابعم بهم میگن یکی دیگه اون بیرون هست.
‫- یه کشور دیگه؟ ‫- ممکنه. نمی‌دونم.
‫باید فرصت بدین تا بررسی‌های کافی انجام بدم.
‫وگرنه، وارد جنگ میشیم،
‫با کشوری که ظرفیت نظامیش،
‫از تصور ما خارجه.
‫جناب رئیس؟
‫به نظر من، این آقا متخصص این سوژست.
‫به نظرم حمله به واکاندا، اشتباهه.
‫بله؟
‫مشکلی هست.
‫دخترم زندست؟
‫شاهدخت، زنده و سلامتن.
‫خودشون خواستن به تالوکان برده بشن.
‫فعلا اونجا میمونن.
‫در عوض چی می‌تونم بهتون؟
‫هیچی.
‫موافق نیستم.
‫آمریکایی‌ها میخوان حمله شما به کشتی حفاری رو
‫به واکاندا نسبت بدن.
‫دخترم و اون دانشمندو پس بده،
‫وگرنه اونا رو از وجودتون باخبر می‌کنم.
‫اگه درباره ما به آمریکایی‌ها بگین...
‫اگه بخواین پیدامون کنین...
‫یا اگه یه کشتی واکاندایی تو اقیانوس ببینم...
‫شاهدختو میکشم.
‫میام واکاندا و...
‫شما رو هم میکشم.
‫خب، چی شد؟
‫می‌خواد با دنیای روی زمین وارد جنگ بشه.
‫از من خواست کمکش کنم.
‫باید فکر کنم.
‫از اینجا نجات پیدا نمی‌کنیم.
‫نیزه رو بنداز!
‫شاهدختو بکشین!
‫چاقو رو بنداز.
‫تو...
‫تو اونو کشتی.
‫ولش کن
‫تا لازم نباشه بمیری.
‫شوری...
‫دست چپتو حرکت بده.
‫خوبی؟
‫- مهره‌هاتو بده. ‫- بیا بریم!
‫- مهره‌هاتو بده. می‌تونم نجاتش بدم. ‫- باید بریم.
‫شوری، نمی‌دونم این خانم ‫کیه. ولی باید حرفشو گوش کنیم.
‫ببین، من با تیر صوتی زدمش.
‫از این فاصله، مرگباره. امیدی بهش نیست.
‫تو متوجه نیستی. این یعنی جنگ.
‫- باید بریم. ‫- وایسا!
‫بهت آسیب زدن؟
‫نه. نه.
‫ممنونم.
‫قابلی نداشت.
‫- گریو. ‫- بله بانوی من؟
‫ما رو همین حالا برگردون به واکاندا.
‫چه بلایی سر بچم اومد؟
‫واکاندایی‌ها.
‫اومدن سراغش.
‫کوکولکان...
‫می‌تونین نجاتم بدین؟
‫مرد؟
‫آره.
‫ٱروم بخواب فرزندم.
‫وقتی اومدن که...
‫با ملکه صحبت می‌کردی؟
‫نباید بهش اعتماد می‌کردیم.
‫شاهدخت، خونه ما رو دیده.
‫از کجا مطمئن باشیم برنگردن
‫و به تالوکان حمله نکنن؟
‫من اطمینان حاصل می‌کنم.
‫برخیز تالوکان!
‫من کور بودم.
‫امید کورم کرد.
‫امید شراکت.
‫و...
‫هممون رو
‫به خظر انداختم.
‫تالوکان
‫دیگه جابجا
‫نمیشه.
‫نامورا.
‫آتوما.
‫کارمون با اونا که تموم بشه
‫به حمله به تالوکان
‫حتی فکر هم
‫نخواهند کرد!
‫برخیز تالوکان!
‫شاهدخت، خوشحالم که برگشتین.
‫از وقتی رفتین، شهر دچار تنش بود.
‫برید.
‫موانع صوتیِ همه آبراه‌ها رو تقویت کنید.
‫شاهدخت؟
‫نکا.
‫درود بر نیاکان.
‫می‌خواستم اینا رو برگردونم.
‫نه. نگهشون دار.
‫ممکنه به زودی لازم بشن.
‫از اون پایین آوردیش؟
‫راست میگن که یه امپراتوری زیردریایی رو دیدی؟
‫بله.
‫خیلی زیباست.
‫ولی این مردم خطرناکن آنکا.
‫خب، دوشیزه ریری ویلیامز...
‫نظر شما درباره واکاندا چیه؟
‫افسانه‌ها، حق مطلبو ادا نمی‌کنن.
‫محشره.
‫اما واقعا دوست دارم برگردم خونه.
‫لازمه صبوری کنی.
‫میشه حداقل به مادرم زنگ بزنم؟
‫ناکیای جنگجو، شاهدختو نجات داده.
‫درود بر هانومان.
‫جاسوس، دوباره واکاندا رو نجات داد.
‫ملکه، به عنوان پاداش،
‫یک عمر تبعیدش می‌کنه. مطمئنم.
‫اوکویه.
‫ممنونم خواهر.
‫بعد از حمله تانوس...
‫وقتی بدون یه کلمه حرف رفتی
‫واقعا ناراحت شدم.
‫پشیمونم که کنارتون نبودم.
‫راحت نبود.
‫اون برای همه...
‫شاه و پلنگ سیاه بود.
‫ولی برای من...
‫همه چیز بود.
‫تچالای من.
‫وقتی به اون راحتی از من گرفته شد، من...
‫مجبور شدم بکشم کنار...
‫و اجازه بدم که بشکنم.
‫نمی‌تونستم...
‫جوری ادامه بدم انگار اتفاقی نیوفتاده.
‫بهمون حمله شده.
‫بیا.
‫بیا سراغ این یکی.
‫حالتون خوبه؟ خوبین؟
‫گریو! سانبِردو فعال کن.
‫شوری، کجایی؟
‫دارم میرم سمت شهر.
‫دست نگه دارین. این یه دستوره!
‫مادر، من با آنکا هستم. می‌تونیم از هوا پشتیبانی کنیم.
‫- آنکا، نذار از کارگاه خارج بشه. ‫- مادر، صدات قطع میشه.
‫- نمیشنوم. ‫- شوری!
‫دوستت دارم. خداحافظ!
‫گوشیو رو ملکه قطع کردی.
‫گوریو رو "مادرم" قطع کردم.
‫فرق می‌کنن. زود باش. بریم!
‫مهاجم‌ها!
‫مامان! مامان!
‫برگرد. از اون طرف.
‫انگار متخصص‌ها دچار یه جور هیپنوتیز صوتی شدن.
‫بچه رو بگیر.
‫ژنرال، گوشهاتونو بپوشونین.
‫بله ملکه من.
‫می‌تونم کمک کنم؟
‫بیا. زود باش.
‫جنگجو!
‫دستاتو بذار رو سینه...
‫...پسرم.
‫ناکیا.
‫هستم.
‫مامانتو پیدا می‌کنیم. خب؟
‫مردماهی!
‫تجهیزات دفاعی رو از کاخ دور کردن.
‫باقیش به عهده شماست.
‫کمک!
‫- لعنتی. خیلی سریعه. ‫- توی آب، سریعتر هم هست.
‫- حالت دستی رو فعال می‌کنم. ‫- نه.
‫- وایسا. درستش می‌کنم! ‫- نمی‌تونم اینجا ولت کنم شوری.
‫میبینیش؟
‫آره. اوناهاش.
‫برو دخترم.
‫وایسا، چی؟ شما رو اینجا تنها بذارم؟
‫فرار کن!
‫اوکویه، تکون بخور!
‫به بچه کمک کن.
‫این تقصیر خودشه.
‫یک هفته دیگه، با تمام ارتشم برمیگردم...
‫و در برابر جهان خشکی با ما متهد میشین...
‫وگرنه واکاندا رو از چهره جهان میشورم!
‫بیاین بانوی من.
‫مادر.
‫- نذار بیاد جلو! ‫- مادر!
‫- مامان. مامان! ‫- مرده‌هاتونو خاک کنید.
‫عزاداری‌هاتونو بکنید.
‫تو دیگه ملکه هستی.
‫مامان!
‫نه!
‫ولم کن! مامان!
‫مامان!
‫بیدار شین ملکه.
‫بذار ببینم.
‫بیدار شین.
‫کمک!
‫مامان!
‫بیدار شو مادر.
‫تموم کردن.
‫مامان!
‫سرزمین جباری، بابت فوت ملکه به شما تسلیت میگه.
‫باید بر اساس...
‫آیین نیاکانمون براش عزاداری کنی.
‫خودت رو تو فناوری غرق نکن.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫به برادرت قول دادم...
‫که بهت مشورت بدم...
‫و ازت محافظت کنم.
‫اما امروز، من می‌خوام از تو مشورت بگیرم.
‫بزرگان قبایل، چیزی ازم خواستن.
‫میخوان شهرو تخلیه کنن و تو سرزمین جباری...
‫پناه بگیرن.
‫می‌خوای نظر بچه‌ای رو بشنوی که
‫آیینتونو خار میشمره؟
‫دنیا...
‫اونقدر بهت آسیب زده که...
‫دیگه نمیشه بهت گفت بچه.
‫مردم من دوست دارن بدونن...
‫که نظر شما چیه.
‫بزرگان قبایل، به بیچارگی افتادن.
‫شهر، آسیب‌پذیره.
‫اگه هوای اونا رو داشته باشی...
‫خیلی بهت مدیون میشن.
‫قلبت چی؟
‫قلبت به کدوم سمت گرایش داره؟
‫تازه آخرین کسی که برام عزیز بود رو به خاک سپردم.
‫قلبمو همراهسش به خاک سپردم.
‫ای وای...
‫روغن زیتونت داره خراب میشه.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫گرسنمه. و...
‫جامعه جهانی در شوک فرو رفته.
‫به گفته منابع ما، ملکه راموندا، دخترِ لومومبا کشته شده.
‫متحدان غربی این واقعه را به ‫درگیری داخلی نسبت میدهند...
‫خب...
‫نظری داری؟
‫نمی‌دونم دوستات دیگه چیو ازت پنهون می‌کنن.
‫از چی صحبت می‌کنی؟
‫من هیچ تماس بی‌اجازه‌ای با پادشاهی واکاندا ندارم.
‫مهره‌ها چی؟
‫چی؟
‫مهره‌ها.
‫قبل از این که برسی،
‫گفتم به شنود مجهزشون کنن.
‫هر تماسی که داشتی رو شنیدم،
‫من‌جمله تماس خیانتکارانت با ملکه.
‫روحش شاد.
‫ولی خوبه.
‫برای ما خوبه.
‫خیلی‌خب. می‌دونی چیه؟ ‫واکاندایی‌ها جونمو نجات دادن.
‫مردمان خوبی هستن.
‫شده یک لحظه به این فکر کنی...
‫که دارن چیکار می‌کنن؟
‫می‌دونستی ما می‌تونستیم چیکار کنیم،
‫اگه ایالات متحده تنها کشور صاحب ویبرانیوم بود؟
‫من دربارش رویاپردازی می‌کنم.
‫ول. ول. خواهش می‌کنم.
‫باید بگی رئیس د فونتین!
‫مادرت از من مثل یه خودی مراقبت کرد.
‫حداقل می‌تونم سعی کنم جبران کنم.
‫باید راهی برای تضعیف نامور پیدا کنیم.
‫حتی تضعیف هم بشه، دردسر میسازه.
‫پلنگ سیاه همیشه تونسته از واکاندا محافظت کنه.
‫خیال می‌کردم پلنگ سیاه به خاطرات پیوسته.
‫برادر من مرده.
‫ولی این دلیل نمیشه که پلنگ سیاه از بین رفته باشه.
‫گریو؟
‫بیا با یه تحلیل مقایسه‌ای شروع کنیم،
‫بین تلاشهامون برای ساخت ‫یه گیاه قلبی‌شکل مصنوعی...
‫و بافت این دستبند.
‫بله شاهدخت.
‫از اونجایی که این از خاک ‫پر از ویبرانیوم روییده...
‫شباهت‌های بنیانی زیادی داره که می‌تونیم ازشون استفاده کنیم.
‫هر طور شما بخواین شاهدخت.
‫لطفا دی ان اِیِ برادرم هم آپلود کن.
‫آپلود می‌کنم.
‫چرا شبیه اونا نیست؟
‫فیزیولوژیش کاملا فرق می‌کنه.
‫هیچ کدوم از اونا پرواز نمی‌کنن یا گوشهای تیز ندارن.
‫زنهایی که مواظب ما بودن، روی دهن و دور گردنشون...
‫آب بسته بودن.
‫اون این جوری نبود.
‫ارگانیسم‌های زیادی هستن که برای ‫استخراج اکسیژن از آب، به آبشش نیاز ندارن.
‫مثل یه عروس دریاییه.
‫اکسیژنو از طریق پوست دریافت می‌کنه.
‫- به این فرایند میگن تنفس پوستی. ‫- تنفس پوستی.
‫هر روزی که بدون انتخاب یک حاکم میگذره...
‫یک روز تلف‌شدست.
‫باید قبل از این که نامور با ‫جنگجوهاش بیاد، کارشو تموم کنیم.
‫چجوری کار مردی که اون همه قدرت داره رو تموم کنیم؟
‫تو یه حمله، قبل از نابود کردن ‫هواپیمای شما... پرید توی آب.
‫نکنه همون بهش قدرت میده؟
‫از طریق پوستش هوا تنفس می‌کنه و اکسیژن جذب می‌کنه.
‫اگه بتونیم یه جوری خشکش ‫کنیم، دیگه اون همه قدرت نداره.
‫درسته.
‫گریو.
‫باید جنگنده تالون سلطنتی رو به ‫یه اطاق تراوش تبخیری تبدیل کنیم.
‫این اصلا ممکن هست؟
‫آره.
‫کمک می‌کنی تو تله بندازیمش.
‫لطفا جای کار خانم ویلیامزو بهش نشون بده.
‫از این طرف.
‫اولین دستگاهت رو تو چند سالگی ساختی؟
‫سه سالگی.
‫پدرم مکانیک بود. دوست داشت هواپیما بسازه.
‫بهم ابزار داد و گذاشت خودم یاد بگیرم.
‫کی این کارایی که بلدی رو یادت داد؟
‫برادر بزرگم.
‫من، نوک نیزه ارتش واکاندا بودم.
‫این من نیستم.
‫بعلاوه، من دیگه یه شهروند عادی‌ام.
‫سلاحم رو تحویل دادم.
‫برای تو هم یه نیزه جدید ساختم.
‫یه نیزه جدید؟
‫آره.
‫اسم این اختراع چی هست؟
‫فرشته نیمه شب.
‫فرشته نیمه شب؟
‫گوش کن.
‫این، شرایطو با اونا برابر می‌کنه.
‫خواهر، می‌خوام وقتی صدات کردم، آماده باشی.
‫خواهش می‌کنم.
‫شوری.
‫بله.
‫چند تا از اینا درست کردی؟
‫تو نگهبانی جباری‌ها دنبالت میگشتم.
‫نمیتونن منو از خونم بیرون کنن.
‫عجب روحیه یاغی‌ای داری.
‫چرا به دورا پیوستی؟
‫چرا برات مهمه؟
‫من هنوز جا برای مبارزه دارم.
‫بگو ببینم آنکا، دختر کیانا... ‫**
‫تو هنوز برای مبارزه جا داری؟
‫چی تو فکرته؟
‫گریو...
‫احتمال موفقیت چقدره؟
‫نود و هشت و هفت دهم درصد.
‫می‌خواین گیاه قلبی‌شکل رو پرینت کنم؟
‫هی شوری.
‫خیال می‌کردم تا الان برگشته باشی هاییتی.
‫من هنوز واکاندایی هستم.
‫پس...
‫این کاریه که مشغولش بودی.
‫آره.
‫چیزی که الان داری،
‫یه فرصت برای برگردوندن ناجی واکانداست.
‫این، بزرگترین موهبته،
‫از زمان کشف باشنگا.
‫به زودی خواهیم دید. بیا.
‫- گریو؟ ‫- بله شاهدخت؟
‫پرینت کن.
‫از کجا بدونیم عمل می‌کنه؟
‫اگه بدرخشه.
‫موفق شدی!
‫بهتر نیست یه عودی چیزی بسوزونیم؟
‫فقط بَست می‌دونه اجداد ما چطور ‫میخوان از این کارگاه سر در بیارن.
‫مطمئنی نمی‌خوای دفنت کنیم؟
‫نه.
‫می‌خوام اگه دچار ایست قلبی شدم،
‫به سنم دسترسی داشته باشین.
‫"ایست قلبی"؟
‫شوخی می‌کنه...
‫درسته؟
‫آره؟
‫اجازه بده این گیاه قلبی‌شکل،
‫بهت قدرت پلنگ سیاه رو ببخشه،
‫و تو رو به عالم اجدادی ببره.
‫راموندا.
‫التماس می‌کنیم، بیا پیش دخترت.
‫مادر؟
‫انجاداکا.
‫دخترعموی کوچولو!
‫چطور ممکنه؟
‫"چطور"ش به اندازه "چرا"ش مهم نیست.
‫تو منو انتخاب کردی.
‫غیرممکنه. هرگز تو رو انتخاب نمی‌کنم.
‫چرا گیاهو خوردی؟
‫که خانوادمو ببینم.
‫نه. مزخرف میگی.
‫تو باور نداشتی که عالم اجدادی حقیقت داره. درسته؟
‫درسته.
‫پس چرا اونو خوردی؟
‫لازم نیست به من دروغ بگی.
‫که بتونم قوی باشم.
‫قوی باشی که چیکار کنی؟
‫دیدی؟
‫ما بیشتر از اون که فکر کنی به هم شبیهیم.
‫من هم از اون خوردم تا انتقام اجدادمو بگیرم.
‫من مثل تو نیستم.
‫تو اونو برای خودت برداشتی
‫و بقیه رو از بین بردی.
‫شاه نالایق...
‫که می‌ترسید جاشو بگیرن.
‫یه بزدل.
‫نه.
‫من جراتشو داشتم تا کاری که ‫برای نجات واکاندا لازم بود رو بکنم.
‫قبل از این که من به حکومت برسم،
‫واکاندا از چند تا مثل اون دانشمند محافظت کرده بود؟
‫بزدل‌ها....
‫پلنگ‌های سیاهی بودن که قبل از من و تچالا...
‫به این دنیا پا گذاشتن.
‫اسم برادر منو نیار.
‫به خاطر توئه که اون مرده.
‫تو اون گیاهو سوزوندی. ما رو بدون نگهبان گذاشتی.
‫بعد نامور حمله کرد و مادر منو کشت.
‫خون اونها گردن توئه.
‫گردن من نیست.
‫جرات اینو به خودت نده
‫که اینو از مادرت سلب کنی.
‫اون خودشو فدا کرد تا یه دخترو ‫از دست قبیله گمشده نجات بده.
‫پدر تو، دورنگ بود.
‫اون دخترو میکشت.
‫لعنتی. اون برادر خودشو کشت.
‫تچالا زیادی شریف بود.
‫مردی که پدرتو کشت رو زنده گذاشت.
‫و حالا تو اینجا ایستادی.
‫می‌خوای مثل برادرت شریف باشی...
‫یا کارو درست کنی؟
‫مثل من.
‫حالت خوبه؟
‫کیو دیدی؟
‫هیچکی.
‫اینجا چه خبره؟
‫شکست خوردم.
‫کار نکرد.
‫هی شوری.
‫اونا منو رها کردن.
‫هرگز این کارو نمی‌کنن.
‫هر کاری باید می‌کردم، کردم.
‫دوباره اون گیاهو ساختم.
‫- خیلی‌خب. ‫- مراسم احمقانه تو رو هم انجام دادم. که چی؟
‫- آروم باش. ‫- چرا نیومدن سراغم؟
‫آروم باش.
‫لعنتی.
‫میشه من هم ازش بخورم؟
‫فکر کنم...
‫به یه لباس مخصوص نیاز داری.
‫افراد بیشتری دارن از شهر میان.
‫جای بیشتری لازم دارن.
‫خب که چی؟
‫شما مهمونین؟
‫معلوم نیست چجوری با شماها کنار اومد.
‫شاهدخت!
‫موفق شد!
‫پلنگ سیاه زندست!
‫نامور فکر می‌کنه واکاندا به زانو دراومده.
‫ملکه ما کشته شده.
‫پایتخت ما خراب شده.
‫باور می‌کنه ما مدافع نداریم.
‫ولی حالا...
‫حالا وقتشه ما ضربه بزنیم.
‫چطوری ضربه بزنیم وقتی نمی‌دونیم چطور پیداش کنیم؟
‫نامور رو میاریم پیشمون.
‫- اینجا، دوباره؟ ‫- نه.
‫یه نقطه دور در دریا.
‫خیلی‌خب.
‫تصور کنیم که شدنیه.
‫تصور کنیم که می‌تونیم بکشیمش...
‫مردی که می‌تونه پرواز کنه و به نیرومندی هالکه...
‫کشتن اون، راه حل درستیه؟
‫وقتی فقط تهدیدمون کرده بود...
‫می‌خواستی بکشیمش.
‫چی تغییر کرده لرد امباکو؟
‫سربازهاش...
‫بهش نمی‌گفتن شاه یا ژنرال.
‫بهش می‌گفتن کوکولکان.
‫اون چیه؟
‫خدای مار پردار.
‫چیه؟
‫فکر کردین چون تو کوه زندگی می‌کنیم،
‫به کتاب دسترسی نداریم؟
‫بزرگان...
‫با اجازه شما...
‫می‌خوام تنهایی با لرد امباکو صحبت کنم.
‫باشه.
‫کار نامور تموم نشده.
‫اون قسم خورده دنیای خشکی رو نابود کنه.
‫حالا فرصت ماست تا باهاش روبرو بشیم.
‫- از چی می‌ترسی؟ ‫- از جنگ.
‫اگه نامور واقعا برای مردمش خدا باشه...
‫کشتن اون می‌تونه باعث جنگ ابدی بشه.
‫خب که چی؟
‫زندگی مادر من، ارزش جنگ ابدی رو نداشت؟
‫البته که داشت.
‫ولی مادرت اینو برای تو نمی‌خواد.
‫این چیزی نیست که من...
‫برای مردمم بخوام.
‫یه جوری از مادر من و چیزی ‫که برام می‌خواست حرف میزنی...
‫انگار هنوز این جاست.
‫از رویا و آرزوش حرف میزنی.
‫ولی اون مرده.
‫اون رفته!
‫نامور اونو غرق کرد. درست جلوی چشم ما.
‫پس، خواسته‌های اون...
‫اهداف اون، آرزوهاش برای من...
‫وجود ندارن.
‫دیگه مهم نیست.
‫مهم، چیزیه که من می‌خوام.
‫چیزی که من می‌خوام، مرگ ناموره.
‫تو هم کمک می‌کنی بهش برسم.
‫فهمیدی؟
‫صبح راه میوفتیم.
‫سلام.
‫صبح به خیر.
‫اگه زنده موندیم...
‫می‌خوام بدونی که تو هاوایی، پیش من، یه خونه داری.
‫بیا. دست منو بگیر.
‫نفس بکش.
‫شوری، می‌خوام با من صادق باشی.
‫وقتی گیاهو خوردی، کیو دیدی؟
‫به خاطر انتقام نرو به جنگ.
‫این، حفره‌ای که از فقدان ‫مادرت مونده رو پر نمی‌کنه.
‫فقط بزرگترش می‌کنه،
‫و تو رو میبلعه.
‫همین حالا بلعیده.
‫کوکولکان! دستگاه دیگه‌ای برای ‫کشف ویبرانیوم وارد دریا شده.
‫کجا؟
‫از آب خارج شین!
‫برای ملکه.
‫ریری، اون بالا چطور پیش میره؟
‫سلام آقای گریو.
‫خوبه الان کمکم کنی.
‫دیگه داشتم بیقرار میشدم.
‫لعنتی.
‫لعنتی، چه سریعه.
‫ولی من سریع‌ترم.
‫دارم هواتو.
‫دیگه نوبت توئه شوری.
‫- شاهدخت. ‫- نه.
‫من پلنگ سیاه هستم، و برای انتقام اومدم.
‫سلول‌های تراوش تبخیری فعال شدن.
‫چی شده؟
‫یه لیوان آب می‌خوای؟
‫گیرش انداختیم.
‫- خوبه. ‫- نامور اسیر شد.
‫برگردین!
‫عقب‌نشینی کنید به واکاندا!
‫تکون بخورین.
‫چه خبره؟
‫فرستنده صوتیمون خراب شد.
‫این خیلی بده.
‫پلنگ سیاه... برق پلنگ دریا قطع شد.
‫دارن بشدت کشته میدن.
‫اوکویه.
‫پلنگ سیاه!
‫آنکا.
‫اوکویه.
‫وقتشه.
‫برای واکاندا!
‫واکاندا!
‫گریو، خسارت چقدره؟
‫فاجعه‌باره. نیزش از ویبرانیوم ناب درست شده.
‫- هر لحظه ممکنه سفینه منفجر بشه. ‫- برسونمون به خشکی.
‫نه!
‫کشتی رو غرق کنید!
‫هواتو دارم خواهر.
‫منو بگیر.
‫جنگجو!
‫به زبون مادری حرف میزنی؟
‫می‌تونی با اون زبون به اجدادت سلام کنی.
‫ولم کن!
‫خیلی‌خب. بیا اینجا.
‫خودت به اجدادت سلام کن.
‫امیدوارم اجدادمو ن ما رو نجات بدن.
‫اگه شاهدخت عجله نکنه...
‫خودمون بهشون ملحق میشیم.
‫در اون صورت...
‫بیاین هر چند تاشونو می‌تونیم از بین ببریم.
‫می‌تونست این جوری نشه.
‫آب لازم دارم.
‫می‌خوای مثل برادرت شریف باشی...
‫یا کارو درست کنی؟
‫مثل من.
‫من برادرم نیستم.
‫نامور، در حالی که مرگشو تماشا می‌کنم...
‫التماس می‌کنه بهش رحم کنم.
‫ایمپریوس رکس.
‫واکاندا تا ابد!
‫شوری.
‫مامان.
‫نشونش بده...
‫کی هستی.
‫تسلیم شو...
‫تا واکاندا از دریاهاتون محافظت کنه.
‫از اسرارتون محافظت می‌کنیم.
‫تسلیم شو...
‫تا مردمت زنده بمونن.
‫انتقام، ما رو بلعیده.
‫نباید بذاریم مردممون رو ببلعه.
‫تسلیم میشم.
‫تالوکانی‌ها!
‫بیاید برگردیم خونه.
‫نبرد ما اینجا تموم شده.
‫واکاندا تا ابد.
‫واکاندا تا ابد!
‫ممنونم عشقم.
‫هی.
‫آماده‌ای برگردی خونه؟
‫به شرطی که مطمئن باشی ‫پلیس تو فرودگاه منتظرم نیست.
‫نگران نباش. حلش کردم.
‫ولی بهتره حلّ تکلیف در ازای پولو بذاری کنار.
‫اگه گاف بدی، نمی‌تونم کمکت کنم.
‫گفتن می‌خوای درباره چیزی باهام صحبت کنی.
‫آره.
‫لباست. طراحیش عالیه.
‫ولی نمی‌تونم بذارم ببریش.
‫عیبی نداره.
‫همین که بتونم به واکاندا کمک کنم ‫خرابکاریمو درست کنه، خوشحالم.
‫یه چیز دیگه هم می‌خوام نشونت بدم.
‫بیا.
‫خیلی طول کشید تا همه ‫قطعه‌هاشو از رودخونه پیدا کنم.
‫ولی ارزششو داشت.
‫چجوری...
‫این ماشین پدرمه.
‫روش کار می‌کردیم، قبل از این که...
‫- مطمئنی خودشه؟ ‫- همه قطعاتش.
‫میگم بفرستنش بوستون.
‫قبل از این که برسی، اون جاست.
‫بیا بغلم بابا.
‫پلنگ سیاه. اومدن دنبال خانم ویلیامز.
‫مواظب خودت باش.
‫مطمئنی نمی‌خوای بیای شیکاگو؟
‫بریم دیدن بازی شیکاگو بولز.
‫مطمئنم خوش میگذره. ولی باید یه کاری انجام بدم.
‫و حالا معرفی می‌کنم:
‫شاهدخت شوری...
‫پلنگ سیاه!
‫پلنگ سیاه سلام رسوند،
‫اما خودش امروز به ما ملحق نمیشه.
‫من، امباکو...
‫رهبر قبیله جباری...
‫پسر واکاندا...
‫برای مقام پادشاهی...
‫رقیب میطلبم.
‫چی ناراحتت کرده فرزندم؟
‫همه عمر، منتظر روزی بودم که در کنارتون بجنگم.
‫فکر این که جلوی واکاندایی‌ها زانو بزنین...
‫پلنگ سیاه کاملا حق داشت منو بکشه.
‫فکر می‌کنی چرا این کارو نکرد؟
‫پلنگ سیاه، قدرتمندترین شخص،
‫در قدرتمندترین کشور دنیاست.
‫اما هیچ یاری نداره.
‫حالا با مردم تالوکان همذات‌پنداری می‌کنه.
‫با این اتحاد...
‫تالوکان از همیشه قدرتمندتر میشه.
‫جهان بالای سر، میاد سراغ واکاندا
‫و واکاندایی‌ها از ما یاری میخوان.
‫بهم اعتماد کن.
‫این دیگه چیه؟
‫میشه دور بزنیم؟
‫نمی‌دونم. یه ساعت عقب میوفتیم.
‫چرا نمیری ببینی چیه؟
‫باشه.
‫شوور هستم.
‫انگار یه درخت راهمونو بسته.
‫می‌خواین چطور عمل کنیم؟
‫چی بود؟
‫یه استعمارگر تو غل و زنجیر.
‫حالا دیگه واقعا همه چیو دیدم!
‫بامزه بود.
‫بریم.
‫ممنونم.
‫خواهش می‌کنم.
‫سلام.
‫خوش اومدی.
‫از دیدنت خوشحالم.
‫همه چی آمادست.
‫فقط یه لحظه فرصت بده. باشه؟
‫راستش...
‫به نظرم بهتره خودم انجامش بدم.
‫البته.
‫شوری...
‫میشه دیگه بیایم پیشت؟
‫این پسرمه. توسان.
‫توسان...
‫این عمه توئه. شوری.
‫سلام.
‫توافق کردیم که براش بهتره اینجا بزرگ بشه.
‫به دور از فشار مسئولیت تاج و تخت.
‫پدر تو...
‫بابای تو...
‫ما رو برای مرگش آماده کرد. مگه نه؟
‫ولی نمی‌خواست بریم خاکسپاریش...
‫چون حس می‌کرد هنوز وقتش نیست.
‫پس اینجا، مراسم خودمونو براش گرفتیم.
‫مادرم اینو دیده؟
‫دیده.
‫از آشناییت خوشوقتم.
‫توسان، اسم قشنگیه.
‫تاریخ بزرگی پشتشه.
‫ممنونم. اسم تو هم باحاله. فکر کنم!
‫مادرم میگه رازدار خوبی هستی.
‫راست میگه؟
‫آره. رازدار خوبی هستم.
‫توسان اسم هائیتی منه.
‫تو کی هستی؟
‫من شاهزاده تچالا هستم. پسر شاه تچالا.
« NimaAM تـرجمـه از نیـما » @NimaSub
مووی کاتیج، مرجع دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده MovieCottage.com
برای اطلاع از آخرین آدرس سایت، مووی‌کاتیج را در تلگرام دنبال کنید @MovieCottage