‫مووی کاتیج، مرجع دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ‫MovieCottage.com
زیرنویس از امین جلائی @aminjeyal
‫جاناتان... آهای؟ ‫اوه، خدایا...
‫واقعا داری کجا رو نگاه می‌کنی؟
‫- چی؟ ‫- در واقع،
‫مواقعی که باهات صحبت می‌کنم.
‫چی، فرش؟
‫دیوار؟ ‫چیه؟ چی؟
‫می‌بینی؟ ‫وقتی باهاش صحبت می‌کنم، بهم نگاه نمی‌کنه.
‫دلیلی داره که به کارولین نگاه نمی‌کنی؟
‫به‌نظرم همین کار رو می‌کردم.
‫چی، کنار سرت چشم داری؟
‫- من این‌طوری به حرف‌هات گوش می‌دم. ‫- اوه... چه می‌دونم.
‫خب، من این‌طوری تمرکز می‌کنم، باشه؟
‫بعد از این همه مدت منو نشناختی؟
‫- من همین‌طوری‌ام. حالا هرچی. ‫- نه، نیستی.
‫کارولین، ممکنه اگر جاناتان هر ‫چی که گفتی رو واسه‌ات تکرار کنه
‫بهت کمک کنه که احساس ‫کنی که حرف‌هات رو شنیده؟
‫نه، من نمی‌خوام که هر ‫چی که گفتم رو تکرار کنه.
‫من می‌خوام که بهم نگاه کنه.
‫بهم نگاه کن.
‫سرتو برگردون و بهم نگاه کن.
‫اوه، خنده‌داره، به‌نظرم، واقعا خنده‌داره.
‫انقدر کار سختیه؟
‫بهم نگو چی‌کار کنم. ‫و انگشتت رو به سمتم نشونه نگیر، باشه؟
‫به یه دلایلی دوست نداره ‫انگشتم رو به سمتش نشونه بگیرم.
‫آره، به یه دلایلی.
‫تصور کن. ‫تصور کن تموم روز این‌طوریه.
‫تصور کن. ببین! ‫تصورش کن.
‫شاید بهتره راجع به ‫مادرش باهاش صحبت کنی.
‫وقتی بچه بودی
‫مادرت انگشتش رو به سمتت ‫نشونه گرفته، دلیلش اینه؟
‫هنوز یک هفته نشده که مادرم فوت کرده.
‫تو یه پتیاره عوضی‌ای.
‫من پتیاره عوضی‌ام؟
‫- شنیدی؟ ‫- آره.
‫- من پتیاره عوضی‌ام. ‫- آره. آره.
‫من همینم. ‫من، پتیاره‌ام.
‫کسی که همیشه واسه‌ات همه کار می‌کنه.
‫- دان، دان. ‫- همیشه.
‫- دان. ‫- آره دان، ماست‌مالیش کن.
‫ماست‌مالیش کن. واسه‌اش ماله بکش. ‫خودش نمی‌تونه این کار رو بکنه.
‫دان. نمی‌خوای وارد عمل بشی؟
‫آخه تو خونه هم می‌تونیم ‫این کارها رو بکنیم.
‫اوم...
‫خب، هر دوتون راه‌های ‫تاثیرگذارتری واسه گفتگو بلدید.
‫پس چطوره که... آره
‫با توهین کمتر
‫و یکم احساسات صادقانه‌تر صحبت کنید.
‫خیلی‌خب، اینم از ‫احساسات صادقانه‌تر. اوم...
‫ما خیلی وقته که میایم اینجا
‫و هیچی تغییر نکرده.
‫می‌دونی چیه جاناتان؟
‫ولش کن، انگار خسته‌ست.
‫همین‌طوره.
‫تو راه رفتن به کلاسم بودم
‫گفتم یه سری بزنم و یه سلام و ‫احوالپرسی باهات بکنم. خب، سلام.
‫یه نوع جدید آوردیم. ‫می‌خوای امتحانش کنی؟ خیلی ملایمه.
‫- نه. ‫- مامان.
‫تو گل می‌کشی. منم تو گل‌فروشی کار می‌کنم. ‫بگیرش.
‫من نمی‌خوام ازت گل بخرم.
‫جایی که می‌ری کاملا سرتو کلاه می‌ذارن.
‫- این‌طور نیست. ‫- چرا هست.
‫خیلی‌خب، نمی‌خوام راجع ‫به این موضوع صحبت کنم.
‫می‌تونی از من بخری.
‫اوه، نه ممنون.
‫خدایا. من فقط... ‫خوشم نمیاد اینجا کار می‌کنی. خطرناکه.
‫محافظ داریم.
‫اون؟
‫میشه یه دونات بردارم؟
‫آه... خیلی‌خب، هرچند واسه دانشجوهامه...
‫واسه... دانشجوهامه...
‫- ایول. مرسی، مامان. ‫- اینا...
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫خب، نویسندگی چطور پیش می‌ره؟
‫خوب پیش می‌ره.
‫لحظه‌شماری می‌کنم.
‫آره، خب، خیلی هیجان‌زده نشو.
‫اصلا نمی‌دونم خوب شده یا نه.
‫شوخی می‌کنی؟ ‫فوق‌العاده میشه.
‫خیلی دوستت دارم. ‫دیگه باید برم، باشه؟
‫- دوستت دارم. خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫حواست باشه.
‫پس نویسنده‌ای؟
‫هیچ‌وقت نگفته بودی.
‫خب،‌سعی می‌کنم باشم.
‫می‌دونم چطوریه. ‫من تهیه‌کننده اجرایی‌ام.
‫من می‌خوام راجع به یه ‫مردی تو خیابون بنویسم
‫که پیشم اومد و گفت که ماشینش پنچر شده
‫و واسه تعویض لاستیک باید ‫لباس‌های شیکش رو عوض کنه.
‫پس ازم خواست موقعی که داره ‫لباس‌های شیکش رو عوض می‌کنه
‫نگهبانی بدم تا کسی اونو نبینه.
‫- و من... ‫- واسه منم اتفاق افتاده.
‫- واقعا؟ ‫- و چند سالت بود؟
‫- ۹ ساله بودم. ‫- خیلی‌خب.
‫نمی‌فهمم. ‫که چی؟
‫شلوارشو درآورد
‫و در حال که بهم خیره شده ‫بود، شروع به خودارضایی کرد.
‫چندش‌آوره.
‫ایوی، از اینکه این اتفاق ‫واسه‌ات افتاده شوکه شدم
‫و همچنین تو ماریل.
‫اما مطمئنا نوشتن در مورد ‫چنین تجربه خیلی خصوصی‌ای
‫خیلی تاثیرگذاره.
‫بدون شک.
‫بیلی، چیزی داری که ‫بخوای واسه‌مون تعریف کنی؟
‫اوه، آره. خیلی‌خب، عه...
‫خب، من قبلا یه دختری رو می‌شناختم ‫که بیش از حد صحبت می‌کرد.
‫عه... جونمو به لب رسونده بود.
‫و یه روزی، یه زنبود وارد دهنش شد
‫و فکر کردم که نمایشی بود
‫و کاملا شاعرانه‌ست.
‫عه... واقعا فکر کردم
‫خدا را شکر! شاید الان واقعا خفه میشه.
‫اما بعدش واکنش آلرژیک ‫پیدا کرد و فوت کرد.
‫اوه، وای. ‫اصلا انتظارشو نداشتم.
‫این... این وحشتناکه.
‫درست همون‌جا جلوی خودت فوت کرد؟
‫عه، تو بیمارستان. ‫اما خیلی وحشتناک بود.
‫و می‌خوام راجع به اون روز بنویسم.
‫به خاطر احساس گناهی که ‫از خندیدن به این ماجرا دارم.
‫فقط احساس خیلی بدی داشتم.
‫خب،‌به‌نظرم این پتانسیل
‫تبدیل شدن به یه داستان تکان‌دهنده رو داره.
‫چی میشه اگر بخوای راجع به ‫کسانی بنویسی که هنوز نمرده‌اند
‫اما چیز خوبی راجع بهشون نباشه.
‫راستشو بخوای، به‌نظرم فقط...
‫احساساتت رو بنویس و نشون اونا نده.
‫واقعا، آره.
‫اوم، چه نوع داستانی مدنظرت بوده، هال؟
‫یه داستان تو زندان.
‫آها، درسته.
‫و چه چیز به‌خصوصی راجع ‫به زندان واسه‌ات جذابه؟
‫زندان؟
‫البته.
‫خدایا، بچه‌ها، چه کلاس مفیدی.
‫ما چنین گروه خوبی داریم ‫من که نمی‌تونم از پسش بربیام.
‫واسه خودتون دست بزنید.
‫آره، عاشقشم. ‫فوق‌العاده‌ست.
‫به‌نظرم کارت تمومه.
‫حتما از خوندنش خیلی خسته شدی.
‫اصلا و ابدا، بث.
‫واقعا فوق‌العاده‌ست، عزیزم.
‫باشه، اما پس چرا خبری از سیلویا نشده؟
‫شاید بد باشه. شاید به ‫خوبی زندگی‌نامه‌ام نباشه.
‫تو یه کتاب عالی نوشتی.
‫و مطمئن باش اون باهات تماس می‌گیره.
‫احتمالا فقط اون هنوز
‫کتابو نخونده، همین.
‫واقعا؟
‫- آره، مطمئنم. ‫- کاش زندگی‌نامه‌ام بهتر بود.
‫- به‌نظرت چرا نشد؟ ‫- عزیزم.
‫بهم اعتماد کن
‫زندگی‌نامه‌ات عالی بود.
‫کتاب جدیدت هم عالیه.
‫خیلی‌خب، اون خوشش میاد.
‫عه، الیوته. ‫باید اونم دعوت می‌کردیم؟
‫عزیزم، سالگرد ازدواج ماست.
‫- بعدا بهش زنگ می‌زنیم. ‫- آره،‌ باشه.
‫بیا اینجا.
‫- خیلی‌خب، پس... ‫- خیلی‌خب.
‫تو خوب بوس می‌کنی.
‫- همیشه خوب بودی. ‫- مرسی.
‫- سالگرد ازدواج‌مون مبارک. ‫- اوه.
‫خب، خدای من.
‫اینجا چی داریم؟
‫- اوه، یه جعبه کوچولو. ‫- آره.
‫- اوه، وای! ‫- خوشت اومد؟
‫خيلی قشنگه.
‫- دوست‌شون دارم. ‫- خب،
‫- اونا برگ‌اند. ‫- آره... منو می‌شناسی.
‫آره. عالی به‌نظر میان.
‫آره. خیلی‌خب.
‫عاشق‌شونم.
‫وای وای.
‫سالگرد ازدواج‌مون مبارک.
‫اوه، وای. نگاهش کن.
‫اوه.
‫- یه یقه هفت. ‫- آره.
‫- اوه، وای، نرمه. ‫- خیلی نرمه، نه؟
‫- آره. آره. ‫- آره.
‫- سلام. ‫- سلام. ما خیلی خوش‌شانسیم.
‫- آره. خوش‌شانسیم. ‫- آره.
‫سلام. ‫چطور می‌تونم کمک‌تون کنم؟
‫فقط دنبال یه لباس کاموایی‌ام.
‫رنگ قرمزشو دارید؟
‫رنگ قرمز. خیلی‌خب، صبر کن. ‫بذار الان می‌گردم.
‫شما دوقلو هستید؟
‫دوقلو؟ عه، ما خواهریم.
‫اون خیلی خیلی از من بزرگ‌تره
‫حدود ۲۵ سال و این حدودا.
‫ببین، این چطوره؟
‫خوبه؟
‫اوه، خیلی باهاش دوست‌داشتنی می‌شی.
‫عاشق رنگ قرمزشم.
‫- مرسی. ‫- مبارکه.
‫به افراد مسن نگو دوست‌داشتنی.
‫دوست‌داشتنی بود.
‫نه، بچه‌ها دوست‌داشتنی‌اند، باشه؟
‫آره.
‫- خدایا، این خیلی ناراحتم می‌کنه. ‫- می‌دونم.
‫سلام. بفرمایید.
‫- چطور می‌تونم بهت کمک کنم؟ ‫- سلام، عزیزم.
‫شلوار مشکی دارید؟
‫شلوار مشکی. خیلی‌خب، خب به‌نظر ‫می‌رسه دور کمرت حدودا ۲۷ یا ۲۸ باشه.
‫خیلی‌خب، یه نگاهی می‌اندازم.
‫چکمه هم می‌خوام.
‫اوه، هر روز فقط می‌تونی یه چیز ببری.
‫ولی فردا می‌تونی برگردی.
‫آره. فردا نمی‌تونم برگردم، احمق آشغال.
‫واقعا که.
‫این چطوره؟
‫خوشت میاد؟
‫- آره. ‫- آره، خوشش میاد.
‫خیلی‌خب. خداحافظ.
‫خداحافظ.
‫چی؟ چرا اینقدر بدجنسی؟
‫بهم گفت احمق آشغال.
‫خیلی ارزشمنده، نه؟
‫می‌دونم، ادا کردن حق واقعا عالیه. ‫سلام.
‫دوست ندارم بهش کمک کنم.
‫اون هیچ‌وقت بهم کمک نکرده ‫خب من چرا باید بهش کمک کنم؟
‫فکر می‌کنم احساس برادر ‫خواهری‌ بین‌تون متفاوته
‫از اون‌جایی که... ‫از اون‌جایی که اونا کمک می‌کنن.
‫نمی‌دونم، مرد، شاید اونا از من بهترن.
‫اونا از اینکه من هیچ ‫کاری نمی‌کنم، عصبانی‌اند.
‫می‌دونی، اونا می‌برنش پیش دکترها
‫و ناخن‌های لعنتی‌اش ‫رو کوتاه می‌کنن.
‫جیم، ما خیلی وقت نیست ‫که کارمون رو شروع کردیم.
‫اما، اوم، آره، امیدوارم ما... ما بتونیم
‫بحث رابطه‌ات با پدرت رو شروع کنیم.
‫تو بهم گوش نمی‌دی.
‫پدرم یه عوضی بود.
‫هنوزم هست.
‫مشکلی نیست.
‫فقط دوست ندارم دیگران ‫از دستم عصبانی باشن.
‫من، برادرم، خواهرم، بهم نزدیکیم.
‫هوم. مطمئنی از دستت عصبانی هستن؟
‫آره، معلومه.
‫به هر حال، مهم نیست
‫قرار نیست نظرمو عوض کنم.
‫پس اگر می‌خوان عصبانی باشن بذار باشن.
‫و اونا اینو می‌خوان؟
‫چه می‌دونم؟
‫خیلی‌خب... اوم، جلسه امروزمون تموم شد.
‫اوم، چیزه...
‫من... من دوست دارم ‫همینو هفته آینده ادامه بدیم.
‫- حتما. مرسی، دان. ‫- مراقب خودت باش.
‫خدایا، چه آدم احمقیه.
‫خب، نظرت؟
‫ببخشید.
‫اوه، خیلی‌خب. ‫باشه، خب، حله.
‫در واقع من به‌خاطر همین اینجام.
‫خب، دلیل خاصی داره؟
‫فقط، نمی‌دونم. ساده‌ست.
‫آره. آره، خب، همین‌طوره.
‫ساده‌ست. کلاسیکه.
‫- درسته. ‫- آره.
‫واقعا حرفی واسه گفتن نداره.
‫آره. نه، حق با توئه. ‫همین‌‌طوره...
‫حرفی واسه گفتن نداره.
‫صبر کن ببینم. چی؟ ‫صبر کن ببینم، ببخشید.
‫اوه، انتخاب بدی بود. ‫خیلی‌خب، شنیدم.
‫خیلی‌خب.
‫نه، من، اما... فهمیدم. خیلی‌خب.
‫فقط به‌نظرم می‌تونی جای بهتری کار کنی
‫می‌دونی، چون باهوشی. ‫تحصیل‌کرده‌ای.
‫خب بقیه هم همین‌طورن.
‫اون ۲۳ سالشه، کجا باید کار کنه؟
‫فقط به‌نظرم می‌تونی کاری پیدا کنی
‫که بیشتر با توانایی‌هات ‫تناسب داشته باشه
‫چون تو بااستعدادی، ال.
‫خب، کی می‌گه؟
‫- من می‌گم. آره. ‫- من می‌گم. هر دومون می‌گیم.
‫شما اصلا چیزهایی که ‫من نوشته‌ام رو نخونده‌اید.
‫چی؟ شوخی می‌کنی؟
‫بیخیال. می‌دونم که قراره فوق‌العاده بشه.
‫به‌نظرت کی تموم می‌شه؟
‫اصلا مشخص نیست.
‫می‌شه یکم دیگه سالاد بهم بدی؟
‫آره. کافیه؟
‫مرسی، عزیزم.
‫شما چرا جدا از هم غذا نمی‌خورید؟
‫دوست داریم با هم بخوریم.
‫مشکل تو با این قضیه چیه؟
‫آلیسون چطوره؟
‫اوه، خوبه. ‫آره، فکر می‌کنم.
‫اوم...
‫آره، خیلی کار می‌کنه.
‫بعضی‌وقت‌ها احساس می‌کنم ‫انگار اون...
‫ازم فاصله می‌گیره. ‫نمی‌دونم.
‫- اوه، عزیزم... ‫- اون فقط از شغلم شاکیه
‫چون راهی واسه رشد یا ‫کسب درآمد بیشتر وجود نداره.
‫شاید شما دوتا باید با هم ‫برید پیش یه روان‌درمانگر.
‫ما ۲۳ سالمونه.
‫گوش کن، هیچ‌وقت واسه این کار زود نیست.
‫خیلی‌خب، ردیفش می‌کنیم. ‫اوه، مهم نیست.
‫خب، رابطه‌تون بهتر می‌شه.
‫نصف کرایه رو هم پرداخت می‌کنه.
‫خیلی‌خب، خب، این حرفی نیست که ‫اون در حال حاضر نیاز داره که بشنوه، دان.
‫چی؟
‫می‌دونی، فکر کنم اینجا بود که ‫دوچرخه‌سواری رو بهت یاد دادم.
‫- درست همین‌جا؟ ‫- آره.
‫با چرخ‌های کمکی.
‫- یادته؟ ‫- اوه، آره.
‫فکر کنم همین‌جا بود.
‫آره، باحال بود. ‫معلم خوبی هستی.
‫- اوه، عالی. ‫- چطوره؟
‫- خوبه، آره؟ اوم. ‫- واقعا خوبه.
‫بستنی قیفی رو هم با هم می‌خورید؟
‫آره، یکم می‌خوای؟
‫اوه، نه، ممنون.
‫- یکم بخور. با طعم کره بادوم زمینیه. ‫- باید برم.
‫من... نمی‌خوام.
‫- مرسی بابت ناهار. ‫- خواهش.
‫- خواهش می‌کنم. ‫- بعدا می‌بینم‌تون.
‫- دوستت دارم. ‫- منم دوست‌تون دارم.
‫- آره، خوش بگذره. ‫- روز خوبی داشته باشی.
‫بیا، یکم دیگه بخور.
‫- همه شو نخور. ‫- نه؟
‫خوابت می‌بره، عزیزم.
‫امکان نداره. ‫خیلی عصبی‌ام.
‫اینا رو ببین. ‫آخه...
‫اصلا آدمیزاد اینجا زندگی می‌کنه؟
‫اصلا چطور چیزی رو به برق می‌زنید؟
‫ببین، چطور شدم؟
‫جذاب، دوست‌داشتنی.
‫- دست‌هام خیلی غرق کردن. ‫- از پسش برمیای.
‫- تو می‌تونی. ‫- آها...
‫اوه، گندش بزنن.
‫خیلی خسته‌کننده‌ست.
‫اون باعث می‌شه که احساس کنم ‫انگار همه کارها رو اشتباه انجام می‌دم.
‫می‌شه مثال بزنی؟
‫اون ازم می‌خواد وقتی ‫می‌شاشم آبو باز کنم
‫تا نتونه صداشو از بین در بشنوه.
‫یه باز در رو باز گذاشتم ‫و اون عصبانی شد.
‫و اصلا چرا این چیز واسه‌اش مهمه؟ ‫من همیشه صدای شاشیدنش رو می‌شنوم.
‫مشکلی بابتش ندارم.
‫و وقتی چیزی واسه‌اش ‫می‌خرم، دلخور می‌شه.
‫اون طوری رفتار می‌کنه که ‫انگار مادیات واسه‌اش مهم نیست
‫اما هست.
‫اون یه اپل واچ داره.
‫و تو از روی عشق یا محبت ‫واسه‌اش چیزی می‌خری؟
‫- آره. ‫- چیزه... آره.
‫می‌دونی چی واسه‌اش خریدم؟ ‫یه کلاه بافتنی
‫چون مال خودش رو گم کرد.
‫می‌گه من گوش نمی‌کنم. ‫یه کلاه بافتنی.
‫و مارک اچ اند ام بود!
‫اوم، همه اینا واسه‌ات آشنا نیست، فرانکی؟
‫فکر نکنم. ‫منظورت چیه؟
‫خب رفتارش منو یاد یکی دیگه ‫از افراد تو زندگیت می‌اندازه.
‫- کی؟ ‫- پدرت.
‫پدرم؟
‫آره. متوجه شباهت بین اونا می‌شی؟
‫مثل ایراد گرفتنش از تو؟
‫کاری به من نداره، باید ‫شخص دیگه‌ای رو انتخاب کنیم.
‫بابام جذاب‌ترین آدمه.
‫اون واقعا فقط بهم محبت می‌کنه.
‫آها، البته.
‫عذر می‌خوام. چیزه...
‫نه، مشکلی نیست.
‫مطمئنم افراد خیلی زیادی رو می‌بینی.
‫نه، این... این... مشکلی هست.
‫اوم...
‫خیلی‌خب، اوم...
‫بیا، عه... ادامه بدیم.
‫خدایا چه اتفاقی واسه ‫کافی شاپ‌های معمولی
‫با لژهای قرمز و ماهی ‫تن خوشمزه‌شون افتاده؟
‫اوه، می‌خواستی بریم جای دیگه‌ای؟
‫نه، اما می‌دونی منظورم چیه.
‫می‌دونی، منوهای کثیف و آدم‌های بدجنس.
‫خب، واقعا خوشم از اینجا میاد.
‫این یکی واقعا به مدیسون رسیده.
‫راستش وقتی دکتر ‫می‌رفتم، اون‌جا می‌رفتم.
‫اما بعدش دکترم فوت کرد
‫پس دیگه اون‌جا نمی‌رم.
‫عجیب و غریب نیست وقتی دکترت بمیره؟
‫خب، الیوت چطوره؟
‫- الان چند سالشه؟ ‫- ۲۳ سالشه.
‫آره، تو یه ماریجوانا فروشی کار می‌کنه.
‫- مدیر اون‌جاست. ‫- خب، این خیلی عالیه.
‫اوهوم.
‫عه، اون... اون داره رو ‫یه نمایشنامه کار می‌کنه.
‫اوه، نویسنده‌ست؟
‫خب، اولین کارشه. ‫هر چند هنوز نخوندمش.
‫- اما... ‫- خب، حرکت شجاعانه‌ایه.
‫یه نویسنده موفق رو ‫به‌عنوان مادرت داشته باشی.
‫حالا که حرفش شد...
‫خیلی‌خب، پس من با گفتن چیزهایی ‫که از قبل می‌دونی شروع می‌کنم.
‫من کارتو دوست دارم و کتاب خوبیه.
‫- البته ‫- وای وای.
‫من... من فقط احساس نمی‌کنم ‫به‌اندازه زندگی‌نامه‌ات قوی باشه.
‫اوم...
‫خیلی‌خب، ولی این یه اثر ‫متفاوته چون یه اثر داستانیه.
‫ببین، به جزئیات پرداخته نشده.
‫چالش‌های زیادی وجود داره، ‫داستان‌های زیادی واسه گفتن هست
‫لحن نوشتاری‌های جدیدی داریم.
‫اوه، لحن نوشتاری من قدیمیه.
‫نه، تو داری با آثاری درباره همه قومیت‌ها،
‫پناهنده‌ها، سرطان، قتل، ‫تجاوز رقابت می‌کنی.
‫- تو کار منم تجاوز بود. ‫- تجاوز کلامی.
‫به هر حال تجاوز بود.
‫البته که بود. ‫و خیلی زیبا هم راجع بهش نوشته بودی.
‫- ممنون. آره. ‫- اوم.
‫ببین، این اولین ‫اثر داستانی توئه.
‫چرا کار رو یه پیش‌نویس ‫دیگه رو شروع نمی‌کنی؟
‫گفت لحن نوشتاری‌ام جدید نیست.
‫- تو بهترین لحن نوشتاری رو داری. ‫- یه لحن نوشتاری قدیمی.
‫اون‌قدرها سنم بالا نیست.
‫اینو نگفتی که، عه...
‫چند وقت پیش اون یکی ‫کارگزار دنبالت بود؟‌
‫- اوه، آره. وینس فلانی. ‫- آره.
‫آره، خب... ‫واسه‌اش بفرستش.
‫آره، احتمالا بفرستم.
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫نمی‌دونم. ‫انگار این‌طوری بهتره.
‫فقط کمتر خسته نشون می‌دم.
‫کمتر خسته و وحشتناک.
‫خب، می‌دونی، خانم‌ها ‫همیشه این کار رو می‌‌کنن.
‫این تبعیض جنسیتیه.
‫من...
‫خسته به‌نظر می‌رسم. ‫من... دارم پیر می‌شم.
‫زده به سرت؟
‫خب، تو بوتاکس می‌کنی.
‫خب، فقط یکم اینجا رو بوتاکس می‌کنم.
‫می‌دونی، هنوز می‌تونم ابروهام رو تکون بدم. ‫ببین. ببین.
‫اوه، آره، کاملا واضحه.
‫از کی تا حالا این افکار ‫پوچ به ذهنت رسیده؟
‫نمی‌دونم، من... ‫من جوون و جذاب بودم.
‫خب، تو همچنان از من جوون‌تری.
‫به‌نظرم اون خیلی بهتر شده.
‫اوه، چی بگم والا.
‫خیلی‌خب، بیشتر تلاش کن، باشه.
‫بذار امروز رفتار درستی داشته باشیم.
‫من درست رفتار می‌کنم. ‫تو هم درست رفتار می‌کنی.
‫هر دومون درست رفتار می‌کنیم.
‫- مامان! ‫- سلام.
‫سلام. چطوری؟
‫خوبم، شما چطورید؟
‫خیلی‌خب.
‫- سلام، مامان. ‫- سلام.
‫خوشحالم می‌بینمت.
‫منم همین‌طور.
‫اوه، این خیلی خوشمزه به‌نظر می‌رسه.
‫- وای. ‫- یکم پخش و پلاست.
‫اوه، جذاب شدی.
‫من جذاب نیستم.
‫من یه زن بالغم.
‫- ازت تعریف کردم. ‫- کی بیتل‌جوس رو دیدی؟
‫بیتل چیه؟
‫این، این نمایش.
‫اون چیه؟
‫آگهی نمایشه.
‫آگهی بیتل‌جوس؟
‫- آره. ‫- اوه.
‫من اون نمایشو ندیدم.
‫اوه.
‫خیلی‌خب.
‫اون می‌خواد باهات همکاری کنه یا چی؟
‫نمی‌دونم، شاید... نه.
‫اون کارتو نمی‌فهمه.
‫یه یکی نیاز داری که کارتو بفهمه.
‫خب، اون همیشه کارمو می‌فهمه.
‫جدی؟
‫وقتی زندگی‌نامه‌ات ‫تموم شد کمکی بهت نکرد.
‫منظورت چیه؟
‫- اون منتشرش کرد. ‫- می‌تونست بهتر این کار رو بکنه.
‫اولا اینکه، این کار اون نیست.
‫دوما اینکه، کار خوب پیش رفت، می‌دونی.
‫بهتر از خوب بود.
‫- آره. ‫- باید بهتر می‌شد.
‫خب، شاید اگر بابا فقط فحاشی نمی‌کرد
‫کتابم پرفروش‌تر می‌شد.
‫- چی؟ ‫- آره.
‫چه مرگته؟
‫این حرفو نزن.
‫چرا بزرگ نمی‌شی؟
‫به هر حال. ببین، من کتاب جدیدو ‫واسه یه کارگزار دیگه می‌فرستم، خب.
‫خوبه.
‫خیلی‌خب، خب چی‌کارا می‌کنی، مامان؟
‫فیزیوتراپی. ‫نتفلیکس.
‫- تی‌ام‌سی. ‫- نه. تی‌سی‌ام.
‫چرا باید بهش بگن فیلم کانال؟
‫کانال فیلم درسته.
‫مخفف فیلم‌های کلاسیک جذابه.
‫- جدی؟ ‫- اوهوم...
‫آره. داستان‌های واقعی.
‫اوه. منظورم تی‌ام‌زد بود.
‫نه، نبود.
‫از کجا بدونم خب. ‫کانال‌های زیادی وجود داره.
‫اوه، ببین، مامان، تا موقعی که اینجاییم
‫لباس خوبی که بخوای ‫ببخشی واسه‌مون نداری؟
‫همیشه اینو ازم می‌پرسی.
‫آره، چون ما تو کلیسا داوطلب می‌شیم.
‫نمی‌دونم چیزی دارم یا نه.
‫خب، به‌نظرت می‌تونی ‫یه نگاهی بندازی؟
‫- الان می‌رم. ‫- عالی.
‫نباید داوطلب بشید
‫هر دوتون درگیر کارهای همزمان زیادی هستید.
‫چرا واسه اینکه کاری واسه ‫من انجام بدید، داوطلب نمی‌شید؟
‫تو مشکلی نداری.
‫- مشکل دارم. ‫- اوه.
‫اون به بی‌خانمان‌ها حسادت می‌کنه؟
‫آره، همین‌طوره، چون اونا ‫همه چیزشون خیلی ردیفه
‫پس به گمونم همین‌طوره. ‫اوه، ایول.
‫- احتمالا به‌کار بیاد. ‫- خیلی‌خب، پس...
‫آره، خوبه.
‫اما نمی‌دونم کسی اینو بخواد یا نه
‫چون رنگش افتضاحه.
‫نه، خوبه.
‫- آره. ‫- و اینم هست.
‫آره. حتما یکی عاشقش می‌شه.
‫- جذابه. ‫- اوه.
‫نظرم درباره این یکی عوض شد، بیخیالش شو.
‫- نه، این خیلی قشنگه. ‫- چی داری می‌گی؟
‫چرا آوردیش؟ ‫چند بار پوشیدیش؟
‫شاید یه بار. ‫اما این خوبه، واسه بی‌خانمان‌ها مناسب نیست.
‫خب، اونا قدردان لباس‌های ‫خوب هستن، می‌دونی.
‫بیا، باشه واسه خودت.
‫- بده‌‌اش به بی‌خانمان‌ها. ‫- عالی.
‫- ببین، مامان. ‫- چیه؟
‫این سالاد سیب‌زمینی خیلی خوبه.
‫می‌شه یکم ازش ببرم خونه؟
‫اوه، خواهش می‌کنم. ‫زیاده، زیاد درست کردم.
‫یکم فویل غذا بیار.
‫چی؟
‫چیزه... می‌خواستم تو ‫یکی از این ظرف‌ها بریزم.
‫تقریبا ۳۰۰۰تا ازش داری.
‫نه، نه، فقط تو فویل بسته‌بندیش کن.
‫اه، خنده‌داره.
‫من نمی‌خوام سالاد سیب‌زمینی رو...
‫تو فویل بذارم، مامان.
‫این فقط... ‫این خیلی حال بهم زنه.
‫دیوونه‌واره.
‫- مامان؟ ‫- بله؟
‫نمی‌شه اون خانم دیوونه باشی.
‫من یه خانم دیوونه نیستم.
‫و من یه خانم نیستم. ‫هیچ‌کدوم از ما خانم نیستیم.
‫ما زن هستیم و اینجا خونه منه.
‫و از این سالاد سیب‌زمینی هم نبر.
‫واسه فردام نگهش می‌دارم.
‫فکر خوبیه.
‫ناهار تموم شد؟
‫این نقش واقعا یه‌جورایی عجیبه.
‫- جالبه. ‫- آره.
‫جالبه... اصلا باورم نمی‌شه ‫که این نقش رو گرفتم.
‫من الان واسه شروع آماده‌ام، می‌دونی. ‫من یکم...
‫- یکم مضطربم. ‫- آره.
‫- خب، کی شروع می‌‌شه؟ ‫- تمرینات از فردا شروع می‌شه.
‫خیلی‌خب، چقدر زود.
‫و می‌دونی، به‌نظرم این یه چالش واقعی می‌شه
‫چون بقیه‌...
‫بقیه به‌عنوان بازیگر تئاتر شناخته می‌شن.
‫آره.
‫می‌دونی، خب من یکم... ‫به هر حال الان مضطربم.
‫- بگذریم، چطوری؟ ‫- خوبم.
‫- آره ‫- دیوونه جدید نداشتی؟
‫نه هیچ‌کس، نه. ‫نمی‌دونم.
‫احساس می‌کنم یه ‫جورایی خوب کار نمی‌کنم.
‫اوه، جدی. ‫چطور مگه؟
‫نمی‌دونم... ‫دیوونه‌هام خوبن.
‫در واقع نباید اونا رو این‌طوری صدا کنم. ‫اگر اشکالی نداره...
‫- نه بابا. ‫- چون...
‫اوه، قبل از اینکه یادم بره، سارا می‌خواد ‫واسه تولدم یه مهمونی شام ترتیب بده.
‫- شما باید بیاید. ‫- باشه.
‫- آره. ‫- چند سالته؟
‫نمی‌دونم.
‫بودن با مامان رو به رفتن به ‫جوراب‌فروشی با مارک ترجیح می‌دم.
‫قراره حدود ۳ ساعت
‫- تو پاراگون بگرده. ‫- چی؟
‫به‌نظرم دانو مجبور ‫کرده که باهاش بره.
‫خیلی جالبه. مارک انقدر ‫به جوراب اهمیت می‌ده؟
‫- همین‌طوره. آره. ‫- عجب.
‫منم باید جوراب بهتری بخرم؟
‫خب، می‌دونی، اون می‌تونه راجع ‫به همه این چیزها باهات صحبت کنه.
‫اینکه تفاوت جوراب ارزون
‫با جوراب خوب چیه
‫همیشه جوراب‌های قدیمی‌اش رو ‫دور می‌اندازه تا جوراب جدید بخره.
‫حتی لباس زیرش رو هم دور می‌اندازه.
‫- خب، تو این کار رو نمی‌کنی؟ ‫- نه.
‫هیچ‌وقت؟
‫می‌برمت پیش دیوار. ‫من بهش می‌گم دیوار.
‫هر چی که بخوای اون‌جا هست. ‫همه بافت‌ها، همه طرح‌ها رو داره.
‫- خیلی‌خب. ‫- سلام!
‫سلام.
‫تو، تو فیلم کدو تنبل بازی نکردی؟
‫- آره. ‫- عجب.
‫- هی، چطوری؟ ‫- چه فیلم باحالی بود.
‫اوه، ممنون، ممنون.
‫می‌خوای سلفی بگیری؟
‫اوه، اوه، نیازی نیست.
‫- به هر حال ممنون. ‫- خواهش.
‫- زندگی‌ام این شکلیه. ‫- فیلم کدو تنبل کدومه؟
‫فیلمیه که ۱۰ سال پیش توش بازی کردم.
‫نقش کدو تنبل رو بازی کردی؟
‫نه، اون نقش اصلی بود.
‫کاش سس هم می‌گرفتم.
‫بریم پاراگون. ‫مطمئنم اونا هنوز اون‌جان.
‫چی؟
‫امکان نداره. مگه اون‌جا چقدر جوراب داره؟
‫حالا می‌بینی. ‫شک نکن.
‫عجله‌ای ندارم.
‫منم همین‌طور.
‫ارزشش رو نداشت.
‫تموم شد.
‫- واسه‌اش مهمه. ‫- آره.
‫- اوه، می‌دونی چیه؟ ‫- چیه؟
‫وقتی الیوت ۱۶ ساله بود یه ‫بار یه چیزی از اینجا دزدید.
‫حسابی تو دردسر افتاد.
‫اوه، البته که همین‌طوره.
‫- توپ‌های پینگ‌پونگ بود. ‫- خب...
‫- اونا خیلی گرونن. ‫- آره.
‫نگاهشون کن.
‫حق با تو بود.
‫انگار اصلا تکون نخوردن.
‫به‌نظرت فلج شدن؟
‫انگار میخکوب شدن.
‫نه. ببین، یکی‌شون تکون خورد.
‫- یواشکی بریم پیش‌شون. ‫- اوم.
‫نظر تو چیه؟
‫اگر کوچک‌ترین حرفی بزنم، ‫ضربه روحی بهش وارد می‌شه.
‫فکر کردم که از نوشته‌هاش خوشت میاد.
‫در کل، خوشم میاد،‌ اما... ‫از این کتاب جدیدش خوشم نمیاد.
‫زندگی‌نامه‌ست؟
‫نه، نه، اون، عه... ‫یه رمان نوشته.
‫تخیلیه.
‫یه‌جورایی... یه جورایی رازآلوده.
‫آره، نمی‌دونم. ‫نمی دونم چیه.
‫باید بریم،‌ بث.
‫فقط احساس می‌کنم گیر ‫کردم و نمی‌دونم چی‌کار کنم.
‫اصلا با عقل جور درمیاد؟ ‫نمی‌دونم.
‫اوه، گندش بزنن، مرد. نمی‌شه چیزی بگی؟
‫نه، نمی‌تونم.
‫نمی‌تونم. ‫یعنی می‌تونستم، شاید بهتر بود
‫می‌دونی، موقع خوندن دومین، سومین، ‫بیستمین پیش‌نویسش چیزی می‌گفتم.
‫- بیست تا پیش‌نویس؟ ‫- آره. آره.
‫پیش‌نویس پشت پیش‌نویس
‫اون نظر منو می‌خواست ‫منم نمی‌دونستم چی بگم.
‫و الان به‌نظر دیگه خیلی دیر شده.
‫- پس خوب نیست؟ ‫- به‌نظرم نه.
‫اوه، خدایا!
‫- وایسا، بث، بث... ‫- اوه، خدایا!
‫به‌نظرم راجع به چیز دیگه‌ای صحبت می‌کردن.
‫باورم نمی‌شه.
‫نه، در واقع، شاید اشتباه شنیده باشیم.
‫فکر کنم می‌خوام بالا بیارم.
‫اوه، نه، جدی؟
‫آره. فکر کنم می‌خوام بالا بیارم.
‫خیلی‌خب، وایسا، همون‌جا...
‫همون‌جا یه... ‫اوه، خدایا همین‌جا؟
‫اوه، خدایا. اوه!
‫نه، فکر نکنم بتونم. ‫نمی‌تونم.
‫اون تو رو بیشتر از زندگی‌اش دوست داره.
‫الان چه ربطی به این قضیه داره؟
‫فقط می‌گم که اون کتابت ‫رو دوست نداره، خب؟
‫اون کتابت رو دوست ‫نداره، خب چه اهمیتی داره؟
‫می‌دونی که دو سال تمام
‫- رو این کتاب وقت گذاشته‌‌ام، نه؟ ‫- آها.
‫هزارتا پیش‌نویس بهش دادم که بخونه
‫و هر بار، دقیقا هر بار که می‌خوند‌شون
‫بهم می‌گفت خیلی دوستش داشته.
‫دقیقا هر بار!
‫چون شاید فقط،‌ می‌دونی
‫کتابو نفهمیده یا هر چی.
‫و الان دست‌هام بی‌حس شده.
‫- باشه، چیزه... ‫- جدی می‌گم.
‫خیلی‌خب، می‌تونی نفس عمیق بکشی؟
‫دارم نفس می‌کشم، سارا.
‫خیلی‌خب، می‌خوای فقط... ‫باهاش صحبت کنی.
‫خب، خنده‌دار بود.
‫دیگه هیچ‌وقت نمی‌تونم تو صورتش نگاه کنم.
‫خیلی‌خب، تموم شد.
‫کارهای خوبی رو نوشتم.
‫در واقع واسه یکی از ‫مقاله‌هام واسه مجله آتلانتیک
‫یه جایزه بردم.
‫اون... ‫اون واقعا عالی بود.
‫و همه مقاله‌ها و همه نوشته‌هام
‫می‌دونی در واقع احتمالا حتی نحوه تدریسم
‫هم به‌نظرش احمقانه میاد، ‌می‌دونی.
‫اوه خدایا، زندگی‌نامه‌ام چی؟
‫اوه!
‫احتمالا اونم به‌نظرش بده.
‫اوه، خدایا، این همه مدت...
‫این چیزها مربوط به خودته، چطور ‫می‌تونه چنین نظری داشته باشه؟
‫چطور ممکنه بهم احترام بذاره؟
‫البته که بهت احترام می‌ذاره.
‫اگر از کارهام خوشش نیاد، نمی‌ذاره.
‫می‌دونی که.
‫احتمالا تموم این مدت بهم دروغ می‌گفته.
‫- نه، امکان نداره. ‫- اون یه دروغگوئه.
‫چقدر عوضی هم هست.
‫می‌دونی، فکر می‌کنه که ‫نمی‌تونم باهاش کنار بیام.
‫فقط همین یه کارش خیلی توهین‌آمیزه.
‫بث، اون عاشقته حتی اگه خوشش از کتابت نیاد.
‫فقط می‌خوام اون کارمو تایید کنه.
‫- بیشتر از هر کس دیگه‌ای. ‫- خب، بذار منم بخونمش.
‫اوه، نیازی نیست. ‫تو که چیزی نمی‌خونی.
‫منم توش هستم؟
‫نه.
‫می‌دونی چیه؟
‫مثلا مارک همیشه بی‌نقص نیست، خب؟
‫در واقع تو حرفه بازیگری، ‫همه چیز به نقش بستگی داره.
‫چرا در گوشی صحبت می‌کنی؟
‫زیر مبل قایم شده؟
‫فقط می‌خوام بگم که اونم همیشه ‫کارش خوب نیست، می‌دونی
‫و به‌نظرم یه جورایی ‫این دوتا مثل همدیگه‌اند.
‫ولی بعضی وقت‌ها به‌نظرت کارش خوبه.
‫آره، صد درصد.
‫خب، مواقعی که به‌نطرت ‫کارش خوب نیست
‫- چی بهش می‌گی؟ ‫- می‌گم که خوب بوده.
‫خب، اگه بفهمه دروغ می‌گفتی چی؟
‫می‌میره.
‫خب، منم می‌خوام بمیرم.
‫خوب می‌شی؟
‫- نه، هیچ‌وقت. ‫- اوه.
‫فقط عقلمو از دست دادم.
‫خیلی‌خب، باشه، بعدا بهت زنگ می‌زنم.
‫- الان می‌ری خونه؟ ‫- آره.
‫باهاش صحبت کن.
‫- دوستت دارم. ‫- خیلی‌خب.
‫به‌نظرم راهی هست که بشه ‫فهمید اونا فاسد شده‌اند یا نه.
‫اوهوم، هست.
‫می‌اندازی‌شون تو آب و ‫باید رو آب شناور بمونن.
‫خب یعنی سالمن یا فاسدن؟
‫اوه...
‫فکر کنم، فاسد.
‫مطمئن نستم. ‫بذار یه نگاهی بندازم.
‫نه، نمی‌خواد الان نگاه بندازی.
‫الان می‌اندازم‌شون دور.
‫همیشه واسه همه چیز ‫می‌خوای یه نگاهی بندازی.
‫ببخشید یه لحظه، شرمنده ‫حرف‌تون رو قطع می‌کنم
‫فقط کنجکاوم که بدونم شما دوتا...
‫کارتون چیه؟
‫- چطور مگه؟ ‫- نمی‌دونم.
‫فقط از سر کنجکاویه.
‫به‌نظر می‌رسه کار جالبی داشته باشید.
‫اوم، من گل‌آرا هستم و اونم نقاشه.
‫خیلی‌خب، باحاله. درسته.
‫خب، تو خوشت از نقاشی‌های دوستت میاد؟
‫خب، اون همسرمه.
‫- و آره. ‫- اوهوم، خیلی‌خب.
‫خب تو چی... ‫تو خوشت از...
‫گل‌آرایی‌های همسرت میاد؟
‫چرا این سوال‌ها رو می‌پرسی؟
‫نمی‌خوای جوابشو بدی؟
‫عه، آره، گل‌آرایی‌های همسرم زیبان.
‫همیشه می‌گه که بیش از ‫حد با نظم روشون کار شده.
‫نه، نه، همیشه این‌طور نیستن.
‫می‌دونی زیبا کلمه زیبایی نیست.
‫خب، تو هم به نقاشی‌هام گفتی دلچسب.
‫- این بدتره. ‫- تا حالا هیچ‌وقت
‫از این کلمه واسه توصیف ‫آثارت استفاده نکردم.
‫نه، همین هفته پیش از ‫این کلمه استفاده کردی.
‫چقدر احمقم. ‫چقدر احمقم.
‫چقدر احمقم.
‫اوه، گندش بزنن. ‫چقدر احمقم.
‫شوخی می‌کنی؟
‫تموم حرف‌هاتون.
‫چرا این کار رو کردید؟
‫چی؟ ما فقط... ‫ما فقط می‌خواستیم مسخره بازی دربیاریم.
‫اومده بودیم یه گپی بزنیم.
‫صبر کن ببینم، دان قضیه رو می‌دونه؟
‫نمی‌دونم.
‫ولی نباید صحبتی از ‫این ماجرا بکنی، باشه؟
‫وای.
‫اوه، خدایا اون خیلی ‫دلشکسته و خجالت‌زده شد
‫اصلا هم تقصیری نداشت. آخه،
‫نزدیک بود بالا بیاره.
‫شبیه اون سکانس فیلم زن مجرد بود.
‫ها؟
‫بیخیال.
‫هیچ‌وقت بهم دروغ می‌گی؟
‫مثلا تو مواقعی مثل همین.
‫مثلا چی؟
‫مثلا راجع به طرح‌ها و سلیقه‌ام.
‫من عاشق سلیقه‌اتم.
‫مرسی.
‫آهای؟
‫مامان؟
‫الیوت، اینجا چیکار می‌کنی؟
‫چی شده، عزیزم؟
‫آلیسون باهام بهم زد.
‫اوه! بیا ببینم.
‫نه.
‫چی شد؟
‫متوجه شدم که اون یکم ازم فاصله گرفته
‫اما فکر نمی‌کردم این اتفاق بیفته.
‫- اوه. ‫- از هیچی خبر نداشتم.
‫عجب هرزه‌ای!
‫الیوت، بهتره که از ‫کلمه هرزه استفاده نکنی.
‫ببخشید.
‫به‌نظرم حتما از این رابطه راضی نبوده.
‫تو طرف اونی؟
‫چی؟ نه. من فقط...
‫منظورم اینه، حتما دلیلی داشته.
‫به هر حال، می‌دونی
‫مطمئنم شما بچه‌ها می‌تونید ‫این قضیه رو حل کنید.
‫می‌دونم خوشت ازش می‌اومد.
‫خوشم می‌اومد. خوشم میاد، می‌دونی. ‫اما چرا، عزیزم؟
‫آخه بهت نگفت چرا؟
‫با یه نفر دیگه خوابیده بود.
‫ای وای، عزیزم.
‫چقدر هرزه‌ست.
‫اوه، نه بابا؟
‫اول خودش بهش گفت هرزه.
‫ال، خیلی متاسفم.
‫این... ‫این واقعا سخته.
‫می‌دونی، روابط جنسی مخفیانه پیش میاد.
‫می‌دونی، می‌تونید ازش عبور کنید.
‫روابط جنسی مخفیانه پیش نمیاد.
‫شماها که رابطه جنسی مخفیانه ندارید.
‫نه، فقط می‌گم که، می‌دونی...
‫و شما به همدیگه اعتماد دارید، درسته؟
‫البته.
‫چرا بیشتر واسه من ناراحت نیستید؟
‫- ناراحتیم. ‫- چرا، ناراحتیم.
‫اگر مشکلی نیست می‌خوام تو اتاقم بخوابم.
‫ال...
‫بث؟
‫عزیزم، مطمئنم تو دوست پسر خوبی هستی.
‫خب، شاید نباشم. ‫شاید حق با اونه.
‫اون بهت خیانت کرده.
‫خب، اون... ‫اون گفت نمی‌خواسته این کار رو بکنه.
‫اون احساس تنهایی می‌کرده.
‫چی؟ نه، الیوت، این درست نیست.
‫اگر اون تو رو مقصر خیانتش می‌دونه...
‫- نمی‌دونه. ‫- می‌دونه.
‫خودت الان گفتی.
‫خیلی‌خب،‌باید بخوابم.
‫یه‌ جورایی داری حالمو بدتر می‌کنی.
‫شاید قضیه مربوط به شغلته، می‌دونی
‫چون انگار تافته جدا بافته‌ست.
‫اون خیلی جاه‌طلبانه به ‫سمت وکیل شدن پیش می‌ره.
‫خب، الان دیگه دلیلش ‫شد بی‌عرضه بودن من.
‫اوه، خدایا، الیوت. ‫اینو جدی می‌گی؟
‫دارم تلاش می‌کنم تا بهت ‫کمک کنم که حالت بهتر بشه.
‫- بیخیال می‌شم. ‫- آره. فکر خوبیه.
‫وایسا مامان.
‫چیه؟
‫شیرینی بیگل داریم؟
‫عه، نمی‌دونم. ‫یه نگاهی می‌اندازم.
‫خیلی‌خب. عه... ‫چی شده؟
‫منظورت چیه؟
‫چرا رو مبل خوابیدی؟
‫تو... از دستم ناراحتی؟
‫فقط نمی‌تونستم بخوابم.
‫تو، عه... از دست سیلویا ناراحتی؟
‫تو، عه... کتابو واسه، عه...
‫اون یکی کارگزار فرستادی؟
‫چیزی نیست،‌ خب؟
‫به‌نظرم حق با سیلویاست.
‫- کتابم بد شده. ‫- سیلویا بدسلیقه‌ست.
‫فقط... فقط واسه اون یکی کارگزار بفرستش.
‫چیه؟
‫کافیه.
‫چی کافیه؟
‫وانمود نکن که خوشت از کتاب اومده.
‫می‌دونی،‌بث یه جورایی ‫دیگه داره خسته‌کننده می‌شه.
‫آره، موافقم.
‫تو خودت خوشت از کتاب میاد؟
‫چون، می‌دونی، مهم فقط همینه.
‫خب، این نظر جدیدیه.
‫- صبح بخیر. ‫- صبح بخیر.
‫واسه کلاسم دیرم شده.
‫بعدا می‌بینمت. ‫دوستت دارم.
‫مامان چش بود؟
‫آه...
‫راستشو بخوای بعضی‌وقت‌ها ‫بعضی از اونا رو می‌بینم
‫و فقط فکر می‌کنم... ‫نمی‌دونم چطور کمکت کنم.
‫مشکلات‌شون رو با همدیگه قاطی می‌کنم.
‫صبر کن ببینم، منظورت چیه؟
‫نه، بهم نخند، بعضی‌وقت‌ها ‫فراموش می‌کنم.
‫مثلا... تو همونی هستی ‫که مادرت فوت کرده؟
‫و نمی‌تونم بپرسم چون باید بدونم.
‫- و می‌دونم. ‫- رفیق...
‫- ولی فقط با همدیگه قاطی‌شون می‌کنم. ‫- پیر شدی.
‫باید این چرندیاتو یه ‫جایی یادداشت کنی.
‫نه. اما هیچ‌وقت این‌طوری نبودم.
‫اوضاع... اوضاع بین تو و بث چطوره؟
‫ها، چطور؟
‫آره. نمی‌دونم فقط...
‫یه جورایی سرد و عجیب ‫و غریب رفتار می‌کنه.
‫چیزی به سارا نگفته؟
‫- نه، نه. از چیزی خبر ندارم. ‫- باشه.
‫فقط... دلیلش رو نگفت یا حرفی نزد؟
‫نه، ولی یه چیزی شده.
‫از اون‌جا خیلی بدم میاد، اما اون عاشقشه. ‫پس سالی یه بار می‌ریم.
‫مشکلی نداره
‫وقتی که تو تعطیلات هستیم ‫رابطه‌مون خیلی صمیمی می‌شه.
‫عالیه. ‫به‌نظرت دلیلش چیه؟
‫خب، تو تعطیلاتیم.
‫اوم، خب، خیلی از زوج‌ها ‫تو تعطیلات با هم دعوا می‌کنن.
‫ما نمی‌کنیم.
‫البته. اوم.
‫خب، اوم،‌ آره، تقریبا به ‫آخر جلسه‌مون رسیدیم.
‫اما... اوم، می‌خواستم یه سوالی ازت بپرسم؟
‫خیلی‌خب.
‫آره، فقط می‌خواستم بدونم...
‫این جلسات، چیزی که می‌خوای رو بهت می‌ده؟
‫چرا اینو ازم می‌پرسی؟
‫می‌دونی، فقط می‌خوام بدونم.
‫اوم،‌ راضی‌ام.
‫اوم، در واقع، این روزها مشکل اصلی‌ام
‫قضیه خواهر و برادرمه.
‫می‌دونی، اونا پیش پدرم هستن.
‫اوهوم.
‫اونا تقریبا باهام صحبت نمی‌کنن.
‫اما قرار هم نیست احساس ‫عذاب وجدان داشته باشم.
‫عه، احساس عذاب وجدان داری؟
‫گفتم که نه.
‫خب، اوم، مطمئنا هفته آینده ‫بیشتر بررسی‌اش می‌کنیم.
‫آره، خب چیزه... ‫جلسه امروز تموم شد.
‫- خیلی‌خب. ‫- عالی.
‫خیلی‌خب، مواظب خودت باش.
‫لعنتی به درد نخور.
‫با وجود هوای گرم ‫و خفه اون اتاق زشت
‫دست‌هاش سرد بود.
‫ساعات ملاقاتی رو به پایان بود.
‫پدرها با بچه‌هاشون خداحافظی می‌کردن.
‫اِوِلین مدت زیادی منتظر موند ‫تا اون سر و کله‌اش پیدا بشه.
‫اما هیچ‌وقت این اتفاق نیفتاد.
‫هیچ‌وقت نمی‌خواست بیاد.
‫وای. هال.
‫خدایا، واقعا شگفت‌انگیز بود...
‫تحسین برانگیز بود.
‫در واقع، جذاب بود.
‫واقعا یه پیش‌نویسِ اولِ فوق‌العاده بود.
‫گفتم که می‌خوام راجع به زندان بنویسم.
‫آره، گفتی.
‫خیلی غمگین بود.
‫منم خوشم اومد.
‫بعد از اینکه همه داستان‌هاشون رو ‫خوندن،‌ عمیق‌تر روش کار می‌کنیم.
‫اما آفرین، هال،‌ آفرین!
‫اوم، خب نفر بعد کی دوست ‫داره داستانش رو بخونه؟
‫من نظرم راجع به ‫موضوع داستانم تغییر کرد.
‫خب، من هنوز چیزی ننوشته‌ام.
‫- خیلی‌خب. ‫- داشتم در مورد اون...
‫مرد برهنه چندش‌آور می‌نوشتم ‫و روحیه‌ام رو خراب کرد.
‫خب،‌ به‌نظرم راجع به سفرم به باغ وحش
‫وقتی که هشت ساله بودم، بنویسم.
‫خیلی‌خب، اون سفر بهت خوش گذشته؟
‫خب، من و مادرم ‫میمون‌ها رو نگاه می‌کردیم.
‫و یکی‌شون طوری به چشم‌ها خیره شده بود
‫که انگار ازم متنفره.
‫انگار می‌خواست از قفسش ‫بیرون بیاد و منو بکشه.
‫بعدش یه خون‌دماغ واقعا بد داشتم
‫پس مادرم مجبور شد منو برگردونه خونه.
‫آها، پس... نه، سفر بهت خوش نگذشته.
‫بعضی‌وقت‌ها باید همه چیزو تعریف کنید، نه؟
‫آره. در واقع اسم کتاب منم همینو می‌گه.
‫اسمش چیه؟
‫- باید تعریفش می‌کردم. ‫- باید تعریفش می‌کردید؟
‫- نه، نه، من باید تعریف می‌کردم. ‫- باید تعریفش می‌کردید..
‫نه بابا، اسم کتاب باید تعریفش می‌کردمه.
‫هیچ‌کس از شماها کتابمو نخونده؟
‫اصلا خبر نداشتم.
‫نمی‌تونم تصور کنم
‫که چطور با آثار من آشنا نبودید
‫اما بهم اعتماد کردید که استادتون باشم.
‫من فهمیدم که آثارتون چاپ شدن
‫و مقالات زیادی نوشتید.
‫من صرفا ثبت‌ نام کردم.
‫موضوعش چیه؟
‫اوم...
‫مربوط به دوران کودکی منه.
‫زندگی‌نامه‌ست.
‫اوه، من زندگی‌نامه دیگه‌ای ‫رو خوندم که واقعا معرکه بود.
‫کدوم؟
‫خواهش می‌کنم و نه ممنون.
‫عاشق اون کتابم.
‫منم عاشقشم.
‫اوه، منم باید بخونمش.
‫اما حتما کتاب شما رو هم می‌خونم.
‫- منم همین‌طور. ‫- منم.
‫- من می‌خونمش. ‫- منم حتما می‌خونمش.
‫باید تعریف می‌کردم؟
‫تعریفش. باید تعریفش می‌کردم.
‫آره،‌ باید تعریفش می‌کردم،‌ آره.
‫آره،‌ یادداشتش کن.
‫اوه، خدایا، چون مدام بهت ‫می‌گم خوشم از اونا نمیاد.
‫به‌خاطر اینه که غذاهای آشغال ‫زیاد می‌خوری، به‌خصوص سر کار.
‫نه، این چیزه... باشه،‌ خب
‫اون تو این ظرف‌های درب‌دار مزخرف
‫واسه ام سالاد درست می‌کنه
‫- تا ببرم سر کار. ‫- اونا مزخرف نیستن.
‫- فقط به‌خاطر... ‫- اونا قابل بازیافتن.
‫فقط بریزش تو یه کیسه کوفتی.
‫- مهم نیست. ‫- فقط...
‫می‌تونی خفه شی و به ‫حرف‌هات ادامه بدی؟
‫فقط به‌خاطر اینکه ‫می‌خواد وزنمو پایین بیارم
‫واسه‌ام سالاد درست می‌کنه
‫- که این کار خشم انفعالیه. ‫- نه.
‫نه، درست نیست. ‫به‌خاطر این سالاد درست می‌کنم
‫چون می‌خوام سالم باشی.
‫خب،‌قضیه از این قراره.
‫من واسه‌اش سالاد درست می‌کنم، خب؟
‫بعدش می‌بره سر کار
‫و پنیر موزارلای سرخ‌شده روش می‌ریزه
‫و بعدش حدس بزن چی؟
‫اون سالاد رو نمی‌خوره.
‫کی اینو بهت گفته؟
‫خودت می‌دونی کی اینو بهم گفته.
‫عالی.
‫- مرسی نائومی. ‫- نائومی بهم گفته.
‫می‌دونی، به‌نظرم اصلا روحتم خبردار نباشه
‫چقدر سخت واسه سالم موندمون تلاش می‌کنم.
‫به‌خاطر تو.
‫به‌خاطر من؟ صحیح.
‫خیلی‌خب، ببخشید.
‫این کجاش سالمه، اوه، ببخشید،‌ گارسون
‫می‌شه یه دور دیگه مارگاریتای ‫رژیمی واسه‌مون بیاری؟
‫یعنی چی؟ ‫اصلا این چه لهجه‌ایه؟
‫- چیه؟ لهجه کجاست؟ ‫- لهجه نائومیه.
‫نائومی،‌ نیوزلندیه.
‫- آره. ‫- این لهجه مال نیوزلند نبود.
‫به‌نظرم تو از زن‌ها خوشت نمیاد.
‫من از زن‌ها خوشم میاد.
‫خوشم میاد. از زن‌ها خوشم میاد.
‫تنها از تو خوشم نمیاد.
‫متاسفم.
‫خیلی‌خب. مشکلی نیست.
‫عکسشو قبلا دیدی، درسته؟
‫نمی‌شه واقعا از رو ‫عکس تشخیص داد.
‫خیلی‌خب. اوم...
‫مشکلی نیست، چون یکی دیگه دارم.
‫متاسفم.
‫ببخشید.
‫این چنده؟
‫اوه، خدایا.
‫زیباست، مگه نه؟
‫این قطعه، که فقط یه دونه ازش هست...
‫- آره به‌نظر همین‌طوره. ‫- ۱۹ هزار دلاره.
‫- ها؟ ‫- اوه، خیلی ممنون.
‫بث، خفه شو.
‫- چیه؟ ‫- کار منم همینه.
‫حق نداری این آدم‌ها رو تحقیر کنی.
‫اصلا راحت هم نیست.
‫یه نیمکت بلند باید انقدر قیمتش باشه؟
‫اوه، ‌به خودت بیا.
‫ببین، این چراغ‌ها رو نگاه کن.
‫هیچ‌وقت این نیمکتو نمی‌خرم.
‫- نظرت چیه؟ ‫- عه...
‫آره،‌ باحاله.
‫در واقع انگار داره در خودش می‌ذاره
‫اما احتمالا از این خوشش بیاد.
‫فردا شب می‌خوای بیای؟
‫آره، واقعا... من... من ‫فکر نکنم بتونم بیام، ببخشید.
‫می شه پاهاتو از رو مبل برداری؟
‫- خواهش می‌کنم. ‫- چی؟
‫واقعا؟ چت شده تو؟
‫چرا هنوز باهاش ​​صحبت نکردی؟
‫در واقع، فقط...
‫راستش، فکر کردن به پاسخش ‫رو هم نمی‌تونم تحمل کنم.
‫باشه، خب فقط بیا... می دونی
‫نوشیدنی زیادی بخور، شراب زیادی بخور.
‫سعی کن عادی رفتار کنی.
‫باید همین حالا بری خونه و باهاش صحبت کنی.
‫عه...
‫چرا داری چیز می‌خوری؟
‫پاشو!
‫دوست دارم بکشمت. ‫از رو این مبل پاشو!
‫داری خرده ریزهاشو همه‌جا می‌ریزی.
‫اوه. سلام، عزیزم.
‫چی؟
‫چی؟ صبر کن ببینم، صبر کن.
‫چی شده؟
‫منظورت چیه؟ ‫حالت خوبه؟
‫باشه، خیلی‌خب. اما ‫می‌شه همین الان بهم بگی.
‫حالش بده؟
‫- چیه؟ ‫- خدایا، داره گریه می‌کنه؟
‫- نه بابا، چرا؟ چی شده؟ ‫- نمی‌دونم.
‫می‌گه حالش خوبه
‫اما می‌گه همین الان باید برم خونه.
‫باشه. خیلی‌خب.
‫من باید برم. بریم. ‫یالا، بریم.
‫اینجا جام خوبه.
‫پاشو!
‫مارک، عزیزم، چی شده؟
‫منو تا سر حد مرگ ترسوندی. ‫چی شده؟
‫اخراج شدم.
‫اوه.
‫اوه، اخراج شدی؟
‫الان فقط دوست دارم سر به نیست بشم.
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫واقعا نمی‌دونم
‫- فکر می‌کردم همه چی داره خوب پیش می‌ره. ‫- اوهوم.
‫فکر می‌کردم حداقل ‫کارگردان خوشش از من میاد
‫- اون گفت خوشش از من میاد. ‫- اوهوم.
‫و بعدش بعد از تمرین
‫گفت می‌تونم یه لحظه باهات صحبت کنم؟
‫جلو همه منو کشید کنار
‫گفت وسایلتو بردار برو.
‫- خیلی بی‌رحمانه‌ست. ‫- آره.
‫و گفت تو این نقشو به‌دست نیاوردی
‫و یه نفر دیگه جایگزینت می‌شه.
‫چقدر مسخره.
‫مطمئنم بقیه بازیگرها ‫بهش گفتن اخراجم کنه.
‫اوه، خب، لعنت بهشون.
‫- آره. ‫- لعنت به همه‌شون.
‫آره، امیدوارم نمایش‌ کوفتی‌شون
‫- یه افتضاح به تمام معنا بشه. ‫- آره.
‫یه نمایش ناموفق می‌شه، می‌دونی که.
‫خدایا، این تقصیر تو نیست.
‫در واقع تقصیر خودمه.
‫نه، تو هیچ‌وقت تا حالا اخراج نشده بودی.
‫و می‌دونی
‫به هر حال هر بازیگری ‫حداقل یه بار اخراج شده.
‫از فیلم دیزنی هم اخراج شدم.
‫اوه... درسته.
‫فیلم کلاه رو یادته؟
‫کلاه.
‫خیلی خجالت می‌کشم.
‫اوه.
‫دوست دارم بمیرم. ‫اوه، خدایا، تولدمه.
‫- جشن تولد بی جشن تولد،‌ باشه عزیزم؟ ‫- اوهوم.
‫تولد بی تولد. اصلا هیچی.
‫- هیچ‌کس نیاد اینجا، باشه؟ ‫- باشه.
‫تولد بی تولد.
‫- عزیزم؟ عزیزم؟ ‫- بله؟
‫انقدر تکون نخور.
‫- چی؟ ‫- کل میز داره می‌لرزه.
‫آره، چون پاهام داره می‌لرزه.
‫نمی‌تونم جلوشو بگیرم.
‫سالاد می‌خوای؟
‫ببین، خب،‌ شنیدم یه نقش تو یه نمایش گرفتی.
‫نقشت چیه؟
‫چیه؟ چی شده؟
‫اون اخراج شد.
‫- اوه، گندش بزنن! ‫- آره.
‫- اوه، خدایا. ‫- دیروز.
‫اوه، خیلی متاسفیم مارک. ‫این وحشتناکه.
‫آره به هر حال دیگه کارم ‫تو عرصه بازیگری تمومه.
‫نه، تموم نشده.
‫عزیزم، این فقط یه نمایشه.
‫درست می‌شه.
‫آره، امیدواریم همین‌طور بشه.
‫در ضمن تو نمی‌تونی کناره‌گیری کنی، ‫چون من می‌خوام خودمو بازنشست کنم.
‫چی؟
‫تو که الان کلی سرت شلوغه.
‫از آدم‌ها متنفرم.
‫دیگه نمی‌خوام دکوراسیون ‫خونه‌های زشت‌شون رو انجام بدم
‫خیلی بی‌معنیه.
‫انگار که تموم سیاره داره ذوب می‌شه
‫و من فقط می‌رم بیرون طرح ‫کشمیری واسه دیوارها بگیرم.
‫اصلا چنین چیزی واقعا هست،‌ سارا؟
‫آره، هست. واقعا هست.
‫اوه، خدایا.
‫خوبی؟
‫- نه، نمی‌خوام. ‫- حالا مگه مردیم؟
‫قرص ضد اسید معده تو کیفت داری؟
‫اوه، قرص ضد اسید معده دارم.
‫قرص نفخ دارم، دیگه، اوم... ‫قرص ملین دارم.
‫من... اوه، زاناکس هم دارم،‌ البته.
‫کسی می‌خواد؟
‫شاید نویسندگی رو کنار بذارم، می‌دونی؟
‫آخه به‌نظرم،‌ در واقع ‫یه جورایی راحت می‌شم.
‫بیخیال،‌ بث.
‫کارگزارت، کتابتو نفهمیده.
‫دلیل نمی‌شه که خودتو ‫بازنشست کنی، کارگزارش...
‫فقط... فقط فکر نمی‌کنم ‫خیلی حرفه‌ای باشه.
‫- تو سابقه خوبی داری. ‫- مرسی.
‫می‌دونی، مشکلی نیست، دان.
‫راستش، مجبور نیستی به تلاشت ادامه بدی
‫تا حالمو بهتر کنی،‌ باشه؟
‫چون می‌دونم این واسه‌ات ‫خیلی خسته‌کننده‌ست.
‫عه، باشه، حله. ادامه نمی‌دم.
‫- عالی. ‫- نه.
‫نه، در واقع، می‌دونی چیه؟
‫خیلی‌خب، این خیلی جالب نیست.
‫این... دردناکه.
‫کاری که الان کردی.
‫ببخشید، منظورت اینه که ناراحت شدی؟
‫آره، نکن... ‫عصبانیتت رو سر من خالی نکن.
‫عصبانیت از چیو رو سر تو خالی نکنم؟
‫- درماندگی‌ات رو. ‫- این روغن زیتون یونانیه.
‫من فقط... می‌دونی چیه؟ ‫دیگه نمی‌خوام
‫بهم دروغ بگی.
‫بهت دروغ بگم؟
‫- آره. ‫- خدایا، می‌شه تموش کنی؟
‫می‌دونی، داری مثل بچه‌ها رفتار می‌کنی.
‫حرف‌هاتو شنیدم.
‫حرف‌هات با مارک رو شنیدم.
‫چی داری می‌گی؟
‫- تو پاراگون. ‫- چی؟
‫من و سارا اومده بودیم ‫تا یه گپی باهاتون بزنیم.
‫و اتفاقی حرف‌هاتون رو شنیدیم.
‫چی؟ زاغ سیاه‌مون رو چوب می‌زدید؟
‫چی؟ نه. ‫در واقع، فقط واسه یه لحظه شوخی بود.
‫- حرف‌هاتون رو شنیدیم. ‫- راجع به چی؟
‫راجع به کار من.
‫خیلی‌خب، صبر کن. این...
‫همه این کارها به‌خاطر همین بوده؟
‫همه این کارها، همه این ‫کارها،‌به‌خاطر همین بود.
‫دقیقا همین‌طوره.
‫شنیدم...
‫هر چی که گفتی رو شنیدم.
‫خیلی‌خب، مثلا، مثلا، چی؟
‫مثلا اینکه از کتاب جدیدم بدت میاد.
‫چی؟
‫خیلی‌خب، من اینو نگفتم.
‫- این... ‫- شوخی می‌کنی؟
‫الان می‌خوای جنگ روانی راه بندازی؟
‫احساس می‌کنم این کار رو می‌کنی.
‫- اگر... اگر این حرفو زدم... ‫- خب، زدی.
‫اما سوبرداشت شده.
‫- اوه نه، من فقط... ‫- خیلی‌خب.
‫- اصلا نمی‌تونم هضمش کنم. ‫- صبر کن، خیلی‌خب.
‫خب منم می‌خواستم بدونم.
‫خیلی‌خب، مارک، لطفا منو ببخش.
‫حقته که یه شام واقعا خوب داشته باشی.
‫و اوم، متاسفم که از ‫کارت اخراج شدی.
‫- و تولدت مبارک. ‫- بث.
‫- ممنون. ‫- بث.
‫من، اوم... ‫من خیلی متاسفم. اوم...
‫- باید، اوم... باید... ‫- آره. آره.
‫بث.
‫- بث. ‫- تنهام بذار.
‫نه، بذار توضیح بدم.
‫نه، تو... ‫تو قبلا توضیحت رو دادی، باشه؟
‫کاملا واضح بود.
‫گوش کن، هر چی که شنیدی منظورم اون نبوده.
‫خواهش می‌کنم.
‫می‌تونی هر حسی که ‫بخوای داشته باشی.
‫واقعا می‌تونی.
‫فقط فکر نکنم
‫بتونم دوباره بهت اعتماد کنم.
‫عزیزم من این‌طور فکر نمی‌کنم.
‫تو، تو روم بهم دروغ گفتی.
‫- هزاران بار. ‫- نه، این‌طور نیست.
‫- دروغ نبوده. نبوده... ‫- چی؟
‫اگر این دروغ نیست، پس نمی‌دونم دروغ چیه.
‫دروغ واقعی نیست
‫مشخصه که این فقط نظر منه
‫و احتمالا اشتباه هم می‌کنم، باشه؟
‫من... من نمی‌خواستم ناامیدت کنم.
‫چه می‌دونم؟
‫می‌خواستم... ‫می‌خواستم ازت حمایت کنم
‫می‌دونی، چه خوشم بیاد ازش چه نیاد، باشه؟
‫مگه مهمه نظر من چیه؟
‫این... این کار منه.
‫و من اهمیت می‌دم.
‫می‌دونی که چقدر اهمیت می‌دم.
‫می‌دونی چقدر به نظرت احترام می‌ذارم.
‫- ببین، بیا این‌جا. ‫- نه!
‫دوستت دارم.
‫اوه، خیلی‌خب، پس بیخیال. ‫خدایا.
‫سلام به شما.
‫خب، چطور... حال‌تون چطوره؟
‫خب، ما داشتیم راجع بهش ‫صحبت می‌کردیم، و می‌دونی
‫دو ساله که داریم میایم اینجا
‫و همون‌طور که قبلا بارها گفته‌ام...
‫احساس می‌کنیم که کمکی بهمون نمی‌کنی.
‫اوه، متاسفم که چنین احساسی دارید.
‫واقعا متاسفم. ‫هر دوتون واسه‌ام اهمیت دارید.
‫خیلی زیاد.
‫می‌شه یه سوال ازت بپرسم؟
‫البته.
‫چرا هیچ‌وقت سطل زباله‌ات رو خالی نمی‌کنی؟
‫- جاناتان! ‫- نه!
‫هر هفته که میام اینجا ‫متوجه این قضیه می‌شم.
‫و تو هیچ‌وقت خالی‌اش نمی‌کنی.
‫اوم، فکر می‌کنی چرا با این قضیه مشکل داری؟
‫چرا سطل زباله‌ات رو خالی نمی‌کنی؟
‫من... من وقتی پر بشه خالی‌اش می‌کنم.
‫الان پر نیست؟
‫ببین، به‌نظرم این‌طوری نگهش می‌داری
‫تا یکم خودنمایی کنی.
‫می‌دونی
‫خب هر کسی که میاد اینجا ‫و اونو می‌بینه با خودش می‌گه
‫وای، حتما آدم‌های زیادی ‫اینجا اومدن و گریه کردن.
‫بیایید بفهمیم که چطور می‌تونم ‫بهتر به شما دوتا کمک کنم.
‫ما تصمیم گرفتیم دیگه پیش تو نیایم.
‫خب،‌به‌نظرم باید راجع بهش صحبت کنیم.
‫حرفی واسه گفتن نمونده. ‫قبلا راجع بهش صحبت کردیم.
‫آره، نمی‌خوایم راجع بهش بحث کنیم.
‫- ولی می‌خواستیم بهت بگیم. ‫- آره.
‫خیلی‌خب.
‫خب، من... ‫من خیلی متاسفم که اینو می‌شنوم.
‫اگر می‌خواید برید پیش شخص دیگه‌ای، ‫خوشحال می‌شم بهتون معرفی کنم...
‫نه، نه. ما دیگه نمی‌خوایم ‫بریم پیش روان‌درمانگر دیگه.
‫ما پیش روان‌درمانگرهای زیادی رفتیم.
‫نه، عه، ما می‌خوایم پول‌مون رو پس بگیریم.
‫- ببخشید؟ ‫- ما می‌خوایم پول‌مون رو پس بگیریم.
‫اوم، نمی‌فهمم.
‫از کی؟
‫اوه، خب، داشتیم فکر می‌کردیم
‫شاید بشه پول‌مون رو از ‫بیل گیتس بگیریم... تو دیگه!
‫ببین، ما دو ساله که میایم اینجا، خب؟
‫و هزینه این دو سال رو جمع زدیم.
‫حدود ۳۳ هزار دلار واسه‌ تو هزینه کردیم.
‫متوجه‌ام. خیلی‌خب.
‫آره، و چون هیچ چیزی بین‌مون تغییر نکرده
‫ما... ما احساس می‌کنیم، ‫و این شاید تنها موردیه که نظرمون با هم یکیه
‫عه، که حق‌مونه پول‌مون رو پس بگیریم.
‫رفتن پیش روان‌درمانگر هیچ تضمینی نداره.
‫این‌طور نیست.
‫آره، خب،‌ باید داشته باشه، خب؟
‫چون ما... چون ما نزدیکه ‫رابطه‌مون به آخرش برسه، باشه؟
‫و تو بهمون کمک نمی‌کنی. ‫هیچ‌کس کمک نمی‌کنه.
‫من سعی می‌کنم تموم ‫تلاشم رو بکنم،‌ جاناتان
‫اما راستش، من اونی نیستم که ‫بتونه مشکلات‌تون رو حل کنه.
‫خب،‌پس چرا میایم اینجا؟
‫شما... شما خودتون باید ‫مشکلات‌تون رو حل کنید.
‫من اینجام تا تو انجام ‫این کار بهتون کمک کنم.
‫و می‌فهمم.
‫مثلا بعضی‌وقت‌ها می‌تونه...
‫می‌دونی، زمان‌بر باشه
‫تا پیشرفت واقعی حاصل بشه.
‫- چه مدت؟ ‫- خب
‫هر چقدر که نیاز باشه.
‫جواب قانع‌کننده‌ای نیست.
‫ما... ما الان شوخی نداریم.
‫و گوش کن
‫اگر می‌خوای قسطی پرداختش کنی،‌مشکلی نیست.
‫مشکلی با این قضیه نداریم.
‫خب،‌ بذار ببینم
‫شما، شما عصبانی هستید ‫چون اینجا فقط دعوا می‌کنید.
‫و من کمکی بهتون نمی‌کنم.
‫بهتون نمی‌گم که چطور ‫مشکلات رو حل کنید و می‌دونی...
‫همین‌طوره.
‫چند وقته با هم ازدواج کردید؟
‫- ۹ سال. ‫- ۱۰ سال.
‫۱۰ سال.
‫تا حالا به این فکر کردید ‫که از هم جدا بشید؟
‫- چی؟ ‫- چی؟
‫می‌خوام یه چیزی بهتون بگم
‫که به‌نظرم ممکنه ارزش ‫پول‌تون رو داشته باشه
‫و احساس می‌کنم این وظیفه ‫من به‌عنوان روان‌درمانگرتونه.
‫به‌نظرم باید به جدایی فکر کنید.
‫می‌خواید جلسات رو ادامه ندید؟
‫طلاق بگیرید.
‫چه غلطی کردی، دان؟ ‫حق نداری این چرندیاتو بگی.
‫چطور جرات می‌کنی.
‫راستش، بر اساس چیزهایی که دیده‌ام
‫دیگه رابطه‌ای بین‌تون نمونده.
‫من... من با گفتن این حرف ‫دارم بهتون لطف می‌کنم.
‫واقعا این‌طور فکر می‌کنی؟
‫بهش گوش نده.
‫آره، دقیقا این‌طور فکر می‌کنم.
‫من نمی‌خوام طلاق بگیرم.
‫آه، ولش کن. ‫بیخیال، کارولین. بریم.
‫اوه، در ضمن، دکتر
‫ما پول این جلسه رو نمی‌دیم.
‫چه شروع درخشانی،‌بحثی راجع بهش نیست.
‫البته چندتا نظر و نکته دارم
‫اما چندان مهم نیستن. ‫واقعا چندان مهم نیستن.
‫خوشحالم که خوشت اومده.
‫و البته، من عاشق زندگی‌نامه‌ات شدم.
‫- اوه. ‫- آخه
‫آدم‌ها نمی‌دونن که تعرض ‫کلامی چقدر آسیب می‌زنه.
‫اوه، بله، واقعا درسته.
‫ممنونم. ممنونم.
‫در واقع چطور از ‫اینکه تو کل زندگی‌ات
‫احمق خطاب بشی، می‌تونی ‫دوباره به خودت بیای؟
‫آره، خب، چیزه... ‫نمی‌دونم
‫در واقع اون شخص بتونه
‫به خودش بیاد یا نه، آره.
‫یه جور دیگه صدات می‌کرد، اوم...
‫اوه، آره، کودن.
‫آره. نه، این یکی خوب بود.
‫کودن.
‫اوهوم. آره.
‫- خیلی افتضاحه. ‫- آره.
‫به هر حال، بیا این کار رو بکنیم.
‫خیلی‌خب، عالیه. هیجان‌زده‌ام.
‫خوشحالم که هیجان‌زده‌ای.
‫هیجان‌زده‌ام که تو هیجان‌زده‌ای.
‫ممنونم.
‫اوه،‌ خدایا، خیلی عالیه.
‫- خیلی دوستش دارم. ‫- اوه!
‫خیلی راضی‌ام.
‫آخه تا حالا همچین چیزی ندیده بودم.
‫خیلی ازت ممنونم.
‫اوه، خواهش می‌کنم.
‫بهت حسودی می‌کنم. ‫حتما باید خیلی رضایت‌بخش باشه
‫وقتی وسیله مناسب رو پیدا ‫می‌کنی و همه راضی می‌شن،‌درسته؟
‫اوه، آره، البته. ‫آره، الان خیلی خوشحالم که این قضیه حل شد.
‫خیلی عالیه.
‫واقعا خوبه. ‫بی‌نظیره.
‫عزیزم.
‫اینا چیه؟
‫- اوه، خدایا. ‫- اوهوم.
‫وای.
‫اینا ضد عرق هستن.
‫اوه، عاشق ضد عرقم.
‫اینا ظاهرا
‫- خیلی گرم نگهت می‌دارن... ‫- اوهوم.
‫اگر... اگر سردت باشه، ‫اما نمی‌ذاره عرق کنی.
‫و برخلاف اینا
‫که مخصوصا واسه عرق کردن طراحی شده.
‫- و... و گیاهی هم هست. ‫- اوهوم.
‫پس می‌تونی اونا رو بخوری.
‫و اینا هم از گوشت خوک ساخته شدن
‫ولی اینا از مژه ساخته شدن.
‫عالیه. تو بی‌نظیری.
‫بازیگری رو کنار گذاشتم.
‫واقعا کنار گذاشتم. ‫خیلی حرفه مسخره‌ایه.
‫از اینکه دنبال تایید بقیه باشم و ‫هیچ‌وقت هم بهش نرسم خسته شدم.
‫پیر شدم.
‫فقط نمی‌تونم این کار رو بکنم.
‫اگر دوستش نداری، پس این کار رو نکن.
‫قرار نیست بهم بگی که نباید کنار بکشم؟
‫نباید کنار بکشی.
‫چرا؟
‫چون کارت خوبه.
‫خب،‌ همچنان کنار می‌کشم.
‫واقعا کی واسه‌اش مهمه؟
‫فکر می‌کردم عاشقشم.
‫نیستم.
‫به‌نظرم فقط می‌خواستم معروف بشم.
‫عادت داشت این‌طوری بهم ‫نگاه کنه که "هنوز تموم نکردی؟"
‫حالا اگه نتونم نویسندگی کنم چی؟
‫یعنی چی، قراره کل عمرم ‫تو ماریجوانا فروشی کار کنم؟
‫چرا نمی‌ذاری بخونیمش؟
‫هنوز تموم نشده.
‫اگر تموم شه،‌ می‌ذارم بخونید.
‫اما در حال حاضر همین که تمومش کنم
‫دستاورد بزرگیه.
‫عزیزم، چون دستاورد واقعا بزرگیه.
‫مطمئنم فوق‌العاده می‌شه.
‫شما نمی‌دونید. ‫شاید بد از آب دربیاد.
‫آره، آره، ممکنه بد از آب دربیاد.
‫چرا این کار رو می‌کنی؟
‫- چی؟ ‫- تو هنوز نخوندیش.
‫اگر افتضاحه بذار افتضاح باشه.
‫ببین، چته تو؟ ‫چی شده؟
‫همیشه انتظار بهترین‌ها رو ازم داری.
‫خواهش می‌کنم؟
‫یادته زمانی ‌می‌گفتی ‫شناگر فوق‌العاده‌ای هستم
‫و منو تو اون کلاس ‫پیشرفته ثبت‌نام کردی؟
‫- اوه، پسر. ‫- شناگر خوبی نبودم.
‫مدام بهت می‌گفتم. ‫متوسط بودم.
‫حتی مربی‌ام گفت باید تو ‫کلاس مبتدی شرکت کنم.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫این... خجالت‌آور بود.
‫اما بدتر از اون، نمی‌دونستم ‫حرف کیو باور کنم.
‫می‌دونستم خوب نیستم
‫ولی مامانم می‌گفت خوبم.
‫خب،‌من خوب بودم؟
‫یا مامانم دروغگوئه؟
‫خب، چرا فکر کردم خوبی؟
‫فکر نکردی.
‫می‌خواستی من فکر کنم که خوبم.
‫شاید فکر کردم می‌تونستی خوب باشی
‫و فقط تشویقت می‌کردم.
‫پس انگار منو تو موقعیت ‫شکست قرار می‌دادی.
‫واقعا؟ خیلی‌خب.
‫خدایا، متاسفم.
‫مقصر پنداری کافیه.
‫- ال،‌بیخیال. ‫- نه، اشکال نداره،‌ باشه؟
‫اون باید این مسائل رو ‫باهامون در میون بذاره.
‫می‌خوام این حرف‌ها رو بشنوم.
‫مدرسه راهنمایی. ‫معلم انگلیسی‌ام رو یادته
‫- آقای ساپ؟ ‫- آره.
‫واسه چیزی که نوشته ‫بودم بهم نمره C داد
‫و اومدم خونه و گفتم واقعا ‫خیلی روش کار کرده بودم.
‫لیاقت نمره بهتری رو داشتم.
‫خیلی‌خب. اینو یادم نیست، اما خیلی‌خب.
‫خب، تو گفتی اگر واقعا خیلی روش کار کردی
‫پس باید نمره بهتری می‌گرفتی.
‫پس رفتی پیش اون مرد و ‫متقاعدش کردی که بهم نمره B بده.
‫و دقیقا چه جرمی مرتکب شدم؟
‫من لیاقت نمره B رو نداشتم.
‫من لیاقت نمره C رو داشتم.
‫ولی نمی‌خواستم اینو بدونی.
‫یه لحظه صبر کن،‌الیوت. ‫بیخیال.
‫خودت بهم گفتی لیاقت نمره ‫بهتری رو داری، درسته؟
‫و منم حرفتو باور کردم.
‫پس، در واقع، تو این مورد
‫تو منو تو موقعیت شکست ‫قرار دادی عزیزم، درسته؟
‫مامان،‌ من بچه بودم.
‫من شناگر خوبی نبودم. ‫من دانش‌آموز خوبی نبودم.
‫الیوت، اون سعی می‌کرده ازت حمایت کنه.
‫این کاریه که والدین انجام می‌دن. اونا ‫سعی می‌کنن از بچه‌هاشون حمایت کنن.
‫اما بعدش با این حس عجیب بزرگ شدم
‫که انگار از همه بهترم.
‫انگار از دید شما خودمو می‌دیدم.
‫و یهویی فهمیدم اون چیزی که می‌گید نیستم.
‫اوه، عزیزم.
‫راستش فکر می‌کنم این کارها رو ‫انجام دادید چون عذاب وجدان داشتید؟
‫عذاب وجدان.
‫واسه چی؟
‫چون شماها بیشتر از من ‫به همدیگه اهمیت می‌دید.
‫- چی؟ ‫- چی؟
‫الیوت، چطور ممکنه چنین فکری بکنی؟
‫اصلا درست نیست.
‫من بیشتر از هر چیزی ‫به تو اهمیت می‌دم.
‫آره.
‫پس چرا همیشه احساس می‌کنم اضافی‌ام؟
‫- الیوت. ‫- اوه، عزیزم.
‫فقط می‌خوام یکم تنها باشم.
‫اوه.
‫وای.
‫اوه، وای.
‫گندش بزنن.
‫جدی؟
‫- بعد از اون؟ ‫- بعد از چی؟
‫الان الیوت تو رو مقصر دونست ‫که زندگی‌اش رو داغون کردی
‫چون باهاش صادق نبودی.
‫و تو هم دقیقا به همین ‫دلیل از دستم ناراحتی.
‫من دروغ نمی‌گفتم. ‫تشویق می‌کردم.
‫منم دروغ نمی‌گفتم.
‫- تشویق می‌کردم. ‫- واقعیت نداره.
‫دروغ می‌گفتی که تشویقم کنی.
‫نه، احساس می‌کردم ‫حمایت کردن ازت مهم‌تره.
‫بچه که نیستم.
‫الیوت بچه بود!
‫نمی‌خواستم احساسی رو داشته باشه ‫که من موقعی که بزرگ می‌شدم، داشتم.
‫خب، می‌دونم، اما تو... ‫تو مثل پدرت نیستی.
‫خب،‌ مادرم،‌ باشه؟
‫خیلی‌خب. آره،‌ شاید یکم.
‫فقط می‌خواستم که تو خوشت از کتابم بیاد.
‫می‌‌دونم.
‫راستش مهم نیست که ‫از کتابت خوشم بیاد یا نه.
‫به‌خاطر کتابت نیست که عاشقتم،‌ بث.
‫تو کتابت نیستی.
‫چون الیوت ممکنه نمایشنامه‌ ‫فوق‌العاده‌ای بنویسه، عاشقشی؟
‫- نه، دان. اما من... ‫- اینم باید بگم. ببخشید.
‫می‌دونی
‫کل این دنیا داره از هم می‌پاشه
‫و تو درگیر این مسئله‌ای؟
‫نه. می‌دونم کل دنیا داره از هم می‌پاشه.
‫البته که می‌دونم.
‫اما این دنیای منه.
‫دنیای کوچیک خودخواهانه‌ام
‫و... می‌دونی، من آسیب روحی دیدم.
‫متاسفم. من بهت اعتماد کردم.
‫من بهت اعتماد دارم.
‫عزیزم، متاسفم. ‫خیلی متاسفم. من...
‫بث، تا حالا بهم دروغ نگفتی؟
‫مثلا چی می‌دونم یه دروغ ‫مصلحتی گفته باشی یا...
‫- خب، آره، مطمئنم... ‫- آره، و...
‫باعث نشده که... ‫باعث شده کمتر دوستم داشته باشی؟
‫یا احترامی که واسه‌ام قائلی،‌ از بین بره؟
‫نه، این... این شرایط اصلا شبیه هم نیستن.
‫اونا فقط... اونا مسائل ‫کوچیکی بودن، می‌دونی، مثلا...
‫قابل مقایسه نیستن.
‫راستش، مثلا در مورد کار ‫و حرفه‌ات نبوده یا مثلا...
‫ولی مثلا چی؟
‫اوم... نمی‌دونم...
‫تو واسه‌ام یه چیزهایی خریدی ‫که وانمود کردم دوست‌شون دارم.
‫چیز خاصی نیست.
‫اوه، واقعا؟
‫خب، چه چیزهایی؟
‫مـــوـوی کــاتــــیــــج
‫اوه، کدوم‌شون؟
‫همه‌شون؟ ‫شوخی می‌کنی؟
‫چی؟ چی...
‫اوهوم.
‫چی، چرا بهم نگفتی؟ چی...
‫گفتم. گفتم این گوشواره‌های ‫برگ رو می‌خوام
‫و بعدش مدام...
‫همه این گوشواره‌های ‫برگ رو واسه‌ام می‌خریدی.
‫اما... اما دیده‌ام که ‫ازشون استفاده می‌کنی.
‫البته، واسه اینکه تو رو خوشحال کنم.
‫- نه. ‫- آره.
‫واسه اینکه تو رو خوشحال کنم.
‫نه، می‌دونی چیه؟
‫تو هم یه چیزهایی بهم ‫دادی که من خوشم نیومده.
‫- اوه، همون ووک؟ ‫- نه.
‫همون یقه هفت بافتنی‌ای ‫که اخیرا واسه‌ام خریدی
‫فکر کنم سومی‌اش بود.
‫اخه کیه که از بافتنی ‫ترمه خوشش نیاد؟
‫یقه هفته. هیچ مردی یقه هفت دوست ‫نداره ما چیزی واسه نشون دادن نداریم.
‫چی؟
‫چی داری می‌گی؟
‫من که چاک سینه ندارم، ‫چرا باید یقه هفت بپوشم؟
‫نه، جدی می‌گم.
‫دان، یقه هفت تا اینجاست
‫- درسته؟ ‫- آره.
‫و چاک سینه اینجاست.
‫با این حال، فقط... فکر نکنم دوست ‫داشته باشم سینه‌هام رو نشون بدم.
‫آخه رو یه قایق تفریحی ‫تو هوای بادی که نیستم.
‫- می‌دونی من... ‫- اوه، خدایا.
‫- می‌دونی دیگه چی؟ ‫- ها؟
‫همیشه بهم گفتی که ‫روان‌درمانگر فوق‌العاده‌ای هستم.
‫- آره. ‫- فکرشم نمی‌کنی.
‫- چی؟ ‫- که ممکنه فاجعه باشم.
‫در واقع، فاجعه هستم.
‫- نه، غیرممکنه. ‫- نه، خیلی خیلی ممکنه.
‫اوه، جدی؟
‫می‌خوای راجع بهش باهام صحبت کنی؟
‫مشکلی نیست، حالا فعلا نه.
‫با پسرمون چی‌کار کنیم؟
‫نمی‌دونم.
‫شاید روان‌درمانگر بدی هستی.
‫آره.
‫- آره. ‫- اوه...
‫خب، اون یکی کارگزار ‫می‌خواد کتابمو منتشر کنه.
‫کدوم؟ ‫کارش خوبه؟
‫- اوه، امیدوارم. ‫- تیم ویلسون.
‫اوه، فقط مطمئن شو
‫کارش از کارگزار قبلی بهتر باشه.
‫خدایا، مامان.
‫چیه؟
‫باید بهتر کار می‌کرد.
‫خیلی‌خب، اما این چه فایده داره؟
‫واقعا، اگر بهش فکر کنی؟
‫خیلی زودجوشی. ‫من فقط رک و راستم.
‫اونا واسه بازاریابی‌اش خوب کار نکردن.
‫خیلی‌خب.
‫نمی‌دونستنم کارشناس بازاریابی‌ای.
‫من... راستش یه جورایی گیج شدم
‫چون فکر می‌کردم دبیر بودی.
‫- دبیر اجرایی. ‫- خیلی‌خب.
‫به هر حال یه سری چیزها رو می‌دونم.
‫خیلی‌خب. آره.
‫خب، من... من یه کتاب ‫منتشر کردم و خوب نتیجه داد.
‫و الان ظاهرا می‌خوام یه ‫کتاب دیگه رو هم منتشر کنم.
‫- خیلی بهت افتخار می‌کنم. ‫- آره.
‫- دخترم. ‫- آره.
‫از این مبله خوشم اومد.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫راستی یادم رفت بهت بگم. ‫اون پیرهنمو بهم پس بده.
‫- کدوم؟ ‫- همون خوشگله که بهت دادم.
‫اونی که هیچ‌وقت نمی‌پوشیش؟
‫مهم نیست که هیچ‌وقت نپوشمش.
‫مال خودمه و می‌خوام پسش بدی.
‫خب، کار از کار گذشته.
‫چون دادمش به پناهگاه بی‌خانمان‌ها.
‫چرا این کار رو کردی؟
‫چون خودت دادیش به من...
‫- صبح بخیر. سلام. ‫- صبح بخیر.
‫- سلام. ‫- صبح‌ بخیر.
‫خیلی‌خب...
‫- امروز حالت چطوره، جورجیا؟ ‫- خوب نیستم.
‫دردهای زیادی دارم.
‫- پاهاش بدتر شده. ‫- خیلی‌خب...
‫خودم می‌تونم صحبت کنم.
‫اوه، خیلی‌خب، عالیه.
‫ببین،‌ خیلی جوون و جذابی...
‫و همین الانش هم دکتری.
‫تحسین‌برانگیز نیست؟
‫فقط... هوش از سر آدم می‌بره،‌مامان.
‫ممنونم. ‫اما به‌اندازه‌ای که به‌نظر می‌رسم جوون نیستم.
‫- چند سالته؟ ‫- مامان، ‌بیخیال.
‫قبل از اینکه معاینه‌تون کنم
‫اول باید یه چیزی رو ‫واسه‌تون روشن کنم.
‫واسه اداره کردن این مطب ‫هزینه‌های زیادی وجود داره
‫و واسه‌ام امکانش نیست
‫که واسه هر بیمار وقت کافی بذارم.
‫اومم، دکتر واینستین وقت ‫زیادی رو واسه‌ام می‌ذاشت.
‫آره، اما ایشون بازنشست شدن.
‫تعداد بیمارهای من خیلی زیاده.
‫پس دفتر باید شروع به ‫دریافت هزینه سالانه کنه.
‫مایه تاسفه اما ضروریه.
‫متوجه شدید چیه؟
‫اینکه تو ماشینمو پارک می‌کنی. ‫من ماشین ندارم.
‫بذارید توضیح بدم.
‫سالی یک بار ۸۰۰ دلار پرداخت می‌کنید ‫و بهترین خدمات رو دریافت می‌کنید.
‫به‌نظر می‌رسه خوب باشه.
‫خب، ولی این...
‫غیر از هزینه‌های عادی دیگه‌ست.
‫متوجه‌ام. اوم...
‫خب،‌ البته
‫اگر نیاز باشه پرداخت می‌کنم.
‫خیلی هم عالی. ‫دلم نمی‌خواست
‫به‌عنوان بیمار از دست‌تون بدم.
‫حالا معاینه رو شروع می‌کنیم.
‫خیلی‌خب. خب دیگه تنهاتون می‌ذارم.
‫- از دیدنت خوشحال شدم. ‫- منم از دیدنت خوشحال شدم.
‫- کیفت پیش منه. ‫- کیفم کجاست؟
‫- کیفت پیش منه. ‫- مراقب کیفم باش.
‫باشه، مامان. ‫کیفت پیش خودمه.
‫- من همینجام. ‫- متوجه‌ام.
‫ممنون.
‫خیلی خوشحالم که اینجا هنوز برقراره.
‫بهترین ماهی تن رو دارن.
‫آره.
‫- منوش کثیفه. ‫- می‌دونم.
‫از زیر پلاستیک هم کثیفه.
‫کاملا. بوی بدی هم داره.
‫باید برم پیش یه دکتر دیگه.
‫در واقع اگر فکر کرده که ‫قراره ۸۰۰ دلار بهش بدم
‫تا بتونه مبل باکلاس بخره
‫- عقل تو کله‌اش نیست. ‫- آره، حدس می‌زدم.
‫حدس می‌زدم، مامان. ‫حدس می‌زدم.
‫- آره. ‫- آره.
‫- مواظب خودت باش. ‫- به‌زودی می‌بینمت.
‫آهای جیم... بیا داخل.
‫سلام.
‫خیلی‌خب.
‫اگر همسن اون شدم و می‌اومدم پیشت، منو بکش.
‫من، عه... به‌نظرم تحسین‌برانگیزه.
‫رقت‌انگیزه، اون مرد پنج ثانیه دیگه می‌میره.
‫چیه، قراره تغییر کنه؟
‫نمی‌دونم، شاید.
‫قبل از اینکه شروع کنیم
‫می‌خوام در مورد یه ‫موضوعی باهات صحبت کنم.
‫باشه.
‫آخر جلسه قبل‌مون
‫و جلسه غیرحضوری قبلی‌مون، اوم... ‫درست به‌محض اینکه جلسه تموم شد
‫عه، اتفاقی شنیدم که یه چیزهایی گفتی
‫که ناامیدی‌ات از من رو نشون می‌داد.
‫چیزی نگفتم.
‫خیلی‌خب.
‫می‌تونیم ادامه بدیم.
‫دوست داری امروز ‫راجع به چی صحبت کنیم؟
‫برادر و خواهرم همچنان
‫باهام صحبت نمی‌کنن و من...
‫نمی‌دونم باید چی‌کار کنم.
‫عه، یه ایده دارم.
‫خدا را شکر.
‫چرا واسه خواهر و ‫برادرت یه کاری نمی‌کنی
‫تا اونا بتونن به پدرت کمک کنن.
‫ممکنه، می‌دونی، کمک کنه ‫اختلافات‌تون رو حل کنید.
‫خیلی‌خب، مثلا چی؟
‫اوم، نمی‌دونم اونا بچه دارن یا نه...
‫آره، خواهرم داره.
‫خیلی‌خب، شاید بتونی مراقب بچه‌های ‫خواهرت باشی تا اون بتونه به پدرت کمک کنه.
‫اون پرستار بچه داره.
‫برو خرید‌های مواد ‫غذایی‌اش رو انجام بده...
‫شاید بهتره ازش بپرسی چیزی لازم نداره.
‫و می‌دونی، می‌تونی همین کار ‫رو هم واسه برادرت انجام بدی.
‫آره. اوم...
‫ایده خوبیه.
‫می‌تونم، عه... ‫شاید امتحانش کنم.
‫خیلی‌خب.
‫- هفته بعد می‌بینمت. ‫- می‌بینمت.
‫سلام عزیزم.
‫مامان، اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫اگر ازت ماریجوانا بخرم خیلی عجیبه؟
‫- نه. ‫- دونات‌هامو برندار.
‫چی می‌خوای؟
‫نمی‌دونم، چیزی که به زندگی ارزش بده.
‫- حله. ‫- خیلی‌خب.
‫- سلام. ‫- خب، سلام...
‫الیوت بهم گفت تو هم نویسنده‌ای.
‫اوه، آره، نویسنده‌ام. ‫کتاب می‌نویسم.
‫ایول.
‫خب، اگر یه زمانی فیلمنامه ‫نوشتی، بهم اطلاع بده.
‫من یه تهیه‌کننده اجرایی‌ام.
‫اوه، وای. خیلی‌خب، عالیه.
‫- خیلی ممنونم. ‫- اینو امتحان کن.
‫- خیلی‌خب. ‫- سلام.
‫- پاستیلیه. ‫- چطور می‌تونم کمک‌تون کنم؟
‫فقط داریم اجناس‌تون رو ‫بررسی می‌کنیم، می‌دونی.
‫الیوت، اینا رو ببین.
‫منو بچه فرض می‌کنی
‫- چرا اینجا کار می‌کنی؟ ‫- کافیه.
‫همه بخوابید رو زمین!
‫- گندش بزنن! ‫- همون پایین بمونید.
‫چندتا سیگار الکتریکی بیار. ‫طعم‌دار بیار.
‫- بیا اینجا. ‫- چندتا کیسه هم بیار.
‫اون پاستیلی‌ها رو هم بردار، ‫صبر کن ببینم اونا شاهدونه‌ست.
‫- نمی‌دونم. ‫- فقط شاهدونه، احمق.
‫این ترکیبیه. خوبه؟
‫هر چی هست. عجله کن! ‫پول کجاست؟
‫تو جعبه.
‫- بده‌اش به من! ‫- نه.
‫خیلی‌خب، اگر بخوای می‌تونم کمکت ‫کنم هر چی می‌خوای رو پیدا کنی.
‫زود باش. یالا!
‫بلند شو و پولو بهم بده.
‫بده بهش...
‫- خیلی‌خب، بجنب. همینه. ‫- مامان، این کارت کمکی نمی‌کنه.
‫اوه، خدایا.
‫- اوه، خدایا. ‫- پشمام.
‫واقعا وحشتناک بود.
‫همگی خوبید؟ ‫شما خوبید؟
‫- تو خوبی؟ ‫- خودت خوبی؟
‫- آره. ‫- اوه، خدایا.
‫خوبیم.
‫خیلی دوستت دارم.
‫می‌دونم که داری.
‫هیچ‌وقت تو زندگی‌ام ‫انقدر نترسیده بودم.
‫می‌دونی، من تا حالا ‫اسلحه ندیده بودم.
‫اوه عزیزم...
‫در واقع شبیه اون، می‌دونی.
‫شکر، فقط خدا را شکر که هر دوتون سالمید.
‫خیلی‌خب، خب بعدش رفتیم پیش پلیس،‌ خب؟
‫و من مشخصات اون پسرها ‫رو واسه‌شون توضیح دادم
‫و اونا اصلا اهمیتی ندادن.
‫می‌تونی تصور کنی؟ ‫انگار که...
‫- اوه، بیا اینجا، بیا اینجا. ‫- باشه.
‫خدایا، اینجا خیلی گرمه. ‫دارم عرق می‌کنم.
‫- می‌شه ولم کنی. ‫- ببخشید.
‫نمی‌دونم چرا انقدر اینجا رو گرم می‌کنی؟
‫عه، یه جورایی احساس می‌کنم ‫صورتمو پاک‌سازی می‌کنه.
‫پاک‌سازی‌اش نکن. ‫صورتت همین‌جوری خوشگله.
‫می‌شه مسواک منم بدی؟
‫آره.
‫راجع به چیزی که گفتم فکر کردی؟
‫اوم... آره.
‫به‌نظرم اگر می‌خوای ‫انجام بدی،‌ باید انجامش بدی.
‫داری راستشو بهم می‌گی؟
‫به‌نظرت، اوم... ‫به‌نظرت من دیوونه‌ام؟
‫عزیزم، راستش به‌نظرم یکمی دیوونه‌ای ولی...
‫پس تو مشکلی نداری... اگر این کار رو بکنم؟
‫واقعا ازت حمایت می‌کنم.
‫خیلی‌خب.
‫مرسی. آره.
‫آره. من حمایتت رو لازم دارم.
‫حمایت‌ام رو داری.
‫آره،‌ خیلی از اون لامپ ‫احمقانه راضی بود، فقط...
‫زهره ترک شدم.
‫بهم فهموند که باید کار دیگه‌ای بکنم.
‫نمی‌دونم،‌ یه کار ارزشمندتر.
‫نه، کاری که تو هم انجام ‫می‌دی یه جورایی ارزشمنده.
‫- واسه کی؟ ‫- هیچ‌کس.
‫- خفه شو. ‫- شوخی می‌کنم.
‫سلام، آیلین.
‫خوشم از این اومد.
‫اوه.
‫واقعا؟
‫اما اون...
‫می‌دونی چیه آیلین؟
‫رک و راست بهت می‌گم.
‫این اصلا بهت نمیاد.
‫می‌دونی،‌ به‌نظرم این عالیه.
‫طرح و رنگش مزخرفه.
‫- خب. ‫- آره، آره.
‫اوه. به‌نظرم خیلی بهت میاد.
‫- به‌نظرم منم. ‫- خیلی عالیه.
‫- ممنون. ‫- فیت تنته.
‫ما خیلی واسه مادرمون مهربونیم.
‫می‌دونم.
‫[لطفا به محض دریافت قبض ۳۳هزار دلارمون رو پس بده. نقدی یا چک.]
‫[یک سال بعد]
‫[راهروی تاریک، بث میچل]
‫[فوق‌العاده خواندنی]
‫[ساعت تیره و تار، استفانی آزپیازو]
‫[خیره‌کننده]
‫- ایناهاش. ‫- ببخشید.
‫- بچه‌ها شما سفارش‌تون رو دادید؟ ‫- نه، منتظر تو موندیم.
‫اوه، مجبور نبودید منتظر من بمونید.
‫نه بابا، چه حرفیه.
‫آه. شامپاین.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫سالگرد ازدواج‌مون مبارک.
‫سالگرد ازدواج‌تون مبارک.
‫باورم نمی‌شه هنوز ‫دارید با هم زندگی می‌کنید.
‫- این دیگه چه زر مفتی بود، الیوت؟ ‫- به سلامتی.
‫- عجیب و غریبه. ‫- به سلامتی.
‫به سلامتی.
‫- اوه،‌یه چیز ناقابل... ‫- اوه...
‫از همین الان هدیه‌ات رو می‌دی؟ ‫خوش به حالم.
‫نه...
‫نه بابا. خوب بود.
‫خیلی‌خب. اینم هدیه تو.
‫- اوه، وای. ‫- آره.
‫شرمنده‌ام می‌کنی.
‫آه... نه!
‫باورم نمی‌شه ایده‌های ‫هر دومون مثل هم باشه.
‫- موضوع چیه؟ ‫- عه...
‫- یکم این شوخی بین خودمونه. ‫- آره.
‫اوه، جالبه.
‫هر سال مثل هم یه ‫هدیه بی‌مورد به هم می‌دیم
‫و خب فقط فکر کردیم...
‫دوباره تکرارش کنیم، ها؟
‫چه جذاب.
‫اینو... اینو می‌خوای واسه خودت؟
‫- نه، یقه هفته. ‫- اوه، خدایا.
‫در طول تموم این سال‌ها...
‫تو این اتاق سخت تلاش کردی.
‫دلم واسه‌ات تنگ می‌شه.
‫در حین...
‫دوتا طلاقم، بچه‌های احمقم،
‫سرطانم، کنارم بودی.
‫حقیقتا باعث افتخارم بود.
‫واسه منم همین‌طور.
‫باورم نمی‌شه تموم شد.
‫هر وقت خواستی می‌تونی برگردی.
‫بیشتر از اینا واسه‌ام ارزش داری.
‫الان نولان رو دیدم.
‫اوه، چی می‌گفت؟
‫ازم خواست چندتا ترانه ‫جدید واسه‌اش بنویسم.
‫خوبه.
‫رایگان. آره...
‫قبلا هم ۲۰تا ترانه واسه‌اش نوشتم.
‫خب، به‌نظرم همه‌شون مشکل داشتن.
‫نه...
‫- این کار رو کردی؟ ‫- سلام، سلام، سلام.
‫اوه...
‫عزیزم واقعا فوق‌العاده بودی.
‫- واقعا؟ ‫- تحسین‌برانگیز بود.
‫اوه، خدایا
‫- خیلی عالی بودی. ‫- مرسی، عزیزم.
‫دان کجاست؟
‫اوه، حالش خوب نبود.
‫عذرخواهی کرد که نتونسته بیاد.
‫- آره. ‫- اوه، لعنت بهش.
‫- سلام. عالی بودی. ‫- مرسی، الیوت.
‫- ممنون که اومدی. ‫- خواهش.
‫- بچه‌ها خوش‌تون اومد؟ آره. ‫- عاشقش شدیم.
‫اوه، مرسی عشقم.
‫آره! ستاره اینجاست!
‫- آفرین مرد. کارت خوب بود. ‫- فوق‌العاده بودی.
‫- جاش پِیس. ‫- می‌شناسم.
‫- ببین همیشه اشتباه می‌گم. ‫- پایس.
‫- پایس آره... آره. ‫- پایس.
‫- بهتون خوش گذشت؟ ‫- ببخشید؟ ببخشید؟
‫- بله. ‫- به‌نظرم نمایش عالی بود.
‫- می‌شه یه عکس باهاتون بگیرم. ‫- اوه، خدایا، آره.
‫- آره، آره بیا. ‫- آره، عالیه.
‫آره!
‫می‌شه منم باهاتون عکس بگیرم؟
‫آره، یه لحظه، یه لحظه، بذار...
‫حتما خیلی خسته‌ای.
‫نه، در واقع...
‫به‌خاطر نمایش...
‫- احساس سرزندگی می‌کنم. ‫- اوه، آره، البته.
‫- آره، آره، آره. ‫- هیجان‌زده‌ای.
‫مسیر رفت و آمدت به اینجا طولانیه؟
‫یا همین نزدیکی هستی؟
‫- اوه، معمولا فقط با اوبر رفت و آمد می‌کنم. ‫- آره، عالیه.
‫خیلی‌خب...
‫ببخشید، مرسی که اومدید.
‫خواهش.
‫خدایا...
‫- به‌نظرم خوب بود. ‫- آره.
‫فکرشو نمی‌کردم. ‫در واقع...
‫فقط یه بار اونو...
‫تو اون فیلم عجیب و غریب ‫درباره کدو تنبل دیده بودم.
‫یه چیزی واسه آوردم.
‫جدی؟
‫تمومش کردم.
‫- می‌دونم. خیلی طولش دادم. ‫- نه. چه اهمیتی داره؟ این...
‫این دستاورد بزرگیه.
‫- می‌دونی. یه نمایشنامه نوشتی! ‫- خب...
‫در نظر بگیر که این پیش‌نویس اوله. ‫ممکنه بهم ریخته باشه.
‫الیوت، اکثر پیش‌نویس‌های ‫اولیه همین‌طورن. آره.
‫یکی رو هم بده به بابا، باشه؟
‫بهش بگو امیدوارم حالش بهتر بشه.
‫اوه باشه، می‌گم.
‫خدایا، بی‌صبرانه منتظرم بخونمش. ‫این قراره خیلی...
‫- بی‌صبرانه منتظرم بخونمش. آره. ‫- آره.
‫- سلام، دان. ‫- سلام.
‫- برداشتی‌شون؟ ‫- آره.
‫- وای. ‫- آره.
‫نظرت چیه؟
‫خب، یکم کبود شده...
‫- درد داره؟ ‫- یکم.
‫اوم، چطور به‌نظر می‌رسه؟
‫خوبه.
‫- خوبه. در واقع الان که نه. ‫- آره.
‫- اما... ‫- نه، قطعا خوب می‌شه.
‫- آره. ‫- آره.
‫عالی به‌نظر می‌رسی.
‫- واقعا؟ ‫- اوهوم.
‫به‌نظرت بهتر می‌شم؟
‫اوه، آره، عزیزم.
‫- خیلی خوب می‌شی. ‫- خیلی‌خب، خوبه.
‫فکر کنم خوشم بیاد. این...
‫- آره. ‫- آره.
‫- اوه، خیلی خوشحالم. ‫- آره، آره.
‫منم همین‌طور.
‫آره.
‫مووی کاتیج، مرجع دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ‫MovieCottage.com
‫برای اطلاع از آخرین آدرس سایت، مووی کاتیج را در تلگرام دنبال کنید ‫MovieCottage@