ارائه‌ اختصاصی از کانال تلگرامی سینما نگاه t.me/YisMovie
‫فارسی فیل‌آسفی t.me/PhilAsefi
‫مرد... دریا
‫مرد
‫دریا
‫دلت می‌خواد بچه‌دار شی؟
‫نه
‫الان نه
‫راستی؟
‫نه
‫عشق چرا
‫- اما بچه ‫ فعلا نه
‫چرا؟
‫باید صبر کنیم
‫صبر کنیم که چی بشه؟
‫مارتین، چیزی می‌خوای؟
‫چیزی می‌خوای؟
‫آره، کمی شیر
‫یک دنیا ممنون
‫امروز کار نمی‌کنی؟
‫چرا یه پُرتره نمی‌کشی؟
‫چقدر واقعی!
‫من؟
‫منظورت از «چقدر واقعی» چی بود
‫آدم یا واقعیه یا نیست دیگه
‫نه
‫نه، اشتباه می‌کنی
‫تو فریب‌خورده و غافلی
‫واقعیت سطوح مختلفی داره
‫واقعیت هزار تا مرحله داره
‫یعنی می‌گی چیزهایی هست ‫که واقعیت کمتر یا بیشتری داشته باشه؟
‫نه، همه‌چی به یک اندازه واقعیت داره
‫دسترسی ما به واقعیته که کمتر و بیشتر داره
‫یعنی به‌ش نزدیک‌تر ایم یا دورتر
‫و من این‌قدری به تو نزدیک ام که...
‫اونقدری که تمام و کمال
درکت بکنم
‫نمی‌تونی من رو تمام و کمال ‫درک کنی؟
‫هرگز
‫پس تمام و کمال دوستم نداری
‫برای همینه که هیچوقت به‌م نمی‌گی دوستم داری
‫دوست داشتن یعنی چی؟
‫یعنی که دل و زبان آدم ‫با هم یکی باشه
‫آره، همینه
‫و به زبون آوردن اون‌چه که در دل داری
‫گفتن چیزی که معناش رو نمی‌دونی
‫با هیچی نگفتن فرقی نداره
‫شاید...
‫اما اگه به همه‌چیز شک کنی، ‫دیگه نه کاری می‌کنی نه چیزی می‌گی
‫این‌جوری
‫این رو برای من می‌گی؟
‫آره
‫وقتی حرف می‌زنم، ‫یه چیزی رو به یه کسی می‌گم
‫اشتباه می‌کنی
‫بیا این‌جا ببینم...
‫نه
‫اگه خیال کردی همه‌چی با یه بوس حل می‌شه
‫تو می‌گی من هیچ کاری نمی‌کنم، ‫اما الان کردم
‫اگه پرتره لولا رو بکشی، ‫می‌بینی که هستی مستقل خودش رو به دست می‌آره
‫می‌دونم، اما شاید یه نفر دیگه هم باشه
‫زن‌ها برای تو جایگزین‌شدنی ان
‫آره، برای همینه که عوض نمی‌شم
‫حتی اگه یه نفر دیگه هم بود، ‫فرقی با اون نداشت
‫اما تو هیچوقت دست از جستجوی زن ایده‌آل ‫نمی‌کشی
‫تغییر، بی این‌که بفهمی این خودتی که
‫زن ایده‌آل رو می‌آفرینی
‫ترس تو از پایان عشق همون ترس از مرگه
‫[مارتین] هایدگر می‌گه تنها ‫چیزهای شگرف نیستند که پایانی شگرف دارند
‫کی؟
‫یه مارتین دیگه
‫کل زندگی‌ت شده نقل قول، ‫این‌ها مال کتاب‌هاست...
‫و زندگی...
‫- تو کتاب‌هاست ‫- عجب احمقی هستی
‫بعدا می‌فهمی...
‫عشق‌ ساخته دست نغمه‌سراهاست
‫با کتاب‌ها زاده شد و هر وقت هم که...
‫- کتابی نباشه، عشق هم می‌ره پی کارش ‫- قشنگ گفتی، عزیزم
‫شاید ما آخرین نسلی باشیم که عاشق می‌شیم ‫یا ازش حرف می‌زنیم
‫برای تو که این دو تا یکیه
‫تو که اون‌قدرها احمق نیستی. ‫فهمیدی چی گفتم
‫نگران نباش، «گرچن» ما ترکت نمی‌کنه...
‫مگر اینکه خودت بخوای
‫بعدش چیه؟
‫می‌رم ببینم
‫یه کم می‌خوای؟
‫خوب خوابیدی؟
‫- خوبه؟ ‫- آره
‫هیچوقت از بیدار شدن خوشم نیومد
‫اگه عشق اینه، برای هفت پشتم بسه
‫برای من لولایی در کار نیست
‫زن دوستمه و بس. همین
‫درباره او هم اشتباه می‌کنی
‫من دوست معشوقه‌ش ام. همین
‫تو که بهتر می‌دونی
‫نمی‌فهمم چرا همچین حرفی می‌زنی
‫عجب دیوانه‌ای!
‫نباید همچون فکری بکنی. محاله
‫راستی؟
‫خیال کردی کل شب، تو تنهایی به چی فکر می‌کنم
‫اون هم در حالی که تو زیر ستاره‌ها نشستی ‫و «اسیر» او شدی؟
‫اسیر نه عزیز من، گرفتار
‫به گمونت برمی‌گرده؟
‫آره، تا یکی دو رو زدیگه
‫اگه برنگشت چی؟
‫چرا برنگرده؟
‫نمی‌دونم
‫شاید چون عصبانیه
‫زده به سرت
‫با عشقی که به تو داره دست از آزار من ‫برنمی‌داره
‫آزار؟
‫آره، دارم عاصی می‌شم
‫آخه این که معنایی نداره
‫همیشه احساس می‌کنم که ‫او مثل پرنده‌ست...
‫و آماده پریدن و رفتن
‫خوشبختانه...
‫اگر غیر از این بود که دوستش نداشتی
‫عشق چیزی بیش از این نیست:
‫ترس از دیگر دوست داشته نشدن
‫نه...
‫خیلی چیزهای دیگه هم هست
‫میلیون‌ها چیز دیگه
‫خیلی چیزهای دیگه
‫عشق یعنی...
‫هر آنچه که به زبون نمی‌آد
‫شکی نیست
‫به حرف من گوش نکن. ‫من یه کلبی‌مسلک پیر ام
‫چی هست؟
‫- چی؟ ‫- کلبی‌مسلک چیه؟
‫ یونانی‌های همیشه بر حق [کلبی‌مسلک بودن]
‫امروزی کسی کاری به کار حق نداره
‫تنها چیزی که می‌خوان...
‫چیه؟
‫خب...
‫عشقه، عشق، عشق؟
‫من رو زیاد دوست نداری، نه؟
‫نه زیاد. نه
‫اما من دوستت دارم
‫سر درنمی‌آرم
‫می‌خواستم بگم خوشحال ام که این‌جایی
‫چون که اگر تو این‌جا نبودی من هم نبودم
‫و نه این‌ها پیش می‌اومد ‫و نه اون‌ها این‌جا بودن
‫با این حال این‌جا هنوز بهشته، نه؟
‫موندم آخرش کجاست
‫عجله داری؟
‫نه...
‫اما می‌ترسم
‫چونکه تو خوشحال ای
‫اگه خوشحال بودی که نمی‌ترسیدی
‫خوشحالی چیزی جز این نیست:
‫ترس از دیگر خوشحال نبودن
‫نه
‫خیلی چیزهای دیگه هم هست
‫شاید...
‫اما از من نشنیده بگیر
‫من یه پیرزن سینیستر ام ‫ سینیک به معنای کلبی را با سینیستر اشتباه می‌گیرد
‫چی؟
‫سینیستر
‫سینیسترها یونانی‌های همیشه بر حق بودن
‫سینیستر به معنای «ناخجسته»‌ست
‫آره
‫درسته، من هم ناخجسته ام
‫جدی هم هستم
‫جرارد همچین حرفی زد
‫بین ناراحت و جدی چه فرقی هست؟
‫جدی به معنای ناراحت نیست
‫جدی یعنی:
‫وقتی که خوشحالی، بدونی دلیلش چیه
‫داستان یه مرد سالخورده‌ هست
‫که نشسته روبروی پنجره
‫و منتظر معشوقه‌شه
‫یک روز می‌میره، اما اهمیتی نداره
‫خیلی، خیلی قشنگه
‫دائم تعریف تو رو می‌کردیم
‫خیلی تو رو دوست داریم
‫پدرمادر ایم دیگه، دوستت داریم
‫متوجه ای؟
‫زندگی همینه. بعدا قشنگ‌تر هم می‌شه. ‫حالا می‌بینی
‫پسر قشنگی می‌سه
‫تو قشنگ و خوش‌فکر بارش آوردی
‫خیلی مهربونه. خیلی دوستش داریم
‫پس‌فردا هنوز این‌جایی؟
‫آره
‫بعدش چی؟
‫من همیشه همین‌جا ام
‫از کجا می‌دونی؟
‫می‌دونم چون خودم می‌خوام
‫توماس، بیا این‌جا!
‫ژاکتت رو بپوش، سرده عزیزم!
‫بیا پیش مامان‌بزرگ
‫نه؟ خوبه. ‫سرما می‌خوری ها
‫برای توئه...
‫آره
‫زودی می‌بینمت!
‫خداحافظ، توماس!
‫آه، مسخره...
‫بریم؟
‫چیزی نیست
‫بیا بریم
‫چرا توماس رو نیاریم پیش خودمون؟
‫خوشحال‌تر می‌شه
‫- نمی‌شه؟ ‫- چطور؟
‫چون مادربزرگش نمی‌سپردش دست من
‫یعنی که چی؟
‫همچین حقی نداره. ‫تو مادرش ای
‫کسی نمی‌تونه پسرت رو ازت بگیره
‫کاغذبازی داره، بحث ملیته. پیچیده‌ست
‫ملیت چه ربطی به این قضیه داره؟
‫تمومش کن
‫فقط می‌خوام بدونم
‫من رو دوست داری؟
‫آره
‫چقدر؟
‫خیلی
‫«خیلی» که نشد جواب
‫ماکارونی رو هم می‌شه خیلی دوست داشت
‫نه
‫تو زبون فرانسوی
‫فقط آدم‌ها رو می‌شه خیلی دوست داشت
‫من «آدم‌ها» نیستم
‫قبول دارم
‫پس دیوانه‌وار... دوستت دارم
‫عین مجنون
‫نمی‌خوام
‫چون این‌طوری اگه عاقل بشی من ‫ رو هم دوست نداری
‫پس بگذار بگم که می‌میرم برات
‫یعنی که چی؟
‫یعنی تا وقتی بمیرم دوستت دارم
‫یعنی که... دوستت دارم...
‫تا روز مرگ...
‫فراتر از مرگ...
‫فراسوی مرگ...
‫به‌ش گفتم وسایلش رو جمع کنه
‫ باورت می‌شه؟
‫اما چیزی که آدم اصلا باورش نمی‌شه خود ‫یاروئه
‫قسم می‌خورم
‫البته به نحوی آرام‌بخشه
‫تو دیدی‌ش
‫مو داره تا این‌جا، کثیف، دُم اسبی، انگشتر
‫جلیقه چرمی، چکمه گاوچرونی
‫می‌دونی دراومده چی می‌گه؟
‫«باشه، رفیق»، جان خودم
‫دروغ نمی‌گم
‫«باشه، رفیق. وسایلم رو جمع می‌کنم»
‫یه جور مَنِش خارجِ شهریه، اما «باحال»
‫مثلا... «من با حال ام»، «تو باحال ای»
‫«همه‌چی خوبه»
‫باورنکردنیه
‫دنیا هم که فروبریزه ‫و دل و روده‌ی ملت...
‫بریزه روی سنگ‌فرش و ‫وحشیانه لگدمال بشه...
‫باز درمی‌آد که: «باشه، رفیق»
‫فکر نکنم
‫جان خودم باورم نمی‌شه
‫«باشه، رفیق»
‫مثل اینه که یه سوراخ وسط...
‫مثلا یه چاه باشه، که ته‌ش معلوم نیست
‫بعد من کل روز دورش بچرخم ‫و با خودم بگم:
‫فقط داخلش رو نگاه نکن
‫حتی یه نیم‌نگاه هم به‌ش نکن
‫مبادا بیفتی
‫حال تو چطوره؟
‫خوب ام
‫من که از شر همچین موردی خلاص شدم. ‫بهتر
‫نه برام نامه نوشته. ‫نه زنگی زده
‫حتی یه تماس کوچولو
‫اینجوریه که
‫عشق می‌آد و می‌ره... ‫و تو هم نمی‌فهمی چرا
‫به هرحال
‫تو خیلی برای من مهم ای
‫باهم دوست می‌مونیم
‫از دفعه اول بهتر از آب درمی‌آد، ‫چطوره بگیم، «باشه، رفیق»
‫خیلی اشتباه می‌کردی
‫اشتباه؟
‫می‌گفتی زن‌ها هیچ‌وقت نمی‌رن
‫درسته
‫و تازه شاید این رو هم اضافه کنم، ‫برای اینه که سرخورده می‌شن
‫می‌رن، چونکه ما دیگه دوست‌شون نداریم
‫آره، همچین چیزی
‫اگه دوست‌شون نداشته باشیم
‫مثل آشغال می‌اندازن‌مون دور
‫دقیقا
‫تنها مسئله اینه که
‫ما نمی‌دونستیم که دیگه دوست‌شون نداریم
‫می‌تونستن به‌مون هشدار بدن، ‫تا حداقل این‌قدر جا نخوریم!
‫هشدار که می‌دن، ما زیاد تیز نیستیم
‫آره
‫داستان چیه؟
‫دو ماه صبر کن، ‫دیگه یک دونه‌شون رو هم نمی‌بینی
‫ظرف یک ماه دیگه دوستش نخواهی داشت
‫چطور او قبل از من این رو می‌دونست؟
‫چونکه او مرد نیست، زنه
‫زن‌ها حساس ان
‫و...
‫خیلی سریع!
‫آره، سرعت‌شون بامزه‌ست
‫فردا همین‌جا می‌بینمت، همین ساعت؟
‫نه... یه قراری دارم
‫پس باشه بعدش
‫نمی‌دونم... سعی می‌کنم...
‫سعی‌ت رو بکن... برای من خیلی حیاتیه
‫امشب به‌م زنگ بزن
‫اگه شوهرم جواب داد بگو برای صندلی زنگ زدی
‫خداحافظ
‫دیرم شد
‫جرارد...
‫بریم بیرون یه قهوه بزنیم؟
‫الو؟
‫بله
‫من ام
‫- تویی؟ ‫- بله، من ام
‫کسی پیشت نیست؟
‫چی؟
‫گه‌ش بگیرن، هیچی
‫کل حرفت همین بود؟
‫خب... تو زنگ زدی
‫حتم یه حرفی داری، هان؟
‫آره...
‫حال‌ت چطوره؟
‫خوب ام... تو چی؟
‫من هم همینطور
‫خوبه
‫خب... خوبه که جفت‌مون خوب ایم
‫آره
‫خبری نیست؟
‫چه خبری؟
‫هیچی...
‫یک نفسی می‌آد ‫(در اصل: زندگی می‌کنم)
‫تو چی؟
‫یه نفسی می‌آد
‫پس خوبه. ‫برای همه این‌جوری نیست
‫چی؟
‫هیچی
‫بیخیال...
‫ببخشید!
‫می‌شه باز هم به‌ت زنگ بزنم؟
‫آره، حتما. چرا که؟
‫پس... باز به‌ت زنگ می‌زنم
‫به‌ت زنگ می‌زنم
‫خیلی، خیلی دوستت دارم
‫آره...
‫زندانه
‫تا وقتی که آزاد شه ‫می‌خوای این‌جا زندگی کنی؟
‫می‌خوام تا وقتی که دیگه من رو نخوای، ‫این‌جا زندگی کنم
‫یعنی، تا ابد؟
‫تا ابد
‫تموم شده!
‫این‌جا دستمال توالت پیدا نمی‌شه؟
‫چرا خب؟
‫تموم کردم
‫جرارد...
‫بیا نگاه کن
‫هروئینه
‫چی؟
‫هروئین
‫چطوری؟
‫خوب ام
‫چخبر؟
‫ماریان برگشته
‫- آه، راستی؟ ‫- آره
‫- پس حتما خوش‌حال ای ‫- آره
‫خوش‌حال شدم. ‫پس دیگه هم‌دیگر رو نمی‌بینیم
‫نه
‫هروقت دل‌ت خواست بیا سراغم، خب؟
‫باشه
‫خداحافظ!
‫الو؟
‫کی؟
‫پیش ماریان ام
‫صبر کن... ازش می‌پرسم
‫ماریان
‫لینداست
‫می‌شه بیاد این‌جا؟
‫چرا که نه؟
‫ماریان
‫بگذار لیندا رو به‌ت معرفی ‌کنم
‫لیندا... ماریان
‫شب خوش! حال‌ت چطوره؟
‫شب خوش!
‫برو به‌ش بگو بیاد
‫چی؟
‫بگو بیاد با ما بخوابه
‫برو به‌ش بگو!
‫دلش نمی‌خواد
‫می‌گه دلش تو رو می‌خواد
‫پیش من بمون
‫چرا نمی‌آیی پیش ما؟
‫دلم نمی‌خواد
‫به‌م گفت، ولی قبول نکردم
‫بمون پیش من، بعدا می‌ری پیش اون
‫من امشب می‌خوامت
‫نگاه کن...
‫کبودی‌ها رو ببین، کتکم می‌زنه
‫عجب حرومزاده‌ای!
‫خب، اگه براش خوشاینده...
‫حالا بُکُن من رو!
‫نمی‌تونم
‫خب پس، کارمون تمومه
‫دو تایی کیف کنید
‫آوردی؟
‫همه‌ش همینه؟
‫پولم رو پس بده
‫چیزی برام نمونده
‫داری می‌گی 500 فرانک دادی به‌ش؟
‫طبیعیه
‫طبیعی، طبیعی
‫جز این حرفی نداشتی؟
‫من دارم داغون می‌شم، بعد به نظر تو طبیعیه؟
‫آروم باش!
‫هیچوقت لَنگ نمی‌مونیم
‫پول چی می‌شه؟
‫پول هم همین. یه راهی پیدا می‌کنیم
‫ندیدی اون‌جا چی نوشته؟
‫می‌خوان گاز رو قطع کنن
‫- مهم نیست ‫- برق رو هم همین‌طور
‫مهم نیست
‫به خیالت می‌تونیم پولش رو بدیم؟ ‫می‌دونی چقدر برامون مونده؟
‫نمی‌دونم. مهم نیست
‫بفرما! از حالا قطع شده
‫از سرما، گرسنگی، و خماری می‌میریم
‫اون هم تو تاریکی، اما مهم نیست
‫پس چی مهمه؟
‫هیچی
‫- چیزی که مهمه... ‫- چیه؟
‫اینه که یه روز، ‫دیگه همدیگر رو دوست نداشته باشیم
‫چون عشقه که گرم‌مون می‌کنه
‫به‌مون روشنایی می‌ده
‫و سیر و نشئه‌مون می‌کنه
‫دقیقا
‫چقدر دقیق عشق رو معنا کردی
‫دقیق‌ترین چیزی که تا حالا شنیدم
‫واقعا به حرفی که می‌زنی باور داری؟
‫البته
‫یعنی راستی راستی دوستم داری؟
‫معلومه
‫وگرنه خیلی وقت پیش مرده بودی
‫می‌دونی، به نظرم که درسته
‫من چی؟ به نظرت من راستی راستی دوستت دارم؟
‫- سندش... ‫- چیه؟
‫اینه که هنوز زنده ام
‫به نظرم این خیلی درست نیست
‫چرا سعی نمی‌کنی...
‫دارم فکر می‌کنم...
‫سعی کن دیگه من رو دوست نداشته باشی
‫حالا می‌بینی...
‫خیلی خوب
‫سعی می‌کنم
‫بس کن
‫همین‌طوری‌ش احساس گندی دارم
‫مزخرف نگو، خب؟
‫پس من می‌میرم
‫آخرش واقعا می‌میرم
‫حالا چی می‌گی؟
‫هیچی...
‫«پاریس، سه‌شنبه، 15م آپریل»
‫«ماریان»
‫«دوستت دارم، ماریان»
‫«ترکت می‌کنم تا به واکنش دادن وادارمت»
‫«زنده باشی اما دور، ‫راضی‌ترم نا نزدیک باشی و مُرده»
‫«دلم نمی‌خواد بعدا شک و تردیدی داشته باشی»
‫«همیشه دوستت خواهم داشت، همیشه»
‫«جرارد، با عشق»
‫برگشته آلمان
‫پاکت رو ببند و نامه رو نگه دار
‫اگه اتفاقی برای من افتاد، بده به‌ش
‫خوش ندارم خیال کنه آدم حرومزاده‌ای ام
‫به‌ش گفتم داری می‌ری
‫آره، اما نه به اون دلیلی که ‫فکر می‌کردی
‫می‌دونی تو زندگی چی مهمه؟
‫موسیقی
‫کلمات رو می‌شه تغییر داد، ولی موسیقی ‫همونی که هست می‌مونه
‫و من موسیقی بارَمه
‫تو گُه بارته... تلخ می‌شی، ‫خسته می‌شی، پیر...
‫تنها چیزی که بارته همینه
‫ببخشید ولی اتفاقی که برای من افتاده، ‫قدرت‌مند، جدی و زیباست
‫چیزی نیست که ‫بتونی برای موسیقی‌ت بنویسی‌ش
‫آره...
‫یه لحظه صبر کن
‫برای چی؟
‫زمان...
‫حالا می‌بینی...
‫همه‌ش همین رو می‌گی
‫تو اگه دلت می‌خواد، منتظر بمون...
‫تو همین فاصله من به زندگی‌م می‌رسم
‫خداحافظ!
‫حال‌ت خوبه؟
‫چرا نباشه؟
‫همه‌چی روبراهه؟
‫نه...
‫نمی‌خوام حرفش رو بزنم. ‫ارزشش رو نداره
‫سلام!
‫قهوه می‌خوری؟
‫نه
‫من دوست کاترین ام
‫غذا می‌خوری؟
‫آره
‫نوش!
‫بد نیست
‫نرمه
‫با چنگال بریده می‌شه
‫خیلی خوب...
‫ممنون!
‫یه کمی هم این‌جا
‫ممنون!
‫خیلی خوب...
‫می‌شنوی؟
‫نه، چیزی نیست
‫- بفرمایید... ‫- ممنون!
‫- الو؟ ‫- من ام، ماریان
‫می‌تونی بیایی؟
‫- ناراحت ام، تنها ام ‫- کیه؟
‫ماریانه، کافه‌ست، همین روبرو
‫تو برو... من نمی‌خوام ببینمش
‫- می‌تونی صبر کنی؟ دارم می‌آم ‫- آره
‫چطوری؟
‫می‌شه من هم از همین داشته باشم؟
‫با چی اومدی؟
‫با قطار
‫با قطار؟
‫کسل‌کننده‌ست
‫ممنون
‫خیلی سخت نیست؟
‫مارتین این رو از طرف تو داد به‌م
‫[بیماری] گَندخونی داشتم
‫ای بابا...
‫درمانش کردن
‫حالا دیگه درمان این چیزها هم پیدا شده
‫حالا بهتری؟
‫آره، بهتر ام
‫می‌دونی چیه؟
‫دیگه از اون کوفتی نمی‌زنم
‫فقط همون قرص‌هایی که به‌م دادن
‫حالا عین تو، پاک می‌مونم
‫خوبه
‫آره، خوبه
‫بچه‌ت پسر بود یا دختر؟
‫پسر
‫یادته به‌م می‌گفتی تا ابد دوستم می‌داری؟
‫آره
‫چرا حالا می‌پرسی؟
‫نمی‌بینی چطور باهام حرف می‌زنی؟
‫انگار که مامان‌بزرگت ام
‫این‌قدر پیر شدم؟
‫این‌قدر از زندگی تو بیرون افتادم؟
‫بس کن! فقط داری این‌ها رو می‌گی ‫که یه چیزی گفته باشی
‫همین‌طوری می‌ری پایین‌تر و پایین‌تر
‫خیلی خوب، بریم؟
‫گوش کن، بیا بریم هتل
‫آلین خوش نداره بیایی خونه
‫اگه یه مدت پیشم می‌موندی ‫خیلی خوب بود
‫نمی‌تونم
‫برو یه چیزی بخور و بعدش بیا
‫نه، نمی‌تونم
‫فردا می‌بینمت
‫ببخشید مزاحم شدم
‫نگران بودم. من آلین ام، همسر...
‫جرارد نیومده، گفتم شاید شما ‫دیده باشیدش
‫جِدا؟
‫ببخشید که مزاحم شدم
‫دیگه دوستش نداری؟
‫نه، طوری نیست. من نمی‌شناسمت ‫با این حال معذب شدم
‫اگه بخوای می‌تونیم دیدار کنیم
‫خداحافظ
‫بله؟
‫آلین زنگ زد
‫دنبالت می‌گرده
‫الان به‌ش زنگ می‌زنم
‫این هُتلت حال‌به‌هم‌زنه
‫آره، اما دست کم گرون نیست
‫این تخت سوسک داره. ‫دیشب قبل خواب دیدم‌شون
‫می‌ریم یکی دیگه
‫اما دوره ها
‫ارزشش رو نداره
‫من فردا می‌رم
‫خیال نمی‌کردم این‌ شکلی باشی
‫پس چی؟
‫تصور می‌کردی شبیه خودت باشم؟
‫آره... شاید
‫می‌دونی
‫تصور تغییر کردن آدم‌ها دشواره
‫از این نظر که با کسی غیر از خودت باشن؟
‫شاید، نمی‌دونم
‫هر چه می‌خواهد دل تنگت بگو
‫آره، شاید همین باشه
‫فقط دلم می‌خواست به‌م بگی
‫جرارد از چه نظر عوض شده
‫هیچوقت درباره تو حرف نمی‌زنه
‫با تو خوشحال بود؟
‫شاید، من خیلی خوشحالش نمی‌کردم
‫آخه اون دوران فرق داشت
‫یعنی چی؟
‫یعنی شاید زیاد به شادی نیازی نداشتیم
‫شاید خیلی دنبال شادی نبودیم
‫پس دنبال چی بودین؟
‫قهرمان‌ بودنْ
‫دگرگون کردن زندگی، شاید
‫آه، پس این‌جوری بود؟
‫و حالا دیگه نمی‌خواد قهرمان باشه
‫یا زندگی‌ش با یکی مثل من رو دگرگون کنه
‫تو از اولش می‌خواستی جر و بحث کنی
‫اما سودی به حال‌ت نداره
‫اگه سودی داشت از پسش برمی‌اومدم، ‫اما گمون نکنم فرقی بکنه
‫گذشته رو هیچ‌کارش نمی‌شه کرد
‫شاید هم خیلی خوشحال بودیم
‫شاید قهرمان بودیم...
‫شاید هم نه
‫در هر صورت، قرار نیست بفهمی
‫همون‌طور که ما نفهمیدیم
‫بودیم و نبودیم
‫همین
‫چه پایان‌بندی خوبی
‫- خدا نگهدار هروئین (شیرزن) ‫- ایهام قشنگی داشت
‫حساب می‌کنی؟ من پول کافی ندارم
‫- پس چیزی عوض نشده ‫- نه، نشده
‫سلام، ماری!
‫چطوری؟
‫سلام، چطوری؟
‫- خوب ام. ایشون جرارده ‫- سلام
‫ما همدیگر رو می‌شناسیم؟
‫آدرین... آلین... جرارد
‫ببخشید، من باید برم
‫خداحافظ
‫از دوستانمه
‫چه خوب شد زنگ زدی
‫خوشحال شدم دعوتم رو پذیرفتی
‫راستی؟
‫اولش که این‌جوری باشه، معلوم نیست ‫آخرش چطوریه
‫کِی؟
‫هر وقت باهم بخوابیم
‫راستی؟
‫بعد از آخرین قرارهامون باز هم تو فکرم بودی؟
آره
‫زیاد؟
‫یعنی چی که «زیاد»؟
‫زیاد
‫راستی که حال‌به‌هم‌زنی
‫نه، طبیعیه
‫- تو چی؟ ‫- من هم همین‌طور
‫«زیاد»؟
‫خوشایند
‫ببین کی این‌جاست
‫- چطوری؟ ‫- خوب ام
‫- ببخشید که اطلاع ندادم ‫- عیبی نداره، درک می‌کنم
‫- چی رو درک می‌کنی؟ ‫- این که نمی‌خواستی اطلاع بدی
‫گاهی این‌جوری می‌شه دیگه
‫این‌جوری می‌شه؟ «این‌جوری» یعنی چی؟
‫اینکه می‌دونی باید چه کار کنی ‫اما نمی‌کنی
‫خیلی خوب...
‫راست می‌گی... ساده‌ست
‫- همین؟ نمی‌پرسی چه می‌کردم؟ ‫- نه
‫اگه نخوای به‌م بگی، نمی‌پرسم
‫- نگو درک می‌کنی چون... ‫- خب می‌کنم دیگم
‫- بیا من رو بزن... ‫- بسه! ای گه‌ش بگیرن
‫ماریان مُرد
‫آخه چطوری؟
‫داشته دوچرخه‌سواری می‌کرده
‫جنازه‌ش رو کنار جاده پیدا کردن
‫یعنی تصادف کرده؟
‫نه...
‫حالش خوب نبوده
‫معلوم نیست
‫رفته بوده ایبیزا، می‌دونستی؟
‫آره، آره
‫می‌دونم
‫همین الان به‌م زنگ زدن
‫نقاشی چطوره؟
‫همه کارهام رو می‌فروشم
‫نون تو روغن نیست، اما کفگیر هم ته دیگ نیست
‫حد وسط
‫اموراتم با نقاشی می‌گذره
‫آدم دیگه چی بخواد؟
‫نمی‌دونم یادت می‌آد یا نه
‫اون‌وقت‌ها که بیشتر دیدار می‌کردیم
‫همین‌جوری دست‌هامون رو باز می‌کردیم ‫و همه‌چی تو آغوش‌مون بود
‫عشق... شکوه
‫شادی... پول
‫استعداد
‫این روزها همه‌چی وارونه شده
‫باید آغوشت رو ببندی و سفت کیپ کنی
‫تا زندگی اون‌چه رو که سفت نگه نداشتی ‫ازت نگیره
‫تو چی؟
‫من یه پسر دارم
‫آه، آره، درسته
‫چند سال‌شه؟
‫شش ماه... و نیم
‫داشتن یه پسربچه، ‫عجیب زندگی آدم رو عوض می‌کنه
‫حتی نوشیدنی هم تعارفت نکردم. چی می‌خوای؟
‫چیزی که شنیدم راستیت داره؟
‫اینکه یه شخص مهمی رو از دست دادی؟
‫ممکنه
‫یعنی چی که «ممکنه»؟
‫چیزی که گفتی ممکنه، راستیت داره
‫اما الان نمی‌خوام درباره‌ش حرف بزنم
‫درسته
‫آدرین
‫چه کفش‌های قشنگی داری
‫آره، اما حس بدی به‌م می‌دن
‫دفعه بعد با همین کفش‌ها ترتیبت رو می‌دم!
‫اگه ترکم کرده بودی بهتر بود
‫چی؟
‫خیلی هم خوب شنیدی چی گفتم
‫تا یه مدت، برو پیش اون زندگی کن
‫و هروقت حال‌ت به هم خورد برگرد
‫چون نمی‌تونم ندیدنت رو تاب بیارم
‫چطور این‌قدر از خودت مطمئنی؟
‫از خودم مطمئن نیستم، اما از تو چرا
‫وقتی باهات آشنا شدم حال و روز خوبی نداشتی
‫من همون چیزی رو که بودی دوست داشتم
‫نه چیزی که یک روز می‌تونستی باشی
‫من خیلی باهوش و فرهیخته نیستم
‫اما می‌دونم یه مرد زنی که ‫این‌جوری دوستش داره رو ترک نمی‌کنه
‫بله. من خانم تو ام
‫همسرت. ضعفت
‫تو هم پاش بیفته خوب سلیطه‌ای می‌شی ها
‫هر وقت که صلاح بدونم
‫بلکه این‌جوری چشمت به مشکلات باز شه
‫- اگه با تو بمونم فقط محض خاطر بِنه ‫- معلومه!
‫بن برای من هم مهمه
‫خودت این‌طوری خواستی
‫بچه داشتن که مثل سیب‌زمینی خریدن نیست
‫تو می‌خواستی من مادر بچه‌ت باشم
‫به نظرت چرا؟
‫که آزادتر باشی؟
‫که هروقت دلت خواست جیم بشی؟
‫یا از این مطمئن باشی که هیچوقت ‫نمی‌تونی ترکم کنی؟
‫- من دارم عوض می‌شم، آلین ‫- نه
‫چرا، همین‌طوره
‫ببین من همه این حرف‌ها رو می‌زنم ‫چون دوستت دارم
‫و فکر می‌کنم که به صلاح خودته
‫آه، انگار که دارم ‫به حرف‌های مامانم گوش می‌دم
‫آره، همین‌طوره
‫پس این‌جوریه، می‌ری؟
‫یادت نره بری مهدکودک دنبال بن!