تهیه و تنظیمِ زیرنویس: مهران t.me/Irish
.مسيرِ جَهان به‌سمتِ غرب است*
،مدت‌هايِ طولاني خردمندان به‌ما گفتند که چگونه نيکانِ ما* آريايي‌هايِ قديمي، از منطقه دورافتاده در آسيا به‌پا خواستند .و تسخيرِ زمين را آغاز کردند حرکتي دائم در مسيرِ خورشيد
.ما بخشي از آن مهاجرتِ بزرگ هستيم* .مسافراني هستيم که‌هنوز رو به‌سمتِ غَرب داريم*
.در آنجا که‌پشتِ سر نهاديم، سُنَت‌هايِ بَرادرانِ ما نهفته است -مردماني که‌مدت‌هاست در گَهواره‌یِ تَمَدُن به‌دستِ فراموشی سِپُرده‌ شُده‌اند-
.دو مرد و يک زن به‌جُست‌وجويِ مَردمِ فراموش‌شده رفتند و آنها را يافتند در اين صحنه فقط مردان را در فيلم مُشاهده خواهيد کرد چرا که) (در طول مدتِ مهاجرت اين دو مرد پُشتِ دوربين‌ها قرار دارند
مرين سي‌کوپر .جهانگردي که ايده‌يِ ثبت اين مهاجرت را مطرح کردند
ارنست شودزاک .فیلم‌بردارِ این تجربه‌ی حماسی
مارگرت هریسون .نويسنده و مسافر، که نقش وي در اين تحقيق در اينجا نمايان مي‌شود
...سفرِ ما از میانِ تَپه‌های آسیایِ کوچک به‌سمتِ شَرق آغاز می‌شود
کاروان با عبور از مَسیرِ آنگورا (آنکارای کُنونی) .پوشیده از رَدِپايِ قَرن‌ها ما را به‌سويِ اَسرار هدايت مي‌کند
،سی /30 روز بدونِ وَقفه با عبور از دشت‌هايِ تاریک .از دهکده‌ایي به دهکده‌ايي ديگر
!هی بچه‌ها! اونجارو
.يک‌ماهِ ديگر در گُذَر از کَويرِ نمکِ آناتولی سپري شد
...و بارها با چنین صَحنه‌هایی مواجه می‌شُدیم
....شِن‌های کورکُننده‌یِ کَویر
یکی از این شَب‌ها، زماني که طوفان شِدَت مي‌گرفت .از دلِ سياهي، کاروان‌سرايي نمودار شد، پناهگاهِ مسافرانِ کوير
.مکانی اَمن با حیاطی قَدیمی
زمانِ استراحت در کنارِ آتَش، شُتُرسواران حکايت‌هايي را در موردِ کوير نَقل مي‌کُنند .داستان‌هايي از مَردمِ فراموش‌شده، که هيچ‌کَس آنها را نديده
.زمانِ خاموشیِ آتَش
.طلوعِ خورشید پناهگاه را روشن کرد
!خُدايا، باز شُروع شُد
.صُبح‌شُده، کوچولو(توله‌سگ)
.صُبحانه اِکمِک هست، نانِ فتيري که قِدمت‌ـي بيش‌از کِتابِ مُقَدَس دارد
.دوستِ‌مون(توله‌سگ) هم باید خودِش غذاش رو پیدا کُنه
!باتَشَکُر
.طُلوعِ خورشيد
!خیلی کارِ آسونی نیست بتونی اَزش یه سَگِ شُعبده‌باز بسازی
.اما دوستِ‌مون تونست یه حُقه‌ی خوب نِشونمون بده
هفته‌ها بَعد .با پُشتِ سرگذاشتنِ گاري‌ها و جاده‌ها به‌سمتِ کوه‌هايِ توروس رَهسپار شديم
.دژِ قراول‌ها، خرابه‌اي مخوف و هزاران‌ساله‌ايي که‌اقامتگاهِ شکارچيانِ وحشي شده است
!جايي که مردان براي تهيه‌ی غَذا به توانايي‌های خود در شِکار مُتَکي هستند
!استتار
.شِکار برای او تَفریح نیست، تهیه‌ی خوراک است
...صُحبتی علیه‌ی آسمان بَر لبه‌ی صخره (اشاره به بَخش‌هایی از کُتُبِ مُقَدَس)
.بُز کوهی به‌وَزن 70 کیلوگِرَم
چَخماق و فولاد .جایی که کبریت مَحصولی تجمُلاتی و دست‌نیافتنی‌ست
!گوشتِ بُز
.فردا" پس‌از عبورِ از کوه‌ها، فَرا می‌رسَد"
،ولی ما باید سَختی‌های رسیدنِ به سرزمینِ ناشناخته .جایی که فَراموش‌شُدِگان زندگی می‌کنند، را تَحمُل کنیم
.و اینجا ما به‌کاروانِ بُزُرگ می‌پیوندیم شَرق، شَرق، همیشه شَرق.
!شُتُرها در گُذرِ از برف
.خروج از کوهستان
.در گُذر از سرزمين‌هايِ خُشک‌وپَهناورِ عَربِستان
.نمایان شُدَنِ نِشانی از قانون در مسیرِ بغداد به نجد
!پلیسِ صحرا
گشتِ کوير از مردانِ صلح‌جويِ قَبايل .در مقابلِ اَعرابِ باديه‌نشينِ غارتگر محافظت مي‌کُند
.اینجا صَدها مرد، در منطقه‌ایی بُزَرگ‌تر از آریزونا، گَشت‌زنی می‌کُنند
وَقتِ استراحت .مثِ هر ایستگاهِ پُلیس در دنیا
...محمد، فرمانده‌ی آنها
...چگونه سپری کردنِ یک روزِ آرام و بدونِ نگهبانیِ آنها را
.به‌ما نِشان می‌دهد
.عصرِ آن روز، رِقصِ پلیس‌ها
،ما ماه‌ها سَفَر می‌کَردیم، با غریبه‌هایِ بسیاری ملاقت می‌کردیم ...مُتِحَملِ سختی‌های فراوانی بودیم
،اما هرچه بیش‌تر پیش می‌رفتیم، به‌عقب برمی‌گشتیم ...به‌قَرن‌ها قَبل
،تا اینکه به اولین دوره رسیدیم ...به‌سرآغاز
،آنها را از داستان‌های کُهن به‌یاد داریم، زندگی در چادُر به‌همراهِ قبیله، گَله .زندگی به‌سَبکِ انسان‌هایِ‌نُخُستین
،تعدادی از کودکانشان سفید و بور هستند .قبل از آنکه خورشیدِ عربستان آنها را بسوزاند
!وقتِ شام
!وقتِ شام برای همه (حتی حیوانات)
"حـیـدرخـان" .رئیسِ قبایل و فرمانده‌ی مردان
"لـوفـتـا" .پسر و وارثِ رئیس، سرمَستِ غرورِ نـُه/9 ‌ساله‌گی
.مسائلِ مُهمی ذهنِ حیدر را به‌خود مشغول کرده
.عَلَف‌ها پَژمُرده‌اَند. خورشیدِ سوزان و خُشکسالی بر ما سایه انداخته و رَمه‌های ما گرسنه‌اند
،هیچ عَلَفی نَمونده و گَله‌ها خواهند مُرد .به‌طَبعِ آن زنان و کودکان و مردان نیز خواهند مُرد
.در پایانِ روز، حیدر روسای قبیله‌ها را دورِ هم جمع کرد
.گَله‌ها و رَمه‌ها را جمع کنید، عَلَف‌ها تقریباً تمام شدند
.به‌شَرق می‌رویم، به‌دره‌هایِ دوردَستِ ایران .مَکانی با چمنزارهای فروان و سرسَبز
.برقصید. فردا عازم خواهیم شد
:حیدر در همه‌چیز بهترین است ...تیراندازی، مبارزه، شنا یا
،هنگامِ خواب در میانِ چادرها محاصره شده بودیم ...اما هنگامِ بیداری
همه کار می‌کنند، حتی رئیسِ قبائل، حـیـدر
.لوفتا به‌خود مُفتَخَر است که نگهداری قلیانِ مجلسیِ پدر به‌او واگذار شده است
.حیدر به‌همراهِ لوفتا برای هدایت قِبیله جَهَتِ تأمین علف، محل را ترک می‌کند
.افرادِ هزاران چادر دورِ هم جمع می‌شوند
تمامیِ پنجاه‌هزار تَنِ ایلِ بختیاری، برای رسیدن به عَـلَـف، باید مسیرِ حیدر را دنبال کنند
،این‌ها کوله‌پُشتیِ زنان نیست که‌حَمل می‌کنند .گَهواره‌یِ چوبی و سنگینی‌ایست که در هر کدام بچه‌ای قرار دارد
...اگر از آن‌دسته آدم‌های زِرَنگ باشید
.بچه‌ی خود را با اسبِ عربی حمل می‌کنید
.همه‌ی قبائل در مسیرِ عَـلَـف در حرکتند
!صدایِ پایِ پنجاه‌هزار تَن
!صدای سَهمگینِ پانصَدهِزار سُم
،روزها در میانِ تپه‌های ناهموار به سفرِ خود ادامه دادند در دره‌ها چادر زدند تا آنکه یک‌روز صبح به‌سیلابی .عمیق و خطرناک برخوردند که‌در مُقابلشان غُرش می‌کرد
!رودخانه‌ی باشُکوهِ کارون
!نه پُلی، نه قایقی، و پنچاه‌هزار تَن به‌این سَمت می‌آیند
شما چطور از این رودخانه عبور می‌کردید؟ چطور به همراهِ خانه و خانوده از این رودخانه عبور می‌کردید؟
...حتی پیشگامانِ عَصرِ دلیجان هم همچین چیزی به‌ذهنشون نمی‌رسه
...با پوستِ شِناورِ بُز
...بعد از وَصل‌کردنِ گیره‌ها
،حیوانات، گهواره‌ها، همه‌چیز .همه باید از این رودخانه عبور کنند
اسب‌ها، گاوها، گوسفندها، الاغ‌ها و مَردها .شنا می‌کنند، اما بُز اگر بتواند هم شنا نمی‌کُنَد
..بَع..بَع (!صِدای بُز)
!همه سوار شُدند
.شروعِ اولین سَفرِ دریاییِ بُزُرگ
،همیشه جا برای یکی دیگه هست .اگه اون‌یکی بُز باشه
!یا علی .رَجَزخوانیِ کُهَنِ آن‌ها
.آب به‌خاطرِ وجود یَخ‌کوه‌ها به‌شِدَت سَرد و سفید است
!الاغ وسطی رو ببینید
،آن‌ها گوساله را به کلک می‌بندند .به این امید که‌گاو هم به دنبالِ آنها بیاید
.مادر، مُشتاق اَما مُحتاط، دِرَنگ می‌کُنَد (.بچه‌اش را برای دریانورد شدن تربیت نکرده)
.مَردِ سُخت‌کوش، این رئیس‌حیدر است .پسر هم به‌پدر رَفته است
...از میانِ آن همه ...حیدر و اَفرداش
!یا علی
!یکَم از از سُرعتِ آب بگیم
!یا علی
!آب‌هایِ پُرخُروش!، فریادِ عشایر !زنگوله‌ها!، فریادِ غریق‌ها
!چَرخیدَن تا سَرحَدِ مَرگ
.درست به موقع
،هنگامی که‌رودخانه در حالِ تَلَفات‌گرفتن است .اولین گروهِ شناگران به‌ساحل می‌رسند
انبوهِ جمعیتِ بی‌شمار همراه با ناامیدی به‌مدتِ بیشتر از .شش شبانه‌روز درتلاش برای عبور از کارون بودند .آنها در هر زمان از شبانه‌روز، از هر نقطه عبور کردند
،یک‌هفته بعد، شَب‌هنگام ...حیدر و لوفتا
دویست‌‌وچهل کیلومتر از کوه‌هایِ ناهموار... .را دیدند که روی نقشه وجود نداشت
.در مسیری که هیچ راهِ عبوری وجود نداشت
.کوچولوی سوارکار همراهِ ماست
هفته‌های پُر رَنج و خطر .اما عشایر همچنان به مبارزه ادامه می‌دهند
...سرانجام اردوگاهِ شبانه را در لبه‌ی پرتگاه بنا کردند
.و صبح به‌صخره‌ایی با ‌ارتفاعِ 600 متر برخوردند
!غیرِفابلِ صعود
!غیرِمُمکن
.نـه! پُشتِ سر قَحطی و پیشِ‌رو عَلَف و زندگی !باید ادامه داد
بالای صخره‌ها .جایی که حتی یک بُز به‌سختی می‌تواند پا بگذارد
.دختری با یک گوساله بر دوشَش، اون ساعت‌های طولانی تلاش می‌کند (می‌توانید او را در وسط تصویر ببینید)
،در آن‌سویِ صَخره‌ها و اُردوگاهِ فرداشب .حیدر و لوفتا به‌سمتِ کوه‌هایِ برفی حرکت می‌کنند
...کوه‌های برفی اولین نقطه‌ی دفاع
به سیلاب‌های روان و پشیده از برف .که در مسیرِ عشایرِ در راه بود، رسیدند
!بــــع !آب خیلی ســـرده
حتی یک گاو هم برای رسیدن به‌آنجا .حاضر است هرکاری را که‌لازم باشد انجام دهد
.اولین استحمامِ بچه
زنانِ جَسور با دامن در آب‌های .بسیار ســرد به‌مبارزه ادامه می‌دهند
!یا علی
!سواری بگیر ازشون بچه
...تا هرجا که ماری رفت
.پنجاه‌هزار تَن دونه‌به‌دونه در حالِ آمدن
...عشایر اکنون با مخوفف‌ترین دُشمن رو‌به‌رو می‌شوند
،زردکوهِ سَخت‌‌عبورِ پیرِ 3700 متری .پوشیده‌از صخره و بـرف و یـخ
،حیدر و داوطلبان گیوه‌های خود را در می‌آورند .بی‌مصرف هم‌چون دم‌پایی اتاق خواب در کولاک
.باید با پایِ برهنه در برف بروند تا مسیر را هموار کنند
!عشایر دارن میان
!مبارزه با پُشتکار آغاز می‌شود
.نِی‌نوازی می‌تونه باعث تقویت روحیه بشه
.قاطر تحمل این مسیر دشوار را ندارد
پابرهنه! !پابرهنه در میانِ برف‌ها
والا بلا !برو دیگه، اِی برشیطون لعنت
!یا علی
.حیدر با شجاعت پیش می‌رود
پنج ساعت تلاشِ بی‌وقفه .برای بالا رفتن، برای صعود
.سوارکارِ کوچولو هنوز همراهِ ماست
!هیچ استثنایی برای کودکان و زنان وجود ندارد
!باید ادامه دهند یا بمیرند
.هم‌چون مگسی بَرپُشتِ شیشه .تَباری از نامیدی
:آخرین بَخشِ راهپیمایی در زردکوه، نمایان شُد .شش‌صد متر سنگ و یخ
.شبانه‌روز بی‌وقفه برای صعود تَلاش می‌کنند
.به‌کُندی اما قُله‌ی زردکوه نزدیک‌تر می‌شود
.نزدیک‌تر
،سرانجام در لحظه‌ی بُزُرگ .نَبَردِ با سرنوشت، به‌پیروزی ختم می‌شود
!زردکـوه فـتـح می‌شود
!یا علی
،لوفتا در میانِ پیش‌قَراولان .قبایلِ پیروز را نِظاره می‌کند
با پاهای یخ‌زده، خونین، بَدَن‌های دَردمَند .لَنگ‌لَنگان پایین می‌آیند به‌دیگر سو
.مادران با گهواره‌های پُر تِلوتِلوخوران به‌‌زمین می‌اُفتَند
.اُمید است که به‌گام‌ها سرعت می‌بَخشَد
عجله کنید، عجله کنید .دره‌ی موعود شما را فرا می‌خواند
یا علی .برف‌ها پشتِ‌سر گذاشته شدند
.دشمن شکست خورد
،جنگیدند و به‌هدف خود دست یافتند .جنگیدن، دلیرانه جنگیدند
به‌سَرزَمینِ موعود رسیدند، سَرزمینِ شیر و عسل .سَـرزَمـیـنِ عَـلَـف
!چادرهای حیدرخان دوباره براَفراشته شدند
.اکنون تمامِ آنچه که‌از این نبردِ حماسی باقی مانده، خاطره‌هاست*
و آخرین سندِ مشاهده شده توسط کنسولِ آمریکایی سرگُرد رابرت ایمبری .که مدتِ کوتاهی بعد از این ماجرا در خیابان‌های تهران فوت کرد