برگردان از س.ف.ر.ی
‫بزن به تخته (1954)
‫اینجا پاریس است، یک ‫روز آرام ژوئن.
‫پاریس - آرام، بی سر و صدا ‫غافل از اینکه چند ساعت دیگر
‫قربانی توطئه ای خواهد شد ‫که امنیت جهانی را تهدید خواهد کرد.
‫اینجا خیابان دورلان شماره26 است،
‫جایی که مشاوران ارشد نظامی ‫ناتو در جلسه ایی مخفیانه،
‫در مورد دو طرح محافظت شده به شور نشستند
‫که شامل دو نقشه حاوی جزئیات ساخت ‫سلاح فوق سری "لافایت ایکس-وی 27"
‫مرگبارترین سلاحی که تا ‫به حال طراحی شده، میباشد.
‫چنین چیزی بدون شک شوم ترین و بیرحمانه ترین ‫جاسوسان بین المللی را وسوسه می کند.
‫امشب ساعت 10
‫دو تا ازین شبکه های جاسوسی ‫دست بکار شدند
‫آنهم به طور همزمان ‫بدون اینکه یکدیگر را بشناسید.
‫مامور بکار رفته اولین گروه ‫مردی است به نام برودنیک.
‫برودنیک - ماهر و متعصب به ‫ملت خود، که هیچ چیز جلودارش نیست...
‫تا به هدف شوم خود برسد:
‫سرقت نقشه های لافایت ‫ایکس-وی 27 مرگبار.
‫گروه دوم ‫در کار خود بسیار ظرافت دارد.
‫رهبر آن گادفری لنگستون است که در ظاهر ‫نقش یک بشردوست ثروتمند را دارد.
‫که وفاداریش به کسی است ‫که بهترین قیمت را پرداخت کند.
‫اما وقتی ‫مردان بیرحم در حال توطئه اند،
‫همیشه بیگناهانی وجود دارن ‫که رنج می برند.
‫مورد "لافایت ایکس-وی 27" ‫نیز از این قاعده مستثنی نیست.
‫در همین لحظه، ‫در یک کلوپ شبانه نزدیک،
‫یک بطن گوی جوان آمریکایی ‫نمایش خود را به پایان می رساند،
‫بدون اینکه بداند قبل از نیمه شب درگیر...
‫یکی از بدنام ترین جنایات ‫تاریخ جاسوسی بین المللی، خواهد شد
‫ممنونم! خیلی ممنون! ‫متشکرم.
‫خانم ها و آقایان، این ‫آخرین اجرای ما در پاریس است.
‫من و کلارنس می خواهیم بهتون بگیم که چقدر ‫شما و پاریس را دوست داریم.
‫از طرف خودت صحبت کن، رفیق ‫من می خواهم از اینجا برم!
‫به کلارنس گوش ندید، او حسوده،
‫زیرا زیباترین اتفاقی که ممکنه برای کسی ‫در پاریس بیفتد برای من افتاده.
‫- من عاشق شدم. ‫- عشق، ها، ها، ها.
‫او تا قرون آخر پولت را میگیره!
‫این توهین آمیزه. باید ‫اونو از اجرا حذف کند.
‫کاش اجرا بود!
‫ای حسود! دوستان واقعا دختر زیبا و ‫فوق العاده ایه. کاش میتونستید ببینیش
‫آره ایکاش... ‫یه دزد بلوند چشم آبی و صورت بچه.
‫- کلارنس! ‫- یک اختاپوس هوازی!!
‫- ساکت شو ‫- با15 دست، که همشون تو جیبت اند
‫- کلارنس، لطفا! ‫- یه مار زنگی 50کیلویی چمباتمه زده!
‫- کلارنس! ‫- با یک متر و شصت قد... ‫- کافیه.
‫کافیه! خیلی متشکرم دوستان، ‫و شب بخیر!
‫آدری، صبر کن عزیزم، ‫خیلی متاسفم،
‫بهت قول میدم که دیگر تکرار نشه.
‫جری، من دیگر طاقت ندارم. ‫داره بدتر میشه
‫همچی تمام شد و امشب عروسک ‫کاملا از کنترل خارج شد.
‫عزیزم میدونی ناراحت شدم که ‫چرا تلاش نمیکنی...
‫قبلا تلاش کردم ‫ولی اثر نکرد
‫- ما آشنا شدیم، عاشق شدیم و همچی عالی بود. ‫- خودشه!
‫به محض اینکه حرف از ازدواج شد، ‫همه چیز تغییر کرد!
‫آن چیز زنده شد، تبدیل به یک چیز ‫شیطانی شد، یک هیولا... یک جور جادوگر!
‫- فقط یک جادوگر میتونه همجنسش را تشخیص بده! ‫- کلارنس!
‫جری، گروه باله امشب ‫به انگلیس میره، منم با آنها میرم.
‫بیا بگیم ‫که کل این ماجرا یک اشتباه وحشتناک بوده.
‫اما آدری، یک لحظه صبر کن، ‫میتونم همچی را توضیح دهم.
‫جری ببین، تو به کمک نیاز داری. ‫باید بری دکتر.
‫- من به دکتر نیاز ندارم! ‫- باید حلش کنی... و بعد
‫شاید روزی بتوانیم ‫دوباره تلاش کنیم...
‫با ما تماس نگیر، ما ‫با شما تماس خواهیم گرفت.
‫- خداحافظ جری! ‫- آدری!
‫هیولای کوچک بدبخت!
‫- دوباره انجامش دادی! ‫- به هر حال تو نمی خواستیش.
‫- به تو مربوط نیست! ‫- در نهایت باعث میشد منفجر بشی.
‫- فقط یک کلمه دیگر، کلارنس... ‫- باشه، کله خراب!
‫- بهت هشدار میدم، کلارنس! ‫- بی شخصیت!
‫جری!
‫دیگر کافیه... این کار را در ‫عرض یک هفته دو بار انجام دادی.
‫نمی دانم چه مشکلی دارد، مارتی،
‫حرف که از دهنش بیرون میاد، ‫نمیتونم کنترلش کنم.
‫می خواهم باهات صادق باشم، تو ‫مشکل داری، جری. یک مشکل بزرگ.
‫من یه کاری کردم و نمی خواهم بحث نکنید
‫فردا صبح برو دکتر.
‫شاید معقول ترین کار باشد. ‫نمیدونم مارتی.
‫- چه جور دکتری؟ ‫- بهترینه، اسمش کروگره، در زوریخ ـه
‫در سوئیس؟
‫هتل و هواپیمای شب رو ‫رزرو کردم.صبح اونجاییم.
‫صبر کن! پرواز نیمه شب چیه؟ ‫او چه نوع دکتری ـه؟
‫- بهت گفتم بهترینه. ‫- بله میدونم ولی تخصصش چیه؟
‫- خوب، مثل یک روانپزشکه. ‫- یه مغز چلان؟
‫- باز کننده مغز؟اوه نه من نیستم ‫- اینطوری نیست...
‫- جری، لطفا. ‫- اعتراف کن، بنظرت من یک تخته ام کمه؟
‫یا فیوز پروندم...
‫- کسی چنین چیزی نگفت... این که ‫-چی شد که تو این استنباط را کردی؟
‫- نه... ‫- پس چرا یهو پرواز نیمه شب گرفتی؟
‫قرار بود در سوئیس چه کار کنم؟ ‫من اینجام خیلی خوبم یک مشکل کوچک دارم،
‫- که حلش میکنم اگه فکر میکنی دیوونه شدم... ‫- جری گوش کن!
‫هیچکس نگفت تو دیوونه ای
‫اما ناراحتی، آشفته ایی، ‫پنج بار این اتفاق را دیدم:
‫با دختری آشنا میشی. عاشقش میشی ‫و همه چیز خوب است،
‫و وقتی رابطه جدی میشه، آن چیز زنده ‫میشه و همچی را به هم میریزه.
‫بدتر اینکه، این دومین ‫عروسکی ـه که در این هفته شکستی.
‫باید بری پیش دکتر کروگر.
‫اوه، مارتی، این درمان ‫شاید 3 یا 4 سال طول بکشد.
‫کروگر تکنیک جدیدی دارد، ‫قبلا چند نفر را در 7 روز درمان کرده.
‫برای من 4 سال طول می کشد، می دانم.
‫- ده روز دیگه لندنی. ‫- درلندن خوب میشم! ‫- اینطوری نیست!
‫جری، به من گوش کن!
‫من ده ساله با تو کار میکنم ‫بعنوان یک برادر... اما این آخرشه...
‫اگر امشب با من در هواپیما نباشی ‫تو مشکل منو با هواپیما را میدانی...
‫اگر نری کروگر را ‫ببینی، به خدا قسم از پیشت میرم.
‫- باشه میرم ‫- خوب
‫کروگر احتمالا بخواد ‫کار تو را با کلارنس ببیند.
‫اسم کسی که ترنس را دادی ‫درست کند چیه؟
‫پاپینک
‫پاپینک، من کلارنس را می برم و تو ‫برو هتل چمدونا رو ببند.
‫نه من میبرمش
‫طفلکی
‫دیگر با عروسک مثل ‫یک شخص رفتار نکن، این فقط چوب ـه.
‫- فکر می کنی نمی دانم؟ ‫- بده به من. ‫- نه من میبرمش
‫اینجوری بیشتر دوست داره.
‫این در حالیه که جری مورگان ‫به کارگاه پاپینک می رود
‫جریاناتی در اطراف او بوقوع پیوست.
‫زیرا در آن لحظه، در خیابان دورلان پلاک26،
‫برودنیک، با ‫موفقیت پرونده سری،
‫و نقشه های با ارزش ‫لافایت ایکس-وی 27 را بدست می آورد،
‫و وقتی که...
‫برودنیک فرار میکند زنگ خطر ‫پلیس فرانسه به صدا درآمد.
‫بالاخره این خبر به گوش مسئولان دعوت شده ‫به مهمانی خانه گادفری لنگستون، میرسد.
‫بسیار خوب. آقا معذرت می خواهم.
‫برودنیک سریع عمل کرد، نه؟
‫بله بله متوجه شدم
‫پلیس منطقه را مسدود کرده.
‫برو ‫اون مرد رو پیدا کن
‫و قبل از اینکه پلیس پیداش کنه ‫اون نقشه ها را پس بگیر.
‫پاپینک!
‫- پلیس! ‫- من مشتری دارم.
‫- الان موفق به فرار شدم. ‫- نقشه ها همراته؟ ‫- اونا اینجان.
‫دارن خانه به خانه خیابان را چک می کنند.
‫- باید فورا آنها را از اینجا ببریم ‫- چطور؟
‫تو باید آنها را امشب با هواپیما ‫یا قطار، از پاریس خارج کنی.
‫غیرممکنه، من تحت نظرم و پاریس ‫به طور کامل بسته خواهد شد...
‫چه فرودگاه، چه ایستگاه قطار...
‫آقای پاپینک، کارتان تمام شد؟ ‫ساعت از 11 گذشته.
‫صبور باش یه دقیقه دیگه تمومش میکنم
‫یک بطن گوی ـه. امشب ‫با یک پرواز نیمه شب راهی زوریخ ـه.
‫هواپیمای نیمه شب...
‫- عروسکش کدومه؟ ‫- هر دو. در هر کدام یکی میذاریم.
‫- در هر کدام؟ ‫- اگر مشکلی پیش بیاید،
‫اگر یکی بدست اشتباه بیفتد ‫بدون دیگری فایده ندارد.
‫خوبه. عجله کن.
‫من از عجله کردن متنفرم، آقای ‫پاپینک، اما اورژانسیه،
‫امشب به زوریخ می رویم.
‫نه نه نه. ‫تا وقتی چسب خشک نشه، نباید دست بزنی.
‫- مطمئنا کار زیبایی انجام دادید ‫- آره
‫فکر نکنید که همیشه ‫عروسک ها را میشکنم.
‫نکته عجیب اینه که آنها را ‫فقط زمانی می شکنم که عاشق باشم.
‫حداقل مارتی اینطور فکر میگه.
‫بنابراین امشب ‫برای دیدن یک دکتربه سوئیس میریم.
‫- چسب یادت نره! ‫- باشه.
‫آقای پاپینک...بعنوان یک فرانسوی ‫باید این چیزها را بدانی...
‫ازتون سوالی دارم. چگونه می فهمید ‫که واقعا عاشق شدید؟
‫- یادت نره: بهشون دست نزنید. ‫- حتی اگه عاشق نبودن؟
‫نه تا زمانی که چسب خشک شود.
‫تا زمانی که چسب خشک نشه!؟
‫متشکرم. پولش را از سوئیس برایت میفرستم.
‫عجله کن. برو و با زوریخ تماس بگیر، ‫با گرومک تماس بگیر.
‫گرومک؟ چرا از ‫اینجا زنگ نمی زنیم؟
‫مطمئنم ‫تماس های من شنود می شود.
‫به گرومک بگو، وقتی نقشه ها را ‫گرفت، در لندن می بینمش.
‫باشه.
‫خبری نیست ‫عجله کن
‫بی حرکت
‫می خواهم با زوریخ...
‫با لازلو گرومک تماس بگیرم
‫نه کرومگ، ‫گ.ر.و.م.ک
‫بله، من گرومک هستم.
‫کالا امشب خارج می شود
‫امشب؟ ادامه بده... ‫چه بلایی سرت اومده؟
‫هواپیمای نیمه شب زوریخ.
‫او موهای قرمز دارد، ‫او یک بطن گوی است...
‫بطن گوی مو قرمز؟
‫بطن گوی مو قرمز...
‫ما یک سرنخ داریم. ‫جری مورگان، بطن گوی حرفه ایی آمریکایی
‫مویش قرمزه و ‫امشب در لا پوله دئور اجرا دارد.
‫با هواپیمای نیمه شب به زوریخ میاد.
‫- راهی پیدا کن تا با آن پرواز برویم ‫- بله قربان.
‫- شب بخیر. ‫- شب بخیر.
‫کتتان را بپوشید، بخاری کار نمی کند.
‫این احمقانه ترین چیزیه که تا به حال شنیدم.
‫گرفتن هواپیما در نیمه شب ‫برای ملاقات با یک پزشک سوئیسی
‫بس کن.من باید شاکی باشم ‫میدونی حالم با هواپیما چطورمیشه
‫خب گله نکن ‫قرار نیست مریض بشی
‫همش ذهنیه ‫فقط بهش فکر نکن، خوب میشی
‫- اوه متاسفم. ‫- اوه، اشکالی ندارد.
‫مسافران لطفا ‫در صندلی های خود بمانید
‫- مطمئنی هتل رزرو کردی؟ ‫- بهترین ها، ساننهاف.
‫- دو اتاق رزرو کردی؟ ‫- دو اتاق. ‫- خوب
‫خوب، اگه مجبور باشم هم اتاقی ‫دماغت بشم...
‫دیگر نگران نباش
‫- حالت خوبه؟ ‫- من خوبم خوبم...
‫- شکمت چطوره؟ ‫- خیلی خوب، فقط در موردش حرف نزن.
‫در حال بلند شدن ایم. لطفا مطمئن شوید ‫که کمربندهای ایمنی خود را بسته اید.
‫بهتره کمربندت را ببندید.
‫شکمتو فراموش کن ‫همش ذهنیه...
‫چه کار می کنی؟
‫هیچی...من فقط کمربندم رو بستم.
‫- پس لطفا بندش رو باز کن ‫- بله خانم.
‫انگار گیر کرده.
‫مهماندار را صدا کن.
‫- یک دقیقه دیگه میاد... ‫- بله، امیدوار.
‫- شب زیباییه نه؟ ‫- بله بسیار زیبا.
‫- اهل پاریسی؟ ‫- نه
‫- لندن؟ ‫- آره.
‫- تاج گذاری چطور بود؟ ‫- لطفا سعی کنید قفل آن را باز کنید.
‫- خیلی متاسفم. ‫- خیلی خوب.
‫مارتی، مطمئنی حالت خوبه؟
‫خواهش میکنم... حالم خوب میشه
‫شاید شما و دوستتان ‫بخواهید کنارهم بنشینید؟
‫- این لطف شما را میرسونه. ‫- نه، برعکس.
‫مواظب سرت باش...
‫اوه اونو انداخت...
‫- خیلی متاسفم. ‫- باشه.
‫دستشویی در عقب است.
‫این افتضاح نبود؟ ‫روی کتش شکلات ریختم.
‫تو به این نیاز نداری، مارتی، ‫مشکل در سر توست.
‫درامامین، بلافاصله اثر می کند.
‫یه مطلبی خوندم که میگه ‫اگه شکم خالی نباشه مشکلی پیش نمیاد.
‫- گفتم اسمشو نیار. ‫- برای شام چی خوردی؟
‫- نمیخوام بهش فکر کنم ‫- با این حال، باید فکر کنی و بهم بگی.
‫تنش را از بین می برد، ‫عضلات شکم را شل می کند...
‫- لطفا نگو شکم. ‫- مارتی، مسخرگی نکن.
‫باید با آن مبارزه کرد.
‫حالا بگو ‫شام چی خوردی؟
‫خب، اول ‫سوپ مرغ خوردم.
‫سوپ مرغ عالیه: ‫سبک، مغذی، گرم...
‫بلع راحتی داره و
‫- شکم را آرام می کند... ‫- لطفا نگو شکم.
‫- دیگه چی خوردی؟ ‫- خرچنگ.
‫خرچنگ؟ خوبه، خوبه، خرچنگ سرشار از ‫پروتئین و سرشار از یده. خیلی خوبه.
‫- آبپز؟ ‫- نه بخارپز. ‫- آه بخارپز...
‫- با سس پنیر غلیظ. ‫- خوبه.
‫سس پنیر غلیظ... ؟
‫و مرغ با بروکلی ‫با سس هلندی...
‫و سالاد آنچوی با ‫پنیر آبی روی آن.
‫- و برای دسر... ‫- اسم نبر فقط حرف اول.
‫بستنی پخته، با خامه زیاد پفکی و شیرین...
‫- خیلی خوبه ‫- میدونی حق با توئه.شکمم خیلی بهتر شده
‫- لطفا نگو شکم. ‫- حالت خوب نیست؟
‫- فکر کنم باید صندلیم را عوض کنیم. ‫- میخوای بری جلو یا عقب؟
‫آه، هر جا، دور از ‫آن مرد جوان.
‫متشکرم.
‫ببخشید ‫تو جری مورگانی؟
‫- بله ‫- من منشی گادفری لنگستون ام.
‫آقای لنگستون از طرفداران شماست ‫و دوست داره شما را ببیند.
‫- اوه، یه وقت دیگه ‫- بهش بگو مورگان میاد.
‫ممنون!
‫چرا این کار را کردی؟ حوصله ‫حرف زدن با کسی رو ندارم...
‫دیوانه ای؟ لنگستون ‫در انگلیس آدم خیلی مهمیه.
‫ارتباطات زیادی دارد. اگر ‫ازت خوشش بیاد نونت تو روغنه
‫خب شاید یه وقت دیگه.
‫نمیشه اینو از دست بدی.شاید ‫یک شانس در طول زندگیت باشه.
‫خیلی خوب،
‫- باشه،اگر نکنم،پایانشم نمیشنوم. ‫- خوبه
‫جلوی او گنده گوزی نکن، ‫میدونی که انگلیسی ها چگونه اند:
‫بسیار باوقار، محتاط، ‫پس مهربان و طبیعی باش.
‫- این خیلی احمقانه است. ‫- بیا، این کار را برای من بکن!
‫باشه.
‫- آقای. لنگستون؟ ‫- بله.از ملاقتت خوشحالم آقای مورگان،بشینید
‫- با کمال میل. ‫- ببخشید اینطوری دعوتت کردم
‫- من از طرفداران شمام. ‫- واقعا؟ ‫- ترکی یا مصری؟
‫مصری، فکر می کنم.
‫حداقل 12 بار اجرای شما ‫را در لا پوله دئور دیدم.
‫بذار بهتون بگم که در ‫زمینه تخصص شما، تکنیک و...
‫...اجرای شما نه تنها ‫جسورانه، بلکه درخشان نیز هست.
‫این فقط چیزهای ‫معمولی است، واقعا.
‫مرا به یاد جسارت ‫اجرای دیگر امشب میندازد...
‫اجرای جسورانه ‫شماره 26 خیابان دورلان
‫می بینم که دوست داری ‫به کلوپ های شبانه بروی.
‫منظورم سرقت ‫اسناد فوق سری است،
‫- که توسط یک پیک باهوش از کشور خارج شد. ‫- اوه؟
‫آن اجرا هم ‫جسارت و استعداد می خواهد.
‫با توجه به چیزی که میدانیم، ممکنه ‫در یک کشتی بطرف بوردو...
‫یا قطاری بسمت برلین یا حتی ‫سوار این هواپیما باشه.
‫- یه جوری باید سفر کنن دیگه ‫- اضطراب چنین مردی را تصور کنید،
‫تنشی که باید ‫در شکمش احساس کند
‫اگر کسی بدونه که اون کیه ‫یا چه چیزی حمل می کند
‫زندگیش تقریبا هیچ ارزشی نخواهد داشت
‫درشرایط خاص، تصور کنید که او...
‫آماده تغییر این وضع مخاطره آمیز ‫بخاطر تجملات، آسایش...
‫و از همه مهم تر امنیت باشد.
‫- با من موافق نیستی؟ ‫- آره...
‫یعنی فکر می کنید بخواهد با ‫قیمت مناسبی مذاکره کند؟
‫- احمقه که نکنه ‫- خوشحالم با من موافقید، آقای مورگان.
‫به من بگید، آقای مورگان، چند ‫ستاره وجود دارد؟
‫خوب...
‫- ستاره؟ اونایی که در آسمان اند؟ ‫- آره.
‫خب...نمیدونم...
‫- میگم هزاران... ‫- صد هزار؟
‫- بیشتر... ‫- دویست هزار؟
‫- نه...احتمالا بیشتر... ‫- سیصد هزار.
‫نمیخواهم گستاخ باشم،آقای لنگستون، ‫اما این کهکشان راه شیری ـه...
‫بسیار خوب، آقای مورگان، ‫شما بگید چندتان؟
‫ستاره؟ من میگم ‫یک میلیون.
‫- یک میلیون؟ ‫- بله تقریبا...
‫خیلی خوبه آقای مورگان ‫بیایید بگیم یک میلیون.
‫- باشه آقای لنگستون. خودشه. ‫- عالیه
‫- فردا درهتل من ناهار بخوریم؟ ‫- بله با کمال میل
‫ظهر، در سوئیت من، ‫درهتل ساننهاف.
‫- اوه، منم آنجا اقامت دارم. ‫- چه اتفاقی.
‫جالب بود، آقای لنگستون، ‫ستاره ها و همچی. فردا می بینمت.
‫اوه!!! ...من واقعا متاسفم.
‫چیزی نیست. باشه!
‫به زوریخ ‫سوئیس خوش آمدید
‫- واقعا متاسفم. ‫- گرومک ‫- با اجازه.
‫- مطمئنی دو اتاقه؟ ‫- البته. ‫- خوبه
‫- آقا! فراموش کردی ‫- گرومک ‫- قابلی نداشت
‫- سیگار؟ ‫- نه ممنون.
‫- اصرار می کنم. ‫- خب اگه اصرار داری با کمال میل.
‫اینها خیلی ملایم ـه. ‫خیلی ممنون یا گرومک!
‫می دونستی یادگیری ‫زبان شون بسیار ساده ست؟
‫نمی تونید ما رو تو یه اتاق بذاری! ‫او خروپف می کنه خوابم نمی بره!
‫ببخشید آقا مورگان، اتاقها پرند ‫دیگر اتاقی وجود ندارد.
‫- اما من مخصوصا دوتا اتاق درخواست کردم! ‫- متاسفم.
‫میدونم متاسفید اما اخوی ‫یه دقیقه به حرفم گوش کن
‫خروپف این مرد چیز انسانی نیست،
‫- انگار از نوعی ماشین بیرون میاد ‫- متاسفم.
‫میدونم معذرت میخواهی ‫اما اونم مقصر نیست!
‫انحراف بینی دارد و وقتی هوای سرد بهش ‫بخورد،... وحشتناک میشود.
‫مشکل چیه؟
‫اوه، ما فقط یک ‫اتاق داریم و همکارم خرخر می کند.
‫این مرد جوان دوست خاص منه.
‫- ممنون میشم اگه برای هردو اتاق بدید ‫- بله آقای لنگستون.
‫- شب بخیر آقای مورگان. ‫- شب بخیر آقای لنگستون، فردا می بینمت.
‫- ظهر، در آپارتمان من. ‫- بله خیلی خوبه
‫اوه بله!
‫دو اتاق پیدا کردم، ‫مجاور هم
‫اما مدل قدیمی است، ‫حمام خصوصی ندارد.
‫اشکالی نداره ‫رفیق
‫آقای براون در 311 و شما در 312.
‫- گرومک(ممنون)! ‫- نه، گرومک توی 418 است.
‫که زبان آسانیه برای یادگیری.
‫کلید من لطفا
‫جری، این قرص را بخور ‫تا شب راحت بخوابی.
‫میدونی چقدر از این چیزا ‫بدم میاد مارتی، گیجم میکنند.
‫وقتی صبح به پزشک مراجعه می کنید ‫باید فکرت باز باشد.
‫حالا برو زیر پتو ‫و استراحت کن.
‫راحت و گرم.
‫- مارتی؟ ‫- چیه؟
‫- فکر میکنی دکتر میگه من دیوونه ام؟ ‫- البته که نه.
‫- سیگار را خاموش کن ‫- فکر نمیکنم دیوونه باشم.
‫کمی عجیب و غریب هستم، ‫اما دیوانه نیستم.
‫برای امروز بس است، ‫می خواهم خوب بخوابی.
‫- خیلیا عجیبند، بدون اینکه دیوانه باشند. ‫- آره خیلیا خاصند
‫البته من فردی ‫پرتنش، عصبی، تحریک پذیرم...
‫گاهی اوقات پرحرفم، اما این ‫دیوانگی نیست...
‫- من تنشی و عصبیم. ‫- میدونم که تو هم عجیبی.
‫اما تو دیوانه نیستی. هیچکی نمیگه ‫که تو دیوانه ای.
‫فقط به این دلیل که گفتند تو عجیب ‫و غریبی، که ترا بستری نمیکنند.
‫منظورم اینه که قرار نیست کسی رو ‫بستری کنند میخوام تو بری...
‫در تجارت من، باید پرحرف و ‫عجیب باشی ،مدرسه که نیست، اما این...
‫- لطفا برو بخواب! ‫- از یه چیزی مطمئنم
‫میدانم که دیوانه دیوانه ‫است و عجیب هم عجیب.
‫حرفات تمام شد؟
‫- بله ‫- شب بخیر.
‫- مارتی؟ ‫- چیه؟
‫فرض کن همه مشکلات را پشت سر گذاشتیم دکتر ‫متوجه میشه که هیچ مشکلی وجود ندارد.
‫این خیلی عجیب خواهد بود. ‫شب بخیر.
‫- هان؟ ‫- میخوای فردا بیدارتون کنیم؟
‫- بله، ساعت هشت، لطفا. ‫- باشه
‫- بله؟ "میخوای صبحانه تان را بیاریم بالا؟" ‫- بله.
‫- من آب پرتقال، نان تست و قهوه می خواهم. ‫- خیلی خوب. - باشه.
‫- چیه؟ ‫- چه وقت؟
‫بنظرت وقتش کیه؟ ‫صبح زود.
‫- اگر اشکالی ندارد، می خواهم کمی بخوابم. ‫- خیلی خوب.
‫این بدتر از خروپف ـه. ‫میرم پیش مارتی بخوابم
‫اینجا چه میکنی؟
‫- مارتی کجاست؟ ‫- مارتی؟
‫این سفر کاملا ‫کاریه و اونم اینو میدونه. حالا کجاست؟
‫مرد جوان، من نمی دانم شما کی هستی ‫و چگونه اومدی اینجا.
‫اما اگر اتاق من را ترک نکنی، ‫با مسئولش تماس خواهم گرفت.
‫اتاق شما؟
‫خیلی متاسفم، ‫اشتباه وحشتناکی شده، من...
‫دیشب قرص خواب خوردم ‫فکر کردم برم اتاق مارتی.
‫اصلا قصد نداشتم ‫وارد این اتاق بشوم.
‫من معمولا به ‫اتاق مارتی هم نمیرم، چون خرخر میکنه.
‫او انحراف بینی دارد و ‫صدای وحشتناکی می دهد
‫اما رادیاتور که شروع به سوت زدن کرد ‫فکر کردم...
‫"هرچی باشه بهتر از اینه" ‫و فکر کردم برم به سمت انحراف مارتی...
‫باید زود بیدار می شدم زیرا باید ‫در کلینیک دکتر کروگر باشم.
‫یعنی دکترکلینیک کلوگر...
‫شب بسیار خوبی بود، ‫امیدوارم دوباره ببینمت.
‫- اگر اشکالی ندارد، دمپاییم... ‫- دمپایی؟
‫خب بازم ممنون...اینم بالش.
‫متشکرم و فوق العاده بود.
‫بیا اگه میخوای دوش بگیری
‫فقط 45 دقیقه فرصت داری تا به ‫کروگر برسید.
‫اتفاق عجیبی افتاد ‫در اتاق اشتباهی از خواب بیدار شدم.
‫- خوب خوابیدی؟ ‫- یادم نیست چطوری آنجا رفتم.
‫بعد از دوش احساس بهتری خواهید داشت.
‫اونجا تو کمد یه لباس هتلی بردار.
‫حمام در راهروئه. عجله کن ‫من نمی خواهم صبحانه را از دست بدهم.
‫- اینجا چه میکنی؟ ‫- مارتی کجاست؟
‫مارتی کیه؟
‫اگر این روند ادامه پیدا کند، ‫از سوئیس اخراج خواهیم شد.
‫- آقای جوان تو حمام خانم ها هستی... ‫- نمیدونم...
‫در حمام زنان؟ ‫یاخـ...خانمها...
‫اگر ظرف 3 ثانیه ‫از اینجا نری...
‫ببخشید، واقعا اشتباه وحشتناکی بود
‫میتونم همچیو توضیح بدم، اما ‫خیلی طول میکشه.
‫من باید در ‫دکتر کلینیک کروگر باشم...
‫منظورم در ‫کلینیک دکتر کروگره...
‫همونطور که گفتم مارتی ‫مشکل بینی داره...
‫- یک سوراخ دماغش... ‫- میدونم انحراف داره.
‫- تو هم ازش در عذابی؟ ‫- فورا برو بیرون!
‫بله. از حمام و دویدن اینجوری ‫متنفرم اما...
‫- همونطور که گفتم من... ‫- اگه اشکالی نداره، دمپاییم.
‫دمپایی؟ ‫اوه، دمپایی!
‫ببخشید.
‫می توانم توضیح بدهم، ‫اما باور نمی کنید.
‫کجاست؟
‫در سوم سمت راست، اما قفلش کن. ‫وگرنه، مستقیما وارد میشد.
‫نمی فهمی؟ من گرومک ام
‫- گرومک گ.ر.و.م.ک ‫- اوه، هجی گرومک اینه، بسیار خوب
‫- شاید این کمک کند من دوست برودنیک ام ‫- ها؟
‫برودنیک، ب.ر.و.د.ن.ی.ک.
‫این کمکی نمیکنه، اما ‫مطمئنا بلدی چگونه بنویسیش.
‫شاید باید به ‫موریس پاپینک اشاره کنم؟
‫پاپینک! صحیح. ‫تو دوست پاپینک هستی؟
‫- اومدم باهات تماس بگیرم ‫- واقعا؟
‫ها در مورد چسب. بهش بگو همچی روبراهه.
‫خوب پیش رفت؟
‫آره، دیشب سر عروسکم را شکستم و او ‫درستش کرد. او کارش فوق العاده ست.
‫- میفهمم! برای مزاحمت متاسفم. ‫- اصلا زحمتی نیست
‫وقتی پاپینک را دیدی، سلام مرا ‫به او برسان،
‫و بهش بگو گرومک، ‫گرومک خیلی خیلی زیاد
‫- سلام. یه گزارش از پاریس دارم. ‫- خوب؟
‫به نظر می رسد مورگان ‫در آستانه یک فروپاشی عصبی است.
‫برای معالجه آمده اینجا.
‫دیشب عروسکش را شکسته
‫و آن را برده پیش مردی ‫به نام... پاپینک تا تعمیرش کند.
‫پاپینک! پاپینک...اون اسم... ‫خب البته!
‫موریس پاپینک، ‫از گروه پرینی. چقدر من احمقم
‫برودنیک باید نقشه ها را ‫به پاپینک داده باشد،
‫و او آنها را در عروسک پنهان کرده.
‫احمق مو قرمز چیزی بیش ‫از یک پیام آور نیست.
‫تازه عروسک را از هتل برد.
‫به محض رسیدنش بهم اطلاع بده.
‫- باید در اولین فرصت عروسک را بگیریم. ‫- خیلی خوب.
‫و داستان همینه، دکتر کروگر. ‫این پنجمین باره که تکرار میشه.
‫- فهمیدم. ‫- من با دختری آشنا میشم، عاشق میشم،
‫و به محض اینکه به ازدواج فکر می کنم،
‫کلارنس ناگهان زنده می شود ‫و خرابش می کند.
‫مطمئنی نمیخوای ‫کارم با اونو ببینی؟
‫لازم نیسست من یک ‫پیشنهاد کاربردی دارم.
‫یک روانکاو از لندن اینجاست...
‫که روش های مرا بلده.
‫از آنجایی که ‫ده روز دیگر در لندن اجرا دارید،
‫من می خواهم که این دکتر ‫جلسه را مشاهده کند...
‫و به ‫درمان شما در لندن ادامه دهد
‫- اشکالی نداره دکتر. ‫- لطفا از دکتر نوردستروم بخواید وارد شود.
‫من مطمئنم که این کمک می کند تا به ‫یک درمان کوتاه و بهبودی سریع برسیم.
‫بفرمایید تو!
‫اوه سلام!
‫سلام.
‫چه سورپرایزی. فکر نمیکردم ‫اینجا ببینمت
‫- همدیگر را میشناسید؟ ‫- نه، نه واقعا،
‫دیشب ‫در یک اتاق خوابیدیم.
‫یعنی... با هم ‫دوش گرفتیم.
‫در واقع ‫ما اصلا بهم معرفی نشدیم.
‫این ممکن است بیشتر ‫از آنچه فکر میکردم طول بکشد.
‫- ما... ‫- ببخشید.
‫- بطور تصادفی با هم آشنا شدیم. ‫- آره
‫- این یک اشتباه عادی بود. ‫- کاملا عادی، میدونید که،
‫رادیاتور خش خش می کرد و همکارم ‫انحراف بینی دارد،
‫اونم از همین شاکیه.
‫- یه قرص خواب بهم داد... ‫- امپول رو آماده کن. ‫- بله دکتر.
‫- تزریق؟ ‫- آره.
‫کتت را بده، اینجا دراز بکش
‫این یک اشتباه معمولی ‫بود، نیازی به آمپول نیست.
‫- چه نوع تزریقی؟ ‫- دراز بکش و آستین هایت را بالا بزن.
‫- چه آمپولیه؟ ‫- یه چیز ساده و بی درد آقای مورگان.
‫آرام خواهید خوابید و ‫راحت صحبت خواهید کرد.
‫بهر حال من کاملا راحت صحبت می کنم ‫حدس می زنم تا الان این را فهمیدید.
‫بازوتون، لطفا
‫دکتر. نوردستروم، می خواهم ‫در مورد امروز صبح توضیح دهم.
‫من عادت ندارم ‫با زنان غریبه دوش بگیرم.
‫- یا حتی با آشناها. ‫- خواهش میکنم!
‫اما بهتون اطمینان میدم، اگر مجبور بشم ‫با کسی دوش بگیرم،
‫کسی را جز...بهتره آمپول را بزنی.
‫یک نفس عمیق بکش.
‫خدایا نمیتونم از پس این بر بیام ‫که تو دکتری.
‫تو برای دکتر شدن خیلی زیبایی.
‫- توهین نباشه دکتر کروگر. ‫- آرام باش آقای مورگان.
‫نمیتونم دکتری را با چشمان آبی...
‫و موهای زیبا تصور کنم.
‫وچنین لب های زیبایی... می دانید، ‫اگر من...
‫تو قشنگی...
‫الان خوابی و ما به ‫گذشته های دور برمی گردیم...
‫سالها به عقب برگشتیم... ‫حالا تو یه پسر کوچکی.
‫من یک پسر کوچکم. کوچکترین ‫پسری که تا به حال دیده شده...
‫من یک پسر کوچکم. من 5 سالمه و ‫همه میگن باهوشم
‫اما من غمگین ترین و بدبخت ترین ‫پسر کوچولوی کل دنیا هستم.
‫به من بگو جری چرا ‫اینقدر بدبختی؟
‫چون مامان و بابام ‫همیشه با هم دعوا میکنن و سر هم داد میزنن
‫- و چیز پرتاب میکنند ‫- چرا این کارو میکنند؟
‫مجبورند. ‫آنها ازدواج کردند.
‫- به نظرت همه متاهلین دعوا می کنند؟ ‫- بله، و من دوست ندارم.
‫اصلا ازش خوشم نمیاد ‫ازش متنفرم! همین،ازش متنفرم!
‫اونقدر که مخوام از خونه فرار کنم ‫می خواهم به چین یا آفریقا برم،
‫برم شکار شیر و ببر، ‫می خواهم از کوه ها بالا برم...
‫- چرا انجامش نمیدی؟ ‫- من اجازه ندارم از خیابان عبور کنم.
‫به من بگو جری، مامان و بابات ‫برای امرار معاش چیکار میکنن؟
‫آنها واریته اجرا میکنند. اما همیشه ‫دعوا می کنند و سرهم فریاد می زنند.
‫چرا دعوا میکنند؟
‫مامان میگه بابا همش به زلدا آتش خوار ‫نگاه میکنه
‫- و همیشه در حال نوشیدن است. ‫- و این چقدر جدی است؟
‫نمی دانم، مامان می گوید هر چیو که بتونی ‫بخریش یا بسوزونیش یا بطریش کنی،
‫بابام میتونه مزمزه کنه بمکه جرعه جرعه ‫قورت بده، یا غرغره کند،
‫اگر تو با فشار از یک بطری یا از ‫یک پارچه مرطوب چیزی در بیاری،
‫و فقط یک لیوان پر بشه، ‫تا سر بگردونی او نوشیدتش.
‫خب ، جری هیچ چیز در زندگیت ‫خوشایند یا شاد نیست؟
‫چرا.
‫چرا هست. وقتی مامان و بابا ‫روی صحنه می روند. زیباست.
‫چراغ های رنگی روشن ‫می شود، موسیقی پخش می شود، فوق العاده است
‫♪نور آفتاب، نور گرگ و میش،♪
‫♪نور مهتاب، نور ستاره♪
‫♪بدون اون دختر معنا نداره♪
‫♪فرض کنید دنیا عید پاک شماست♪
‫♪عید پاک چه فایده ای دارد اگه حوض نباشد؟♪
‫♪آه، بارها فکر کردم که بهشت را پیدا کردم♪
‫♪و خیلی زود فهمیدم تا چه حد زمینی ـه♪
‫♪اما کیوپید از میون هفت تا پیداش کرد♪
‫♪و بالاخره این برای من اتفاق افتاد♪
‫♪ماه شانس من اون بالا درخشید♪ ‫♪بزن به تخته♪
‫♪ابرها همگی روکش نقره ای داشتند♪ ‫♪بزن به تخته♪
‫♪من یک عزیز دوست داشتنی پیدا کردم♪ ‫♪که قبلا نداشتم♪
‫♪شیرین تر از آبنبات های♪ ‫♪یه آبنبات فروشی♪
‫♪و من خیلی احساس خوبی دارم♪ ‫♪بزن به تخته♪
‫♪امروز اون روزی ـه که♪ ‫♪قطعا همچی مشخص می شود♪
‫♪می خواهم با شادی دوتا بلیط قطار بخرم♪
‫♪بعدش با هواپیما پرواز کنم، پس♪
‫♪بز-بز-بز-بزن عزیزم♪ ‫♪بزن بزن به تخته♪
‫♪و وقتی به درب خونه عزیزم رسیدم♪
‫♪دیگر زنگ در را بصدا در نمیارم♪
‫♪میخوام بز-بز-بزنم ،عزیز دلم♪ ‫♪بزنم به چوب♪
‫♪می خواهم برای خودم دو بلیط قطار♪ ‫♪و یک هواپیما بخرم♪
‫♪پس عزیزم بز-بز-بزن♪ ‫♪بزن به تخته♪
‫♪ولی به چوب صدمه نزن♪
‫♪ولی بزن بزن بزن به تخته♪
‫سلام زل. ‫سلام جر.
‫دوست داری به رستوران ‫اسپاگتی جدید بری؟
‫چرا نمی چسبی به کارت بچه؟ ‫تو از جنس او نیستی
‫- راه بیفت! ‫- مشکلت چیه، دهن گشاد؟چیزی نگفتم که.
‫بین زل زدن و نگاه کردن فرق زیادیه.
‫چیه نمیتونم نگاه کنم؟ ‫لعنتی،چطور عاشقش شدم؟
‫همانطور که خودتم میدونی...
‫مامان! بابا! ‫بسه!
‫مامان! بابا! ‫بس کنید!
‫لطفا آرام باش جری ‫تو در میان دوستانت هستی.
‫نظر شما چیه دکتر؟
‫به نظر یک مورد رایج است. ‫فرزندی تنها، زندگی خانوادگی ناراضی،
‫که باعث شده او با ‫مقاومت در برابر ازدواج بزرگ بشه.
‫دقیقا. و شده یک بطن گوی و ‫این مقاومت از طریق عروسک ابراز میشه.
‫او نیاز به درمان متمرکز دارد. ‫پیشنهاد می کنم الان برویم لندن.
‫خوبه، اما به یاد داشته باشید که نباید ‫هیچ تماسی با عروسک داشته باشد.
‫دکتر، یک چیز دیگر. این مرد جوان ‫به من کشش خاصی نشان داده.
‫فکر می کنید این می تواند ‫درمان را به خطر بیندازد؟
‫فکر می کنم این ریسکی ـه که ‫باید بپذیریم.
‫جری...جری، می توانی بیدار شوی.
‫- چشمان آبی زیبا، موهای زیبا... ‫- باید بیدار شوی...
‫ما به لندن می رویم.
‫ما؟ ‫چقدر خوب
‫جناب لنگستون خیلی لطف دارند که ‫برای کمک به ما دست از کارتان برمیدارید.
‫اصلا مانع کارم نیست
‫همانطور که گفتم یک ‫تماس فوری از لندن دریافت کردم،
‫و به هر حال مجبور شدم این ‫هواپیما را اجاره کنم.
‫- هنوزم فکر می کنم لطف بسیار بزرگیه. ‫- مایه افتخاره
‫- امیدوارم در لانگزمایر ،به دیدنم بیای. ‫- اوه حتما
‫دوستانی دارم که از ملازمت شما لذت میبرن.
‫اجازه بدید بهت کارت باشگاهم را میدم.
‫کارت باشگاه شما؟
‫خیلی سخاوتمندانه است. چگونه ‫می توانم این را جبران کنم؟
‫حرفشم نزن، پسر عزیز
‫این جور چیزها خودش پاداشه.
‫حالا اگر جوانها ‫مرا ببخشند، می روم کمی بخوابم.
‫- اگه چای یا ساندویچ میخوای... ‫- نه ممنون. شاید بعدا.
‫مرد فوق العاده ای نیست؟ ‫خیلی مهربون و پدرانه
‫خیلی برات مهمه، نه؟
‫بله. ‫میخواستم بدونم چرا؟
‫ممکنه گادفری لنگستون ‫قوی و قابل اعتماد به نظر برسد،
‫همه چیزهایی که جری مورگان کوچولو ‫آرزویش را داشت و هرگز در پدر ندید؟
‫آیا می دانید دکتر که ‫شما بسیار باهوش هستید؟
‫این احساس وابستگی ممکنه ‫یکی از مشکلات اساسی شما باشه.
‫دکتر، امروز ‫برای شام چه کار می کنید؟
‫آقای مورگان بذارید از همین ابتدا روشن ‫کنیم که رابطه ما باید...
‫کاملا حرفه ای باشه، روشن ـه؟
‫- اوه آره ‫- و یه چیز دیگه که باید مراقبش باشیم.
‫اینه که تقریبا در تمام درمان ها...
‫بیمار از نظر عاطفی ‫با تحلیلگر خود درگیر میشه
‫البته این می تواند ‫به طرق مختلف اتفاق بیفتد،
‫اما از آنجا که من زنم و ‫تو مرد، ممکن است
‫در طول درمان این فکر رو بکنی ‫که عاشق من شدی.
‫می دانید، شگفت انگیزه که ‫این چیزها چقدر سریع اتفاق میوفته.
‫و بدین ترتیب پرونده لافایت ایکس-وی 27 ‫به انگلستان منتقل می شود.
‫جایی که آن شب، در لانگزمایر، ‫در خانه ویلایی او...
‫گادفری لاگستون با اطمینان از ‫در اختیار داشتن کامل نقشه ها...
‫شروع به مذاکره برای فروش آن ‫به مردی در استانبول می کند.
‫مردی که بنام بروچیک شناخته می شود.
‫"به او گفتی که ما نقشه ها را داریم؟"
‫- الان سوار هواپیماست،وقتی برسه خبر میکنه. ‫- عالیه
‫در همین حال، در رویالتون، هتلی ‫در محله سوهو،
‫گرومک هم که متقاعد ‫شده بود نقشه های کاملی دارد،
‫با موریس پاپینک در پاریس ‫تماس گرفت.
‫پاپینک که توسط پلیس کنترل می شود، ‫به گرومک اطمینان می دهد
‫ظرف 24 ساعت به لندن خواهد رسید.
‫اواخر همان شب،در ‫هتل کنزینگتون پارک،
‫مارتی وقت تلف نکرد وکنفرانسی ‫با مطبوعات بریتانیا برپا می کند.
‫"بطن گوی آمریکایی از پاریس رسید"
‫دو تا عروسک! خوشبختانه ما ‫عروسک درست را برداشتیم.
‫متشکرم.
‫"همیشه دوستدارت، ریچارد"
‫- صبح بخیر آقا. مورگان ‫- سلام.
‫برات گل آوردم
‫اوه، ممنون، اما من عادت ندارم از بیمارانم ‫هدیه بگیرم.
‫اگر مشکلی ندارید، آنها را به بچه های ‫درمانگاهی که در آن کار می کنم می دهم.
‫نه، برام مهم نیست.
‫- بنشین و استراحت کن. ‫- اونجا؟ ‫- بله، اگه اشکالی نداره.
‫نه، فکر می کنم دوست دارم ‫اینجا بنشینم.
‫به طور خلاصه، تکنیک ما به این صورت است:
‫شما هر چه به ‫ذهنت میاد میگی.
‫و من به حقایق مربوط توجه خواهم کرد.
‫- شروع کنیم؟ ‫- باشه.
‫- هرچی به ذهنم میرسه؟ ‫- بله لطفا.
‫- ریچارد کیه؟ ‫- ببخشید؟
‫- مرد توی عکس کیه؟ ‫- فقط یک دوست ـه.
‫- آمریکاییه، درسته؟ ‫- بود.
‫منظورت از "بود" چیه؟ ‫آیا مرده؟
‫آقای مورگان دیروز به شما هشدار دادم...
‫- یادم رفت...ببخشید. ‫- خیلی خب، ادامه بدیم.
‫من در فیلادلفیا، ‫در میانه یک نمایش به دنیا آمدم،
‫و خانواده ام نقل مکان کردند به... ‫توعاشق اون بودی؟
‫- اگه عکس حواست رو پرت میکنه بذارمش پایین. ‫- نه، حواسم را پرت نمی کند.
‫یعنی... من حتی او را نمی شناسم... ‫چرا باید... حواسمو پرت نمی کند.
‫مطمئنا این ‫کسی ـه که دوستش داشتی،
‫دوستش داشتی؟
‫بدیهی است که بدون ارضای کنجکاویت ‫نمی توانیم ادامه دهیم.
‫نام او ریچارد تامپسون بود. ‫او خلبان نیروی هوایی بود،
‫من پرستار بودم ما عاشق شدیم. ‫در جریان یه حمله او کشته شد.
‫باعث شرمندگیه
‫من همیشه دوست داشتم ‫پزشک شوم.
‫خب دکتر شدم و اکنون ‫یک روانشناس هستم و تمام.
‫و حالا لطفا ادامه بدیم ‫آقای مورگان؟
‫آره خب...بعد از ترک ‫فیلادلفیا...همش همینه؟
‫آیا این تمام کاریه که کردی؟ ‫دکتر شدن و دیگر هیچ؟
‫ببخشید؟
‫یعنی معاشرت نداری،رابطه با ‫مردها ،مردم یا هر چیز دیگر؟
‫- واقعا که آقای مورگان! ‫- آخه دکتر خیلی مشکل داری!
‫- باید یه کاری کنیم! ‫- ما اشتباه بزرگی کردیم.
‫صبر کن! من ترا با یک ‫روانکاو مرد ماهر آشنا میکنم.
‫من یک روانکاو مرد نمی خواهم. ‫من از شما بسیار راضیم.
‫اما مدام از همکاری امتناع می کنید!
‫درست نیست! تو گفتی ‫هر چی به ذهنت میرسه بگو.
‫- آره، اما... ‫- خب منم به ریچارد اشاره کردم، چکار کردم؟
‫فرض کن من ‫اسبی به نام ریچارد داشتم،
‫- که یه لگد به سرم زد ‫- میتونه همین باشه
‫میدونی چی فکر میکنم؟
‫فکر میکنم اگر نتونم ‫به ریچارد اشاره کنم،
‫این بدان معنا نیست که من مشکل ‫دارم، بلکه این شمائید که مشکل دارید.
‫و باید فورا درباره آن کاری بکنید.
‫- به دکتر مانفرد زنگ میزنم. ‫- من مانفرد رو نمیخوام،تو رو میخوام.
‫منظورم اینه که من به یک ‫دکتر جوان زیبا نیاز دارم،
‫و شما دقیقا همان چیزی هستید ‫که دکتر تجویز کرده، دکتر.
‫- کافیه آقای مورگان... ‫- بیایید با واقعیت ها روبرو شویم
‫آخرین باری که مردی ‫ترا در آغوش گرفت کی بود؟
‫آخرین باری که ‫مردی بهت گفت زیبا و جوانی، کی بود؟
‫- تو زیبا و جوانی. ‫- آقای مورگان، می خواهی بری؟
‫نه، تا زمانی که حرفم را تمام نکردم
‫با چی می جنگی ‫از چی اینقدر می ترسی؟
‫التماس می کنم که بری ‫به نظرم کار با شما غیر ممکنه.
‫- میشه بری لطفا؟ ‫- باشه. من میروم.
‫اما شما در وضعیت بدتری از من هستید ‫و من این را به شما ثابت خواهم کرد.
‫- اگه اشکالی نداره چتر من لطفا. ‫- اوه، ببخشید.
‫"زیگموند فروید ‫مقدمه ایی بر روانکاوی".
‫"روابط وسواسی سرکوب ‫شده در ناخودآگاه..."
‫سلام. می خواهم ‫دکتر نوردستروم را ببینم، لطفا.
‫ببخشید امروز ‫نوبت دکتره که بره کلینیک.
‫مطمئنم ‫چند دقیقه بیشتر طول نمیکشه
‫- صبح بخیر دکتر! ‫- من هنوزدکتر مانفرد را پیدا نکردم.
‫اما پیداش میکنم ‫پس من را ببخشید...
‫اما به دکتر مانفرد نیازی نیست،
‫من تمام شب صرف مطالعه ‫مشکل شما کردم،
‫و من فکر می کنم که به پاسخ رسیدم. خیلی ‫رایج است، همش تو کتاب هست.
‫شما یه کوچولو "عقده گناه" دارید ‫و بس.
‫شما قربانی یکجور ‫سرزنش های وسواسی هستید،
‫که در ضمیر ناخودآگاه سرکوب شده، می فهمید؟
‫همانطور که هاینریش لاستوگل می گوید... ‫صبر کنید!
‫ملتفتی که... ‫شما در مرحله رجعت هستی
‫و رجعت یک مکانیسم ‫دفاعی در برابر احساس گناه است،
‫که بارها و بارها برای احساس رضایت ‫ادیپی و کتمان بکار گرفته میشود...
‫گوش کن، فقط ‫یک دقیقه، لطفا.
‫کلمات قلمبه سلمبه را فراموش کن، ‫من هنوز معنی آنها را نمی دانم،
‫فقط می دانم که تو ریچارد را دوست داشتی ‫و ریچاردم ترا دوست داشت.
‫و وقتی او مرد، تو احساس ‫گناه کردی، زیرا او مرد و نه تو.
‫نمی فهمی؟ تو خودتو به خاطر چیزیکه ‫تقصیر تو نیست سرزنش می کنی.
‫مثل اینه که خودت را به ‫خاطر اینکه نمردی تنبیه کنی.
‫متوجه نمیشی؟
‫درسته، مگه نه؟
‫فکر نمی کردم مشخص باشد.
‫- شاید اگه درموردش حرف بزنی بهتر بشی... ‫- نه من...
‫- خواهش میکنم ‫- نه...
‫گاهی کمی صحبت کردن کمک می کند.
‫همه چیز اینجا اتفاق افتاد. شهری ‫که ریچارد در آن مستقر بود.
‫و بیمارستانی که به ‫عنوان پرستار در آن کار می کردم.
‫من هر هفته که میام، ‫در کلینیک کار کنم،
‫سرقبرش میرم...
‫چرا ادامه نمیدی؟
‫همین الان یه تلگرام دریافت کردم ‫بروچیک استانبول را ترک کرد، امشب می رسد.
‫"من امشب آنجا خواهم بود تا ‫کالاها را بررسی کنم. پاپینک."
‫- چیزی نمی خوای بنوشی؟ ‫- نه نه
‫رابطه جالب بین من ‫و نوشیدنی، را میدونی چیه
‫وقتی چوب پنبه را هم بو میکنم ‫کنترلم را از دست می دهم.
‫فکر می کنی ربطی به مشکل ‫الکلی بودن پدرت دارد؟
‫این بیمار توئه، نه من، ‫یادت نرفته که؟
‫- میخوای برقصی؟ ‫- پشیمون میشی ممکنه پات رو لگد کنم
‫با اینحال ‫ارزشش را دارد. یالا
‫من هرگز خواب ندیدم، اما ‫اخیرا خواب میبینم،
‫و همش درباره توست
‫هر کاری می کنم، ‫تمام افکارم
‫همش درباره توست
‫تو خیلی ناز، ‫شیرین و مبارک هستی
‫و همچنین خیلی مرموز،
‫من گیج هستم ‫زیرا تو غیرقابل دسترسی
‫چکار میتونم بکنم؟
‫میخوام به دوستانم زنگ بزنم اما اخیرا
‫بخاطر تو زنگ میزنم
‫و نه فقط به چندتاشون ‫می خواهم به همشون
‫از تو بگویم
‫باور نکردنی و، ‫غیرقابل تصوره
‫که تو هم ‫به من فکر می کنی،
‫اگر آغوش مرا بخواهی، مثل ‫من که همش ترا می خواهم
‫باور نکردنی و غیرقابل تصوره،
‫که تو هم به من علاقمندی
‫اگر آغوش مرا بخواهی، مثل ‫من که همش ترا می خواهم
‫خوب آقای بروچیک چی فکر میکنی؟
‫خیلی خوبه خیلی خوبه حالا ‫نصف دیگر را به من نشان بده.
‫نیمه دیگر؟
‫این فقط مکانیسم اولیه است. ‫دستگاه راه اندازیش پس چی میشه؟
‫- طرح دوم کجاست؟ ‫- نقشه دوم؟دو قسمته؟
‫البته تو روزنامه ‫عکس دو تا عروسک بود
‫به نظرت شوخیه؟
‫با لندن تماس بگیر. بگو بچه ها ‫به هتل مورگان بروند.
‫نقشه را از عروسک دیگر بیارند و برام ‫مهم نیست چطوری.
‫بله قربان.
‫- بله قربان. ‫- نگران نباش. نصف دیگه رو پیدا میکنیم
‫وقتی این کار را کردید با من تماس بگیرید.
‫- واقعا روز فوق العاده ای بود. ‫- جدی؟
‫- روزی بهتر از این یادم نمیاد ‫- نه؟
‫خیلی لطف کردی که وادارم ‫کردی این کارها را بکنم.
‫- کاری که سالها نکرده بودم. ‫- نمیتونم بیشتر ازین خوشحال باشم
‫به نظرت فردا میتونم به عنوان بیمار برگردم ‫و...؟
‫- دلیلی برای نیومدنت نمی بینم؟ ‫- خوبه
‫- خب... ‫- بله؟
‫- شب بخیر. ‫- شب بخیر.
‫کی وقت دارم؟
‫زودتر میام
‫امشب به هتل مورگان برید و ‫نقشه دیگر را بیاورید.
‫چیزی نباید جلوتونو بگیره.
‫- چه زمانی پولو می گیرم؟ ‫- الان برو
‫- تا وقتی پولم را نگیرم نمیرم! ‫- تو فورا میری
‫وگرنه هیچ پولی فایده ای ‫برایت نخواهد داشت.
‫- شب بخیر قربان ‫- آره شب خوبیه!
‫الو.
‫تمام روز کجا بودی؟ نه تماسی، نه چیزی... ‫مرا نگران کردی.
‫یه خبر دارم برات
‫خبر عالی! من عاشق شدم، ‫مارتی! واقعا عاشق شدم.
‫- چی؟ ‫- بله عاشق زیباترین دکتر دنیا.
‫- دوباره شروع نکن ‫- نه، این بار فرق می کند.
‫- همیشه فرق داره! ‫- اما مارتی این جدی ـه.
‫نه من، نه تو، نه او، حتی ‫کلارنس هم نمی تواند جلوشو بگیره.
‫- کلارنس؟ ‫- آره. الان بیرون میارمش تا بهت ثابت کنم.
‫جری، نمی تونی، در شرایطی نیستی ‫که به اون عروسک نزدیک شوی.
‫گوش کن، من با لباس خوابم، ‫تو بیا اینجا و با هم حرف بزنیم.
‫الان قبل اینکه کار ‫احمقانه ای بکنی با من صحبت کن.
‫باشه، تو هنوز عصبی هستی، ‫اما میام و میبینمت.
‫چیزی که دنبالشی را پیدا ‫نخواهی کرد، زیرا ما برداشتیمش.
‫پس معلوم شد چیزی که ‫ما دنبالشیم را تو برداشتی.
‫بلندشو!
‫نقشه کجاست؟
‫کجاست؟
‫- تو پولشو میدی؟ ‫- نگران اونش نباش. کجاست؟
‫- پاپینک. ‫- کجا؟
‫- هتل رویالتون، اتاق314. ‫- از کجا مطمئن شوم؟
‫- بگیر... این کلیدشه... ‫- کلید که چیزی را ثابت نمی کند.
‫بهش تلفن بزن.
‫مرا به هتل رویالتون وصل کن. ‫بله ممنون.
‫- چی بگم؟ ‫- اینکه تو نقشه رو داری و در راهی.
‫هتل رویالتون؟ وصل کنیداتاق 314
‫- سلام؟ ‫- سلام... پاپینک؟
‫- بله ‫- گرومکم.
‫نقشه رو گرفتم ‫تو راهم
‫راه بیفت!
‫بازش کن
‫کلارنس! ‫ترنس!
‫هوووم... قتل
‫قتل!
‫الو؟اینجا قتلی رخ داده است، ‫پلیس را بفرستید بالا...جسد...
‫کمک!
‫قتل، کمک، ‫پلیس، یکی کشته...!
‫قتل، پلیس...! ‫نرو...
‫پلیس، قتل، کمک! ‫قتل، پلیس، کمک!
‫یک قتل در ‫اتاق من رخ داده است، پلیس بفرستید!
‫کمک، قتل شده اینجا، ‫قتل، پلیس، کمک!
‫...و بعد کمد رو باز کردم و ‫این یارو روی درم چسبیده بود...مارتی!
‫- جری، چیکار کردی؟ ‫- من چیکار کردم؟
‫- یه لحظه هم فکر نکن که... ‫- به حرفم گوش نکردی.
‫- مارتی باور نمیکنی؟ ‫- باشه، فقط چاقو را به من بده.
‫موضوع چیه؟ همتون دیوانه شدید؟ ‫بهتون می گویم که در کمد را باز کردم،
‫و این مرد آنجا بود که ‫مانند یک شیشلیک بزرگ آویزان بود!
‫- یک شیشلیک خیلی بزرگ. ‫- فقط چاقو را به ما بده.
‫و بعدش نگاهم افتاد به زمین ‫کلارنس و ترنس را دیدم،
‫آنقدر پاره پوره بودند که نمیشد ‫ترنس را از کلارنس...
‫- یا کلارنس رو از ترنس تشخیص داد! ‫- باشه چاقو رو به ما بده.
‫- باور نمیکنید؟ ‫- البته که باور می کنیم!
‫نه نمی کنید! ‫می دانم چه فکر میکنی!
‫یالا برید بگید من قاتلم، همیشه مردم را ‫چاقو می زنم، و اطرافم پر از جسده
‫چرا نگاه نمیکنی ‫شاید زیر تخت جسده؟
‫یا اونی که تو حمومه؟ ‫یا اونی که من اینجاست!
‫من این کار را نکردم!
‫"میخونه پسران هیبرنیا" ‫(ایرلند)
‫♪- داستان موناهان را شنیدید؟♪ ‫♪- اوهان♪
‫♪- "اگه کسی بتونه بهش افتخار کنه..."♪ ‫♪- میتونیم!♪
‫♪او شجاع بود، تا♪ ‫♪استخوان ایرلندی بود...♪
‫♪"مثل یک تنور ایرلندی می خواند..."♪
‫♪اما مثل یک باریتون جنگید!♪
‫♪یک شب مادرش منتظر پدرش بود.♪
‫♪"چه دعوایی شد!"♪
‫♪تمام خاندان اوهان ها♪ ‫♪در دعوا شرکت کردند♪
‫♪"و پسر دو ساله ما پدرش را نجات داد"♪
‫♪"از من نپرس چگونه،♪ ‫♪من ازت می پرسم که..."♪
‫♪"موناهان چیکار کرد؟♪ ‫♪چیکار کرد؟ چیکار کرد؟..."♪
‫♪- چیکار کرد؟♪ ‫♪- چیکار کرد؟♪
‫♪"منظورت موناهان ـه؟"♪ ‫♪چطور در مبارزه پیروز شد؟♪
‫♪دعواش...♪ ‫♪اینطوری بود...♪
‫♪اون دوتا مشت هایش را گره کرد، با چشماش♪ ‫♪به اطراف نگاه کرد و ضربه ای به چشمش زد،♪
‫♪مشتاشو جلوی صورتش گرفت♪
‫♪وقتی دستش آسیب دید،♪ ‫♪دیگر نتوانست ضربه بزند...♪
‫♪اونو بارها و بارها با مشت و لگد زد...♪
‫♪ویه مشت زد... درست♪ ‫♪به صورتش.♪
‫♪- چی گفتی؟♪ ‫♪- درست تو صورت!♪ ‫♪- اوه!♪
‫♪اما آنها مجبورش کردند بهای♪ ‫♪وحشتناکی بپردازد♪
‫♪وقتی مولی در بشکه ویسکی افتاد♪ ‫♪"هاه هاه!" موناهان خندید: "چه بامزه!"♪
‫♪مولی غر زد"نه، نه!♪ ‫♪من شنا بلد نیستم!"♪
‫♪بله، او داشت در ویسکی غرق میشد♪ ‫♪او که تابحال مشروب نخورده بود♪
‫♪با یک معما روبرو شد.♪
‫♪اگر از اکسیر بنوشد،♪ ‫♪بی شک نجات می یافت.حالا چطور حلش کرد؟♪
‫♪حلش کن حلش کن حلش کن!♪
‫♪یعنی وقتی مولی داخل بشکه ویسکی افتاد؟♪
‫♪چگونه او از غرق شدن نجات پیدا کرد؟♪
‫♪اویه شیرجه زد تو مخزن و شروع به شنا کرد♪ ‫♪و مولی را دید که...♪
‫♪... با هر غوص♪ ‫♪جرعه ای ویسکی مینوشید♪
‫♪یا روی پشتش شناور بود یا♪ ‫♪پروانه ای از پهلو شنا میکرد♪
‫♪پروانه ایی شنا کرد و همانطورکه♪ ‫♪شنا میکرد مینوشید آنقدر نوشید که مست شد♪
‫♪و مشروب تو چشمش رفت و♪ ‫♪چشمانش را سوزاند و♪
‫♪گفت:"مالی دارم میام! و سفر آغاز شد"...♪
‫♪او طبق عادت به همه اطرافش♪ ‫♪نگاه کرد،...♪
‫♪...بازم شنا کرد و شنا کرد وقتی شنا میکرد♪ ‫♪لگدهای محکمی میزد،...♪
‫♪که حس کرد پایش به ♪ ‫♪سر او گیر کرد، پس...♪
‫♪...دستش را دراز کرد،و لباسشو گرفت♪ ‫♪و مولی را از ویسکی بیرون کشید،♪
‫♪و وقتی به صورتش نگاه کرد...اوه!!! ‫دوباره پرتش کرد...و اینجوری معما حل شد♪
‫♪...هی اون حلش کرد♪
‫♪و این بود ماجراهای بزرگ♪ ‫♪...موناهان♪
‫♪اولین قهرمان ایرلندی!♪
‫♪موناهان، اولین...♪
‫♪...حکایت قهرمان...♪
‫- صدات قشنگه. ‫- ممنون.
‫♪...ایرلندی♪
‫صدای زیبایی داری ‫گفتی اسمت چیه؟
‫دقیقا نگفتم
‫پاتریک مایکل کارمدی، جوان.
‫پاتریک مایکل کارمدی پسری ‫یا پاتریک مایکل کارمدی پدر؟
‫- چطور مگه اونارو میشناسی؟ ‫- آقایان،این پسر کارمدیه!
‫بخاطر مرحوم پدرعزیزت باید بنوشیم!
‫بیاید رفقا،
‫بیاد پدر مرحومت، ‫رئیس سابق این سازمان، بنوشیم.
‫و یکی از بهترین ‫نوشیدنی های که تا به حال زدیم
‫دوبل بهش بدهید.
‫در مورد مشروب،آقایان ‫من واقعا مثل پدرم نیستم...
‫الان وقت شکسته نفسی نیست ‫ما همه چیزو راجع بهت شنیدیم.
‫- واقعا؟ ‫- پسر کو ندارد نشان از پدر
‫چه نوع نوشیدنی باید ‫به پسر کارمدی داد؟
‫- نه نه زیاد نه...! ‫- اینجا راحت باش پسر.
‫- برای مرحوم پدر عزیزت ‫- برای مرحوم پدر عزیزم
‫- برو بالا ‫- برو بالا
‫بخاطر بهترین مردی که در ‫جزیره زمردی بزرگ شده!
‫- خودشه! ‫- خودشه!
‫همدم خوب، ‫پدر و شوهری عالی!
‫- آه، خودشه! ‫- خودشه!
‫مردی صادق، سرزنده ‫صمیمی، مودب،خیلی مهربان
‫- بشاش، نجیب، مطیع... ‫- برو بالا!
‫من تمام کردم
‫البته که کردی، ‫یک کارمدی هستی!
‫میدونم خنده داره، من معمولا ‫یه نوشیدنی میخورم میرم...
‫پسر بیچاره!
‫ریه های قوی اما معده ضعیف.
‫نمیتونیم تنهاش بگذاریم، ‫بیایید اونو به اقامتگاهش ببریم.
‫- کلیدش را پیدا کنید. ‫- من میگردم
‫ایناهاش. هتل رویالتون، ‫اتاق 314.
‫- همین پایین خیابانه ‫- بیا بریم.
‫بیا پسر
‫مهربان، مودب، همیشه مطیع، ‫بشاش، دمدمی مزاج، خوشرو و...
‫سلام.
‫ظهره قربان میخوای ‫براتون ناشتایی بفرستم؟
‫چی...؟ آره...
‫رویالتون؟
‫میشه لطفا منو به شماره4110 وصل کنید؟
‫سلام؟ ‫اوه جری...
‫بله... بله می توانم صحبت کنم.
‫- شما خوبی؟ ‫- دقیقا چیزی یادم نیست.
‫خیلی بهت نیاز دارم، ‫فکر می کنم به دردسر افتادم.
‫قتل های دیروز ‫توسط من انجام نشده.
‫- میدونم که نکردی. ‫- کجاست؟
‫- باور می کنی،نه؟ ‫- البته که باور میکنم.
‫بهم بگو کجایی جری؟
‫در اتاق 314 ‫هتل رویالتون.
‫عزیزم باید ببینمت ‫می تونی فورا بیای؟
‫همونجا بمان. دارم میام.
‫هتل رویالتون اتاق 314.
‫- بهتره با ما بیای دکتر. ‫- باشه.
‫"قاتل شرور آزاد است"
‫- کیه؟ ‫- ناشتایی تون قربان.
‫یک لحظه.
‫- عصر بخیر قربان. ‫- خوب...اینم ناشتایی.
‫- الان سر اصلاح خودم را بریدم. ‫- تو تنها کسی نیستی که خودش را بریده.
‫به این نگاه کن
‫من میز را می چینم.
‫پاپینک!
‫قاتل چاقویی! ‫قاتل مو قرمز!
‫نه...نه...من آدم خوبیم ‫صبر کن!
‫- کمک! قاتل! ‫- من قاتل نیستم...
‫کمک! پلیس!
‫"لباس گران قیمت مردانه"
‫لنگلیس...لنگستون! ‫آره برم پیش لنگستون
‫ببخشید. نباید ‫اتوبوس را از دست بدهم.
‫این قاتل چاقویی ـه!
‫ببخشید
‫واقعا متاسفم. ببخشید
‫اوه، من خیلی متاسفم.
‫- چطوری؟ ‫- چطوری؟
‫- میتونم کمکتون کنم؟ ‫- فعلا نه، فقط دارم نگاه میکنم.
‫- چهره تون برام آشناست... ‫- راستی؟
‫- ما همدیگه رو می شناسیم؟ ‫- فکر نکنم آقا...
‫من هرگز اینجا نبودم. ‫خارج از کشور بودم، در پرلینگ...
‫- از وزارت امور خارجه، ایند... ‫- آه، هند... ‫- بله.
‫ما کمی از کوه ها بالا رفت. ‫در این یکسال اوقات خوشی داشت...
‫دامنه های پوشیده از برف، رد پای بز کوهی، ‫شن و ماسه های زیبا.
‫می دانید که ‫این ورزش زیبا و جذابیه.
‫- خب، نظر شما در مورد هیمالیا چیه؟ ‫- ببخشید؟
‫گفتم نظر شما ‫درباره هیمالیا چیه؟
‫مرده آدم دلنشینیه، اما زنه نه چندان.
‫مدل خاصی مد نظر شما بود؟
‫راستش نمی دانم.
‫احتمالا چهار چرخ ‫و یه موتور که...
‫شاید شما به یکی از ‫محبوب ترین مدل ها علاقه دارید،
‫وسیله نقلیه ورزشی سفارشی ساخته شده
‫"قاتل چاقویی هنوز آزاده" ‫گیربکس اتوماتیک، تجملی 5 در جانبی
‫فشار بالا، سوپاپ های فوقانی ‫مصرف بنزین بسیار پایین،
‫دارای ترمز هیدرولیک ‫در هر 4 چرخ،
‫شیشه جلو ضد تابش تک لایه...
‫- و با قیمت مناسب 1750 پوند. ‫- من میگم که نسبتا مناسبه
‫می توانید به من بگید که آن ‫چیز قرمز چیه که اونجاست؟
‫این نمونه نمایشی فوق خودکار ماست.
‫نمایشی؟ بنظرتون میشه ‫آن را برای یک دوری زدن ببرم؟
‫- متاسفانه نمیشه از فروشگاه خارج بشه. ‫- متاسفانه
‫- میخواید آن را تنهایی بیرون ببری؟ ‫- خوشحال میشم اگه کلیدشو بهم بدی..
‫زود برمی گردم.
‫بذار...روش روشن کردن ‫موتور رو توضیح بدم
‫لازم نیست. من یک نابغه کار با موتورم.
‫- دولت هم میدونه مکانیک بدی نیستم... ‫- بفرمایید.
‫- متشکرم. ‫- خدا حافظ.
‫- امیدوارم همچی خوب پیش بره.
‫اینجایی!
‫چقدر سخت میشه ‫اینجا فروشنده پیدا کرد.
‫- آزادی؟ ‫- نه، میدونی من...
‫بله واقعا. ‫چگونه میتوانم کمکتون کنم آقا؟
‫من به "سوپربی" جدید علاقه مندم. ‫آیا همان قدر که میگند خودکاره؟
‫این یکی از خودکارترین هایی است ‫که در تمام اینجا داریم.
‫- دو نفره است؟ ‫- دو نفره؟ آره...
‫من خیلی قدم بلنده و باید ‫صندلیم عقب برود.
‫خوب صندلی هامون فعلا به ‫بهترین حالت عقبند.
‫اما به محض رسیدن به حیاط ‫پشتی،صندلی شما را جابجا می کنم.
‫از رنگش خوشم نمیاد
‫- یکی اونجا دیدم... ‫- اما نمونه ایی نمایشی اینجا داریم. ‫- قرمز؟
‫بله، شاید این رنگ بهتون بیاد،
‫با من بیا، ‫با کمال میل آن را به شما نشان خواهم داد.
‫- خوشم اومد. ‫- بله، خیلی زیباست.
‫- خطوط زیبا ‫- اوه، باید ویژگی خیلی جالبی نشون تون بدم.
‫چیه؟
‫خب این تخریب کننده فشرده ‫ایزوله کن بدنه بالای ماست
‫- که چی باشه؟ ‫- به اگزوز کمک می کند.
‫ظاهرا که شبیه قالپاقه.
‫ماهیت اثرش فقط در زمانی مشخص میشه که، ‫سرعت کاهش یابد.
‫این کار را فقط با دنده پایین ودر، ‫جاده های باز انجام می دهد.
‫خب؟
‫- همه چیز داره، درسته؟ ‫- تقریبا همه چیز.
‫- میخوای صداشو در بیاری؟ ‫- فکر خوبیه. ‫- باشه.
‫خودشه. و حالا اگر ‫کلید استارت را پیدا کنم...
‫کلید استارت...
‫- استارتش کجاست؟ ‫- یه لحظه پیش اینجا بود...
‫این یکی از ویژگی های خاصشه، سوئیچش ‫پنهان است، تا از سرقت جلوگیری کند...
‫قفل فوق مخفی ‫که در صورت سرقت غیر فعال می شود...
‫هر از گاهی، جلوی رانندگی را میگیره. ‫هاها خیلی بامزه ست...
‫اوه، بله، ایناهاش... حالا ‫اینو می گذاریم اینجا و... بفرمایید.
‫اوه، به نظرم دکمه اشتباهی رو زدم...
‫اوه، خیلی متاسفم
‫- قدرت تخریبش کمی زیاده، نه؟ ‫- آره.
‫فکر کردم شاید بخواهید ‫همه آن را یکباره ببینید.
‫متشکرم، اما باشه یه وقت دیگه.
‫- متشکرم. ‫- باشه...
‫پلیس رابگیر!
‫- متشکرم. مورگان یک ماشین دزدیده است. ‫- یک ماشین؟
‫- بنظرت کجا میتواند برود؟ ‫- نمیدونم
‫او در لندن کسی را ‫نمی شناسه جز من، مارتی و...
‫- بنظرت برای دیدن آقای لنگستون رفته باشه؟ ‫- کی؟
‫گادفری لنگستون او با ‫جری در سوئیس دوست شد.
‫- تاثیر زیادی روی جری گذاشت. ‫- فهمیدم.
‫برام گادفری لنگستون را بگیر.
‫بسیار خوب، ما مراقبیم. ‫ممنون بازرس
‫آن مورگان احمق داره میاد این طرف.
‫اگر آمد، او را نگه دارید ‫و به پلیس اطلاع دهید.
‫- آقای بروچیک آمده، قربان. ‫- خوبه
‫سلام، من جری مورگانم... یک لحظه ‫صبر کنید! من دوست آقای لنگستونم!
‫قرار بود بهم اجازه ورود ‫به باشگاهش را بدهد...
‫به پلیس زنگ بزن!
‫هر چه زودتر تمومش کنیم ‫بهت اعتماد کردم و وقتم را تلف کردم.
‫نمیفهمم چرا اینقدر طول کشید
‫متوجه اید که این یک ‫مورد جاسوسی معمولی نیست.
‫- تو نقشه ها را دارید؟ ‫- لطفا بشین.
‫- مطمئنی این یه تله دیگر نیست؟ ‫- خودت مطمئن شو
‫متوجه خواهید شد که لافایت ایکس-وی 27 ‫را به طور کامل در اختیار داری.
‫دو هواپیمای ساده، با بزرگترین ‫قدرت نابودی شناخته شده.
‫بله عالیه شکی نیست که ‫اینها طرح های کامل هستند.
‫خیلی خوبه واقعا
‫هر کس این سلاح را کنترل کند ‫می تواند بر جهان حکومت کند.
‫منظورت چیه؟
‫پیشنهاد میکنم رو توافقمون ‫دوباره مذاکره کنیم.
‫- منظورت از مذاکره مجدد چیه؟ ‫- همین دیگه
‫- مذاکره مجدد پول ‫- متاسفم.
‫- بروچیک میدونی...؟ ‫- تو هم اینو میدونی
‫داره صبرم لبریز میشه ‫ما تعهد دادیم.
‫یک معامله روشن و سخاوتمندانه. ‫من سهم خودم را انجام دادم
‫و از شما انتظار دارم که ‫همین کار را بکنید.
‫پر واضحه که ما بیشتر از آنچه ‫برنامه ریزی کردیم در خطریم.
‫این کار شماست،لنگستون عزیز.
‫معامله کردی پس منظورت ‫از ریسک بیشتر چیه؟
‫- چهار مرد مرده اند. ‫- چهار مرد!
‫- برودنیک، گرومک، پاپینک... ‫- و..شاشلیک. اوه...
‫سلام.
‫- مورگان داخل خانه است. ‫- میدانم. بگیرش
‫دستت رو بکش!
‫- چه بموقع آقای مورگان. ‫- با من خوش و بش نکن
‫تو قاتل هستی! ‫جاسوس، خائن و قاتل!
‫و یک چیز دیگر، لازم نیست برای ‫من بلیط باشگاه هات را بفرستی،
‫- دیگه نمیخوامشون ‫- به پلیس خبر دادی؟
‫می ترسم مجبور ‫شویم از شر این جوان خلاص شویم
‫قبل رسیدن آنها، و سریع و تمیز، ‫جوری که...
‫- ...به نظر برسد دفاع شخصی بوده. ‫- چی شد؟چاقوهایت را تمام کردی؟
‫- متاسفم مرد. از تو خوشم میومد. ‫- آره معلومه
‫من چانه نمیزنم. بگیر و برو. ‫هواپیمای استانبول ساعت 11 حرکت می کند.
‫"پس هواپیمای ساعت 11 استانبول؟ ‫خوشبختانه ما به موقع رسیدیم اینجا."
‫دستها بالا ‫همه شما بازداشتید.
‫یعنی فکر می کردید که میشه ‫اسکاتلندیارد را فریب داد؟
‫و حالا شما جاسوسان، ‫آن مرد را آزاد کنید!
‫بدو دنبالش!
‫سریع!او نباید ‫زنده به لندن برسد!
‫متشکرم.
‫او پس از تلاش برای جانش ‫ازدست لنگستون فرار کرده.
‫باورم نمیشه!
‫گزارش به تمام ایستگاه ها: ‫مورگان به سمت لندن می رود،
‫در صورت امکان او را زنده بگیرید، ‫اما ریسک نکنید.
‫تکرار می کنم: ریسک نکنید.
‫سلام. چقدر خوشحالم ‫که دوباره میبینمتون
‫- اون جوان خوش تیپ، کیه؟ ‫- دفعه بعد ازش می پرسم،سو
‫آدری
‫"ورودی صحنه"
‫- خانم گرین را کجا پیدا کنم؟ ‫- کی؟
‫برو طبقه بالا، اتاق ‫رختکن شماره 3 پیداش میکنی
‫متشکرم.
‫- آدری ‫- وای نه! ‫- آدری، تو باید بهم کمک کنی.
‫- نزدیک نیا! ‫- روزنامه ها را باور نکن، من بی گناهم.
‫- باید به پلیس زنگ بزنی ‫- البته جری.
‫مردی به نام بروچیک می خواهد ‫دنیا را منفجر کند می فهمی؟
‫البته، البته...
‫آنها حرفم را باور نمیکنند، ‫اما ترا باور میکنند.
‫باید به پلیس بگی که هواپیمای ‫استانبول ساعت 11 را متوقف کنند.
‫- اسم یارو بروچیک ـه. ‫- اوه، بروچیک.اینجا بمون...
‫- از اینجا جم نخور. ‫- نمیرم. استانبول، مردی به نام بروچیک.
‫- بوریس زود باش چرا همیشه آخرین نفری؟ ‫- خیله خب،باشه
‫سریعتر بیاید. ‫او کاملا دیوانه شده.
‫بله،جری در رختکن من ـه!
‫تو از آن طرف برو ‫و من از این طرف.
‫گریم تونو اصلاح کنید!
‫یالا بوریس، عجله کن.
‫"زیرزمین"
‫منو ببر من بی گناهم!
‫اشتباه وحشتناکی میکنن! ‫این بروچیک است که باید بگیرینش،
‫با هواپیمای ساعت 11به ‫سمت استانبول میره.
‫- عزیزم باید حرفمو باور میکردی. ‫- بله باورت میکنم جری.
‫نمی فهمند؟ بروچیک تو هواپیمای استانبول ‫است، می خواهد دنیا را منفجر کند!
‫- او هیستریک هیجانیه، براندی بهش بده. ‫- من هیستریک نیستم.
‫مورگان، حاضری اعتراف کنی؟
‫اگر بهم گوش کنید همچیو به شما خواهم گفت.
‫- خلاصه بنویس بیارید! ‫- من مینویسم
‫خیلی ساده است! هر کسی ‫می تواند آن را درک کند.
‫اونا برودنیک، گرومک، ‫شاشلیک و بروچیک بودند.
‫گرومک آن را از برودنیک گرفت ‫داد به شاشلیک.
‫که به نوبه خود آن را به بروچیک سپرد.
‫اصل جنس هم در ‫کلارنس بود و هم در ترنس.
‫آنها نه کلارنس را از ترنس تشخیص میدادند ‫و نه ترنس را از کلارنس،
‫- گرومک شاشلیک را کشت، گرومک رو نوشتی؟ ‫- گ.ر.و.م.ک. بله.
‫گرومک ابتدا شاشلیک را کشت. ‫و سپس پاپینک را کشت.
‫- پاپینک؟ ‫- آره. ‫- موریس پاپینک؟
‫بله،اما او مهم نیست.او مغز کل نیست،
‫اونه،او جاسوس ـه
‫ویلتون، از این مرد جوان باید محافظت شود،
‫- او دوست شخصی منه. ‫- دوست؟اون سعی کرد منو بکشه!
‫ما بهترین درمان ‫را بهت ارائه میدهیم...
‫- باور نکنید! ‫- وکیلم...
‫- او خائن ـه! ‫- من همه مخارجش رو تقبل میکنم
‫او نقشه هایی را که در ‫موردش میگند را به بروچیک داد،...
‫دو نسخه چاپی از طرحهایی با ‫یه نام عجیب فرانسوی.
‫مشخصه که جوان بیچاره ‫عقلش را از دست داده.
‫توهمات این دیوانه را که باور نمی کنید...
‫چگونه میشه فکر کرد که من ‫درگیر چنین چیز...
‫ننگینی مثل دزدی نقشه های لافایت بشوم؟
‫- نام سندهای محرمانه را از کجا می دانید؟ ‫- چی؟
‫- خب...این احمق بیچاره الان بهش اشاره کرد. ‫- ببخشیدها، اما او اینو نگفت.
‫او گفت: "او نقشه هایی را که در ‫موردش میگند را به بروچیک داد.
‫دو نسخه چاپی از طرحها با ‫یه نام عجیب فرانسوی."
‫بازرس، این مسخره است، ‫من...
‫هواپیمای استانبول را متوقف کنید! ‫آقای لنگستون، شما بازداشتید.
‫- او را ببرید. ‫- ببخشید پیرمرد من ازت خوشم اومد.
‫آقای مورگان، همه ما ‫یک عذرخواهی بزرگ به شما بدهکاریم.
‫همچی خیلی ساده است،حتی یک کودک ‫هم میتونست بفهمد...
‫برودنیک، گرومک، شاشلیک ‫و پاپینک بودند. وقتی گرومک...
‫خسته به نظر می رسید، اینو بگیر.
‫- وقتی گرومک پاپینک رو پیدا کرد... ‫- یک دفعه بنوش.
‫...نمیدونست برودنیک ‫نقشه ها رو از شاشلیک گرفته و...
‫تو واقعا زیباترین چشمانی را داری ‫که تا به حال دکتری داشته...
‫- من مراقبشم. ‫- خودم انجامش میدم
‫فکر می کنم باید به ‫این موضوع عادت کنم.
‫- مارتی ماشین کجاست؟ ‫- آن طرف خیابان
‫از اینجا بریم.
‫- ببخشید. تازه ازدواج کردیم ‫- واقعا متاسفم.
‫زوج زیبا. مطمئنا ‫خانواده بزرگی خواهند داشت.
‫بهتره به یک ماشین بزرگتر بگیریم.