بامابین تقدیم می‌کند .:: Bamabin.com ::.
‫بامابین سیر تا پیاز سینمای جهان رو با ما ببین! ‫تلگرام و اینستاگرام: BamabinOfficial@
‫از دوران کهن...
‫جنگل اکراینی باستانی...
‫رازها و معماهای زیادی رو ‫در خودش جا داده بود.
‫پشت کوهستان تاریک...
‫در قلب جنگل...
‫منبع حیات مخفی شده.
‫اون برای جنگل و ساکنینش...
‫قدرت و درخشش اونا رو فراهم می‌کنه.
‫اما یک زمستون...
‫در حالی که جنگل در خواب بود...
‫و فقط نگهبان مراقبش بود...
‫یک انسان از طریق گذرگاه کوهستان تاریک...
‫وارد جنگل شد.
‫اون صاحب چوب‌بری بود.
‫اون حداقل یک قطره از منبع حیات ‫رو می‌خواست...
‫که دختر تازه متولد شده‌ی خودش رو ‫از مرگ نجات بده.
‫اما بعد اون برگشت و ارتشی رو ‫با خودش آورد...
‫و امید داشت که کل منبع رو ‫برای خودشون بردارن.
‫و یک نبرد وحشتناک شروع شد...
‫که هیچ برنده‌ای نداشت.
‫فقط بازنده داشت.
‫تمامی آدمیزادهایی که از کوهستان تاریک...
‫عبور کرده بودن، از بین رفتند.
‫نگهبان جنگل...
‫فقط مقدار کمی از قدرت باستانی سابقش ‫براش باقی مونده بود.
‫و وقتی که در بهار ‫موجودات جنگل بیدار شدند...
‫با اثرات جانبی وحشتناک...
‫شرارت آدمیزادها مواجه شدند.
‫ببینید دشمنای ما چکار کردن.
‫برای همین...
‫دیگه هیچ انسانی نباید...
‫از جنگل تاریک عبور کنه!
‫این قانون جدید جنگله.
‫از اون روز سال‌های زیادی گذشت.
یه زمستون دیگه هم تموم شد
چقدر خوابیدم ها
قشنگ ترین خواب‌های دنیا رو دیدم
ولی این از هر خوابی قشنگ‌تره
بالاخره بهار اومد
‫لجنی!
بهترین بخش بهترین روز ساله
وقتشه جنگل رو بیدار کنیم
‫گوش کنید! هاش، ارباب صداها نزدیک میشه!
‫بهارت مبارک، ماوکا!
‫هاش!‌ تو می‌تونی پرواز کنی؟
‫این خیلی عجیبه.
‫اونا منو هاش صدا میزنن، ‫کسی که آسمون‌ها رو فتح کرد!
‫فقط به لش اینو نگو.
‫فکر می‌کنه به‌خاطر لک‌لک‌سواری خل شدم.
‫وای!
‫آره! یکی دیگه!
‫و طرفدارا به وجد میان!
‫ما آماده‌ایم که دنیا رو فتح کنیم.
‫آروم باش، بچه. اینا جمعیت ‫شهر خودمونه.
‫همه این‌جا ما رو می‌شناسن.
‫وای، من خیلی نگرانم.
‫اگه توی شهر موفق نشیم چی؟
‫اون‌جا کلی موسیقی‌دان دیگه هست.
‫باید به خودت باور داشته باشی، نینا.
‫و بذاری موسیقی راه رو نشونمون بده.
‫هر چی دوست داری بگو.
‫اون چی بود؟
‫"پول زیاد برای یه کار مهم؟"
‫این به درد یه موسیقی‌دانی که به زودی ‫افسانه میشه به درد نمیخوره.
‫اما شاید به درد عمو لیو بخوره.
‫لوکاس، عموت...
‫اون حالش خوب نیست.
‫اونا حکیم خبر کردن.
‫برو خونه. زود باش.
‫امیدوارم ما به زودی تو رو ‫توی جشنواره ببینیم.
‫- اون‌جا رو ببین! ‫- اون چیه؟
‫درود،
‫من بعد مدت‌ها برگشتم، ‫هم روستایی‌های عزیزم.
‫من کلینا هستم،
‫دختر و تنها وارث صاحب مرحوم چوب‌بری.
‫همونی که اهریمن‌های جنگل سوزوندنش؟
‫آره، پدر من به طرز غم‌انگیزی...
‫توی آتیش‌سوزی جنگل مرد...
‫اما این مسئله ربطی به خرافات شما نداشت.
‫بعد از مرگ پدر عزیزم ‫من و مادرم این‌جا رو ترک کردیم...
‫اما طولی نکشید که من یتیم شدم.
‫بیچاره.
‫واقعا غم‌انگیزه!
‫اما حالا من برگشتم تا ‫روستای خودمون رو پر رونق کنم.
‫من به همه‌ی شما یه کار ‫پیشنهاد می‌کنم.
‫اون‌قدری پول به دست میارین...
‫که دیگه لازم نباشه کار کنین.
‫کار نکردن شغل رویایی منه.
‫من چو‌ب‌بری رو بازسازی می‌کنم.
‫ما چوب‌های خودمون رو در سراسر ‫دنیا می‌فروشیم.
‫شماها آماده نیستین که ‫پولدار و خوشحال بشین؟
‫- آره! ‫- قطعا.
‫- آره! ‫- میخوای چکار کنیم؟
‫تنها کاری که باید بکنین ‫اینه که از کوهستان تاریک عبور کنین و...
‫چی؟
‫اون خل شده.
‫درست مثل پدرش.
‫اما من دارم در مورد پول زیادی حرف میزنم.
‫هر چقدرم پول بدی ‫از جونمون سیر نشدیم.
‫به ارواح پلید سلام منم برسون.
‫اون چی بود؟
‫آروم باش، آروم باش.
‫چی شده؟
‫یه تله!
‫احتمالا از زمان قدیم این‌جا بوده.
‫ها؟
‫نگهبان داره ما رو صدا میکنه.
‫حالش چطوره؟
‫اون طاقت آورده، اما گیاهای دارویی من ‫کار زیادی از دستشون بر نمیاد.
‫لیو به داروی واقعی از شهر احتیاج داره.
‫اما اون دارو ارزون نیست.
‫اه...
‫پر دو کابری کو کاروم؟
‫اینو به داروساز شهر بده.
‫خودش میفهمه.
‫ممنونم. از ته دلم ممنونم.
‫خبرای خوبی دارم، عمو.
‫یکم پردی کاکا نمیدونم چی چی رو بگیرم...
‫حالت کامل خوب میشه.
‫لوکاس، داری چکار می‌کنی؟
‫تو نمی‌تونی پولت رو برای من هدر بدی.
‫من پیرم و زندگی خوبی داشتم.
‫اونو خرج یه دختر خوب کن، ‫سر و سامون بگیر...
‫تا عموی پیرت بتونه ‫با آرامش بمیره.
‫خدا نکنه زبونتو گاز بگیر.
‫من پول رو از یه جایی گیر میارم.
‫عمو، حالت خوب میشه. ‫من هواتو دارم.
‫من هواتو دارم!
‫خانم، این عمارت خانوادگی شماست.
‫خیلی... دست نخورده‌ست.
‫این فقط یه کلبه‌ی حال بهم زنه.
‫یه مشت ترسوی بزدل!
‫همه‌ی نقشه‌هام به خطر افتاده...
‫چون این جماعت دهاتی از ‫جنگل می‌ترسن.
‫تکون بخور، فرول!
‫خانم. الان میام. یه لحظه صبر کنین.
‫یه لطفی بکن و این لباس‌های ‫رعیتی رو بنداز دور.
‫چطور می‌تونن این لباس‌های زشت رو بپوشن؟
‫ازش متنفرم. همین حالا از شرشون خلاص شو.
‫چه لباس آشغال و بد قواره‌ای.
‫یه مشت جماعت بی‌سواد خرافاتی احمق.
‫- فرول! ‫- وای خدای من.
‫این خیلی قدیمیه.
‫منو ناراحت نکن، فرول.
‫برای پوستم بده.
‫البته، خانم.
‫اوه!
‫احمقای دست و پا چلفتی!
‫داخل این جعبه...
‫فقط مراقبش باشین.
‫هوم؟
‫اون چیه؟
‫در مورد این پیشنهاد کار...
‫فراموشش کن.
‫کی اون‌جاست؟
‫فرول!
‫اوه، در مورد اون پیشنهاد کار؟
‫لطفا بفرما داخل.
‫سلام، اسم من لوکاسه.
‫نوشته که این کار پول خوبی توشه.
‫هوم.
‫آره.
‫اگه از پسش بر بیای.
‫من از پسش بر میام.
‫من می‌تونم هر کاری بکنم.
‫خوبه.
‫اریک، دریک،‌ باهاش برین.
‫خب، باید چکار کنم؟
‫برای من درختی که این برگ رو داره پیدا کن.
‫اه!
‫توی جنگل پشت کوهستان تاریک.
‫چی شد؟
‫نگهبان داره همه رو فراخوانی می‌کنه؟
‫از وقتی من یه نهال بودم چنین چیزی ‫سابقه نداشته.
‫- من ترجیح میدم چرت بزنم. ‫- نگهبان؟
‫درود بر بهار جدید،
‫ساکنین جنگل.
‫همه این‌جا هستن؟
‫ماوکا، تو همه رو بیدار کردی؟
‫احتمالا داره با لجنی...
‫بین گلای زعفرون بازی می‌کنه.
شرمنده که دیر کردم نگهبان
داشتم به سیاه‌گوش کمک می کردم که از یه تله‌ی قدیمی درش بیارم
‫- چه بد! ‫- یه تله‌ی قدیمی.
‫فکر می‌کردم همه‌ی اونا بعد از جنگ ‫برداشته شدن.
‫پری‌ها.
‫شما نیروهای مسلح جنگل هستین.
‫کدوم یکی‌تون از اون غافل شده؟
‫کارت خوب بود، ماوکا.
‫تو ما رو جلوی نگهبان خجالت‌زده کردی.
‫بگذریم،
‫گوش کنین، جنگلی‌ها.
‫ارواح اعظم طبیعت...
‫زمزمه می‌کنند که ‫دوران خطرناکی رو در پیش داریم.
امشب، در دل جنگل
‫ارواح یه نگهبان جدید رو ‫انتخاب می‌کنن.
‫لش، اما تو چی؟
‫قدرت کمی برای من مونده.
‫مسئولیت نگهبانی...
‫برای من زیادیه.
‫لش دیگه نگهبان نیست؟
‫آدمیزادها دوباره به ما حمله می‌کنن؟
‫- دیگه کی می‌تونه از ما محافظت کنه؟ ‫- گوش کنید.
‫هاش، فاتح آسمان میتونه ‫نگهبان بشه.
‫یه نگهبان حراف؟
‫آره، همینو کم داشتیم.
‫شنیدم چی گفتین.
‫اما هر کسی میتونه به نگهبان ‫تبدیل بشه.
منظورت اینه که حتی تو هم می‌تونی؟
نه نه نه، ماوکا
شاید روح دوست‌داشتنی و پاک جنگل باشی
ولی برای این کار دیگه تو زیادی خوش‌قلبی
نه نیستم
وای، حالم بد شد
آندینا، حالت خوبه؟
بفرما، هم زودباوری، هم مهربون
کافیه
‫همه چیز در نیمه شب...
‫و در دل جنگل تصمیم گرفته میشه.
‫مردم میگن که پشت کوهستان تاریک...
‫پری‌های آبی و ارواح درختی می‌تونن ‫اون‌قدر قلقلکت بدن که بمیری.
‫اون‌قدر میخندی...
‫که یهو میمیری!
‫ما به هیولاهای جنگل باور نداریم.
‫از این‌جا کجا بریم؟
‫فکر کنم از این طرف؟
‫اه...
‫آها.
‫فکر نکنم برای شکار به این‌جا اومده باشیم.
‫این شکار نیست.
‫این خوشگذرونیه.
‫آره.
‫امکان نداره.
اونم درست همین امروز
‫اتفاقی شد. من لیز خوردم.
‫من خیلی دست و پا چلفتی هستم.
‫اسم بچگیم لوکاس دست و پا چلفتی بود.
‫ما تو رو سیاه و کبود ‫دست و پا چلفتی می‌کنیم.
‫برادرم فکر می‌کنه که تو باید ‫خودت تنهایی بری.
‫اگه درخت رو پیدا کردی ‫اونو روی نقشه علامت بزن.
‫باشه.
‫خودمم می‌خواستم همین پیشنهاد رو بدم.
‫من ترس اونا رو حس می‌کنم.
‫آروم باش.
‫همه الان حالشون خوبه.
‫چی این‌قدر تو رو ترسونده؟
‫آدمیزاد؟ این‌جا؟
‫من باید به پری‌ها بگم.
‫صبر کنین.
‫بیا، لجنی.
‫من خودم میرم سراغ آدمیزادها.
‫بذار نشونشون بدم که چقدر خوبم.
‫اه!
‫این درخت کوفتی کجاست؟
‫به خودت باور داشته باش، لوکاس.
‫بذار موسیقی راه رو نشونت بده.
‫نمی‌دونم معنای این چیه.
‫اوه!
‫این خیلی قشنگه.
‫ممنون، من...
‫اه...
‫اه!
‫اهریمنای جنگل!
‫اه!
‫اون آدمیزاد مرد؟
‫این یه جور جادوی آدمیزادیه؟
‫ماوکا!
‫کلی صدای عجیب و گوش خراش ‫و سوت مانند...
‫از این منطقه‌ی میاد و من...
‫هاش.
‫انگار یاد گرفتی چطور از لک لک ‫پیاده شی.
‫چه خوب.
‫من حسابی مراقبم.
‫جنگل ما مورد حمله قرار گرفته ‫توسط...
‫وای! آدمیزادا!
‫من مراقبش هستم. تو برو پری‌ها و بیار.
‫وای نه.
‫من میگم که ما می‌تونیم...
‫خودمون انسان رو از جنگل بیرون کنیم.
‫این‌جوری من میشم هاش، اولین ‫بیرون کننده‌ی آدمیزادا؟
‫من خیلی از این خوشم میاد.
‫اه!
‫اه! ارواح پلید.
‫برید عقب، من بهتون هشدار میدم.
‫من کمربند گل گاوزبونی توی ‫رشته‌ی رزمی پولکا دارم.
‫انسان کوچولوی بیچاره!
‫تو به جنگل مقدس ما تعرض کردی.
‫ها؟
‫و سعی کردی به این گاو‌میش‌های شریف ‫آسیب بزنی.
‫نه! عمرا!
‫این کار اون برادرای محافظ بود.
‫در واقع من گاومیش رو ‫از دست اونا نجات دادم!
‫پس این چیه؟
‫اوه. اون فلوت منه.
‫من باهاش موسیقی میزنم.
‫موسیقی؟
‫و تو این کارو می‌کردی...
‫که بتونی منو جادو جمبل کنی؟
‫نه! البته...
‫موسیقی یه جورایی جادوییه، اما...
‫صبر کن ببینم، تو ازش خوشت اومد؟
‫تو از من سوال نمی‌پرسی، انسان کوچولو!
‫چرا اومدی این‌جا؟
‫یه زن عجیب غریب به من یه پاداش زیاد ‫پیشنهاد کرد تا یه برگ خاص رو پیدا کنم.
‫شنیدی چی گفت؟ یه پاداش!
‫من میدونستم همه‌ی آدمیزادها ‫خودخواه و طماع هستن.
‫ای...
‫آخ!
‫اینو دیدی! شرارت آدمیزادهاست!
‫وای!
‫تو فوق‌العاده‌ترین و زیباترین ‫اهریمنی هستی...
‫که من تا حالا دیدم.
‫چشمات.
‫من اهریمن نیستم.
‫من ماوکا هستم، روح جنگل.
‫خب، من لوکاس هستم.
‫روح... خودم؟
‫ببین، من می‌تونم توضیح بدم.
‫من به اون پاداش برای خرید دارو ‫برای عمو لیوی خودم احتیاج دارم.
‫نه. به من هشدار داده شده که آدمیزادها ‫دروغگو‌های ماهری هستن.
‫تو قانون جنگل رو زیر پا گذاشتی ‫و من تو رو تبعید می‌کنم!
‫نیازی به تبعید نیست. ‫من خودم میرم.
‫فقط بذار این برگ مسخره رو پیدا کنم...
‫وگرنه عموم...
‫میمیره.
‫چه بد. متاسفم.
‫اه!
‫سلام کوچولو...
‫تو چی هستی؟
‫این لجنیه، آخرین پیشی‌قورباغه.
‫وای!
‫تنفرش از من خیلی نازه.
‫اه!
‫یه چیز خیلی خوشمزه میخوای؟
‫حس می‌کردم خوشت میاد.
‫تو با آدمیزادهای شرور...
‫توی افسانه‌های جنگل فرق داری.
‫ها؟
‫دریک، تفنگ منو بگیر.
‫دریک؟
‫دریک؟ کجایی؟
‫نشونت میدم، انسان کثیف!
‫هاش، چکار می‌کنی؟
‫لجنی،‌ اونی که خوردی رو تف کن!
‫این موجود گوشتی کثیف ‫میخواد تو رو مسموم کنه.
‫هی!‌ دستورالعملش مال مادرم بوده.
‫پس مامانتم آدما رو مسموم می‌کنه؟
‫هاش،‌ بس کن!
‫لوکاس، ولش کن.
‫- ها؟ ‫- تو روش اسم گذاشتی؟
‫لوکاس، همین حالا تمومش کن!
‫خب اون شروع کرد. اون باید بره.
‫من به برگ احتیاج دارم.
‫بیا، اینم یه برگ. حالا برو.
‫این یکی نه.
‫همه‌ی آدمیزادها این‌قدر ‫سخت‌گیرن؟
‫لوکاس. تو به برگ احتیاج داری.
‫تو باید عموت رو خوب کنی...
‫و من دارویی که لازم داره رو بهت میدم.
‫واقعا؟
‫ممنون. تو خیلی مهربونی.
‫هی، هی، هی.
‫تو واقعا میخوای توی چنین روزی...
‫قانون رو زیرپا بذاری ‫و به یه انسان کمک کنی؟
‫شنیدی که چی گفت.
‫اون گاومیش رو نجات داد،
‫و نمیدونم چرا اما من حرفشو باور می‌کنم.
‫اه!
‫بالاخره روح جنگل باید...
‫به همه‌ی موجودات زنده‌ی ‫داخل جنگل کمک کنه،‌ مگه نه؟
‫و لوکاس یه موجود زنده‌ هست ‫که توی جنگل زندگی می‌کنه.
‫- ها؟ ‫- بنابراین من باید کمکش کنم.
‫و تو کمکم می‌کنی که ‫بهش کمک کنم.
‫من؟
‫عمرا!
‫هیچ وقت هیچ وقت هیچ وقت هیچ وقت!
‫نه!
کی یاد می‌گیرم که قدرت نه گفتن به تو رو ندارم؟
نگران نباش هاش، پیش از شروع جشن تمومش می‌کنیم
به لوکاس دعوایی که برای عموش لازم داره، بده
بعدش دیگه از جنگل میره و دیگه برنمی‌گرده
قول میدم
‫ها؟
بیا پیش من
خجالت نکش، بیا جلوتر
هان؟
ها؟
وای
‫من چطوری...
‫نفرین!
‫اه...
‫اوه.
‫ها.
‫ها؟
سا‌یـت با‌‌ما‌بـیـ.ـن
‫ماوکا،‌ چطور می‌تونم بابت کمکت ‫ازت تشکر کنم؟
‫به من بگو چکار کنم و منم ‫با کمال میل انجامش میدم.
‫شاید بتونی برای من موسیقیت ‫رو بزنی؟
‫البته.
‫نه، نه، نه. الان نه.
‫هیچ کسی نباید بدونه ‫که تو این‌جایی.
نه، بذار بزنه
پری‌ها توی جنگل مخفیش میکنن هیچیش نمیشه
،یه تیکه‌ش اینجا یه تیکه‌ش رو اونجا
♪ بچرخ، من دعا میکنم
♪ ستاره‌هایی که دنبال میکنی
♪ اینجا توی سرزمینمون
♪ بگیر دستم رو محکم
♪ ازم بپرس تا بهت بگم ♪
-♪ که چطور عاشق شدم
♪ پرواز و پرواز
♪ با من پرواز کن
♪ دنیای من، دنیای من
♪ نه، به کلمات نیازی نیست
♪ دو قلب و یک سرگذشت
♪ که یکدل می تپن
♪ دنیای من، دنیای من
♪ برق عشق ابدی
♪ دو قلب و یک سرگذشت
♪ که یکدل می تپن
♪ حرف بزن، حرف بزن با باد حرف بزن
♪ زبان باد و باران رو
♪ یاد بگیر
♪گوش بده، گوش بده
♪ تا من رو خوب بشناسی
♪ اراده‌ت رو قدر بدون
♪ ترانه و و جادوت رو
♪ باز هم با من پرواز کن
♪ بازم با من پرواز کن
♪ دنیای من، دنیای تو
♪ نه، به کلمات نیازی نیست
♪ دو قلب و یک سرگذشت
♪ که یکدل می تپن
♪ حرف بزن، حرف بزن با باد حرف بزن
♪ حرف بزن، حرف بزن
‫میدونی، آدمیزادها...
‫اون‌قدری که بهت یاد دادن ‫بد نیستن.
‫ما چیزهای خوب زیادی داریم.
‫مثل موسیقی. خیلی قشنگه.
‫حتما توی دنیای خودت ‫نگهبان موسیقی هستی.
‫هنوز نه.
‫اما رویام اینه که زندگیم رو ‫با موسیقی پر کنم.
‫به محض این‌که عموم بهتر بشه...
‫منو دوستای موسیقی‌دانم ‫به شهر بزرگ میریم.
شهر بزرگ؟
شهر بزرگ دیگه چیه؟
‫یه جاییه که همه چیز از آجر ‫و سنگ ساخته شده...
‫و ساختمون‌های زیادی اون‌جا هست...
‫مثل تعداد درخت‌هایی که توی جنگله.
‫عجله کن، برو اون‌جا!
‫چکار می‌کنی؟ برو اونور، درختچه!
‫هاش! ماوکا!
‫شماها این همه سر و صدا راه انداختین؟
‫دیگه دیره.
‫از ملاقات باهات خوشحال شدم،‌ ماوکا.
امروز خوش گذشت.
‫لش، چطوری؟
‫از وضعیتی که دوست دارم ‫سرم بیشتر شلوغه.
‫مهمونت کیه؟
‫من پسرعموی هاش هستم.
‫آره،‌ از خارج اومده سر بزنه.
‫مگه نه،‌ هاش؟
‫آها.
‫یه فامیل خیلی خیلی دور.
‫اسمش اشموکس هست.
‫خوش اومدی، اشموکس عزیز.
‫بیا. جشن الانه که شروع بشه.
عالی شد، حالا چیکار کنیم؟
می‌فهمی کارت چقدر غیرقانونیه؟
باید فاصله‌مون رو از نگهبان جدید حفظ کنیم
به محض اینکه جشن تموم بشه یه کاریش میکنم
‫تو درست مثل والدینت هستی، خانم.
‫الان بهتر شد.
‫آره، عکس زیباییه.
‫کاملا... وحشتناک.
‫ها؟
‫شما درخت رو پیدا کردین؟
‫پس چی جلوتون رو گرفت؟
‫خرگوش‌ها؟ سنجاب‌ها؟ ‫اهریمن‌های جنگل؟
‫کله خرا.
‫به هیج دردی نمی‌خورین. اه!
‫اینقدر احمق نباشین.
‫شماها یه مشت احمق ‫بی عرضه هستین.
‫من برای چی دارم به شماها ‫پول میدم؟
‫و اون پسر کجاست؟
‫اوه!
‫از سر راهم برو کنار.
‫اوه!
‫لعنت بهش!
‫وقتم داره تموم میشه.
‫و این رعیت بدبخت کجاست؟
‫اوه!
‫سلام.
‫هیس!
‫وقتش رسیده.
‫هوم!
‫اوه!‌ اون...
‫ارواح اعظم طبیعت...
‫من شما رو فرا میخونم.
‫تویی که روی زمین ساکنی،
‫من تو رو فرا میخونم.
‫تویی که توی آب حرکت می‌کنی،
‫من تو رو فرا میخونم.
‫تویی که با باد پرواز می‌کنی...
‫تویی که روی سنگ میشینی...
‫من تو رو فرا میخونم.
‫اونایی که از ما محافظت می‌کنن،
‫اونایی که به ما کمک می‌کنن...
‫اون‌هایی که ساکن منبع حیات هستن...
‫خواهش می‌کنم محافظ جدید ‫رو انتخاب کنید.
‫هوم.
‫هوم؟
‫نگهبان انتخاب شد.
‫ها؟
‫- اون؟ ‫- من؟
‫چه اتفاقی داره میفته؟ این خوبه یا بد؟
‫خواهش می‌کنم صورتت رو بپوشون.
‫لش،‌ چرا من؟
‫امکان نداره من بتونم نگهبان باشم.
‫من باید یه چیزی رو بهت بگم.
‫ارواح اعظم خردمند هستن،
‫و اونا میدونن کی قادر به محافظت از ‫قلمروی ماست.
‫حالا، ارواح اعظم...
‫قدرت‌های خودشون رو ‫به فرد منتخب میدن.
‫- باورنکردنیه. ‫- فوق‌العاده‌ست.
‫حالا چطور میخوایم فاصله‌مون رو ‫از نگهبان جدید حفظ کنیم؟
‫ماوکا،‌ حالا به تو...
‫قدرت‌های ارواح اعظم طبیعت داده شده.
‫حالا این وظیفه به عهده‌ی توئه...
‫که همیشه یادت باشه ‫دشمنان ما...
‫یعنی آدمیزادها در کمین هستن.
‫از این مکان مقدس و ظریف ‫محافظت کن...
‫تا پای جونت.
‫خواهش می‌کنم به نگهبان جدید...
‫منبع حیات و جنگل ما خوش آمد بگین.
‫این فوق‌العاده بود!
‫ماوکا کوچولوی ما ‫حالا نگهبانه.
‫من همیشه می‌دونستم این اتفاق میفته.
‫حتما یه اشتباهی شده.
‫چرا ارواح قوی‌ترین‌ها رو انتخاب نکردن؟
‫حالا که اون نگهبان شده...
‫جنگل ما بیشتر از هر وقتی ‫به خطر افتاده.
‫هی. آروم باش، دوست عزیز.
جنابعالی کی باشین؟
‫من؟ من پسرعموی هاش هستم.
‫تو...
‫تو بوی یه انسان میدی.
‫آره، اون تو راه این‌جا ‫پاش رفت روی یه آدمیزاد.
‫پسرعمو اشموکس.
‫اگه اون یه آرام کننده باشه...
‫پس منم نگهبان جدید جنگلم...
‫و همه‌ی ما میدونیم...
‫که من نیستم.
‫وای.
‫انسان؟!
‫فرار کن. فلنگو ببند.
‫ای انسان پلید. تو منو گول زدی!
‫- انسان؟ ‫- وای نه،‌ اون انسانه.
‫نذارین فرار کنه!
‫من اینجا تنها کسی‌ام که حسابی گیج شده؟
‫هاش!
‫تو یه توضیح حسابی بدهکاری.
‫آخ!
‫ها؟
‫وااای!
‫هی وااای!
‫آخ!
‫- ماوکا. ‫- بپر بالا، زود باش.
‫سیاه‌گوش تو رو می‌بره خونه.
‫واوا! به نظر امن میاد.
‫پیشی. خوشگل.
‫اینو بگیر.
‫عموت رو درمان می‌کنه.
‫ممنون.
‫ها؟
‫وقتی نمونده. برو... و هیچوقت برنگرد.
‫مرگ تنها چیزیه که آدمیزاد اینجا گیرش میاد.
‫- برو! ‫- صبر کن!
‫قول دادم واست فلوت بزنم.
کجاست؟ آدمیزاده کجاست؟
فرار کرد
چی؟ چطور؟
تو کمکش کردی؟
تو قدرت نگهبان رو داری
...راحت میتونستی
نه، باید جلوشو می گرفتی
‫نگهبان به کمک تو نیاز نداره
‫که تصمیم بگیره چه موقع ‫از قدرت‌هاش استفاده کنه، اوندینا.
‫ماوکا
‫این آدمیزاد تفاوتی با بقیه‌شون نداره.
‫بهت نارو می‌زنه.
‫و وقتی اینکارو کنه، ‫همگی ما بهاش رو خواهیم داد.
‫هووم.
‫فرول!
‫بله خانم؟
‫یه چیزی درمورد این پسره لوکاس هست
‫که بهش اعتماد ندارم.
‫حواست بهش باشه.
‫خیلی مطمئن نیستم
‫که دست خالی از جنگل برگشته باشه.
‫من!؟
‫خانم، من یه مشاور مد هستم،
‫نه یه جاسوس.
‫اوه، خیلی بد شد.
‫اگه چیزی که می‌خوام گیرم بیاد، ‫می‌تونم تو رو به عنوان
‫خدای شماره یک مد در دنیا...
‫معرفی کنم.
‫با بوتیک مردونه روح فرول؟
‫با یه زنجیره جهانی
‫از هرچیز خفنی که الان گفتی.
‫پس اگه نیاز به جاسوس داری
‫فرول همونیه که می‌خوای.
‫ایییش!
‫پارچه‌های ابریشمی، روبان‌ها و توری‌ها ‫نباید مایه شرمساری باشن.
‫این روح فرول‌ـه.
‫نه، این واقعا این اتفاق واسم رخ داد. دیشب.
‫جنگل پر از اهریمن نیست، بلکه پر از موجوداته.
‫و اونا اصلا از ما خوششون نمیاد.
‫به جز ماوکا. اون خیلی مهربونه.
‫حتی اگه خطر داشته باشه، باید برگردم به جنگل
‫پیش ماوکا که ازش تشکر کنم.
‫لوکاس، ببین، اگه تمام شب رو توی روستا بودی
‫و تصمیم داری برگردی، فقط کافیه بهم بگی.
‫مچمو گرفتی. منو می‌شناسی.
‫اهل جشنم.
‫بهترین شادپیمایی دنیا
‫هووم!
‫خب این
‫پردی کاکا چی چی
‫چطوری اثر می‌کنه؟
‫واقعا نمی‌دونم.
‫ها؟
‫عمو؟
‫واو!
‫درد ندارم.
‫20 ساله که اینجوری صاف نایستادم.
‫یه معجزه‌ست.
‫واقعا یه معجزه‌ست.
‫معجزه‌ی پردی کاکا چی چی‌ـه.
‫یه عالمه انرژی دارم.
‫حالا میشم هرکولیو.
‫هی، بریم کرلینگ بازی کنیم.
‫خروس مسخره. ‫خروس مسخره.
‫آره، الان یکم پیچیده‌تر شده.
‫ولی لجنی، خودت فکر کن.
‫بدون فلوتش چطوری می‌تونه ‫موسیقی زیباش رو بنوازه؟
‫باید اینو برگردونیم به لوکاس.
‫اگه توی مدتی که نیستم ‫اتفاقی واسه جنگل بیفته چی؟
اگه وقتی من نیستم اتفاقی بیفته چی؟
راست میگی
من الان دیگه نگهبان جنگلم نمی‌شه که جنگل رو ول کنم برم
آدمیزادها هم دشمن مان
قبلاً که بدون لوکاس زندگی کردم
یا موسیقیش
یا چشماش.
یا لبخندش
یا احساسی که الان
اینجا زنده ست
هوووم
‫خانم! خانم! خانم کجاست؟ هوووم
‫خانم! خانم! خانم کجاست؟
‫خانم احتمالا طبقه بالاست.
‫هی وای!
‫خانم! خانم!
‫خانم، حق با شما بود!
‫اون پسر نچسب بهتون دروغ گفت!
‫بفرمایید.
‫اوه.
‫لوکاس پیش منشاء زندگی بود.
‫قلب جنگل.
‫و اینو هم پیدا کردم.
‫بالاخره مال من میشه!
‫ولی اینجا هیچ علامتی زده نشده.
‫حالا فکر کن! ‫لوکاس چیزی درمورد درخت نگفت؟
‫نه!
‫هیچی درمورد درخت نگفت
‫ولی گفت که دوباره می‌خواد بره داخل جنگل
‫که یه چیز جنگل رو ببینه...
‫ماگما! پسر، عجب احمقیه.
‫با عقل جور درنمیاد.
‫ماگمای مهربون جنگل؟
‫آره، همینو گفت.
‫احتمالا می‌خواد منبع رو واسه خودش نگه داره.
‫- فرول. ‫- بله خانم؟
‫چشم از این پسر برندار.
‫وقتی تصمیم بگیره بره جنگل
‫باید هرجوری شده همراهش بریم.
ولی از طرفی، به عنوان نگهبان
نباید تا جای ممکن از دشمن‌هامون اطلاعات کسب کنم؟
‫اگه لوکاس پلید نیست، ‫شاید بقیه آدمیزادها هم پلید نباشن.
‫اوه اینقدر درمورد قانون جنگل قور قور نکن.
‫شاید وقتشه یه چیزایی تغییر کنن
‫که ساکنین جنگل و آدمیزادها ‫بتونن در صلح زندگی کنن.
‫اوه!
وای نه، نباید این‌ریختی برم
هان؟
!آهان
‫باید یه چیزی پیدا کنم که آدمیزادها می‌پوشن.
‫هی پسر. دارم یه کادو درست می‌کنم.
‫آره دات، ماوکا عاشقم میشه.
‫اوه، عاشق این میشه! این!
‫و... تموم شد.
‫هی، کیک‌ها کجان؟
‫کیک‌خور!
‫اشکال نداره.
‫منم بی‌نقص نیستم.
‫مثلا دارم قولم به هاش و همینطور
‫قانون جنگل رو زیرپا میذارم
‫که سر قولم به ماوکا بمونم.
‫ماوکا، تو اینجایی؟
‫موهات! چطوری اومدی اینجا؟
‫از دیدنم خوشحال نشدی؟
‫نه. یعنی آره!
‫از صمیم قلبم خوشحالم،
‫که گمونم نباید بلند بگمش.
‫اوه، اینجا آشیانه‌ی توئه؟
‫ترجیح میدم به عنوان یه غار درنظر بگیرمش.
‫اینم واسه موسیقی ساختنه؟
‫آه، نه.
‫اونا ابزار معمولی‌ان، نه ابزار موسیقی.
‫اومدم که فلوتت رو پس بدم.
‫شکسته بود، ولی من...
‫بیا.
‫ممنون.
‫حالا می‌تونی بری به جنگل سنگی ‫و رویات رو دنبال کنی.
‫فقط واسه آخرین بار واسم فلوت بزن ‫و بعدش میرم.
‫نه، نه، نرو!
‫من یه فکر دارم.
‫اصلا یه موسیقی بهتر واست می‌نوازم.
‫یه جشن توی شهره ‫و گروه من اجرا داره. بیا بریم!
‫- آه... ‫- نترس.
‫واسه نگهبان جنگل خوبه که
‫بیشتر درمورد ما انسان‌ها بدونه، درسته؟
‫آه...
‫عاشقش میشی.
‫ها؟
‫ماوکا، بیا یه لباس واست پیدا کنیم که بگه،
‫"من یه انسان محلی بی‌خطرم."
‫این یکی مشکلش چیه؟
‫خب، یجورایی داد میزنه که،
‫"سلام، من یه اهریمن جنگل با لباس مبدل
‫از پشت کوهستان تاریک هستم."
‫اوه!
‫اوه.
‫اوه!
‫هووم؟
‫- و این عمو لیوی منه. ‫- اوه!
‫همونه که با هدیه‌ت نجاتش دادی.
‫هووم؟
‫چکار کردی؟
‫اوه! اونا دوستای منن که می‌نوازن.
‫این موسیقی، چقدر لذت‌بخشه!
‫ولی هنوزم تو بهتر از بقیه می‌نوازی.
‫از موقع تولد همینطوری بود!
‫خب لوکاس، عمو لیو حالش خوب شده.
‫الان از توام سرحال‌تره.
‫وقتش نرسیده که استعدادت رو ‫به اون شهر بزرگ نشون بدی؟
‫اممم، خب...
‫یا موسیقی یه راه متفاوت رو بهت نشون داده؟
‫یه راه خیلی زیبا.
‫خب، تصمیم با توئه رومئو.
‫همیشه خوشحال میشیم که تو رو کنارمون داشته باشیم.
‫جمع کنید. باید بریم.
‫اوه درسته، دیر شده. ‫منم باید برم.
‫ممنونم بابت وقت فوق‌العاده‌ و همینطور هدیه‌ت.
‫صبر کن! هنوز به قولم عمل نکردم.
‫ببینید! یه اهریمن از جنگل!
‫- داره می‌درخشه! ‫- موی سبز!
‫یه روح پلید از پشت کوهستان تاریک!
‫باید چکار کنیم؟
‫اومده که عزیزان ما رو بکشه
‫و محصولات کشاورزی ما رو نابود کنه!
‫نه! حقیقت نداره!
‫این جوون سعی داره از اهریمن محافظت کنه.
‫اونو افسون کرده.
‫ما رو نفرین می‌کنه.
‫بگیریدش!
‫نه! اون به کسی آسیب نمی‌زنه.
‫لوکاس!
‫نه!
‫هووم!
‫ولم کن! لوکاس!
‫چکار کنیم؟
‫- بسوزونیمش، درسته؟ ‫- نه، ساحره‌هارو غرق می‌کنن!
‫بیاید هردوش رو انجام بدیم!
‫دوستان روستایی من، من اشتباه می‌کردم.
‫ارواح پلید جنگل واقعی هستن.
‫و حالا می‌دونم که هم‌نوع اون بود ‫که پدر منو سوزوند،
‫صاحب چوب ‎بری.
‫چطور جرأت می‌کنه!
‫ولی نترسید!
‫چشمای من حالا باز هستن
‫و می‌فهمم که اهریمن‌ها واسمون چی دارن،
‫چه طاعون باشه...
‫خشکسالی...
‫قحطی، آتش یا سیل!
‫و اینکه منبع حیات کجاست.
‫اوه!
‫این چیه؟
‫- چه خبر شده؟ ‫- جادوی سیاه!
‫نذارید در بره!
‫لش!
‫- کجا رفت؟ ‫- رفت؟
‫همه چیز از دست رفت!
‫پارچه‌های ابریشمی قدرتمندم، ‫روبان‌های محکمم، توری‌های مردونه‌ام،
‫روح فرول... رفت!
‫اوه!
‫هنوز تموم نشده، دست‌آموز فسقلی نق‎نقوی من.
‫دوستان روستایی عزیز و بیچاره و وحشت‌کرده‌ی من،
‫ما قدرت اهریمن رو دست کم گرفتیم
‫و نتایجش غم‌انگیز بود.
‫ولی این ته خط نیست.
‫اونا به زودی برمی‌گردن!
‫- اوه نه! چکار کنیم؟ ‫- اوه، وحشتناکه!
‫فقط یه راه واسه متوقف کردن این پلیدی هست.
‫ما زودتر حمله کنیم!
‫لش، چطوری پیدام کردی؟
‫هاش همه چیز رو بهم گفت.
‫متوجه نمیشم چه خبره. اون آدمیزادها...
‫حالا آروم باش.
‫معلومه اون آدمیزادها توطئه کردن
‫تا تو رو توی تله بکشونن.
‫عاشق اینم که هرجارو نگاه کنی، ‫خوبی رو می‌بینی ماوکا،
‫ولی توام همون اشتباهی رو مرتکب شدی ‫که من زمانی مرتکب شدم،
‫و به یک انسان اعتماد کردم.
‫لوکاس هرگز چنین کاری با من نمی‌کنه.
‫مطمئنم می‌تونه همه چیز رو توضیح بده.
‫ماوکا؟
‫حالا لوکاس،
‫کله‌شقی و اخلاق‌مداری رو بذار کنار
‫و جای منبع حیات رو ‫روی این نقشه‌ی مسخره مشخص کن.
‫از این خبرا نیست، بانو.
‫یه نفر جربزه پیدا کرده!
‫بذار ببینم می‌تونیم مثل خامه آبش کنیم یا نه.
‫اوه، گرسنمه.
‫اوه نه!
‫به اون دست نزنید!
‫منبع...
‫وگرنه می‌میره.
‫حالا ماوکا رو آزاد کن!
‫حتما، احمق خان.
‫اوه لوکاس
‫اوه جونمو نجات دادی! جونمو نجات دادی!
‫تو خیلی خیلی ابلهی.
‫نه! کلینا، از این ماجرا قسر در نمیری!
‫آه!
‫جدی؟ پس گمونم از جام جم نخورم.
‫شنای خوبی داشته باشی، جیگر!
‫زمان زیادی از اون روز شوم گذشته
‫و وقتشه که تمام حقیقت رو تعریف کنم.
‫نبردی که سال‌ها پیش توی اون زمستان ...پیش اومد
‫هرگز به کسی نگفتم که چرا این اتفاق رخ داد.
‫صاحب چوب‌بری با چشمان اشک‌بار اومد پیشم.
‫بهم التماس می‌کرد که جون دختر ‫تازه متولدشده‌اش رو نجات بدم...
‫و من خوبی درونش رو باور کردم.
‫به این انسان
‫یه قطره از خود منبع حیات رو دادم.
‫خیلی زود اون برگشت...
‫با یه ارتش از آدمیزادها.
‫منبع حیات رو واسه خودشون می‌خواستن.
‫واسه همین روح اعظم جهان زیرین رو فراخوندم.
‫همونی که روی سنگ می‌شینه، ‫که بهم جرقه‌ی خشم رو بده.
‫و باشد که تمام کسانی که دوستشون دارم منو ببخشن،
‫اون اینکارو کرد.
‫تمام چیزای خوب درونم ‫جاشون رو به خشم محض دادن.
‫سوزوندم و جهان سوخت.
‫آدمیزادها و جنگل مثل همدیگه‌ان.
‫آتش و نفرت بی‌پایان.
‫لوکاس رو دیدین؟
‫پسرم لوکاس رو ندیدی؟
‫اوه!
‫اهریمن‌های پلید جنگل پسرت رو گرفتن.
‫- ها؟ ‫- درد داره، درسته؟
‫ولی اگه بهمون ملحق شی ‫هنوز می‌تونی نجاتش بدی.
‫اسلحه رو بگیر پیرمرد. ‫باید طبق زمانبندی پیش برم!
‫تو اینجا بمون و مطمئن شو ‫که کسی پسره رو پیدا نکنه...
‫وگرنه آرزوت میشه که کاش توی جنگ بودی.
‫این بخاطر خونه‌ی ماست.
‫و پوست جوان من.
‫حالا بریم اون اهریمن‌هارو برای خیر و صلاح
‫تمام کسایی که دوستشون داریم، ریشه‌کن کنیم!
‫- آره! ‫- آره! مرگ بر اهریمن‌ها!
‫قاتل جنگل رو روشن کن!
‫آدمیزادها دارن واسه حمله به جنگل آماده میشن.
‫آه!
‫هی! کسی نیست! هی!
‫دات؟ دات، تویی؟
‫پسر خوب!
‫بدو! یکی رو پیدا کن که کمکم کنه! عجله کن!
‫خب همینه. جنگ شروع شده.
‫دختر صاحب چوب‌بری...
‫می‌دونم چکار کنیم!
چیکار؟ بریم تبرهاشون رو با گل تزئین کنیم؟
‫من می‌دونم همه‌مون باید چیکار کنیم! ‫باید بجنگیم!
‫نه، راه دیگه‌ای هم هست!
‫من نگهبان هستم و تصمیم با منه. همینجا صبر کنید.
‫به من نگاه نکن.
‫اون نگهبانـه.
‫چه خبره؟
‫واو!
‫لطفا دست نگه دار!
‫هووم.
‫شاید مردم رو توی جشن ترسونده باشم
‫ولی جنگل آسیبی به آدمیزادها نمی‌زنه.
‫می‌تونیم در صلح زندگی کنیم ‫و حتی به همدیگه کمک کنیم.
‫"به همدیگه کمک کنیم"؟
‫خیلی وقت پیش، جنگل یک قطره
‫از منبع حیات رو به صاحب چوب‌بری داد
‫که بتونه دختر مریض تازه‌متولد‌شده‌اش رو شفا بده.
‫جنگل جون تو رو نجات داد!
‫چی؟ هیچکس هیچوقت اینو بهم نگفت!
‫این حقیقته.
‫حقیقت؟
‫حقیقت اینه که صاحب چوب‌بری ‫هیچوقت دختری نداشت،
‫ولی یه همسر زیبا داشت ‫که یه داستان غم‌انگیز درمورد
‫یه دختربچه مریض به ذهنش رسید.
‫شوهر من مطیع ولی ضعیف بود.
‫فقط یه قطره‌ی مسخره بهم داد
‫که تمام این سال‌ها منو جوان و سرفرم نگه داشت.
‫ولی این چرا باید ما رو دشمن همدیگه کنه؟
‫اوه، تو هیچوقت اینو درک نمی‌کنی. ‫یه نگاه به خودت بنداز!
‫تو ملکه‌ی طبیعت هستی، ‫تا ابد می‌درخشی و زیبایی.
‫تو هیچی درمورد چین و چروک ‫پشت چشم، گردن بوقلمونی،
‫و چربی پشت نمی‌دونی.
‫هیچوقت پیر و چروک و آویزون نمیشی.
‫ولی می‌تونم یه قطره دیگه بهت بدم.
‫خب خیلی لطف داری
‫ولی اگه دستم به تمام منبع حیات برسه
‫نه تنها تا ابد جوان و زیبا میشم
‫بلکه باعث میشه که
‫ثروتمندترین و قدرتمندترین زن دنیا شم.
‫ولی بدون منبع حیات، جنگل می‌میره.
‫بهرحال که می‌میره عزیزم،
‫پس چرا از سر راهم نمیری کنار؟
‫هووم.
‫تمام آدمیزادها به ظالمی و خودخواهی تو نیستن!
‫اوه، به فکر اون آقا پسرت هستی؟ لوکاس؟
‫ها؟
‫اصلا می‌دونی اون کجاست؟
‫من...
‫یه حقیقت دیگه رو بهت میگم، خواهر.
‫پول خیلی خوبی به لوکاس دادم ‫که منبع حیات رو پیدا کنه
‫و تو رو بکشونه توی روستا.
‫- ها؟ ‫- اونم پولش رو گرفت و رفت.
‫به شهر؟
‫دقیقا.
‫اوه.
‫و یه چیز دیگه.
‫لوکاس بهم گفت که گول زدن تو خیلی آسون بوده
‫چون تو خیلی مهربونی.
‫اوه.
‫حالا از سر راهم برو کنار
‫و باغ‌وحش جنگلیت رو هم با خودت ببر!
‫ماوکا! می‌دونستم نباید به اون اشموکس اعتماد کنیم!
‫حسابی اشتباه کردم، هاش.
‫آدمیزادها واقعا همگی پلیدن. لوکاس...
‫ها! ها!
‫تو کی هستی، دوست من؟
‫میگی اشموکس بهمون نارو نزد؟
‫تو حرفشو باور می‌کنی؟
‫پس یه فکری دارم.
‫سبک فرول! ‫خانم عاشقش میشه!
‫ها؟
‫خب؟ قهرمان ما کجاست؟
‫برید سراغ اشموکس، منم به حساب این می‌رسم.
‫ها؟
‫هووم!
‫تیکه‌تیکه‌ات می‌کنم عین روبان!
‫دات؟
‫برگرد اینجا، کلم پوسیده!
‫اوهو! حالا هیولا رو بیدار کردی!
‫تق تق! کسی خونه‌ست؟
‫اووه!
‫هووم.
‫از دیدنتون خوشحالم!
‫اوه!
‫اووه!
‫هووم.
‫پس اونجا قایم شدی کنده درخت پیر پوسیده!
‫تمامش تقصیر منه.
‫باید جلوشو بگیرم.
‫روح اعظم،
‫اونی که روی سنگ می‌شینه،
‫تو رو احضار می‌کنم!
‫نه! ماوکا، نکن!
‫منو احضار کردی، نگهبان.
‫التماست می‌کنم، بهم این قدرت رو بده ‫تا رسالتم رو پاسخ بدم.
‫به جرقه خشم برای محافظت از جنگل نیاز دارم.
‫جرقه خشم بهای خودشو داره.
‫بهایی که نگهبان قبل پرداخت کرد
‫قدرت عظیمش بود.
‫خشم اونو از درون سوزوند.
‫و تو
‫جرقه به بهای جونت خواهد بود.
‫تا ابد وارد پوچی خواهی شد.
‫موافقم، این حس فریب‌آمیز اینجا
‫حالا فقط درد نصیبم می‌کنه.
‫هرطور مایلی، نگهبان.
‫حق با اوندینا بود.
‫من زیادی مهربون بودم.
‫واو!
‫یادم رفت بگم...
‫دیگه کارت ساخته‌ست، توتون‌چهره!
‫من به اره برقی حساسیت دارم!
‫هاش، حالت خوبه؟
‫اوه، اشموکس!
‫من خوبم. چندتا خال زرد درآوردم ولی درکل خوبم.
‫ها؟
‫این روستا بدترین بو رو داره!
‫هاش، خواهش می‌کنم، باید ماوکا رو پیدا کنم!
‫این دیگه چه گردبادیه؟
‫گویا خود ماوکاست.
‫اوه!
‫ماوکا!
‫منم، لوکاس! من اینجام!
‫آخ، باید برم نزدیک‌تر!
‫شاید بتونم در این مورد بهت کمک کنم.
‫ممنون، پسرعموی عزیز.
‫ها! هاش صدام می‌زنن، ‫که اولین بار با آدمیزادها دوست شد.
‫واو!
‫ماوکا! منم!
‫خواهش می‌کنم! باید دست نگه داری!
‫آه!
‫واو!
‫اوه!
‫کجا داری میری؟ می‌میری!
‫واسم مهم نیست. باید نجاتش بدم.
‫کاری از دستت برنمیاد.
‫اون دیگه متوجه حرفات نمیشه، می‌فهمی؟
‫چی گفتی؟
‫گفتم دیگه حرفات رو نمی‌شنوه! فرار کن!
‫هاش، تو نابغه‌ای!
‫بالاخره می‌تونم شنیدن این جمله رو ‫از لیست آرزوهام خط بزنم.
‫اون حرفای منو نمیشنوه، ولی اگه...
‫فهمیدم! فهمیدم! ‫به کمک‌مون نیاز دارن.
‫باید همگی با هم انجامش بدیم!
‫ماوکا، منم.
‫صدامو بشنو، لطفا!
‫برگرد پیشم.
‫خواهش می‌کنم!
پوچی این‌شکلیه؟
اینجا مکان رؤیای بی‌شبحانه
باد هیچ موسیقی‌ای رو نمیاره
آتش خشم و نفرت اینجا چیزی رو نمی سوزونه
دیگه خشم توی قلبم نمی‌سوزه
صداش رو شنیدم و می‌دونم که محاله بهم خیانت کرده باشه
انتخابت این بود که از جون آدمیزادها بگذری و ببخشی‌شون
آدمیزادهایی که برات این‌همه درد به همراه آورده بودن
ولی بهم چیزی هم دادن
چیزی که قبلاً حسش نکرده بودم
‫ما تصمیم درستی گرفتیم
‫که تو رو نگهبان جدید کردیم.
‫تو فاصله‌ی بین انسان‌ها
‫و ساکنین جنگل رو کم کردی
‫ولی حالا باید بهایی که قول دادی رو بپردازی
‫و تا همیشه در پوچی باقی بمونی.
‫تا ابدیت.
‫نه.
‫من زنده‌ام و تا ابد زنده می‌مونم
‫چون حالا قلبم پر از چیزیه که هرگز نخواهد مُرد.
‫توی تاریکی موسیقیت رو شنیدم.
‫اینجای منو پُر کرد.
‫موسیقیت جادوی واقعیه.
‫نه.
‫تنها جادویی که انسان‌ها دارن، عشقـه.
‫ها؟
از و‌بسا‌یت بـا‌ما‌بـ.ـین
‫♪ شعر افسانه‌ای جنگلیت رو واسم بخون... ♪ از و‌بسا‌یت بـا‌ما‌بـ.ـین
‫♪ شعر افسانه‌ای جنگلیت رو واسم بخون... ♪
‫گمونم وقتشه که خصومت‌هارو بذاریم کنار.
‫آشتی؟
‫♪ و بذار غرور بی‌پایانی باشه... ♪
‫♪ بذار ستاره طلوع کنه و بدرخشه... ♪
‫آشتی، دوست من.
‫[پس از آهنگ ادامه دارد...]
‫♪ کنارم باش ♪ ‫[پس از آهنگ ادامه دارد...]
‫♪ مثل باد پرواز کن، تنها رویای من ♪ ‫[پس از آهنگ ادامه دارد...]
‫♪ اینجا خونه‌ی ماست ♪
‫♪ ما رو از تاریکی نجات بده ♪
‫♪ فقط عشق، فقط عشق ♪
‫♪ روح‌ ما رو زنده نگه می‌داره ♪
‫♪ بذار آتش سپیده‌دم ♪
‫♪ همچنان بسوزه ♪
‫♪ گرم و روشن کنه ♪
‫♪ قلب‌های ما رو ♪
‫♪ و دانش مقدس ♪
‫♪ زمان‌های قدیم ♪
‫♪ ما رو به یک شروع جدید رسوند ♪
‫♪ و دانش مقدس ♪
‫♪ زمان‌های قدیم ♪
‫♪ ما رو به یک شروع جدید رسوند ♪
‫♪ حالا ایمان و سرنوشت ♪
‫♪ کنارم باش ♪
‫♪ مثل باد پرواز کن، تنها رویای من ♪
‫♪ اینجا خونه‌ی ماست ♪
‫♪ و اینجا آرزوی ماست ♪
‫♪ عشق خالص، عشق خالص ♪
‫♪ ما رو از تاریکی نجات بده ♪
‫♪ فقط عشق، فقط عشق ♪
‫♪ مثل باد پرواز کن، تنها رویای من ♪
‫♪ اینجا خونه‌ی ماست ♪
‫♪ و اینجا آرزوی ماست ♪
‫♪ عشق خالص، عشق خالص ♪
‫♪ ما رو از تاریکی نجات بده ♪
‫♪ فقط عشق، فقط عشق ♪
‫♪ و بذار غرور بی‌پایانی باشه... ♪
‫♪ بذار ستاره طلوع کنه و بدرخشه... ♪
‫♪ حالا ایمان و سرنوشت ♪
‫♪ کنارم باش ♪
‫♪ مثل باد پرواز کن، تنها رویای من ♪
‫♪ اینجا خونه‌ی ماست ♪
‫♪ و اینجا آرزوی ماست ♪
‫♪ عشق خالص، عشق خالص ♪
‫♪ ما رو از تاریکی نجات بده ♪
‫♪ فقط عشق، فقط عشق ♪
‫♪ روح‌ ما رو زنده نگه می‌داره ♪
‫پیداش کردم!
‫بالاخره پیداش کردم!
‫بالاخره مال منه!
‫آره!
‫هووم!
‫اینو داشته باش، اثرات مخرب زمان!
‫تازه و پابرجا تا همیـ....
‫ها؟ چی؟ نه! نه! نه!
!سیر تا پیاز سینمای جهان رو با ما ببین .:: Bamabin.com ::.
آدرس جدید سایت و اخبار و فیلم و سریال در ‫تلگرام و اینستاگرام: BamabinOfficial@