منتشر کننده رسانه مای مووی فیلم ادرس دایمی: https://mymoviefilm3.click
‫رویاهای شیرین
‫آه! چه عجب! تشریف آوردید!
‫فیلم رو این‌جا پخش کردید؟
‫- آخه پَرده کثیفه! ‫- نه!
‫با عرض پوزش، باید عجله کنیم: میکله باید به یک جلسه‌ی دیگه هم برسه
‫خب، روال کاری میکله چگونه‌ست؟ ‫بدون فیلم‌نامه
‫با بازیگرانی که با آسان‌گیری ‫به ایفای نقش خودشون می‌پردازن
‫و تمام و کمال با مسائل داخل فیلم، ‫یا به تعبیری نا-فیلم
‫همذات‌پنداری می‌کنند
‫پس ما کاری رو پی می‌گیریم که ‫خودش رو در فرایند ساخت، توسعه می‌ده
‫بدون آغاز یا پایان‌بندی مشخص
‫و شخصیت‌ها از سینما به عنوان ‫ابزاری برای خودکاوی بهره می‌برند
‫اون‌وقت کار بعدی چیه؟ بعدی؟
‫الان سه سال آزگاره ‫که وا دادید، سه سال!
‫همه‌ش همون حرف‌های همیشگی: ‫جوانان، 1968، مدرسه، خانوادگی!
‫بعد از کار اول می‌شد گفت ‫که به یک تغییر نیاز داشتی
‫اما حالا دیگه فریضه شده! ‫فریضه!
‫حالا برای امسال چی در سر دارید؟
‫این فیلم رو به یک کارگر باسیلیکاتایی، ‫یا چوپان آبروزویی
‫یا یک زن خانه‌دار تو ترویزو ‫نشون بدید. خودم براشون می‌برم
‫گوش کنید، می‌خواستم یک چیزی بگم
‫- اگر بخواهید می‌تونید تشریف بیاری این‌جا ‫- نه، نه، همین‌جا راحت ام
‫- این‌جا میکروفون هست، بهتره ‫- بله، اما این‌جا راحت ام
‫شاید صداتون به همه نرسه
‫بله، اما خجالتی ام
‫می‌خواهید من بیام نزدیک‌تر؟
‫نه، فقط می‌خواستم بگم که... ‫با این فیلم کلی پول به جیب زدید
‫چقدر درآوردید؟ رقم خوبی شد؟
‫خب، سنجیدنش به این سادگی‌ها نیست. ‫اما زیاد، خیلی زیاد
‫- شروع کنیم؟ ‫- خواهش می‌کنم
‫بسیار خوب
‫اگر کسی مایله صحبت کنه...
‫ببخشید، اما این فیلم چیزی نبود جز ‫ویلاهای اعیانی و کتاب‌ها و تابلوهای زیبا
‫هیچ کارگر جوانی در این بین نیست؟
‫خب، من ترجیح می‌دم که...
‫اما متوجه هستید که سینما حوزه‌ شما نیست؟
‫شما می‌خواستید فیلمی درباره جوانان بسازید
‫خب اگه جوانان اون‌جوری باشن که... ‫اتفاقا خود شما اون‌جوری هستید!
‫شما، بیشتر از خودت حرف می‌زنی!
‫از تجربه شخصی و بسیار محدود خودت
‫اما این فیلم به هیچ روی جلوه‌گر جوانان نیست
‫در واقع، بر این نبودم ‫که اون‌ها رو بازنمایی کنم
‫بلکه، آشکارا خودم رو بازنمایی می‌کنم
‫ما شاید از این بازی‌های روشنفکرمآبانه
‫و آزمون-و-خطاهای ‫زبان‌شناختی شما سر دربیاریم
‫اما یک زن خانه‌دار ترویزویی
‫او از این زبان جدید شما چه می‌فهمه؟
‫بعد از یک روز تمام کار کردن، ‫چی از این فیلم عایدش می‌شه؟
‫شب که می‌شه خسته‌ست و می‌خواد ‫یک لذتی ببره
‫- فردا سینما می‌بینمت ‫- خیلی خوب
‫- اتاق تک‌نفره، هان؟ ‫- آره - ردیفه
‫- تا بعد ‫- تا بعد
‫طبقه دوم
‫چهره‌ها خوب به یادم می‌مونند. ‫فورا شناختمت
‫- دیگه آخرشه، هاه ‫- میکله
‫مدیر، مالک، و صندوق‌دار تنها سینمای شهر
‫حال شما؟ هیچوقت بنا نداشتم ‫فیلم شما رو نمایش بدم
‫- چرا؟ ‫- چون که مجابم نکرد
‫البته، امروز ظرفیت تکمیله، شُکر! ‫10 فیلم، 3,000 لیر
‫اما، سر از کارت درآوردم: ‫اون‌قدرها که باید پُررنگ نیستی
‫ باید فیلم‌هات رو برای عموم مردم بسازی
‫فیلم‌ها رو خود من انتخاب می‌کنم. ‫یکشنبه‌ها هم همیشه غلغله‌ست
‫- خب، شماره‌م رو به شما می‌دم ‫- بسیار خوب
‫تو همین یکی دو سال، ‫وقتی کسب و کار رو کنار گذاشتی
‫یک زنگ به من بزن، ‫تا یک چیزی به‌ت بگم
‫شاید که فیلم‌های من طبیعی، ‫خودانگیخته و دَر-دَم-ساخته به نظر بیان.
‫پَسِ پُشتِ کار من هیچوقت اثری ‫از تنش و رنج دیده نمی‌شه
‫ببخشید، من ام...
‫صحبت از کار سخت شد
‫به نظر شما یک کارگر باسیلیکاتایی، ‫یا چوپان آبروزویی
‫بعد از یک روز کاری طولانی، ‫می‌نشینند پای این فیلم عالی؟
‫من که اصلا ازش سر درنیاوردم!
‫نه، من...
‫قشر کارگر من رو می‌شناسند!
‫راستش، من سالهاست که در هتل پینه کار می‌کنم
‫سلام
‫ساندرو، میکله. ‫از فنی‌کارهای تِلِنُوا
‫این داستان تلویزیون هم برامون مهمه، ‫یعنی یک جور معیار سنجشِ فرهنگیه
‫تا بعد.
‫- می‌شه پالتوم تنم بمونه؟ ‫- بله، البته
‫برامون از سینما می‌گید ‫و از جوانان، خب؟
‫من جوان‌ها رو می‌شناسم، نظاره‌شون می‌کنم، ‫اون‌ها مانعی در برابر انفعال اند
‫سرزنده اند، با انگیزه‌ی ‫کار کردن، فهمیدن و ساختن
‫من به جوانان ایمان دارم. 16-ساله‌ها...
‫ساندرو! ساندرو!
‫16-ساله‌ها کمی غمگین اند
‫17-ساله‌ها گرچه، زیاد داستان می‌خونند
‫19-ساله‌ها
‫19-ساله‌ها دوباره به ورزش‌های رقابتی روی آوردند
‫و دیدم که 20-ساله‌ها ‫روابط خانوادگی خوبی دارند
‫21-ساله‌ها... کمک!
‫کمک!
‫- کی اون‌جاست؟ ‫- کی اون‌جاست؟
‫- کیه؟ ‫- سلام!
‫- اوضاع و احوال؟ ‫- خوب ام. شما چطوری؟
‫- بالاخره دوره‌ی جلسات رو تموم کردم ‫- آفرین
‫- آفرین؟ ‫- آفرین، آفرین!
‫حالا باید یک مطلب درباره خودت بخونی
‫نگاه : "داستان یک جوان روراست" عنوانش اینه
‫دیگه خودت می‌دونی چجور مقاله‌ایه. ‫ببین چجوری از فیلمت سوءاستفاده می‌کنن
‫همم. حالا بگذار یک دقیقه بگذره، ‫ناسلامتی تازه از راه رسیدم
‫یک دقیقه!
‫یک نیکُلا نامی تماس گرفت
‫از یک شهری بیرون رم، نمی‌دونم کجا
‫ده بار زنگ زد
‫اولش: «من می‌خوام دستیار ‫پسرتون بشم، خواهش می‌کنم»
‫«خواهش می‌کنم، نمی‌تونم ‫بیام رم، نمی‌دونم چه کار کنم»
‫یک ربع بعد دوباره:
‫«من همون نیکلا ام که زنگ ‫زدم، می‌خوام دستیار پسرتون بشم»
‫«می‌خواستم بگم که شاید بتونم بیام رم»
‫به هر حال، عرض کنم که شما ‫همیشه به من لطف داشتید...»
‫نمی‌دونم چی نظرش رو عوض کرد
‫یا چی شد که رایِش برگشت
‫ببخشید، من این‌جا بادمجون واکس می‌زنم؟ ‫با خودم حرف می‌زنم، چقدر جالب
‫مسلما با چنین لحنی حرف نزده
‫«مسلما با چنین لحنی حرف نزده»
‫فروید، پدر روانکاوی، که با ‫مادر سالخورده‌ش زندگی می‌کنه
‫فروید، که با مادر سالمندش زندگی می‌کنه
‫بله!
‫فهمیدم اون یارو که از بیرونِ رم زنگ زده کیه
‫الو؟ داستانی که تحویل من دادی ‫اسفناکه، سینما رو فراموش کن!
‫من نیکلا ام ها، چند بار با من تماس گرفتید
‫با مادرتون، که همیشه به‌م ‫لطف داشته، صحبت کردم
‫خب، که چی؟
‫می‌خواستم ببینم می‌تونم ‫برای فیلم دستیار شما باشم یا نه
‫نه، نه، نه، نه!
‫اما خب من می‌خوام ببینم و یاد بگیرم
‫خب من چه کار کنم؟ ‫خدا به همراهت، تا بعد
‫فروید مشغول کاره
‫یادداشت‌هاش رو برای دخترش آنا ‫دیکته می‌کنه
‫بله
‫لئوپاردی، حتی در روشنگری کلاسیک ‫ایتالیایی و سُنتِ آلفریایی
‫نقشی اساسی ایفا کرده
‫با اوست که به نقطه‌ی اوج تنش...
‫میان ترقی‌خواهی و بدبینی مستتر در نگرش ‫و ادبیاتی که
‫او رو پرورده اند
‫دست می‌یابیم
‫پیش از این در [عصر] روشنگریِ ‫بزرگ متفکران ده‌ی 1700
‫این شعر رو امروز صبح نوشتم
‫می‌دونید، دوستان؟
‫در زندگی ام، با بی‌تفاوتی ‫از کنار تن مردان و تن زنان
‫گذشته ام
‫پس برو بیرون
‫تو هم همین‌طور
‫پیش از این در روشنگری ‫بزرگ متفکران ده‌ی 1700 بود
‫که نشانه‌های بدبینی آشکار شدند. ‫خیلی خوب، شطرنج‌بازها بیرون!
‫نه فقط بدبینی تاریخی-اجتماعی، ‫که بدبینی کیهانی
‫که به...
‫اون‌هایی که خوراکی می‌خورند ، بیرون
‫که به رابطه‌ی بشر-طبیعت، ‫دارید حال من رو به هم می‌زنید
‫و حقایق تغییرناپذیر مربوط می‌شد
‫واقعا با خودتون کیف می‌کنید؟ ‫واقعا با خودتون کیف می‌کنید؟
‫نسبتا بله
‫خب برای شما آسان و حتی ساده‌ست
‫خیلی آسوده تشریف می‌آرید این‌جا، ‫بدون دردسر، درس می‌دید و می‌‍رید
‫خب پس چه تفاوتی با آدم‌های ‫30 سال بزرگ‌تر از خودتون دارید؟
‫گمونم هیچ
‫اصلا شده به چیزی خارج ‫از این اتاق علاقه‌مند بشید؟
‫این که مثلا چی تو دنیا ‫می‌گذره، زندگی مردم چجوریه؟
‫شما فقط دغدغه خودتون رو دارید
‫نه امیدی، نه خیالی، نه اشتیاقی
‫عوضش سرد هستید، یک زندگی بیهوده دارید و من ‫تحقیرتون می‌کنم
‫سه تا کتابی شراب!
‫نخیر، این رو برای برانگیختنت می‌گم
‫همه‌چیز رو درباره‌ی من می‌دونی؟
‫من باید تو فیلمت کار کنم
‫واقعا باید روی این فیلم کار کنم
‫دارم یک کار نمایشی برای مدارس انجام می‌دم
‫کار تئاتر، [یوجین] یونسکو* ‫(نمایشنامه‌نویس فرانسوی)
‫برای یک قشر مخاطب خاص
‫کار فیلم تو کی شروع می‌شه؟
‫یعنی چی؟ باید بدونم کارت کی شروع می‌شه
‫- من... - خب؟ ‫- [تازه] دارم می‌نویسم
‫همه همین رو می‌گن
‫اما من این کار رو انجام می‌دم
‫جا خوردی، هان؟
‫جا خوردی دیدی من و مارکو این‌جایییم، ‫و عین قدیم‌ها
‫با آرامش حرف می‌زنیم
‫آره، راستش، خیال کردم شما دو تا...
‫الان برمی‌گردم
‫می‌دونی، چند روز پیش اتفاقی به هم برخوردیم
‫و عشق‌بازی کردیم
‫اصلا یک شور و حالی شد
‫اولش حتی فکرش رو هم نمی‌کردیم
‫بعد من نزدیک‌تر شدم
‫- حالا لازم نیست خیلی واردِ... ‫- نه
‫ببخشید
‫ببین، تو که مارکو رو می‌شناسی: خیلی مغروره
‫اما به هرحال مَرد تَکیه!
‫رابطه‌مون گاهی جالبه و گاهی هم
اسف‌بار
‫اما به هرحال رابطه‌ای هست، وجود داره
‫آره، درسته
‫زود به زود به اون می‌خونه سر می‌زدم، ‫چون خیلی احتمال داشت شناخته بشم
‫هیچکس از این راز وحشتناک خبر نداشت
‫- فیلم آخر دن سیگل رو دیدی؟ ‫- نه
‫پر از کلیشه، ابتذال، ‫شخصیت‌های مسخره...
‫افتضاحه، خیلی فیلم ناجوریه
‫- ببخشید، من چیزی از سینما بارم نیست ‫- پس ساکت باش
‫ببین، من فیلم رو ندیدم، بس که سینما گرونه
‫به‌م گفتن عین همون اولیه‌ست، ‫اما نه به اون بامزگی
‫و جوون‌ها به اونچه که تو وصف می‌کنی ‫شباهتی ندارند
‫- فیلم آخر دن سیگل رو دیدی؟ ‫- نه
‫یک چیزیه ها!
‫کل فیلم بر پایه کلیشه‌ها، چیزهای پیش-پا-افتاده و ‫شخصیت‌های مسخره‌ست
‫راستی که جواهریه، سینمای آمریکا معرکه‌ست
‫اما کاری به کار این روشن‌فکرها ندارم
‫- من دارم، تحسین‌شون می‌کنم، تا بعد ‫- نه! نه!
‫اول من باید بگم «تا بعد»
‫وگرنه عین اینه که می‌خوای من ‫رو از سر باز کنی، حالا بیا، از اول
‫باهام حرف بزن، مثلا داری حرف می‌زنی
‫حرف بزن. تا بعد
‫- چه می‌کردی؟ ‫- داری فیلم‌نامه رو تموم می‌کنم
‫یا خدا! یکی دیگه؟
‫آره، منتظرم جواب یکی‌شون از فرانسه بیاد
‫سر اون یکی هم
‫هنوز بین هیئت مدیره شبکه تلویزیونی اختلافه
‫اما انگاری که...
‫بعدش پروژه‌ای دارم در یکی از کشورهای شرق
‫محض احتیاط نمی‌خوام خیلی بازش کنم، ‫اما خب، اون‌جاست
‫شش سالی می‌شه فیلم نساختم
‫- صبح به خیر، [جناب] کارگردان ‫- صبح بخیر
‫گمونم من رو به جا نمی‌آرید
‫نه، به جا نمی‌آرم
‫فیلمم چند ماه رو پرده بود
‫آه، بله! اما به نظر خیلی ناخوش هستید. ‫چخبر؟ دیگه فیلم نمی‌سازید؟
‫چی شد که کنار کشیدید؟
‫می‌خوام یک چیزی نشون‌تون بدم
‫این سالن‌های بزرگ خالی ‫که باشند خیلی غم‌انگیز ان
‫اما این‌جوری، مخاطب ‫دیگه احساس تنهایی نمی‌کنه
‫مردم دوباره دارن از خونه‌هاشون درمی‌آن
‫و سینما یک بار دیگه ‫می‌شه نقطه ملاقات با مردم
‫سلام، اوضاع چطوره؟ ‫تا پنج دقیقه دیگه شروع می‌کنیم
‫همدیگر رو می‌شناسید؟
‫ایشون کارگردان فیلمه
‫دقیقا همون کاری رو می‌کنه که شما ‫چند سال پیش می‌کردید:
‫می‌آد، نگاه می‌کنه ببینه چخبره، ‫واکنش تماشاگران رو زیر نظر می‌گیره
میکله! میکله!
‫اون‌جا منتظر می‌ایستم
‫نمی‌تونم پُشتِ ادا-اصولت دربیام
‫خب، نظرتون چیه، هان؟
‫من برای شما احترام خاصی قائل ام، ‫نظرتون برام ارجمنده، حالا چی فکر می‌کنید؟
‫نمی‌شه کتمان کرد که فیلم ‫از یک جا به بعد رشد می‌کنه
‫قصه از یک‌نواختی درمی‌آد
‫- اما خب، فیلم اولمه ‫- من چه کنم؟
‫خب، شما آغازگر این راه بودید، ‫راه رو باز کردید
‫اما الان، از دل همین جوون‌ها، یک ‫سینمای جدیدی داره سر بر می‌کشه
‫به هر حال، نفر اول شما بودی
‫نفر اول نه، تنها نفر
‫خب، مثل ما بازم هستند، این‌جوری از ‫تنهایی هم درمی‌آیی و بارت سبک‌تر می‌شه
‫اساسا، من و شما فیلم‌های ‫مشابهی می‌سازیم
‫من که همچین فکری نمی‌کنم
‫آه، چرا
‫الو؟
‫نه، دارم کار می‌کنم، آره
‫آره، صدای فمینیست‌ها دراومده چون برداشتی...
‫عکس چند تا زن برهنه رو زدی روی جلد، آره
‫اما نمی‌تونم عکس لخت ‫خودم رو هم بگیرم بگذارم...
‫آره، تا ثابت کنم که تو مردها ‫رو هم به نمایش می‌گذاری!
‫اما نه، چرا چرا چرا، من مرد شوخی ام
‫اما نه، نه، نه. ‫چی؟ بیخیال بابا، باشه
‫آره، نه، نه
‫می‌دونم، باشه، صورت خوشی نداره
‫نه، نه فقط خجالت، آره... خوبه، تا بعد
‫یالا!
‫خبردار شدی؟ ازم خواستن ‫به مجلس شام دانش‌آموختگان بپیوندم
‫اون‌وقت چقدر خرجشه؟ ‫20,000 لیره؟ آره!
‫گفتم: «من محض خاطر شما، ‫20,000 لیره خرج نمی‌کنم»
‫ویویالنته گفت: «آه، اما خرج ‫روی دست‌مون می‌گذاره»
‫ببخشید، خیلی متاسف ام که ناکام موندید
‫امسال حتی یک کمکی هم به ‫انجمن فارغ التحصیلان کردیم
‫سال بعد فراموش می‌کنن
‫چقدر هم که براش مهمه! تا وقتی که ‫اون‌جا باشه و شغلش رو داشته باشه!
‫چون همیشه من و بقیه ایم که ‫قشقرق راه می‌اندازیم
‫نه، گفتم نمی‌آم، راستش، گفتم نمی‌آم
‫آنا، عزیزم، حاضری؟
‫بنویس، بنویس
‫همچون رویاها، خیال‌پردازی‌های روزمره نیز ‫جستن کام دل اند
‫و همچون رویاها، آن‌ها نیز عمدتا بر روی
‫تاثیرات حاصل از تجربیات کودکی بنا شده اند
‫و همچون رویاها، از حدی از سرکو... ‫لذت می‌برند
‫تند می‌خونم؟
‫از سرکوبِ آرام.
‫پیوند این خیال‌پردازی‌ها با خاطرات کودکی که ‫سرچشمه آن‌ها به حساب می‌آیند
‫با پیوند
‫کاخ‌های سبک باروک در ‫روم و ویرانه‌های باستانی،
‫شباهت بسیاری دارد
‫ویرانه‌های باستانی
‫ببخشید، نمی‌تونم تمرکز کنم
‫یک لحظه
‫نمی‌دونم چی به شما بگم، پدر
‫- تماس با یونگ رو رزرو کردی؟ ‫- آره، رزرو کردم
‫زوریخ
‫یونگ [اون‌جا] جای‌گیر شده
‫زندگی سخته
‫زندگی خیلی سخته، به ویژه در این ایام، عزیزم
‫چی داری که به‌م بگی؟
‫«چی داری که به‌م بگی؟» نمی‌دونم ‫شخصیت‌های زن چی باید بگن!
‫می‌خواهیم از چی حرف بزنیم؟
‫این‌جا به هیچ‌کجا نمی‌رسیم
‫دَر-دَم-سازی ‫(بداهه‌سازی)
‫آه، نه! در-دم-سازی کار فروید ‫نیست! جای چک و چونه نداره
‫آنا، بیا بریم، امکان نداره!
‫بریم!
‫امکان نداره! نیم ساعت! ‫یک فیلم رو می‌شه از اول تا آخر دید
‫حتی تو تلویزیون
‫تلفن رو کشیدم
‫سیلویا!
‫الو؟
‫نیکلا ام، اومدم رم. ‫شوخی کردم، کاش اون‌جا بودم
‫نگاه کن، همین حالا یک چندی تو راه خواهی بود
‫و بعد به خاطر من می‌آیی رم، خجالت داره
‫امشب باید با یکی از دوستان ‫اسم-و-رسم‌-دار برم سینما
‫ساعت 10 از رم باهات تماس می‌گیرم
‫باشه، خوشحال می‌شم، اما ‫این که می‌شه قلدری و باج‌گیری
‫همه دنیا که نوکر بابات نیستن!
‫- نمی‌دونم، به نظر داستان جذابی که... ‫- نه، نه
‫نه؟
‫ما دنبال یک رویکرد سرزنده ‫ایم، تازه، در پیوند با واقعیت
‫با بازیگرهای از-خیابان-آورده، ‫بدون فیلم‌نامه، در-دم-ساخته، نو
‫بودجه کم، و به ویژه بانمک
‫- خب، فیلم من این گنجایش رو داره... ‫- نه، فیلم شما برامون جالب نیست
‫افسوس، چه لحن تندی
‫من محبت بیشتری می‌طلبم
‫دیگه صبرم سراومده! ‫دیگه صبرم سراومده!
‫نیرو نخواستیم، دست‌کم ‫اندکی محبت نثار آدم کنید
‫همه دست رد به سینه‌م می‌زنند: ‫تهیه‌کننده‌ها، زن‌‌ها، تلویزیون
‫این من ام!
‫از اون بچه‌هایی بودم که هیچوقت ‫مهمونی دعوت نمی‌شدم
‫- داری به من می‌خندی! دیدمت! ‫- کجا می‌ری، ساندرا؟ بیا این‌جا
‫با تنها گذاشتن من اشتباه مهلکی ‫کردید، و پشیمان خواهید شد!
‫دلم به حال‌تون می‌سوزه، اما دودش تو چشم ‫خودتون می‌ره!
‫برای اینکه فیلمِ من بهترین فیلم ‫این سی سال می‌شه! فهمیدید؟
‫بله، من تو تلویزیون کار می‌کنم، ‫از کلمات ابایی ندارم، نخیر!
‫آسانسور! آسانسور!
‫این خش‌خش رو می‌شنوی؟ ‫صدای سوختن فیلم‌نامه منه
‫آره، [صدای] سوختن
‫نخست، او مردی‌ست دردسرساز
‫که همیشه برای مذمت همکاران خود ‫بهانه‌ای دارد
‫برای تهیه‌کنندگانش، بازیگرانش، ‫سیاست‌مداران و کل ایتالیا!
‫می‌گوید فیلم دیگری نخواهد ساخت
‫زیرا که نمی‌خواهد دیگر مورد ‫سوءاستفاده سیستم قرار بگیرد
‫اما پس از سکوتی طولانی، او این‌جاست، ‫و کمربسته چون همیشه، رُخ می‌نماید!
‫دردسرساز، اما بایسته
‫پوزش می‌خوام، این فیلم ‫به اشتباه کُمدی قلمداد شده
‫در عوض، بیشتر دراماتیکه
‫بله، خوشحالم که متوجه شدید، چرا که...
‫گمان نکنم
‫که یک کارگر باسیلیکاتایی، ‫یا چوپان آبروزویی و کدبانویی ترویزویی
‫علاقه خاصی به این فیلم ناخوشایند
‫مبتذل و بی‌مزه نشون بدند
‫فیلمی درباره‌ی نا-هم-زبانی، ملال
‫و روابط دشوار با زنان
‫راستی، یک چیزی رو به ما بگید: ‫شما به مردها تمایل دارید، هان؟
‫به نظرم واضحه که فیلم من
‫که حساب‌گرانه هم نیست
‫با استقبال خوبی روبرو شده، نه ‫تنها در شهرهای بزرگ که در دهکده‌ها
‫و شهرهای کوچک، و جزایر!
‫خوبه
‫- کاسنی هم میل کنید ‫- این کاسنی خوب نیست، کاسنی واقعی مال رومه
‫راستی، می‌خواستم ازتون بپرسم
‫شما که با جوانان همذات‌پنداری می‌کنید
‫این روزها [زوال] دین به مسئله‌ی عمده‌ای بدل شده؟
‫خب، نه راستش، خلاصه بگم
‫خیلی‌ها، دست‌کم در شرایط ‫[مشابه] من، کمی بی‌تفاوت شدند
‫گرچه، من خودم هم مومن نیستم
‫گرچه، چند سالی می‌شه که ‫بازگشت به دین دوباره قوت گرفته
‫- و این در حکم گرایشی تازه به شخص پاپه ‫- بله
‫به هر روی
‫امسال سال فاجعه‌باری بوده: خیلی‌ها ‫بیکار شدند، هیچکس کار نمی‌کنه
‫- بحرانی شده ‫- من اومدم
‫ببخشید دیر شد
‫- نفر اول کی بود؟ ‫- من
‫- همینه؟ ‫- بله
‫- حاضری؟ ‫- آره - فهرست رو داری؟
‫شروع کنیم
‫نه!
‫آره
‫نه
‫آره
‫نه
‫نه!
‫- تویی؟ ‫- آره، مال پارساله
‫این‌یکی
‫خوشم می‌آد، یک‌جور سینمای ‫متفاوتیه، گرچه هنوز فیلم شما رو ندیدم
‫اجباری نیست
‫- نمی‌دونم بازیگری جاه‌طلبی واقعی‌مه یا نه ‫- پس چی؟
‫خب، الان این‌جوری ام که ‫«باشه، بازیگری راستِ کارمه»
‫دوست‌پسرم هم می‌گه صدای پُراحساسی دارم
‫نفر بعد، بفرمایید
‫- من رو می‌شناسید ‫- نه
‫من رو می‌شناسید
‫نه، شاید شما رو تو فیلمی ‫دیده باشم، بازیگر هستید؟
‫من نیکلا ام و این هم کلاد، برادرم
‫به خودمون پنج سال فرصت یادگیری دادیم. ‫طی این مدت به هیچ شغلی نه نمی‌گیم:
‫دستیاری، سیاهی لشکر، صحنه‌آرایی...
‫گرچه، عاقبت باید در ‫مقام کارگردان فیلم بسازیم
‫تا همین یکی دو روز پیش در یک مدرسه ‫درس می‌دادم
‫- اما تصمیم گرفتم بزنم بیرون ‫- چی؟ دیوانه شدی؟
‫از شغلت زدی تا بیایی این‌جا دلقک‌بازی ‫دربیاری؟ از من چی می‌خوای؟
‫از من کمکی ساخته نیست! تا بعد!
‫- سلام - سلام ‫- چه خبر؟
‫دارم با همین تهیه‌کننده یک فیلم می‌سازم
‫- این‌جا؟ - آره ‫- گمون نکنم - تقریبا قطعی شده
‫- دارم یه کار موزیکال درباره سال 68 می‌سازم ‫- آهان
‫آره، کشمکش دانش‌آموزان، ‫مبارزه بر سر خانه، سرکوب
‫اما در پرتُوی بسیار رازآلودتر
‫- کار موزیکال - آهان ‫- از این‌یکی خوشت می‌آد
‫البته من از اون‌هایی نیستم که چند سال ‫آزگار سر یک موضوع جوش بزنم، عین خودت
‫- تو به مراتب بی‌خیال‌تری ‫- گوش کن، داشتم فکر می‌کردم
‫اگه فیلم‌هامون باهم دربیان ‫ممکنه تداخلی پیش بیاد
‫- آخه جفت‌مون یک جنس مخاطب داریم ‫- خب
‫- آره ‫- نه
‫بهتره تاریخ‌ها رو عقب جلو کنیم
‫- بیا یک نشست مطبوعاتی ترتیب بدیم ‫- می‌بینمت - تا بعد
‫عالیه. بگو ببینم کار ‫مقدمات تا کجا پیش رفته؟
‫می‌دونی، من کاملا آزاد می‌گذارمت
‫من از اون تهیه‌کننده‌ها نیستم که دایم ‫تو کارت سرت بکشم
‫خوبه، این‌جوری بهتره
‫آره، اما نگران ام که مبادا از خاطر عموم ‫محو بشی
‫از درآمدن آخرین فیلمت خیلی گذشته
‫دوست دارم کار برای زمانی که...
‫الان این یارو کارگردان کودنه رو دیدم
‫اگر بنا داری درباره جوانان فیلم‌های آبکی ‫بسازی، من فیلم خودم رو با شما نمی‌سازم
‫اما خب من باید کار کنم، ‫باید پروژه‌های دیگری هم داشته باشم
‫- تهیه‌کننده ام دیگه! ‫- دقیقا، تهیه‌کننده‌ی من
‫- اون کار رو تموم کردی؟ ‫- کدوم؟
‫تغییر متن، صحنه 91م
‫- صحنه 91م، صحنه کلیدی! ‫- صحنه کلیدی؟
‫بگذار به‌ش فکر کنم
‫- همه‌ش پشت گوش می‌اندازی ها ‫- نه، نه
‫91
‫سیلویا!
‫از این مسخره‌بازی‌های شاگرد-مُحصلی خوشم نمی‌آد
‫این جماعت شوخی ندارند
‫هیچکس حرفی نمی‌زنه، شما خوشحالید ‫چون مدرسه نیستید
‫استاید از پشت پنجره منظره رو می‌پان
‫رئیس ازش لذت می‌بره
‫دیگه کافیه، من می‌رم داخل
‫ورود ممنوع! برید خونه!
‫ورود ممنوع!
‫کجا؟ باید از این‌جا بری!
‫برو ببینم!
‫یالا! مردک چندش‌ناک! ‫کرم بی‌همه‌چیز! دلقک
‫برو خونه! این‌جا نمون!
‫بزنش! بزنش!
‫برو ببینم!
میکله، انتخاب کنیم؟
‫- الان برمی‌گردم ‫- باشه
‫الو؟
‫نیکلا و کلاد، به‌تون گفتم...
‫سرم شلوغ نیست، کاری نمی‌کردم، کجایی؟
‫بسیار خب
‫مثلا، مدیر مدرسه‌ی ما هیچ شوق و ذوقی نداره
‫اگه به خاطر من نبود
‫و البته دو سه تا از همکارانم که ‫به همه‌چیز سر و سامون می‌دن
‫و کَمَکی هم تُندمزاج ان، ‫آب از آب تکون نمی‌خورد
‫این روزها دانش‌آموزها فقط قبولی رو می‌شناسند و بس
‫منظورم اینه که نسبت‌ به سال‌های پیش ‫خیلی چیزها فرق کرده
‫قبلا یک نگرش سیاسیی هم در کار بود
‫مادرت راست می‌گه، زمونه عوض شده
‫ خودش خبر داره، یادته دیگه، نه؟
‫آره، همین آقا روزنامه رو می‌گیره، ‫به تیترهای صفحه اول نگاه می‌کنه
‫بعدش صاف بخش فرهنگی رو باز می‌کنه تا ‫فهرست سینما رو بخونه
‫مشتاق نیست، یا شاید هم دیگه مشتاق نیست
‫خب
‫به هر حال
‫طی سی سال حکومت‌داری، به سر همه مسلط ‫شدن
‫و ما هم به قول رومی‌ها ‫«باید بسوزیم و بسازیم»، هان؟
‫اون‌ها...
‫هرچیزی رو که دستشون می‌رسید توی این کشور ‫نابود کردند، تمام نهادها رو...
‫اما این «اون‌ها» کی ان؟ این حرف‌ها چی چیه؟ ‫این حرف‌های اتوبوسی چی چیه؟
‫مادر، چرا خلق همه رو تنگ می‌کنی؟
‫عجب ملال‌آور و یک‌دنده ای، ‫ای لعنت!
‫این چیه؟
‫هیچی. کاکائو، شکر، پنیر ریکوتا، ‫شیر، چیز خاصی نیست، اما خوبه
‫آره، چون یکی دیگه از علایقش ‫دسره، داشت یادم می‌رفت
‫نه، نه، نه
‫باورش مکن
‫که اسباب‌بازیی هستی برایش
‫- هوسی زودگذر، اما نزد من... ‫- نکن، پسر خوبی باش
‫...تمام زندگی ‫چی چی مزخرف می‌گی؟
‫- زشته، درست حرف بزن ‫- چرا؟
‫نکنه چون کل ساختمون می‌شنون؟ ‫حالا دیگه نگران این چیزها شدی؟
‫الان تو یکی از اون صحنه‌های ‫مادرانه فیلم‌هات نیستیم ها!
‫- به فیلم‌هام چه کار داری؟ ‫- نه، دیگه تحمل‌شون رو ندارم
‫- چر از این خونه نمی‌ری؟ ‫- هیچوقت از این خونه نمی‌رم
‫نمی‌خوام از عقده ادیپم بگذرم!
‫- تو... تو... ‫- خفه شو!
‫- مزخرف نگو، خب؟ کل حرفت چیه؟ مزخرف ‫- آه
‫گوش کن، دیگه به من ‫زنگ نزن، ناراحتم می‌کنید!
پیش من، تو یک فیلمنامه‌ی تموم‌شده ای
‫پول سینما رو می‌دم
‫- الو؟ ‫- سلام، بیدارت کردم؟
‫چه‌خبرها؟ هیچی؟
‫دست کم برام از یکی بگو که از پس فیلم ساختن ‫برنیومده!
‫یک نقد برات می‌خونم از یکی از ‫فیلم‌های مزخرفی که تازه دراومده
‫فوری رفتم روزنامه‌ رو گرفتم
‫این فیلم سرآغازی لطیف و ظریف است
‫که سبْک و پُختگی این کارگردان جوان ‫را، که سینما را در رگ و پی خود دارد
‫به نمایش می‌گذارد
‫نه، تو رو خدا ادامه ‫نده! التماست می‌کنم!
‫خیلی خوب، کافیه، تا بعد
‫عناصر تازه‌ای که چشم‌انداز ‫سینمای ایتالیا را غنا می‌بخشند
‫چرخش [دوربین]
‫زوریخ، 34452؟
‫پروفسور کارل گوستاو یونگ تشریف دارند؟
‫پروفسور فروید از وین تماس می‌گیرند
‫آه، خودتون هستید؟ گوشی ‫رو می‌دم پدر، روز خوش
‫سلام، گوستاو، چطوری؟
‫نامه‌م به دستت رسید؟
‫استنلی هال دوباره از ورچِستر برام نامه نوشت
‫ازمون خواسته باهم بریم دانشگاه ‫و یک نشست در باب روان‌کاوی
‫برگزار کنیم
‫خیلی با محبت اند، ‫اقامت‌گاهی بس زیبا در اختیارمون می‌گذارند
‫تازه، خبر ندارند که ما ‫ناقل طاعون هستیم!
‫آره، خیلی کار می‌کنم
‫سخت کار می‌کنم، بالاخص روی مادرم
‫آره، هنوز پیش او زندگی می‌کنم، ‫یک چند وقتی...
‫خود-کاوی، گوستاو، این‌جا کار خود-کاوی ‫رو پی گرفتیم
‫همه‌چیز با آمریکایی‌ها خوب پیش می‌ره؟ ‫در دسترسی؟
‫عالیه
‫یک لحظه، گوستاو
‫- پخ! ‫- ابله!
‫گوشتالو! مادری بس درخشان! ‫درخشان‌ترین مادر دنیا، همچون خورشید
‫- می‌کُشمت! مادرم رو می‌کُشم! ‫- بسه! بسه دیگه!
‫- شوخی می‌کنم! ‫- شوخی با این سن و سال! چه ابلهی هستی!
‫- چی چی هستم؟ ‫- ابله
‫کل صبح مشغول بودیم، آنا، به‌ش بگو
‫- روی روانکاوی کودک کار می‌کردیم ‫- درسته!
‫کافیه، کافیه!
‫کافیه! چی برام آوردی؟
‫- نگاه کن! ‫- درخشنده چون خورشید!
‫بس کن! کافیه!
‫خسته ام، متوجه ای؟ ‫با این سن و سال کار می‌کنم
‫به باقی مادرها نگاه کن
‫- ای کاش یک پسر داشتم ‫- «ای کاش یک پسر داشتم»، چی؟
‫یک پسر ثروت‌مند که پولش از پارو بالا بره، ‫و تمام فکر و ذکرش پول باشه؟
‫- نه مثل من... ‫- آه، بس کن!
‫چرا داد و بیداد می‌کنی؟
‫برای چی داد می‌زنی؟
‫معنی این صحنه رو می‌فهمی؟
‫ببخشید، اون اول کار من رو گیج کرد
‫تو ثروت‌مندی، ببخشید...
‫بیرونِ رُم فیلم‌برداری کردیم. ‫یک کار آمریکایی بود
‫پس کلی نون و آب داشته
‫یک پاستا و لوبیای افسانه‌ای به دادمون رسید
‫چه یخبندانی بود ها، سوبیاکو بودیم
‫اگه اون پاستا و لوبیا نبود همه مُرده بودیم
‫صحنه‌ی خوبیه
‫آره، خوب از آب دراومد
‫اما من بودم از یک لنز دیگه ‫استفاده می‌کردم، 32 به کارم نمی‌آد
‫آره...
‫نه، 32 نه
‫- سکوت! ‫- همگی ساکت!
‫حرکت!
‫خسته ام، می‌دونی؟ خسته
‫کار کردن، تو این سن و سال! ‫مادرهای دیگه رو ببین
‫- آه! ای کاش یک پسر داشتم ‫- پسر؟ منظورت چی چیه؟
‫پسری که کلی دربیاره، پولش ‫از پارو بالا بره، بورژوا باشه؟
‫من فرق دارم! من پی پول نیستم!
‫من شاعرم، دانشمندم، پزشک ام!
‫نابغه ام! تو مادر یک نابغه ای!
‫نابغه کدومه! بسه!
‫من کاشفِ ناخودآگاه ام! ‫من زیگموند فروید ام!
‫- فروید 40 سال پیش مُرد! ‫- نه!
‫همچین چیزی نیست، او ‫هنوز زنده‌ست، می‌فهمی؟
‫تراژدی من همینه، من نابغه!
‫ای گورِ پدرِ این مادر، بلای جونم شده!
‫دیگه کاسه صبرم لبریز شده!
‫صبرم سراومده، می‌کُشمش! مادر!
‫می‌گن فیلم آبکی، غرض‌ورزانه، ‫آبکی، کلیشه‌ای، و مبتذلیه
‫حالا دیگه همه خیال کردن حرف زدن از سینما ‫حق‌شونه و به‌شون واجبه!
‫همه شدن مفسر سینما. همه ‫درباره‌ش حرف می‌زنند! همه!
‫- اما خب حرف که می‌تونیم بزنیم... ‫- نه!
‫تا حالا شده من از فیزیک نجومی حرف بزنم؟ ‫یا مثلا از زیست‌شناسی؟
‫تو داری اشکالاتی رو می‌تراشی ‫که اصلا وجود ندارند.
‫تو یکی خفه، ‫همین حالا هم فهمیدم چه کاره ای!
‫- یعنی چی؟ - فهمیدم به چی علاقه‌مندی! ‫- به چی؟
‫- تو بهتره ساکت باشی، بگذار من حرف بزنم ‫- نه
‫شده من درباره عصب-روان‌پزشکی حرف بزنم؟ ‫یا گیاه‌شناسی؟ یا جبر؟
‫داری فیلم معرکه‌ای می‌سازی
‫من از چیزی که حالیم نیست حرف نمی‌زنم. ‫شده از کتیبه‌های یونانی حرف بزنم؟
‫درباره برق؟ سد و پُل؟ بزرگ‌راه؟
‫- داری یک فیلم حیرت‌انگیز می‌سازی ‫- درباره قلب‌شناسی دم نمی‌زنم
‫همین‌طور رادیولوژی، و چیزهایی که ‫ازشون سر درنمی‌آرم!
‫- بسه! ‫- از چیزی که بلد نیستم حرف نمی‌زنم
‫- میکله! ‫- از چیزی که بلد نیستم حرف نمی‌زنم
‫- گوش کن - بزنید به چاک ‫- سعی کن... - یالا!
‫- میکله! ‫- چیه؟ چی می‌خوای؟
‫می‌برمت یک جای معرکه. بزن بریم
‫شیرینی بادامی!
‫نان خامه‌ای زبایونی و شکلاتی
‫مون بلان!
‫تارت تمشک، رازبری
‫کیک سن هُنور با شکلات، زبایونی و خامه!
‫و... ‫تورته زاخر
‫این‌جا از معدود قنادی‌هاییه که ‫تورته زاخر داره
‫صحنه 118 دیشب نبود، یادت رفته چاپش کنی
‫این صحنه حیاتیه! پیداش کن! قابل قبول نیست!
‫صبح به خیر
‫- سلام ‫- سلام
‫- اوضاع چطوره؟ ‫- همین اعصاب‌خُردی‌های همیشگی
‫به هر حال، داریم مقدمات صحنه رو ‫تو اتاق خواب می‌چینیم
‫- میکله - سلام ‫- سلام
‫- تا بعد. ‫- خیلی خوب
‫بریم اون‌طرف
‫خب، میکله، قراره این فیلم رو تموم بکنیم؟
‫البته، چطور مگه؟
‫چون به نظر مشکلاتی داریم
‫انگار که تو راضی نیستی، ‫بازیگرها خوب نیستند
‫- بعضی صحنه‌ها رو دوست نداشتی ‫- نه
‫می‌دونی، یک چیزهایی به گوشم می‌رسه، ‫نه که کسی بیاد حرفی بزنه
‫من هم که نمی‌آم دیدنت تا مبادا ‫مزاحمت باشم
‫اما اگه حضورم گره‌ای ‫از کار باز می‌کنه، این‌جا ام
‫- بگو ببینم، درسته که... ‫- نه، نه
‫(امروز خوشحال ام)
‫آمریکای جنوبی؟ چرا؟
‫هنوز به آخر خط نرسیدم! ‫هنوز کلی حرف برای گفتن دارم!
‫تا بعد
میکله، بیدار شو! آماده ای؟
‫- هروقت آماده باشی، ما هم آماده ایم ‫- نه، یک استراحتی بکنیم
‫همون جلیقه‌ی صحنه‌ی ‫قبلی رو تن فروید نگه دارم؟
‫کلاف کاموا، میکله، صحنه کلیدی!
میکله، رابطه او و ‫مادرش، بند ناف، نماد!
‫- نه، نه، ناجوره، از شرش خلاص شدم ‫- میکله!
‫- چرا به‌م نگفتی؟ ‫- تازه تصمیم گرفتم
‫استراحت!
‫اگر این شخصیت‌ها رو توسعه ندیم
‫جلوتر به مشکل می‌خوریم!
‫به باور من، باید عین یک کار هم‌سرایانه ‫پیش بره، عین مجلس در-دم-نوازی!
‫- چی؟ ‫- مجلس در-دم-نوازی
‫- اصلا شما این‌جا چه می‌کنید؟ ‫- داریم یک قصه‌ای می‌نویسیم
‫- که چی بشه؟ ‫- که یک فیلم ازش بسازیم
‫بیایید دنبالم
‫اساس کار سینما این نیست، که ‫مثلا چند تا ایده داشته باشید و...
‫فعلا فراموش کنید
‫ببین، ما عزم راسخی داریم! ‫خودت که شاهد اینهمه فیلم افتضاح هستی!
‫یعنی من هم اگر چهار تا چیز مزخرف بخونم، ‫باید بنشینم رمان بنویسم؟
‫- به هر حال، می‌خواهید فیلم بسازید؟ ‫- آره
‫بسازید، اما دیگه این دور و بر نبینم‌تون
میکله، حالم رو به هم می‌زنی ‫و بنای بازی کثیفی رو گذاشتی!
‫می‌دونی چرا رفتارت همچینه؟
‫اول اینکه آخر خطی، اما ‫به ما مربوط نیست، خودت می‌دونی
‫دوم اینکه از بخت بد، حرف‌های ‫خودت رو راستی راستی باور می‌کنی
‫سوم اینکه یک آدم مشنگی ‫و از ما می‌ترسی
‫استراحت تمومه
‫- استراحت تمومه ‫- نخیر، من باید بگم «استراحت تمومه»
‫می‌خواستیم نکته آخر رو هم به‌ت بگیم
‫نکته آخر رو من می‌گم: ‫حواستون به خودتون باشه
‫دارید لقمه گنده‌تر از دهن‌تون برمی‌دارید
‫خیر سرتون، نه به این ‫شوری شور، نه به اون بی‌نمکی
‫مطالعات من نشون داده اند که
‫اختلال اضطرابی زنان ‫پیشینه متعارفی داره:
‫زودرنجی، دلشوره، فوبیا
‫- بروز همه‌جانبه اضطراب یا... ‫- داری سیگار می‌کشی؟ وایستید
‫سیگار نمی‌کشیدم
‫- زودرنجی. ‫- زودرنجی.
‫- دلشوره ‫- دلشوره
‫- فوبیا ‫- فوبیا - سکوت
‫دوباره. دوربین
‫- ضبط می‌شه ‫- 2, 9, برداشت 12
‫- رمو، 5 ثانیه ‫- رابطه‌مون اون‌وقت‌ها فرق داشت
‫چیز دیگری درباره‌ت نمی‌دونم، آخه ما که ‫حرف نمی‌زنیم
‫- راست می‌گی، سخته که بخوای ارتباط... ‫- بس کنید
‫چی رو می‌خواید به چی مربوط کنید؟ ‫خفه!
‫دوربین!
‫- ضبط می‌شه ‫- 2, 9, برداشت 13
‫حرکت!
‫تو روان‌نژندی
‫چرا ازدواج مجدد نمی‌کنی؟ ‫چرا جای اینکه خون به جیگرم بکنی
‫و من رو با عقده‌هات به ستوه بیاری ‫یک مرد برای خودت پیدا نمی‌کنی؟
‫پسر همیشه پسر ‫می‌مونه، انگاری که داخل آدم نیست!
‫- مطالعات من نشون داده که ‫- کافیه...
‫دوربین
‫ضبط می‌شه
‫نه، هنوز باب میلم نیست
‫- پایه که میزونه؟ ‫- آماده فیلم‌برداری
‫ببخشید، به نظر میون جمله‌ی مادر ‫و جواب رِمو
‫یک مکثی وجود داره
‫- از اون نور خوشم نمی‌آد ‫- خاموشش کن!
‫اما من که چیزی به‌ش ‫نگفتم، لوچیانو، روغن رو بیار
‫- خسته ای؟ ‫- آره! از هفت صبح این‌جاییم
‫با اغراق کم‌تر، اصلا اغراق نکن، پافشاری نکن
‫- بوی چیزی نمی‌آد؟ ‫- چی داره می‌سوزه؟
‫بوی سوختگی نه، یک چیز دیگه
‫باید ملایم‌تر بشیم، کم‌رنگش کنیم...
‫محوش کنیم... حالا از نو شروع کنیم
‫اما مامان، بوسِ شب‌بخیرم چی؟
‫- آخه چرا؟ بدون شام رفتی بخوابی؟ ‫- وایستا
‫چه کار می‌کنی، دوباره عصبانی می‌شی؟ ‫خیر سرت درون شخصیتی؟ گفتم اغراق نکن!
‫از شدت [تنش] کم می‌کنیم
‫دوربین
‫او رو می‌بینی؟ ‫هر از چندی که دیدار می‌کنیم
‫- به‌م می‌ده! ‫- نه بابا! - آره بابا
‫کی رو می‌گه؟
‫بدون شام خوردن رفتی بخوابی، باشه
‫اما بوسِ شب‌ بخیر من رو نمی‌دی؟
‫آخه چه کار بکنم که تو عوض بشی؟
‫دوست دارم ببینم تو هم مثل بقیه یک ‫شغل مطمئن داری و سر و سامون گرفتی
‫- شوخی کردم! ‫- خیلی شوخی می‌کنی!
‫شوخی می‌کنم چون هنرمندم
‫دانشمندی ام که با تخیلات ‫و رویاهایی که تفسیر می‌کنم
‫سر و کار دارم
‫مامان، بچگی‌های من رو یادت می‌آد؟
‫این‌جوری حرف می‌زدم ‫و می‌رفتیم پارک و برامون...
‫اون‌موقع‌ها دوستم داشتی، اما الان...
‫الان چی؟ ‫خب یک ماموریتی دارم که باید انجام دم
‫اما من دوست دارم ببینم آرام و ‫آسوده ای، و یک زن هم کنارته
‫روابط زن و مرد این روزها خیلی پیچیده شده
‫زیگموند فرود این‌طور می‌گه
‫برام یک لالایی بخون تا زود بخوابم
‫برام لالایی می‌خونی؟ ‫فوری خوابم می‌بره
‫دو روز فیلم‌برداری ‫بیرون از رُم، و کار تمومه
البته فقط فیلم‌برداری تمومه
‫نمی‌دونم فیلمی که دارم می‌سازم ‫به درد می‌خوره یا نه
‫- چطور؟ ‫- همین‌طوری
‫بقیه همکارهات چی می‌گن؟
‫هیچی، می‌خوای چی بگن، میگن فیلم خوبیه!
‫به همه می‌گم که معرکه‌ست، ‫شاهکاره، اون‌ها هم باور می‌کنن
‫- نکنه وانمود می‌کنن یا ادا درمی‌آرن؟ ‫- نه، گمون نکنم
‫چند تا کتاب هم می‌برم
‫صبر کن
‫وایستا!
‫یک بار دیگه
‫این هم از من، وسط میدون
‫من، زیگموند فروید، پدر روانکاوی
‫مرد کارآزموده‌ی کامیابی‌های عظیم ‫برلین، مونیخ، پاریس، لندن!
‫این یک حراجی مردمیه، ‫مستقیم و بی‌واسطه، از ناشر
‫به مصرف‌کننده، یعنی ‫مخاطبین ارجمند ایتالیاییِ
‫از دست جنبش پاد-روان‌پزشکی و فمنیستی
‫که من رو به سوی واکنش‌های پَست سوق می‌دن، ‫خسته شدم
‫این کتاب‌ها رو به بهایی که یادآور جنونه ‫به شما می‌فروشم!
‫در بهترین فروشگاه‌های مرکز شهر، 5 ‫تا 8 هزار ازتون می‌خوان! مسخره‌ست!
‫من از اتحادیه بازرگانی ایتالیا جواز گرفتم
‫و به لطف همین جواز می‌تونم تو هر میدانی که ‫بخوام بساط کنم
‫ طاعون به من بزند! ‫ خون بالا بیارم!
‫ دیگر دخترم، ‫آنا، را کنج خانه نبینم
‫اگر که در باب آتش زدن ‫به مالم، دروغ گفته باشم!
‫امروز عصر
‫تلگرامی از وین به دستم رسید که گفته بود ‫همه‌چیز را بفروشم
‫و عصر همین امروز روانه آن‌جا شوم
‫پسر، برو اون‌طرف، بگذار دوزار کاسب شیم
‫دارم "توتم و تابو" و مقالات در ‫باب انسان‌شناسی رو می‌فروشم
‫همین‌طور «روان‌شناسی زندگی عاطفی»
‫«روانکاوی نابغه» که درباره خودمه!
‫«آسیب‌شناسی روانی زندگی روزمره»
‫و این‌ها هم عینک‌های فرویدی هستند، آقایون
‫برای آمیزش‌های شهوت‌انگیز ‫شبانه‌ با خانم‌های زیبایتان!
‫وقتی که در تاریکی هستید، ‫چراغش رو روشن کنید
‫و به اون چهره فوق‌العاده بنگرید
‫افزون بر این، با این عینک‌های فرویدی
‫مستقیم به واقعیت خیره می‌شید!
‫هی پسر، حتی یک نان بادامی با ‫شکلات تیره و مغز فندق هم به‌ت می‌دم
‫و به این آقای جوان که دست به جیب شده
‫یک کراوات دو-رویه می‌دم که هرگز چروک نمی‌شه
‫می‌تونی بیاویزی و با دوست‌دخترت بری گردش!
‫3,000 لیره! پول رو بنداز این‌جا!
‫دیگه چه کنم؟ یک چیزی هم می‌گذارم روش
‫«فراسوی اصل لذت»
‫حاصل هشت سال کار، «تفسیر رویا»
‫«فروید» که همیشه همراهمه
‫4 حلقه دستمال توالت صورتی
‫و اگر کافی نیست، ‫پاد-اَشک
‫یک فلفل قرمز برای باطل السحر
‫و بعد این میمونِ یونگ-نمای فوق‌العاده
‫که در آلمان بی‌نظیر ساخته شده
‫همون‌طور که مستحضر هستید، یونگ ‫از همکاران سابق منه، اهل زوریخ!
‫گمونم این رو به اون آقا بفروشم!
‫همه‌چیز رو تقدیم می‌کنم، فقط 3,000 لیره!
‫این یک حراجی مردمیه، به همت زیگموند فروید!
‫برای پرولتاریای ایتالیا!
‫می‌خواهید کارگردان بشید، هان؟
‫حالا نشون‌تون می‌دم که باید ‫تحت چه شرایطی کار کنید
‫با یکی از دوستان کارگردانم تماس می‌گیرم
‫البته که خونه نیست
‫راه می‌افته و مثل مجانین تو شهر می‌چرخه
‫تنها بودن رو بلد نیست
میکله، موقع تماسِ توئه
‫این دفعه دیگه گول نمی‌خورم
‫مراقب باشید! ‫پلیس‌ها یورش آوردن!
‫کریستینا! کریستینا!
‫ویتنام پیروز است
‫عصر خوش
‫«فرهنگ، سرگرمی، همکاری»
‫این شعار ماست
‫دوئل پروتاگونیست‌ها، همون‌‌جور ‫که شما می‌پسندید
‫یک تقابل آزاد، منصفانه، ‫بدون کلک، با پخش زنده
‫چه کسی برنده خواهد شد؟
‫- عصر خوش ‫- عصر خوش
میکله آپیچلا، حتما می‌دونید ‫که ایشون چقدر ناسازگار و دیرجوشه
‫و بالطبع ارتباط با هواداران ‫و روزنامه‌نگارها رو پس می‌زنه
‫حالا او رو حی و حاضر، در کنار خودمون داریم
‫ایشون رفتار بسیار ناشایستی ‫داره، با این حال با بیان اینکه...
‫جوانان امروزی چقدر تنها و ‫دلسر اند بارها ما رو به خنده انداخته
‫رقیب ایشون جیجیو چیمینو اند، ‫کارگردانی روی سکوی پرتاب
‫او سال‌ها پیش، در عوان جوانی، با ‫مقاله‌ای به این عنوان آغاز به کار کرد:
‫«کتاب مصور در پیشرفته‌ترین ‫مرحله سرمایه‌داری آمریکایی»
‫او به دلیل یورش بردن به سفارت اسرائیل ‫در طی جنگ شش‌روزه
‫به زندان افتاد
‫و حالا مشغول کار بر روی یک اثر موزیکال ‫درباره‌ی کشمکش‌ها و آمال و آرزوهای
‫نسل 68 است
‫آماده اید؟
‫ازتون می‌خوام سنگ تموم بگذارید!
‫این روزها، تماشاگران دیدگاه‌های متفاوتی...
‫نسبت به سینما دارند، ‫البته به لطف فیلم‌‌های ما
‫- خیلی از همکاران... ‫- کدوم همکاران؟ من همکاری ندارم...
‫میون کارگردان‌های جدید ایتالیایی، ‫تنها آدم مستعد من ام
‫تو بی‌عاطفه ای، و بویی از سینما نبردی
‫و با میلی که به قدرت داری خودت رو تباه کردی، ‫میلی ناروا
‫از اون‌جایی که یک مشت ابله هستید! ‫نه، نه، نه!
‫آقای داور، وقت فنی!
‫- نمی‌تونم! ‫- این تنها سلاحیه که داریم!
‫ای حرام‌زاه! بیا این رو بخور! این ‫تخم-جن رو ببینید! هنوز داری حرف می‌زنی؟
‫اگر نتونی رو جفت پاهات وایستی! ‫با این قدت که اندازه یک کیر و دو تا قوطیه!
‫توی تُف غرق می‌شی! ‫گم شو!
‫خیال کردی کی هستی؟ لاشی تخم-حروم!!
‫رای بدید
‫بادکنک‌های قرمز با اختلافی کوبنده!
‫متاسفانه، وحشی‌گری ‫یک بار دیگر پیروز شد
میکله آپچیلا برنده رویارویی نخست شد
‫رؤیاهای شیرین
‫رویاها
‫آفرین!
‫ماهی‌گیر دریای پُسیلیپو
‫هر شب صدای آوازم را می‌شنود
‫ماهی‌گیر، این واژه‌ها چون اشکی‌ست
‫برای ماریا، که دور از این‌جاست
‫دریا می‌خوابد، آخ، نازنینم
‫همه‌چیز گردادگرد من آرام است
‫آخ، عمر من، زندگانی ام، ‫ترک کردی مرا
‫مرا که امشب در فراغ تو می‌میرم
‫تقابل ایده‌ها، مثل تقابل تن‌هاست
‫شما به سنجیدن کلمات، پیام‌ها، ‫و تصمیمات سیاسی عادت دارید
‫و ما چیزی افزون بر ‫این‌ها رو تقدیم شما می‌کنیم
‫داور، جناب رائول گارسیا
‫هشدار می‌دم: تمیز بجنگید، ضربات پایین‌تنه ‫و پس سر قدغن
‫کله‌ت رو می‌ترکونم! سینما ‫من ام! بزرگ‌ترین من ام!
‫می-ک-له!
‫می-ک-له! می-ک-له! می-ک-له!
‫من قوی‌ترین ام و نشون‌تون می‌دم!
‫مربی‌ها بیرون از رینگ! ‫ناقوس!
‫این روزها ارضای ذائقه مخاطب کار سختی شده
‫صرف حضور قهرمان‌ها در صحنه‌های ‫نورپردازی‌شده
‫کفایت نمی‌کنه
‫اون‌ها دوست دارن در پشت صحنه هم سرک بکشن
‫در زندگی روزمره اون‌ها، و شاید حتی ‫در تخت خواب‌شون
‫تا حالا درباره مسئله وفاداری بحثی داشتید؟
‫مثلا اینکه، چطور به زندگی ‫جنسی‌تون سامان می‌دید؟
‫چیمینو، رقیبت در این ‫بحث خیلی کارآزموده نیست
‫مبادا بگذاری فرصت یک تاخت و تاز حسابی ‫از کف بره!
‫- چه بهتر! ‫- ما...
‫ما مشکلی در این زمینه نداریم، ‫خیلی رک و راست درباره‌ش حرف می‌زنیم
‫از همون روز اول هم همه‌چیز رو باهم ‫در میون می‌گذاشتیم
‫- اگر او رابطه‌ای داشته باشه به من می‌گه ‫- افسوس
‫این اتفاق زیاد می‌افته؟ بیایید با ‫عدد حرف بزنیم، مثلا چند بار؟
‫من خیلی وقته که با کسی رابطه‌ای نداشتم
‫- اما احتمالا در آینده داشته باشم ‫- نه!
‫- البته! ‫- چرا؟
‫- ممکنه پیش بیاد! ‫- اما خب اجباری که نیست
‫به هر حال، همیشه به‌م می‌گه ‫خیلی حسود ام
‫- و می‌گه سلطه‌جو هم هستم! ‫- البته که هستی
‫- دوست دارم ببینم اگر... ‫- بسیار خب، احتمالش رو در نظر می‌گیرم
‫[فقط] روی کاغذ می‌پذیری
‫مبتذل نباش، حرف من رو قبول داشته ‫باشی یا نه، به خودت مربوطه، کارت رو بکن
‫- نه، برای من مثل یک شمشیر دو-لبه‌ست ‫- کارت رو بکن، راحت باش
‫خب، بحث داره داغ می‌شه
‫مباحثه درباره مسائل جنسی ‫میان جیجیو چیمینو و همسرش
میکله آپیچلا رو حسابی به وجد آورده
‫و برای بیان نظرش در حوزه‌ای که ‫این اواخر روی خوشی به او نشون نداده
‫سر از پا نمی‌شناسه
‫آیا تمایل او برابر شدن با امتیازاتیه ‫که رقیبش به دست آورده
‫یا اینکه واقعیت جدیدی ناگهان ‫پیش چشمش آشکار شده؟
‫بشنویم ببینیم چی می‌گه
‫هیچکس عشق‌بازی رو برآمده از ‫لذت، خوش‌قلبی و مهربانی نمی‌بینه
‫و اون‌موقع‌ست که، مثل دو تا راهزن ‫خوش‌اقبال، هم‌دست هم می‌شید
‫ارضاء جنسی امر واجبی نیست
‫دخول جنسی هم به همین سان، ‫بدن انسان گسترده‌ست [و نه محدود به اندام جنسی]
‫و اگر بر اثر سرکوب، رخوت‌ناک ‫نمی‌شد، از سر تا به پا حساس بود
‫خطر مطرح کردن چند فرضیه ‫رو به جان می‌خرم تا ادامه بدم
‫فراموش نکنید، نه دو اندام جنسی، که دو ‫انسان روی تخت هستند
‫از عجله بپرهیزید، به تمام ابعاد سرگرم‌کننده ‫مسلط بشید
‫از منیت خودتون فاصله بگیرید، نه فقط ‫برای اینکه به قول کاتلیک‌ها، رستگار بشید
‫بلکه به این دلیل که ‫عشق‌بازی یک کار دو-نفره‌ست
‫بدون تشویق، ‫رویدادی بی‌‌مانند برای...
‫میکله آپیچلا، یک فاجعه!
‫دو میدان‌دیده‌ی ما، گرچه رمق‌کشیده، اما ‫به سوی خط پایان می‌آیند
‫هر دو به خوبی بسته شده اند، ‫یک پایان‌بندی غیرمنتظره!
‫دقت کنید. این مسابقه‌ی ‫آخر و سرنوشت‌ساز ماست
‫- محکم بزن! ‫- یالا، جیجیو، التماست می‌کنم!
‫یالا، جیجیو!
‫جیجیو، جیجیو، جیجیو!
‫من بُردم!
‫جیجیو، جیجیو، جیجیو!
‫ستایشی راستین برای جیجیو سیمینو!
‫و طعم تلخ شکست برای میکله آپیچلا
‫که احتمالا می‌خواد برای آخرین بار
‫با تماشاگرانی که زمانی ستایشگر او بودند ‫سخن بگه
‫تماشاچی‌های عنینه!
‫آهای! چه کار می‌کنی وسط راه؟ برو کنار!
‫آهای! چه کار می‌کنی وسط راه؟ می‌ری کنار؟ ‫برو اون‌ور!
‫چه کار می‌کنی اون‌جا؟ می‌ری کنار یا نه؟
‫عجب تخم‌-حرامی هستی! می‌ری کنار یا نه؟
‫من رو بکش!
‫- مادرِ فروید -
‫این اولین خیابونیه که ‫پوستر فیلم رو توش دیدم
‫بد نیست، نه؟
‫- قشنگه! ‫- هممم - خیلی قشنگه
‫اگه من فیلم‌برداری فیلمم رو شروع کنم، ‫ایده محشری برای پوسترش دارم!
‫این چهار تا نسخه ‫ فیلمنامه دیگه چه صیغه‌ایه؟
‫- یک‌جور نیستند - نیستند؟ ‫- چهار تا نسخه مختلف اند
‫- چهار تا فیلم؟ ‫- چهار تا فیلم می‌سازم، به زودی
‫- لئو، کجا می‌ری؟ ‫- می‌رم یک چیزی بخرم، برمی‌گردم
‫- عصر خوش ‫- عصر خوش
‫خاموشش می‌کنم
‫سه روز دیگه فیلم من در می‌آد
‫و این سالن هنوز درست و حسابی ‫تجهیز نشده
‫یک لنز متفاوت از اونی ‫که تو استفاده می‌کنی
‫پوشش‌های تنظیم‌کننده: 1 در 33، 1 در ‫66، 1 در 85. صدامون رو می‌شنوند؟
‫می‌زنیم از اول، بزنیم ‫از اول، یه امتحانی بکنیم
‫بیخیال... نمی‌دونستم
‫پول‌مون رو پس بدید!
‫این نشون می‌ده که شما برای ‫قطع‌های مختلف فیلم ارزشی قائل نیستید
‫شما باید به قطع، و همچنین نمایی که ‫کارگردان انتخاب می‌کنه احترام بگذارید
‫عوضش چه می‌کنید؟ بیا رو خودت یک امتحانی ‫بکنیم، یک نمای بسته خوب ازت درمی‌آرم
‫یک نمای خیلی بسته
‫خب، حالا چی می‌شه؟
‫چونه و پیشونی‌ رو می‌بُری؟
‫سلام گاتانو، سیچولینی ام
‫فیلمنامه‌ت دیروز به دستم رسیدم
‫اما نخوندمش
‫دارم می‌رم، گمونم با خودم ببرمش
‫نمی‌دونم کی برگردم، به هر حال ‫دم دست باش
‫نظرتون چیه؟
‫پیش‌پرداخت که به‌م ‫نداد. این هم ترفندیه، می‌دونم
‫علاقه وافری به من داره
‫انگاری که احساس می‌کنم یک اتفاق جدیدی...
‫- داره برام می‌افته! ‫- امیدواریم!
‫احساسش می‌کنم! من این فیلم رو می‌سازم
‫- دوباره گوش بدیم؟ ‫- حتما
‫سلام گاتانو، سیچولینی ام
‫آب‌نبات، شکلات، ‫شیرینی، سفر به خیر
‫پنجشنبه تو افتتاحیه می‌بینیمت
‫- مطمئنی؟ ‫- البته
‫امشب آمادگی نداشتیم که بیاییم، ببخشید
‫به زودی می‌بینیمت، برمی‌گردیم
‫سلام
‫- نمی‌دونم ‫- کدوم مدل رو ترجیح می‌دید؟
‫اون‌یکی، شاید
‫- کی برگشتی؟ ‫- چند روز پیش
‫- دو سالی نبودی ‫- آره
‫فیلم [خام] سوپر 8
‫اون‌یکی، آره
‫این خوبه
‫آروم، دارم دنبالت می‌کنم
‫آخ، دیوانه شدی؟
‫نمی‌دونم فیلم پیش رو ‫تفاوتی خواهد داشت یا نه
‫در هر صورت، شخصیت‌های فیلم‌های شما ‫آدم‌های خوبی ان
‫مواد نمی‌زنند، خودکشی نمی‌کنند، ‫هند نمی‌رن، تیراندازی نمی‌کنند
‫اما خب چجور زندگیی دارند؟ ‫کی اند؟
‫تا حالا به ساختن فیلم موزیکال فکر کردید؟
‫یا یک فیلم با سرخ‌پوست‌ها، ‫یک کار ماجراجویی، یک کارتون!
‫شما به تغییر نیاز داری، تغییر، تغییر!
‫ببخشید، من باید برم، ‫شما ادامه بدید، به‌ش فکر می‌کنم
‫آفرین! به‌ش فکر کن!
‫اگر کسی می‌خواد حرفی بزنه!
‫ببخشید که اصرار می‌کنم
‫اما نظر آدم‌های معمولی ‫درباره این فیلم چه خواهد بود؟
‫یک کارگر باسیلیکاتایی؟ ‫یا چوپان آبروزویی؟
‫یک زن خانه‌دار ترویزویی؟
‫این مضامین روشن‌فکرانه، ‫مُجرد، این خودارضایی‌های ذهنی
‫برای اون‌ها پشیزی ارزش داره؟
‫- من یک چوپان آبروزویی ام ‫- آه...
‫حال شما؟ ‫من یک زن خانه‌دار ترویزویی ام
‫- کارگر باسیلیکاتایی ‫- برای عکس ژست بگیرید، کمی عقب‌تر
‫لبخند
‫- یا خدا، منتقدین! باهاشون روبرو شم؟ ‫- نه، نه
‫- یادت باشه که این بهترین فیلم‌ته ‫- هان؟
‫این بهترین فیلم‌ته
‫- بهترین فیلم‌مه؟ ‫- آره
‫آره
‫عصر خوش، این بهترین ‫فیلم‌مه، این بهترین فیلم‌مه
‫این بهترین فیلم‌مه
‫عصر خوش، این بهترین ‫فیلم‌مه
‫- من خیلی تغییر کرده ام! ‫- آره
‫سفری رفتم که برام یک دنیا فایده داشت
‫خیلی حرف‌ها دارم که باهات بزنم
‫متحول شدم و برگشتم
‫آره
‫حالا از خودم اطمنیان بیشتری دارم، ‫احساس آرامش بیشتری می‌کنم
‫هم شغل دارم و هم استقلال
‫تو یک خونه‌ی قشنگ و دنج زندگی می‌کنم
‫شماره‌م رو نداری؟
‫- آه، چرا... ‫- نه
‫خودم تنها زندگی می‌کنم، ‫دیگه با خانواده نیستم
‫و این‌جوری خیلی بهتره
‫- هنوز همون آدم‌های قدیمی ‫- نه، نه
‫خیلی با کسی دم‌خور نیستم، ‫متفاوت از گذشته ان
‫چی؟
‫- می‌گم حالا با آدم‌های متفاوتی دم‌خور شدم ‫- کمی بلندتر حرف بزن
‫- حالا با آدم‌های... ‫- بلندتر، نمی‌شنوم
‫امشب با من غریبه شدی ها! ‫انگار تو یک دنیای دیگه ای
‫به گذشته‌م فکر کردم
‫مدت‌ها سبک و سنگینش کردم
‫و حالا حس می‌کنم متحول شدم ‫و پاک تغییر کردم
‫گمونم حالا می‌فهمم که...
‫- نه! ‫- چرا!
‫- نه، نه! ‫- چرا! من یک هیولا ام
‫و دوستت دارم!
‫دوستت دارم!
‫دلم نمی‌خواد بمیرم!
‫نمی‌خوام بمیرم!
منتشر کننده رسانه مای مووی فیلم ادرس دایمی: https://mymoviefilm3.click
‫رویاهای شیرین