ارائه‌ اختصاصی از کانال تلگرامی سینما نگاه t.me/YisMovie
فارسی فیل‌آسفی t.me/PhilAsefi
‫نشونت می‌دم
‫هرچی رو که می‌تونستم جمع و جور کردم
‫سندرین سرم داد کشید
‫می‌خواسته همه رو ببری
‫اسمشون رو گذاشتم صندوق اندوه
‫این‌جا این...
‫این رو دیدی؟
‫مرگ اندوه‌بار یک مدل برجسته
‫اشعارش رو پیدا کردم
‫پاک هپروتیه
‫سورئالیستی
‫نامه‌های تو
‫دو تا هم از طرف اون به تو
‫به تنگ آورددت
‫کی می‌دونه این‌جا کجاست و اون‌ها کی ان
‫یادت می‌آد؟
‫پیش از اینکه من برم انگلیس
‫بلوز لعنتی
‫تو من رو تا فرودگاه رسوندی
‫بلوز، بلوز
‫گونه‌هاش باید این‌قدر قرمز باشه؟
‫داره دندون درمی‌آره
‫- سندرین سر کار می‌ره؟ ‫- تو یه فروشگاه، نیمه‌وقت
‫- دوستش نداره؟ ‫- داره
‫اینکه مجبوره کار کنه رو مخمه
‫به هر حال، می‌گذرونیم
‫کار خودت چطور پیش می‌ره؟
‫کارهْ خودش تموم شده
‫می‌دونم. منظورم... تهیه‌کننده‌س
‫هنوز تهیه‌کننده پیدا نکردم
‫یکی‌شون جای امیدواری داره، آخرین نفره
‫هرچی تهیه‌کننده تو پاریس بود دیدم
‫اگه از این‌یکی هم چیزی درنیاد...
‫چجور آدمیه؟
‫گنده
‫شاید برای این فیلمی یکمی زیاده گنده باشه
‫اما خب نظرش جلب شده
‫نسبت به خودم. هنوز متن رو نخونده
‫می‌ترسم عین بقیه واکنش بده
‫اما خب، معلوم می‌شه
‫دارم دست آخرم رو بازی می‌کنم
‫ممنون
‫نگران نباش، من عمرا باخت نمی‌دم
‫یکی هست که می‌تونی باهاش دیدار کنی. ‫آشنای مامانمه
‫اهل فیلم نیست اما مایه داره
‫آدم باحالیه. اهل هنره
‫تو کار ماشین قدیمیه
‫شماره‌ش رو به‌ت می‌دم
‫باشه، دنیا رو چه دیدی
‫چاس
‫این هم موبایلش. ‫خیلی هم دم دست نیست
‫06 22 67 71 71
‫- بفرما ‫- تو هم دستت تنگه
‫خیالی نیست، اونقدری دارم که گیر نکنم
‫مرسی
‫فرانسوا موژه بود ها
‫- نگاهش نکن ‫- اون نگاهت کرد
‫سرش رو چرخوند!
‫- حالا چی؟ ‫- حالا نه
‫یه قهوه مهمونتون کنم؟
‫خب، باشه
‫الان داشتین به من می‌خندیدین؟
‫- زل زده بودی به من ‫- نه!
‫از این گذشته، ما رهگذرها رو دست نمی‌اندازیم
‫خوب شد، وگرنه ضربه می‌خوردم
‫جدی؟
‫آره، آخه شوخی سرم نمی‌شه
‫من شناختمت. ‫فیلم جدیدت رو همین هفته پیش دیدیم
‫تو یه دوره آثار [پخش شد]. ‫دوستش داشتیم
‫ممنون
‫مگه نه، فلورا؟
‫خیلی سوزناک بود، اما قوی
‫شما دو تا چه می‌کنید؟
‫ما بازیگر ایم. ‫من عضو آکادمی لومن ام
‫دوستم باتجربه‌تره، روی صحنه بوده
‫شاید یه تور برگزار ‫کنیم اما هنوز معلوم نیست
‫یعنی، نه به داره نه به بار
‫- دوست‌های خوبی هستین؟ ‫- چه جور!
‫- خیلی وقته هم رو می‌شناسین؟ ‫- پارسال آشنا شدیم
‫اسمت چیه؟
‫لوسی
‫من یه زندگی آروم و معمولی دارم
‫پدر و مادرِی که دوستم داشتن
‫دوست‌پسری که وقتی اون‌ها ‫می‌رفتن بخوابن قایمش می‌کردم
‫ زندگی شسته‌رفته‌ای داشتم
‫بدون کشمکش
‫با یکی زندگی می‌کنم
‫باهم نیستیم، اما هنوز باهاش...
‫- زندگی می‌کنم ‫- آها، تو یه خونه
‫متوجه ام
‫پانزده سالگی آشنا شدیم. ‫اما هنوز به هم نیاز داریم
‫من اولین نمایشنامه‌م رو تو 15 سالگی نوشتم
‫و به اولین فیلمم تبدیل شد
‫می‌‌دونستم از پسش برمی‌آم ‫اما نمی‌دونستم چطوری
‫وقتی تو اتوبوس مدرسه بودم
‫کارگردانی کردن بازیگرها رو تصور می‌کردم
‫به‌شون می‌گفتم چی می‌خوام و این حرف‌ها
‫می‌دونستم یه روزی انجامش می‌دم
‫یه داستان نوشتم
‫حالا دنبال تهیه‌کننده ام
‫می‌‌خوای تست بدی؟
‫راست می‌گی؟
‫همینه
‫عنوان کاریه
‫"بی‌گناه وحشی".
‫- داستانش واقعیه؟ ‫- نه
‫خودم ساختمش
‫البته که...
‫هر داستانی کمی حقیقت رو در بر داره
‫مطمئنی باید بری؟
‫آره، اینطوری بهتره. ‫گفتم شب برمی‌گردم
‫فردا آزمون بازیگری دارم
‫کمکم کن
‫بله؟
‫- آقای موژه؟ ‫- بله
‫آقای هوتن می‌خوان ببینندتون
‫بفرمایید
‫فرانسوا! چطوری؟
‫بیا داخل
‫باید باهات روراست باشم
‫فیلم‌های تو همیشه به چشم من...
‫چطور بگم...
‫ناقص می‌آن
‫انگار که هم دستور رو ‫داشته باشی هم مواد لازم رو
‫اما آخرش بشقاب خالی باشه
‫اگرچه، همه‌شون رو ندیدم
‫اصلا و ابدا
‫گرچه
‫به‌ت ایمان دارم
‫احساسم این‌طوریه که
‫بالاخره اون فیلم محشری رو که همه ‫چشم‌براهش هستیم می‌سازی
‫حاضرم رو بعدیه شرط ببندم
‫همونی که قراره باهم بسازیم
‫چی می‌گی؟
‫می‌دونم، شاید با من هم‌داستان نباشی
‫پیشنهاد من اینه
‫من فیلم‌نامه‌ت رو نخواهم خوند
‫تو کارگردان اعجوبه‌ای هستی
‫فیلم‌نامه برات مثل یه کاغذ سفیده
‫یه بوم، درسته یا نه؟
‫- آره، اما با این پروژه... ‫- ترجیح می‌دم خودت داستان رو بگی
‫با زبون خودت
‫بگو ببینم می‌خوای چه کنی؟
‫می‌خوام یه فیلم ضد-هروئین بسازم
‫ببخشید
‫ممکنه بعدا زنگ بزنی؟ ‫الان درگیرم
‫هیچ تماسی وصل نشه
‫ببخشید، بعضی‌ها روزی پونزده بار زنگ می‌زنن
‫داشتی می‌گفتی
‫می‌خوام یه فیلم ضد-دوا بسازم
‫یه فیلم ضد-مافیا
‫- که این‌طور ‫- روی این کار می‌کنم
‫جالبه
‫حتی، معرکه!
‫کی می‌خوای کلید کار رو بزنی؟
‫مهم نیست کجای سال باشه
‫مهم‌ترین چیز شروعِ کار با گروهه
‫و برای این کار به پول نیازه
‫چقدر نیاز داری؟
‫یه دستیار بدردبخور گیر آوردم
‫باید دستمزدش رو بپرسم
‫100000 افاقه می‌کنه؟
‫عالی می‌شه. می‌تونم کلید آماده‌سازی رو بزنم
‫ایوون؟ میشه یه چک در وجه ‫آقای فرانسوا موژه بکشی؟
‫100,000 فرانک
‫نه. خب، آره
‫بدون قرارداد. تو تهیه مقدماته
‫موژه
‫ممنون
‫بعدا راست و ریسش می‌کنیم
‫داره چک رو می‌نویسه
‫باشه
‫یک دقیقه ببخشید
‫یه چیزی هست که باید ترتیبش رو بدم
‫- قربان؟ ‫- هیچی...
‫- یه قراری داشتم... ‫- کسی این‌جا نیست
‫همه رفتن
‫شما هم تشریف ببرید
‫شما هم تشریف ببرید، قربان. ‫کسی این‌جا نیست
‫همه‌ش همین نیست، بابا
‫اون‌روزی زنگ زدم
‫دوباره برگشتم تا تکلیفم رو معلوم کنم
‫من رو بین جلسات دید
‫خیلی گرم، یک‌رنگ. ‫فروتن به نظر می‌اومد
‫و بابت اون روز متاسف بود
‫یجورایی سر اون دختره ‫که پشت گوشی بود داد کشید
‫و جلوی چشم من ازش خواست ‫یه چک صدهزارتایی بکشه
‫طی ملاقات بعدی شُل کردم
‫و رفتم بیرون منتظر باشم
‫بیست دقیقه بعد، سر و کله دو نفر پیدا شد
‫یکی از روبرو و یکی هم گفت:
‫"فرانسوا موژه" راستش رو بگو
‫- مسخره‌ست ‫- باورنکردنیه
‫کیه این بابا؟ دیوانه‌ای چیزیه؟
‫باید دخلش رو بیاری
‫نه، یه تهیه‌کننده معروفه ‫که فیلم‌های گنده‌ای ساخته
‫عجیب اینه که تو آخرین اطلاعیه رسمی‌ش
‫گفته که تهیه‌کننده فیلم بعدی منه
‫خوندمش
‫مضحکه!
‫گمونم فقط می‌خواد آوانگارد به نظر بیاد
‫کلبی‌مسلکه
‫تهیه‌کننده‌ی درخور تو نیست، نه؟
‫گمون نکنم
‫هنوز نگفتی درباره چیه
‫می‌دم خودت بخونی
‫یالا، داستان رو تعریف کن
‫درباره یه دختره
‫یه خانم جوون
‫که اسیر هرویین می‌شه و با اُوردُز می‌میره
‫یه فیلم دیگه درباره کارول
‫یه بخش‌هایی‌ش داستان اونه، ‫اما خب برای خیلی‌ها پیش می‌آد
‫یه امر جهانیه بیشتر
‫دلم می‌خواد یه فیلم ضد-دوا ‫بسازم چون باقی فیلم‌ها
‫ضد-دوا نیستن، بیشتر ‫ترغیبت می‌کنن امتحان کنی
‫منظورت چیه؟
‫دواجات با سرکشی گره خوردن
‫با تند و تیزترینِ شورش‌ها
‫قهرمان‌ها ضد-قهرمان ان، اما قهرمان ‫می‌مونن چون یا سر به شورش برمی‌دارن
‫یا بیرونِ جامعه زندگی می‌کنن
‫این‌طوری نیست
‫هروئین یه طاعونه، خلاص
‫مشکل این نیست که به ‫بچه‌ها بگیم هروئین ممنوعه
‫خودشون می‌دونن
‫نه، باید نقدش کنی، درحالی ‫که داری یه جوینت دود می‌کنی
‫چرا جوینت دود کنی؟
‫وگرنه، داستان پشش رو ‫می‌فهمن و حرف گوش نمی‌دن
‫شاید حق با تو باشه
‫اگه همچین حسی داری
‫بشقابت رو بده من
‫به هر حال، مشکل من گیر آوردن تهیه‌کننده‌س
‫من باورت دارم. پیدا می‌کنی
‫کاش می‌شد کلا فراموشش می‌کردی
‫دقیقا. شاید این بهترین راه باشه
‫داستان درباره مواد مخدر، هان؟
‫بله
‫داستانی علیه دَواجات* ‫(مواد مخدر)
‫و اون‌هایی که دوا می‌پزن
‫قبلا به‌ش پرداخته شده
‫- چیه که داستان تو رو دگرگونه می‌کنه؟ ‫- نمی‌دونم
‫درباره هر موضوعی هزار تا قصه می‌شه گفت
‫رویکرده که مهمه
‫من می‌خوام فیلمی بسازم تا
‫از معتادها افسانه‌زادیی و ‫کنم و از حاشیه درشون بیارم
‫باید بخونیدش
‫داستانی درباره دواجات، روراست...
‫خیلی برای من گیرایی نداره
‫- مکان داستان کجاست؟ ‫- بیشتر در آمستردام
‫کمی در پاریس... و آنتورپ
‫- چقدر خرج برمی‌داره؟ ‫- اگه من بسازمش
‫یعنی اگه اختیارش با من باشه
‫حتم دارم دست بالا با 5 ‫یا 6 میلیون جمع می‌شه
‫6 میلیون کلی پوله
‫جور کردنش سخته
‫باید فکرهام رو بکنم
‫اگه انجامش بدم، بیشتر به خاطر مزه‌شه تا پول
‫اما خب دوست ندارم چیزی از کفم بره
‫برای همین به یه تاوانی نیاز دارم
‫گور بابای پول
‫من می‌خوام این فیلم رو بسازم
‫پیدا کردن تهیه‌کننده برای ‫همچین کاری آسون نیست
‫اما به‌ش ایمان دارم
‫اگه شما قبول نکنید، سخت می‌شه
‫خیلی خوب، می‌خونمش، فکر می‌کنم
‫و به زودی دیدار می‌کنیم
‫بفرما. می‌بینمت
‫- دیر کردم؟ ‫- نه، داشتم روزنامه می‌خوندم
‫شش تا تخم مرغ
‫اگه فیلمت رو ساختی، ‫لباس‌هاش رو بگذار به عهده من
‫قبول
‫جوجه؟
‫لوسی دوست داره؟
‫برای تو
‫- جوجه دوست داری؟ ‫- آره، عاشقش ام
‫- یه جوجه ‫- چقدری؟
‫متوسط
‫خدا-نگهدار
‫خوندمش. خیلی توپه. ‫خوشم اومد
‫تو با مادر الکس صمیمی بودی؟
‫آره، خیلی
‫وقتی خوندمش یادش افتادم
‫من رو برد به قدیم‌ها
‫اما دست خودم نبود...
‫صبر کن
‫چطور بگم
‫خیلی خیلی باهاش صمیمی ‫بودی یا در حد یه دوست خوب؟
‫ما سه سال باهم زندگی ‫می‌کردیم، جسته و گریخته
‫تو چطور؟
‫دوست خیلی خوبی بود، همین و همین
‫این [شخصیت] رو تا حد ‫زیادی روی ماری ترز بنا کردم
‫اما از زندگی هم چیزهایی برداشتم
‫و خیلی چیزها رو هم از خودم ساختم
‫- و تجربه شخصی‌ت ‫- نه، اصلا و ابدا
‫به هر حال، آفرین
‫می‌تونی هرچیزی رو به‌م تحمیل کنی
‫- جرثقیل اضافه‌کاری نیست؟ ‫- اصلا
‫من مفلس ام، نگاه لباس پوشیدنم رو
‫پول حروم نمی‌کنم
‫برآورد من
‫5 میلیون، 650 هزاره، ‫کمی بالاتر و پایین‌تر
‫حتی با هزینه‌های مازاد، باز هم منصفانه‌ست
‫حالا یه چیز فرعی اما مهم
‫در عوض یه درخواستی ازت دارم
‫چی؟
‫یه کار ساده
‫که تمام پول رو می‌رسونه دست‌مون
‫اما خودم تنهایی از پسش برنمی‌آم
‫باید رفت و یه کیف رو از ایتالیا آورد. ‫می‌تونی؟
‫کیف؟
‫یه کیفی که ظاهرا، تو می‌دونی
‫چطوری از مرز ردش کنی
‫پولی که می‌خوایم جور می‌شه
‫سر درنمی‌آرم
‫چی تو کیفه‌ست؟
‫هرویین با خلوص 90%
‫می‌شه با لوسی حرف بزنم؟
با تو کار داره
‫- مزاحم شدم؟ ‫- نه
‫باید همین حالا ببینمت
‫الان نمی‌تونم
‫- چیزی شده؟ ‫- خوب ام
‫می‌شه پنج دقیقه ببینمت؟
‫- نه، امشب نه ‫- نمی‌تونی حرف بزنی؟
‫چرا. جلسه چطور بود؟
‫به‌ت می‌گم
‫فردا به‌م زنگ می‌زنی؟
‫باشه
‫قرار بگذاریم؟
‫باشه
‫قول؟
‫آره
‫فردا؟
‫اگه خواستی فردا
‫دوستت دارم
‫من هم
‫به‌ یادم هستی؟
‫امشب، موقع خواب؟
‫آره
‫راضی شدی؟
‫ببخشید
‫چخبر؟
فرق کردی ها
‫طوری‌م نیست
‫خیال کردم قید آگوستین رو ‫زدی، و مثل برادرت می‌مونه
‫معلومه، اما چرا باید اذیتش کنم؟
‫جلسه دیروز چطور بود؟
‫مزخرف محض
‫- قبول نکرد؟ ‫- طرف خیلی گهه
‫- می‌خوای اتوبوس بگیری؟ ‫- همین دور و برها بپلکم بهتره
‫فهرست فیلم‌های روی پرده رو داری؟
‫می‌خوای بیایی خونه من؟
‫امروز کلا عجیب شدی ها
‫باید باهات حرف بزنم
‫جدیه؟
‫- به خاطر آگوستین؟ ‫- نه
‫پس چی؟
‫دیگه من رو نمی‌خوای؟
‫احمق...
‫این‌قدر سخته؟
‫موضوع آزمون بازگیریه...
‫جواب داده. می‌خوانت
‫انتظارش رو نداشتم، به‌م ‫پیشنهاد یه تور چهار-ماهه دادن
‫بخت در خونه‌م رو زده
‫نمی‌دونم چه کنم
‫نگران بودم واکنشت چیه، اما برام مهمه
‫می‌فهمی؟
‫از اون‌جایی که ساخت فیلمه قطعی نیست
‫قبول کردم
‫می‌فهمم
‫خوب کردی
‫تازه، من قول هیچی رو نمی‌تونم بدم
‫همین فکر رو کردم
‫می‌خواستم اول با تو حرف بزنم
‫راست می‌گی
‫من قید سینما رو زدم
‫- دیگه فیلم نمی‌سازم ‫- زده به سرت
‫- آخه چرا؟ ‫- آخه چِم‌چرا.
‫الان که وقت داری پول جور کنی
‫تا کمی استراحت کنی
‫تازه، همزمانی افسردگی و ‫کار نکردن اصلا خوب نیست
‫تو می‌آیی دیدنم. ‫نمی‌تونیم چهار ماه جدایی رو سر کنیم
‫آره، راست می‌گی
‫هنوز امضا نکردم
‫برای همین با آگوستین دعوات شد؟
‫آره
‫چرا گذاشتی خیال کنم به خاطر من بوده؟
‫بگی نگی بوده
‫روراست نیستی ها
‫منتظرم بمون!
‫ممکن نیست
‫بدون تو نمی‌تونم فیلمم رو بسازم
‫روزها و شب‌ها تو رو توی اون نقش ‫متصور شدم
‫و الان دیگه نمی‌تونم کسی رو بگذارم جات
‫برای من، تو شدی ماری ترز
‫تا قبلش، هیچ فکر روشنی در مورد فیلم نداشتم
‫از وقتی تو رو دیدم، ‫همه‌چی توی سرم روشن شده
‫عجیبْ روشن
‫این فیلم دیگه شده فیلمِ ما
‫بدون تو، بی‌معناست
‫تو بخشی از زندگی من شدی
‫می‌دونم این تور نمایانگر اولین ‫گام‌های تو در مقام یک هنرپیشه‌ست
‫اما پیش از تصمیم‌گیری خوب فکر کن
چون راه برگشتی نیست
‫این رو به خاطرت خودت می‌گم
‫داری اشتباه بدی می‌کنی
‫نمی‌تونی یه نقش فرعی تو یک تور محلی رو
‫با نقش اصلی در فیلم من مقایسه کنی
‫که...
‫برعکس نمایش
‫پابرجا خواهد موند
‫به تو قول می‌دم
‫یک راهی برای جور کردن پول پیدا کنم
‫نمی‌تونم چطور، اما این کار رو می‌کنم
‫شاید چیزهایی که بین ما بود ‫باید به همین گونه پیش می‌رفت
‫من از جسارت لازم برای مبارزه تهی بودم
‫اما تو به من نشون دادی چه کنم
‫دوستت دارم
‫دلم می‌خواد کنار من باشی
‫در این فیلم
‫و در زندگی‌م
‫فرانسوا
‫خب؟
‫هیچوقت همچین احساسی نداشتم
‫من هم به تو نیاز دارم
‫- چه کار می‌کنی؟ ‫- یه نقطه رو فشار می‌دم
‫دیوونه ای تو
‫یالا، پشتم رو بخارون
‫خوشم می‌آد
‫حواست رو جمع کن
‫گفتم بخارونی، نه که پوستم رو بکنی
‫- چه‌کار می‌کنی؟ ‫- تشنه ام
‫برگرد
نیم‌رخت رو نشونم بده
‫اگه خراب‌کاری نکنی
‫یه فیلم معرکه می‌سازیم
‫شنیدی؟
‫- چی؟ ‫- گفتم اگه گندکاری نکنی
‫ببین، هرکی رو می‌شناسم می‌گه برای اینکه ‫هوای خودم رو داشته باشم
‫بچسبم به همون تور
‫که اگه فیلمت رو نسازی، ‫من پاک آس و پاس می‌شم
‫که اگه بسازی و بخوای من ‫هم توش باشم، صبر می‌کنی
‫خب...
‫این "همه" که می‌گی کی ان؟
‫فلورا، مامانم...
‫چه فایده‌ای داره؟
‫ما باهم خوش بودیم، چرا خرابش کنیم؟
‫من دوستت دارم. نمی‌خوام جدا بشیم
‫به‌ت گفتم برای گرفتن جواب ‫نهایی منتظرشون می‌گذارم
‫پس بیا هرروز درباره‌ش حرف نزنیم
‫سلام
‫بیا داخل
‫اوضاع چطوره؟
‫خوبه
‫بنشین
‫چی می‌نوشی؟ ‫چای، ویسکی، ودکا
‫آب میوه؟
‫- چای ‫- فکر خوبیه، هنوز گرمه
‫من پنج سال نیویورک بودم
‫سالهای کمابیش عجیبی بود
‫اونجا مشکلاتی داشتم
‫بیا، از خودت پذیرایی کن
‫وقت نکردم سر و سامون بگیرم
‫خیال کردم تو کار معاملات...
‫ماشین‌های قدیمی هستی
‫آره، جسته و گریخته، با یه شریک
‫خب چه فکری به سرت زد؟
‫گمونم بهتره فیلمی ساخت
‫که دست‌کم هزاران نفر...
‫بیننده داشته باشه
‫تا اینکه قید جابجا کردن یه ‫کیف رو زد و خونه‌نشین شد
‫نظر من هم همینه
‫بالاخره دست به یه کار بدردبخور هم می‌زنیم
‫شوخی می‌کنم
‫هیچ‌کدوم‌مون این وسط ضرر نمی‌کنه
‫باید چه‌کار کنم؟
‫دو تا سفر در کاره
‫یکی به زودی
‫نمی‌دونم دقیقا کی
‫طی یک یا دو ماه، به ایتالیا
‫بعدش هم دیگری
‫برای تو خطری نداره
‫خطرش اینه که شناسایی بشی
‫یا لو بری
‫اما تو صفرکیلومتری، به اصطلاح
‫کسی نمی‌شناسدت، نه ما، نه پلیس
‫یک در پنج هزار ممکنه گیر بیفتی
‫خب؟
‫تا دو هفته، پول پیش-تولید می‌آد دستم
‫یه جور پیش‌پرداخته
خوبه؟
خوبه
‫در جریان می‌گذارمت
‫می‌بینمت
‫همین‌جاست
‫20 سال این‌جا بوده
‫بیش از 20 سال، با مادرش
‫اتاقش اون بالاست
‫کلا یک‌بار این‌جا رو دیدم، اما یادمه
‫به‌م گفت که یه بار شبونه فرار می‌کنه
‫و پسرها بیرون منتظرش بودن
‫می‌چپین تو ماشین یکی از پدرمادرها
‫و کله می‌کننن سمت آمستردام
‫اینطوری شروع کرده
‫چرا به هم زدین؟
‫سردمه
‫بریم
‫نگاه کن
‫خیلی به‌ت می‌آد
‫ممنون
‫عاشق قدم زدن تو شهرهای غریب ام
‫سلام!
‫مارکو!
‫لوسی، بازیگر اصلی فیلم
‫مارکو، یه رفیق قدیمی. ‫بریم؟
‫آره، بریم
‫خیلی سوزداره، ها؟
عیبی نداره
‫تو یه سالن رقص، می‌رسیم به یه دختری که
‫اولین دُز هرویینش رو مصرف کرده
‫یه‌ قدری هم با خودش می‌بره خونه، آنتورپ
‫مادر خل و چلش اون‌جا تو بیمارستانه
‫مادره مرخص می‌شه و با دخترش که تازه...
‫تو-رگی زدن رو شروع کرده، می‌ره خونه
‫بعد ما زندگیش در جایگاه یه مدل رو می‌بینیم، ‫دست و پا زدنش برای دوام آوردن
‫و اینکه در عوض هرویین یه ‫کیف رو تو خونه‌ش نگه می‌داره
‫یه عالم هرویین
‫ خیلی بعدتر، تو ‫آمستردام، مادرش می‌میره
‫او هم مثل یه زامبی ‫عملی دوره می‌افته تو شهر
‫داستان اینه
‫این‌جا که چیز خاصی نداره
‫چرا اینهمه راه اومدیم این‌جا؟
‫شالوده کار ما تو آمستردامه، ‫پس چرا تو بلژیک فیلم برداریم؟
‫- کارول نمی‌تونه هلندی باشه؟ ‫- ماری ترز
‫اسمش اینه
‫خب نمی‌شه ماری ترز هلندی باشه؟
‫نه، اگه هلندی باشه، نمی‌تونه ‫با مامانش فرانسوی صحبت کنه
‫اگه تو هلند فیلم برداریم، هیچکس نمی‌فهمه
‫صحنه‌هایی مثل این...
‫همه‌جا گیر میان، هروقت، تازه از این بهترهاش
‫از رفت و آمد و هواپیماها خبر داری؟
‫خب، جاهای بهتری هم هست
‫ولی اون داستان این‌جا رخ می‌ده
‫ببخشید اون‌موقع رو
‫مثل اینه که به معشوق من نگاه کنی
‫و بپرسی، «آخه چرا؟ خیلی زشته که»
‫من هم به‌ت می‌گم
‫«شاید، اما من عاشقش ام»
‫این هم همینه
‫نمی‌تونم همه‌چی رو باهاتون شریک شم
‫مگه ساندویچم رو
‫انتظارش رو داشتی؟
‫آره
‫راستی؟
‫نباید می‌داشتم؟
‫- دروغگو! ‫- بس کن
‫یکی از هم‌شهری‌ها از اینا درست می‌کنه
‫وقتی دست به آفرینش هنری می‌زنی
‫حالا سینما باشه، یا ادبیات و نقاشی
‫گمون می‌کنی دیدگاه خیلی بلندنظرانه‌ای
‫نسبت به دنیا و مردم داری
‫و همین توی زندگی روزمره بدجنس‌ترت می‌کنه
‫باید مراقب این باشی
‫هیچموقع مافوق کسی نیستی
‫این خیلی مهمه
‫آبی‌هاش رو هم قشنگ درست می‌کنه
‫آبی؟ نمی‌دونم
‫چه [شراب] بردوی محشری!
‫دیدم بچه‌های هنرمندهایی رو که از ‫خودپرسی پدرهاشون رنج می‌کشن
‫خودپسرتی مادرانه بدتر هم هست
‫- گرونه؟ ‫- نه بابا
‫اگه می‌پسندی، برات یکی ‫با قیمت خوب جور می‌کنم
‫قشنگه، نه؟
‫اون رو نکش، مریضی مثلا
‫من دیگه به فنا رفتم
‫بیا
‫این من ام؟
‫- حرف نداره ‫- چیزی نیست
‫نه بابا، معرکه‌ست. نگاه
‫باورنکردنیه
‫پرتره‌ت کار اونه، نه من
‫از طرف خوشم اومد
‫نقاش و ماجراجو بود
‫بیست ساله بودم که شنیدم خودکشی کرده
‫بدجوری خشکم زد
‫تو بیروت زندگی می‌کردیم
‫بابا دو تا قمارخونه داشت
‫هر شب یه کیف پر از پول می‌آورد خونه
‫می‌گذاشتش رو میزِ قهوه
‫و بازش می‌کرد تا من و ‫برادرم به‌ش دستخوش بگیم
‫بامزه‌ست
‫با فلاکت شروع کرد و به گمونش پول درآوردن
‫و خونه آن‌چنانی فراهم کردن، یعنی مرد بودن
‫برادرم دکتر گروه‌های امدادی شد
‫و من هم دور بلندپروازی‌های گرافیکی‌م
‫یه خط پررنگ کشیدم
‫از ارتباطات پدرم استفاده کردم
‫با سرمایه‌دارهای گنده دنیا آشنا ‫بود، خانواده‌های سعودی و کویتی
‫و تمام این جماعت
‫از ارتباطاتش استفاده کردم ‫تا یک کسب و کاری راه بندازم
‫لوازم جانبی اعیونیِ ماشین می‌فروختم
‫براشون تلویزیون، بلندگوی ‫استریو، یخچال می‌بستم
‫یه خروار از این چرت و پرت‌ها
‫تا سرانجام، یه روز، قید این کار رو زدم
‫چرا؟
‫برادرم تو یه تصادف رانندگی تو آفریقا مرد
‫تا سالها گمون می‌کردم ‫باید پول دراری تا مرد باشی
‫حالا چی؟
‫حالا؟
‫حالا می‌گم پول هیچی نیست
‫اما هیچی هم به خوبی پول نیست
‫می‌دونی دیگه
‫پالتوهاتون
‫ممنون
‫مال شما
‫نیشگونت می‌گیرم
‫دماغم رو می‌کشم روی گردنت
‫تو این نور حرف نداری
‫می‌تونم همین الان فیلم‌برداری رو شروع کنم
‫بس کن
‫به گمونم طرف مافیاییه
‫بند دلم پاره می‌شه
‫مافیا بچه‌ها رو هم می‌کشه
‫سرمایه‌داری هم بچه‌ها رو می‌کشه. ‫می‌دونی دیگه، تو جنگ‌های خاورمیانه
‫من باید این فیلم رو بسازم
‫پول همیشه چرکه، حالا از هرجا که برسه دستت
‫برای همین وقتی ازم می‌خواد...
‫چی؟
‫هیچی
‫وقت داری
‫خوشی‌ها یک‌شبه سر‌میرسه
‫ساعت 9 به بعد قرار داری ‫تو جاده ناپل
‫اولین محوطه خدماتی بعد از کاسرتا
‫ترسیدی؟
چرا بترسم
‫دیوونه که نیستم، می‌دونم چه می‌کنم
‫من حرومزاده نیستم
‫- به گمونت حرومزاده ام؟ ‫- من که چیزی نگفتم
‫بدون اعتماد به هیچ‌جا نمی‌رسیم
‫برای سفر
‫نگران نباش، بی دردسر زدی تو گوشش
‫بیا، فرانسوا
‫سفر سلامت
‫می‌ری؟
‫آره
‫- طولانی مدت؟ ‫- می‌رم که با فرانسوا زندگی کنم
‫دلت برای گربه‌هه بیشتر از من تنگ می‌شه
‫به کسی نگفتی که؟
‫نا ندارم
‫راستی
‫نظرت درباره ناپولی چی بود؟
‫لاشی!
‫اِشتر، وقتی ضبط می‌کردن باید حرکت کنی
‫باشه
‫ما دانوب* داریم
‫منظورت بوداپسته، نه بخارست
‫عجب خریه. بخارست تو رمانیه
‫خب، چطوری می‌گید
‫"خانم، یه آتش به ما می‌دی؟"
‫من دارم یه فیلم ضد-دواجات می‌سازم
‫تا در نجات دنیا از این کثافت کمکی کرده باشم
‫- دارم خودشیفته‌بازی درمی‌آرم؟ ‫- نه
‫آماده ای؟
‫خوب ام
‫خودت چی؟
‫خوب ام
‫اون‌جوری نه! چیه! چخبره!
‫عیبی نداره. دیگو و دیوید، برید ‫اون‌طرف سر جاهای خودتون
‫سربازها اون‌طرف
‫همه سر جای خود
‫سکوت
‫دوربین
‫آماده!
‫بی‌گناه وحشی، صحنه 1، نمای 1
‫مطمئنی خوب بود؟
‫حرف نداشت واقعا
‫صبر می‌کنی لباس عوض کنم؟
‫صبر می‌کنم
‫فرانسوا
‫خیلی آس شد
‫ترجیح می‌دی نوازش کنی یا بشی؟
‫این چه اراجیفیه
‫اراجیف نیست، آزمونه
‫خب، ترجیحت چیه؟
‫من می‌گم جفتش باهم جور درمی‌آد
‫تو چی؟
‫من دوست دارم نوازش بشم
‫چاخان!
‫تو دوست داری آسیب ببینی
‫تو دیوونه ای
‫بس کن! ‫خسته ام، بگذار بخوابم!
‫قبلا با یه آدمی بودم خیلی بزرگتر. ‫می‌مردم براش
‫برای همین به‌م اعتماد نداشت
‫می‌گفت رابطه‌مون دوومی نداره، و ‫من می‌رم با یکی جوون‌تر
‫و مجبور می‌شم ولش کنم
‫در واقع، داشت به‌م خیانت می‌کرد
‫می‌گفت، «عین سریش چسبیدی به من»
‫یه روز، واقعا می‌خواستم خودم رو بکشم
‫تیغ خریدم، فکر و خیالم تمومی نداشت
‫بعدش
‫از شهر رفت تا به کار پدرمادرش رسیدگی کنه
‫و من هم برگشتم پیش دوست‌پسر قبلی‌م
‫اینه‌
‫بگذار ببینم
‫من اهل شهر کوچکی ام به اسم زالاگرسک
‫همین خونه‌ست. یه باغ ‫بزرگ هم هست که معلوم نیست
‫پدرم. این‌جا خیلی لاغره
‫این بابای دوست‌پسرمه
‫مادرم...
‫و این هم از داستان عشق ‫جنجالی‌م. لهستانی بود
‫این داستان من رو خرد کرد
‫شروع کردم سفر رفتن، آواز ‫خوندن، تو کوچه خیابون و هرجا
‫پدربزرگم رهبر ارکستر بود
‫تا 18 سالگی پیش او زندگی می‌کردم
‫اگه خوشت بیاد، خانواده مادرم...
‫- آخه اون بابای مامانم بود - ‫همه‌شون یه کمی زمینه هنری دارن
‫و این هم
‫بابای بابامه
‫و این‌یکی
‫پدربزرگ یهودی، تو پاریس پیشخدمت بود
‫سالهای پیش از جنگ تو پاریس پیشخدمت بود
‫و به خاطر یهودی بودنش، اسمش...
‫اسم ما شده اونقانیزی
‫به شوآرب معروف بودیم
‫برای همین، چون یهودی ‫بود، وقتی برگشته بود بوداپست
‫خیلی می‌ترسید
‫این‌ مال سال‌ها پیش از جنگه
‫سال 1944 برگشت خورد
‫هیچوقت روونه آشویتز ‫نشد، چون همون اول کشته شد
‫تو یه اردوگاه کار نزدیک بوداپست کشته شد
‫این شده بود یه راز خانوادگی
‫تا 18 سالگی خبر نداشتم
‫مامانم هم مثل اون‌یکی پدربزرگم ‫یه کمونیست تمام‌عیار بود
‫[پدربزرگ] شروع کرد ‫با پارتیزان‌ها آواز خوندن
‫روی تپه‌های بوداپست
‫یه مارکسیست-لنینیست واقعی بود
‫من برای یه دوره سه ماهه اومدم پاریس
‫نمی‌دونستم کجا برم، گفتم...
‫همین‌جا بمونم. ‫این‌جا از پس خودم برمی‌آم
‫نه پولی داشتم نه جایی برای زندگی
‫خیلی سخت بود
‫شروع کردم آواز خوندن تو ایستگاه
‫روزی ده فرانک درمی‌آوردم. دوران سختی بود
‫بعد، یک روز، اوایل ژوئن
‫تو باد و بوران داشتم ‫تو ایستگاه آواز می‌خوندم
‫و از درون می‌سوختم
‫اون روز، با چشم بسته می‌خوندم
‫دو تا آقای خوشتیپ اومدن سمتم
‫یکی‌شون چاس بود
‫- می‌خوای؟ ‫- نه ممنون
‫لوسی
‫اومدم!
‫تا بعد، نادیا
‫خیلی بدجنسه
‫برام نامه می‌نویسی؟
‫می‌نویسی؟
‫"شاخه‌ای را که ناخواسته ‫روی آن نشستی، رها کن"
‫ها؟
‫نگو «ها»،بگو «بله»، خانم جوان
‫"شاخه‌ای را که ناخواسته ‫روی آن نشستی، رها کن"
‫تو کتابته، زیبا
‫درس زندگیه
‫وقتی بزرگ‌تر بشی درک می‌کنی
‫تازه شروع کردم
‫ول کن اون قاشق رو
‫- امشب می‌ری بیرون؟ ‫- چطور؟
‫آخه چکمه پوشیدی
‫قشنگ ابله شدی ها، نه؟
‫مامان...
‫بیخیال، مهم نیست
‫تو رو خدا من رو ببخش
‫کافیه، تمومش کن
‫ببخشید
‫دختر کوچولوی من...
‫تو رو خدا من رو ببخش
‫ماری ترز یه سیاره سیاهه
‫که همه مردهای اطرافش رو می‌کشه درون خودش
‫یه ونوس* مرگ‌بار
‫زیبایی او، هم آزارش می‌ده
‫و هم افسونش می‌کنه
‫به خاطر افسون و وحشتی که برمی‌انگیزه
‫زندگیش مثل یک بار سنگینه
‫او رو ملول می‌کنه
‫ماری ترز یک زنجیره از بخت‌های از-کف-رفته‌س
‫الان مشکلی نیست ولی ‫اگر همین‌طوری ادامه بدیم
‫یک بُعدِ شخصیت می‌لنگه
‫نیرو و جنونی که، حتم دارم، درون خودت داری
‫بدبختی اینه که، فقط چیزی رو که ‫می‌خوای نشون بدی به کار گرفتی
‫برای بازی کردن ماری ترز، باید چیزی ‫رو که می‌خوای پنهانش کنی، بروز بدی
‫باید طوری بازی کنی انگار یکی داره ‫دفتر خاطراتت رو جلوی خودت می‌خونه
‫و اگر چیزی نیاز داری
‫نگران نباش
‫من اینجا ام
‫فرانسوا
‫چه به موقع!
‫- چیزی شده؟ ‫- خوب ام
‫لوسی دوستمه!
‫دیروز فیلم‌ها رو دیدم. معرکه بودی
نمی‌خواد دلداری بدی
‫این چه حرفیه
‫تو نابغه‌ای، خیلی پرجنب-و-جوش
‫ممنون
‫دوستت دارم
‫دنبال اینی؟
‫حق نداری وسایلم رو بگردی
‫به این می‌گی گشتن؟
‫این‌قدر از مادرت بیزاری؟
‫- این آشغال رو می‌اندازی همین‌جا می‌ری! ‫- نه
‫بس کن
‫دنبال همینی؟
‫همین رو می‌خوای، هان؟
‫حق نداری وسایلم رو بگردی
‫به این می‌گی گشتن؟
‫این‌قدر از مادرت بیزاری؟
‫این آشغال رو ‫می‌اندازی همین‌جا می‌ری!
‫بس کن
‫کات
‫چی شده؟
‫نمی‌تونم
‫بگذار مشت و مالت بدم، بیا این‌طرف
‫آروم باش، چیزی نیست
‫یه ذره می‌خوای؟ برات خوبه. ‫بعدش حالت بهتر می‌شه
‫بیا
‫کمکت می‌کنم دوباره گریم کنی
‫گاه‌گداری زدنش زیانی نداره
‫قول می‌دی به کسی نگی؟
‫ببخشید، عجب خری ام من
‫تقصیر من شد، ترو خدا ببخشید
‫نمی‌خواد سر یه صحنه اینقدر آشفته بشی
‫یه روز دیگه از نو ضبط می‌کنیم
‫بفرما، بلیت بارسلونا، پول نقد
‫ساعت قرار و نشونی
‫- آخرین باره؟ ‫- مرده و قولش
‫اگه برای اتمام کار به قدر کافی ‫نداشته باشیم، یه کاری‌ش می‌کنم
‫منظورت اینه کل پول، خرج فیلم می‌شه؟
‫- این دیگه مشکل تو نیست ‫- چی؟
‫مشکل تو نیست
‫مشکل؟
‫من باید برم پاریس دنبال پول
‫موضوع جدیه؟
‫از این بابت تحسینش می‌کنه، ‫همینشه که دردناکه
‫سقوط اون (زن)، او (فرانسوا) رو افسون می‌کنه
‫انگار که با تسلط داشتن روی رنج او
‫قادر به فراموش کردن رنج خودش می‌شه
‫برای همینه (فرانسوا) ازش یه بت ساخته
‫احساس اسفناکی دارم، احساس پس‌زدگی
‫پیش‌پاافتادگی
‫من دوستش دارم اما راستی که نامردیه
‫گوش کن، اگه می‌خوای کاری ‫کنی فرانسوا کارول رو فراموش کنه
‫اول خودت کارول رو فراموش کن، خودت باش
‫اما پای این فیلم وسطه. وگرنه من کارول نیستم
‫من این‌قدرها پرخاشگر و ‫دیوانه نیستم. از پسش برنمی‌آم
‫سلام، شما با لوسی و آگوستین تماس گرفتید
‫ما نیستیم. خدانگهدار
‫من ام
‫می‌خواستم یه سلامی بکنم
‫اگه خواستی به‌م زنگ بزن
‫اینم شماره‌م
‫00 31 20 68 40 949
‫امروز یک‌شنبه‌ست، مراقب باش
‫تا وسط روز تو اتاقم ام
‫- می‌مونی؟ ‫- می‌مونم
‫پس خدا-نگهدار
‫- به خاطر من می‌مونی؟ ‫- نه، نگران نباش
‫می‌شه امشب پیش تو بخوابم؟ ‫دلم نمی‌خواد تنها باشم
‫- اگه این‌جوری می‌خوای که طوری نیست ‫- مطمئنی؟
‫ممنون
‫تو خونه، به حرف مسن‌ترها گوش می‌دیم
‫سختی این‌جا همینه
‫دلم برای خانواده‌م تنگ شده
‫هیچوقت دلت بچه نمی‌خواست؟
‫نه
‫من بچه دوست دارم
‫ولی با زندگی‌‌م جور درنمی‌آد
‫نمی‌خوام از خودم داشته باشم
‫لعنتی! چی شد؟
‫از پله‌ها افتادم
‫ای لامصب
‫عزیز طفلی من
‫خوب می‌شم
‫برو کنار
‫بپا!
‫ممنون
‫ببخشید، شما نباید اینجا باشید
‫ازت می‌خوام از این‌جا بری، خواهش می‌کنم. ‫مارکو!
‫کسی سر صحنه نباشه، خواهش کردم
‫نمی‌خوام اون یارو این‌جا باشه
‫تو ماری ترز هستی؟ ‫ژیل رو می‌شناسم
‫مامان، می‌شه یه دیقه تنهامون بگذاری
‫ژیل من رو فرستاده
‫گفت می‌شه به‌ت اعتماد کرد
‫ژیل کجاست؟
‫همون‌جایی که من ازش اومدم
‫یه پیام از طرفش آوردم
‫یه چیزی هم برات دارم
‫این رو برامون نگه دار، خب؟
‫یه هدیه دیگه هم از طرف من و ژیل هست
‫کات
‫سلام، فرانسوا، می‌خوای به آگوستین یه سلامی کنی؟
‫- سلام، آگوستین ‫- آگوستین... فرانسوا
‫خیلی تعریفت رو شنیدم
‫سلام
‫باید یچیزی رو با مارکو راست و ریس کنیم. ‫ببخشید
‫این طرفت خل و چله ها
‫ژاژا، بیا این‌جا
‫ایشون آگوستینه. ‫آگوستین... ژاژا
‫دوباره می‌ریم
‫هرکسی سر صحنه کاری نداره بره
‫شما هم همین‌طور
‫شنیدین؟ ‫حتی شما دوست عزیز
‫اعصابم رو خرد نکن، خیلی خوب
‫با من درست حرف بزن ها
‫من از این بازیگرها نیستم ‫ها، که جلوی آینه قر و فر بیام
‫یه دار و دسته ای 5 ساعت ‫دهنم رو بستن و کتکم زدن. عادیه؟
‫تو رو نمی‌شناختن، ‫داشتن سبک سنگین می‌کردن
‫به من ربطی نداره
‫- کی جوابگوئه؟ ‫- آه، رفیق
‫قانونی که باید تو این کسب و کار ‫یاد گرفت اینه که پول یعنی خطر
‫وگرنه هرکسی می‌تونه خلاف باشه، ‫خلافکار کسیه که
‫مسئولیت‌پذیر باشه
‫نه یه پهلوون‌پنبه که صبح ‫تا شب فین فینِ سینمایی کنه
‫چکی شدن محض خاطر ساخت ‫یه فیلم... راحت‌تر از این نمی‌شه!
‫حق با توئه
‫اگه 5 سال به خاطرت می‌افتادم زندان
‫اون‌موقع درست می‌شد؟
‫اعصابم رو خرد می‌کنی! ‫تو هنرمند نیستی اصلا!
بدبخت بیچاره
‫حتی نمی‌تونی زیدت رو نگه داری
‫- منظورت چیه؟ ‫- منظورم اینه که تو هیچی نیستی
‫فقط یه فضای خالی هستی
‫لاشی!
‫تاوانش رو می‌دی!
‫خیلی عنی، موژ، عنی بیش نیستی
‫دوستش داری؟
‫چرا می‌خوای خودت را آزار بدی؟
‫همین‌طوری می‌پرسم
‫گفتی کمکم می‌کنی، نه؟
‫وگرنه خودم تنهایی انجامش می‌دم
‫نه، کمکت می‌کنم
‫- کجا بودیم؟ ‫- عجله‌ت چیه؟
‫بجنب، دو روز وقت دارم یاد بگیرمش
‫«عجله‌ت چیه؟ بنشین با مادرت حرف بزن»
‫«یه نفر منتظرمه»
‫«چند ماهه ندیدمت، نمی‌شه ‫اون ببوگلابی رو منتظر بگذاری؟»
‫«ببوگلابی نیست، مرد شریفیه»
‫«اون، مرد شریفیه؟»
‫«مامان، تو رو به خدا»
‫«من نیومدم این‌جا دعوا کنیم»
‫«هجده هزار فرانک؟ خل ‫شدی؟ مگه من سر گنج نشستم؟»
‫«واجبه، پس می‌دم»
‫«به فنا رفتی؟»
‫«نه الان نمی‌تونم همه‌چی ‫رو بگم، پس‌ت می‌دم»
‫«چطوری؟ عزیزم، داری غذا می‌خوری؟»
‫«البته که می‌خورم، نگران نباش»
‫7200 فرانک بلژیک می‌آورد
‫«همه‌ش همین رو دارم. داری خودت رو می‌کشی»
‫داری من رو می‌کشی...
‫گرمم شد
‫اگه همه‌چی خوبه چرا اومدی دنبال من؟
‫چه مرگته تو؟
‫دوست دارم بدونم
‫دو ماهه یه کلمه ازت نشنیدم
‫اون‌وقت یهویی محتاج من می‌شی
‫سوت می‌زنی. تشر می‌زنی
‫مثل سگ باهام رفتار می‌کنی
‫می‌خواستم ببینمت
‫همین
‫همه‌ش همین
‫بس کن، گوگوس، عجب احمقی هستی
‫کجا ان این‌ها؟
‫- خوبی؟ ‫- خوبم
‫خیلی طول می‌کشه؟
‫زمان‌بره، نه؟
‫مارکو، کی حاضر می‌شیم؟
‫ده دیقه دیگه، تا نور آماده شه
‫خیلی دور نرو
‫برم یه نفسی بگیرم
‫- این چیه؟ ‫- هروئین
‫بیا
‫یکم بزن
‫می‌بینی، محشره
‫الان زدی تو این کار؟
‫همه هنرمندهای برجسته می‌زنن
‫به خدا می‌زنن
‫دوربین!
‫بی‌گناه وحشی، صحنه 31، برداشت 1
‫- دوربین! ‫- رفت
‫بی‌گناه وحشی، صحنه 31، برداشت 1
‫کات!
‫خوب بود اما بهتر هم می‌تونیم
‫اگه خسته ای، بریم برای نهار
‫نه، خوب ام
‫- مطمئن؟ ‫- آره، رک و راست
‫خیلی خوب، دوباره می‌ریم
‫بی‌گناه وحشی، صحنه 31، برداشت 2
‫ول کن اون قاشق رو
‫- امشب می‌ری بیرون؟ ‫- چطور؟
‫چکمه‌هات رو پوشیدی
‫پاک خِرف شدی نه؟
‫یه کار عکسبرداری تو پاتاگونیا دارم
‫هر وقت بخوام می‌تونم برم
‫- می‌خوای بعد از این کار، بیایی؟ ‫- از کجا بدونم؟
‫ببین، الان نمی‌تونم بگم، آگوستین
‫می‌برمت فیورد تا جفت‌گیری نهنگ‌ها رو ببینی
‫جادوییه
‫تو تلویزیون دیدیم
‫چرا دماغی نمی‌ری بالا؟
‫دماغی که می‌ری بارقه نداره
‫- باید زود خبردار بشم ‫- امشب؟
‫نه
‫بارقه چیه؟
وقتی اثرش بالا می‌آدووو
‫انگار...
‫نمی‌شه همچین چیزی رو توصیف کرد
‫می‌شه امتحان کنم؟
‫بلدی؟
‫نه
‫خودت می‌زنی یا بزنم برات؟
‫بهتره خودت بزنی
‫ول کن
‫خوبه؟
‫تکون نخور، یالا
‫یالا، دراز بکش
‫خب؟
‫می‌خوای امتحان کنی؟
‫درد داره؟
‫اصلا
‫به پشت هم می‌شه زد؟
‫آره، ولی بارقه نداره
‫همون پشت بهتره
‫الان وقت حرف زدن ندارم
‫نمی‌تونم باهات حرف بزنم، خب؟
‫من کاری کردم، عزیزم؟
‫نه، تو کاری نکردی
‫دیدی؟ حالا می‌تونم انجامش بدم
‫خیلی خوب، آماده ایم؟ ‫حاضری؟
‫کات!
‫زیر چشم‌هات پیله افتاده، باید شب‌ها بخوابی
‫خوابم خیلی به هم ریخته
‫به خاطر من؟
‫نه، اما تو تا دیروقت بیداری
‫کل شب دور خودت غلت می‌زنی
‫صبح‌ها خیلی کوفته ام
‫تقصیر من نیست
‫می‌دونم
‫شاید باید یه اتاق دیگه بگیریم
‫باز هم با هم هستیم اما ‫دست کم می‌تونم بخوابم
‫نمی‌خوای دیگه باهم بخوابیم؟
‫این‌طوری نیست، اما واقعا به خواب نیاز دارم
‫اگه فکر می‌کنی این‌جوری بهتره...
‫هنوزمی‌تونیم هم رو بغل کنیم
‫بی‌خودی بزرگش نکن
‫خوب بخوابی
‫تو هم
‫تویی، لوسی؟
‫اون چیزی رو که داد به‌ت ‫چه کردی؟ خوردی یا چی؟
‫یک‌کمش رو دادم به لوسی و دوستش
‫یک‌کمی رو هم فروختم
‫جدی؟
‫می‌زنه تا با نقشش بهتر تا کنه
‫- با چی؟ ‫- نقشش
‫- نقشش، آهان ‫- خودش ازم خواست
‫دفعه بعد یک‌راست بفرستش پیش خودم
‫باشه
‫مزاحمت شدم؟
‫- مزاحمت ام؟ ‫- نه، هیچوقت مزاحم نیستی
‫گوش کن، ژاژا به‌م گفت...
‫نمی‌خواد چیزی بگی
‫گرمه، نه؟
‫بیا
‫یه زندگی تمام و کمال در پیش داری
‫می‌دونم، نگران نباش
‫من باید برم. ممنون
‫صبر کن، باهات می‌آم
‫من رفتم
‫اون‌یکی خوب بود
‫خیلی خوب بود
‫با من کاری نداری؟
‫پنج دیقه وقت داری، نه بیشتر
‫ممنون
‫بعدی چیه؟
‫100
‫خیلی خوب
‫همین‌طور که می‌ره طرفِ در دنبالش برو
‫باشه
‫مارکو، به لوسی می‌گی آماده ایم؟
‫- لوسی کجاست؟ ‫- نمی‌دونم
‫فارسی فیل‌آسفی ‫t.me/PhilAsefi